حقوق بین‌الملل بشردوستانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حقوق بشردوستانه بین‌المللی یا حقوق بین‌الملل بشردوستانه که به حقوق جنگ یا حقوق مخاصمات مسلحانه بین الملی نیز معروف است، در کنفرانس بین‌المللی حقوق بشر تهران در سال ۱۹۶۸ پایه‌گذارده شد[۱] و به مسئولیت‌ها و حقوق طرفین درگیر جنگ و کشورهای بی‌طرف به‌ویژه در ارتباط با افراد غیرنظامی می‌پردازد. رعایت این قواعد و توجه به آن‌ها از آن روی ضروری می‌آید که پیدایش وضعیت جنگی خود برهم زننده بسیاری از قوانین و مقررات است.

حقوق بشر و حقوق بشردوستانه به‌عنوان دوشاخه از حقوق بین‌الملل مکمل یکدیگر هستند و به دلیل مبانی انسانی، فلسفی، تاریخی و هدف مشترک آنها که حمایت از حقوق انسان‌ها است در عمل به سمت نزدیک‌تر شدن حرکت کرده‌اند.[۲][۳] تعامل و تأثیر متقابل حقوق بشردوستانه و حقوق بشر، حمایت از انسان و حقوق انسان‌ها را مضاعف کرده است.[۳][۴]

حقوق بین‌الملل بشردوستانه می‌کوشد که با وضع مقرراتی از خشونت بی اندازه در جنگ‌ها جلوگیری کند. برای رسیدن به این منظور حقوق بشر دوستانه حق دولت‌ها را در استفاده از سلاح‌ها و روش‌های محدود و از قربانیان درگیری‌های مسلحانه حمایت می‌کند.

گروه‌ها و مکان‌های مورد حمایت حقوق بشردوستانه[ویرایش]

  1. غیر نظامیان (افرادی که هیچ دخالتی در درگیری‌های مسلحانه ندارند)
  2. مجروحان، بیماران
  3. اسرای جنگی
  4. نمادها (صلیب سرخ، هلال احمر)
  5. اموال فرهنگی، مساجد، اماکن مقدس، کلیساها و ...

نهادهای متولی[ویرایش]

  1. دولت‌ها
  2. کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر
  3. جمعیت‌های ملی صلیب سرخ و هلال احمر
  4. سازمان‌های غیردولتی بشر دوستانه
  5. شورای امنیت سازمان ملل
  6. محاکم کیفری
  7. مرکز مطالعات تطبیقی اسلام وحقوق بشردوستانه بین‌المللی

منابع[ویرایش]

مهمترین قوانین بین‌المللی حاکم بر حقوق بشردوستانه چهار معاهده ژنو در سال ۱۹۴۹ در مورد بهبود سرنوشت مجروحان و بیماران نیروهای نظامی؛ بهبود سرنوشت مجروحان و بیماران و غریقان نیروهای نظامی در دریا، رفتار با اسیران جنگی و پشتیبانی از اشخاص غیرنظامی در دوران جنگ است که تاکنون تقریباً تمام کشورها به آن پیوسته‌اند.[۵]

تصمیمات دادگاه نورمبرگ و دو دادگاه ویژه که توسط شورای امنیت برای رسیدگی به اشخاص مظنون به تجاوزات شدید به حقوق بشردوستانه بین‌المللی در یوگسلاوی سابق[۶] و رواندا[۷] تشکیل شده از منابع مهم دیگر این شاخه از حقوق بین‌الملل هستند.

پانویس[ویرایش]

  1. “International Humanitarian Law and Human Rights Law”. International Committee of the Red Cross |. 1949-08-12. Retrieved 2016-03-23. 
  2. «باشگاه اندیشه › تأثیر متقابل حقوق بشر و حقوق بشردوستانه در حمایت از پناهندگان(1)». ۲۰۱۶-۰۳-۲۳. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «تأثیر متقابل حقوق بشر و حقوق بشردوستانه در حمایت از پناهندگان». Aftabir.com. ۲۰۰۷-۱۲-۰۹. بازبینی‌شده در ۲۰۱۶-۰۳-۲۳. 
  4. «باشگاه اندیشه › تأثیر متقابل حقوق بشر و حقوق بشردوستانه در حمایت از پناهندگان(1)». باشگاه اندیشه. ۲۰۱۶-۰۳-۲۳. 
  5. (۱۸۸ کشور تا سال ۱۹۹۷) لیا لوین. پرسش و پاسخ دربارهٔ حقوق بشر. ترجمهٔ محمد جعفر پوینده. چاپ چهارم. تهران: نشر قطره، ۱۳۷۸. ص ۲۰۳ و ۲۰۴. ISBN 964-341-029-3. 
  6. از سال ۱۹۹۳ بر اساس قطعنامه‌های ۸۰۸ و ۸۲۷ شورای امنیت
  7. از سال ۱۹۹۴ بر اساس قطع‌نامه ۹۵۵ شورای امنیت