دیوان کیفری بین‌المللی برمبنای اساسنامه رم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دیوان کیفری بین‌المللی برمبنای اساسنامه رم
اساسنامه رم
نقشه کشورهای عضو ICC را نشان می‌دهد
احزاب و امضا کنندگان اساسنامه
  کشورهای عضو
  کشورهای امضاء کننده تصویب نشده
  کشورهای عضو که متعاقباً عضویت خود را پس گرفتند
  کشورهای امضاء کننده که امضای خود را پس گرفتند
  کشورهایی که نه امضا کردند و نه عضو هستند
پیش‌نویس۱۷ ژوئیه ۱۹۹۸
امضا شده۱۸ اکتبر ۲۰۱۳
مکانرم، ایتالیا[۱]
اجرااول ژوئیه ۲۰۰۲
شرطمصوبه ۶۰ کشور در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۱۳
امضاکنندگان۱۳۹
گروه‌ها۱۲۳
ضامندبیرکل سازمان ملل متحد
زبان‌هاعربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی
دیوان کیفری بین‌المللی برمبنای اساسنامه رم در ویکی‌نبشته
https://www.un.org/law/icc/index.html

دیوان کیفری بین‌المللی برمبنای اساسنامه رم (انگلیسی: Rome Statute of the International Criminal Court‎) اغلب به آن معاهده رم گفته می‌شود که در ۱۷ ژوئیه ۱۹۹۸ دیوان کیفری بین‌المللی (ICC) بر اساس در شهر رم ایتالیا تأسیس شد. نمایندگان حاضر در کنفرانس رم خواهان تشکیل دادگاه دائمی بین‌المللی بودند که بتواند به جنایات علیه بشریت و جنایات جنگی در نقاط گوناگون جهان رسیدگی کند.[۲]

پیش از این برای رسیدگی به جنایات جنگی که از جمله در رواندا، سیرالئون، در یوگسلاوی سابق یا در کامبوج روی داد، دادگاه ویژه‌ای تشکیل می‌شد که با پرداخت هزینه گزاف و اتلاف وقت بسیار همراه بود. مظنونان و عاملان جنایات در بسیاری از مواقع می‌توانستند بدون واهمه از تشکیل دادگاه و انجام محاکمه‌ای آزاد زندگی کنند و حتی به ارتکاب جنایات خود ادامه دهند.

این معاهده در اول نوامبر ۲۰۰۲ به تصویب رسید و اجرایی شد و تا نوامبر ۲۰۱۹ قریب به ۱۲۳ کشور اساسنامه رم که مبنای دیوان کیفری بین‌المللی است را امضاء کرده‌اند.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. Article 125 of the Rome Statute بایگانی‌شده در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine. Retrieved on 18 October 2013.
  2. "The Rome Statute" (PDF). Archived from the original (PDF) on 18 March 2018. Retrieved 20 March 2016.
  3. Article 29, Non-applicability of statute of limitations