اشغال ژاپن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
  • امپراتور ژاپن (۱۹۴۵–۱۹۴۷)
  • ژاپن(۱۹۴۷–۱۹۵۲)
اشغال نظامی

۱۹۴۵–۱۹۵۲
Flag Imperial Seal
انحلال امپراتوری ژاپن (برای جزئیات بیشتر روی نقشه کلیک کنید)
پایتخت توکیو
زبان‌(ها) ژاپنی
ساختار سیاسی اشغال نظامی
فرماندار نظامی
 - ۱۹۴۵–۱۹۵۱ داگلاس مک‌آرتور
 - ۱۹۵۱–۱۹۵۲ متیو ریجوی
امپراتور ژاپن
 - ۱۹۴۵–۱۹۵۲ ۱۲۴ام هیروهیتو
دوره تاریخی جنگ سرد
 - Japanese surrender ۱۴ اوت ۱۹۴۵
 - Occupation established ۲۸ اوت ۱۹۴۵
 - Instrument of Surrender signed ۲ سپتامبر ۱۹۴۵
 - قرارداد سان فرانسیسکو ۲۸ آوریل ۱۹۵۲
پیش از آن
به دنبال آن
Empire of Japan
Japan
United States Military Government of the Ryukyu Islands
Soviet Union
Republic of China (1912–49)
Third Republic of the Philippines
تاریخ ژاپن
Satsuma-samurai-during-boshin-war-period.jpg

در پایان جنگ جهانی دوم، ژاپن از سوی نیروهای متفقین اشغال شد. این نخستین و تنها باری بود که این کشور به اشغال نیروهای خارجی در می‌آمد.[۱] در ۱۴ اوت ۱۹۴۵، دولت ژاپن خبر تسلیم مقدماتی این کشور را به متفقین اعلام کرد. فردای آن‌روز، امپراتور هیروهیتو در یک نطق رادیویی، تسلیم بی قید و شرط ژاپن را به اطلاع مردم رساند. این نخستین باری بود که امپراتور ژاپن از طریق رادیو با مردم سخن می‌گفت و اولین بار بود که مردم این کشور صدای پادشاه را می‌شنیدند. هری ترومن رئیس‌جمهور ایالات متحده، ژنرال داگلاس مک‌آرتور را به کار نظارت بر ژاپن اشغالی منصوب کرد. تلاش شد تا در قانون اساسی جدید ژاپن که زیر نظر نیروهای پیروز نوشته می‌شد، شکلی از لیبرال دموکراسی جایگزین نظام سلطنت مشروطه شود. در قانون اساسی جدید ژاپن، جنگ محکوم شد. با امضای پیمان صلح سان‌فرانسیسکو در ۸ سپتامبر ۱۹۵۱ و اجرایی شدن آن در ۲۸ آوریل ۱۹۵۲، ژاپن بار دیگر استقلال خود را بازیافت. با این حال، ایو جیما تا سال ۱۹۶۸ و اوکیناوا تا سال ۱۹۷۲ تحت کنترل آمریکا باقی‌ماندند. امروز نیز ۴۷۰۰۰ پرسنل نظامی آمریکا در ژاپن حضور دارند که بر اساس معاهده همکاری امنیتی دوجانبه، از سوی دولت ژاپن دعوت شده‌اند.


پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]