عملیات جشن برداشت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
عملیات جشن برداشت
Alinas PL Maceba miejsce zamordowania 18400 zydow na MajdankuP5130085.jpg
بقایای گورهای دسته‌جمعی در مایدانک
موقعیتاردوگاه‌های کار اجباری مایدانک، پونیاتوا و تراونیکی در منطقه لوبلین در دولت عمومی
تاریخ۳–۴ نوامبر ۱۹۴۳
هدفیهودیان
گونه حمله
شلیک مستقیم
اسلحهتفنگ، سلاح‌های خودکار
کشته‌‌ها۳۹٬۰۰۰–۴۳٬۰۰۰
مرتکباناس‌اس، مردان تراونیکی

عملیات جشن برداشت (به آلمانی: Aktion Erntefest) به کشار بیش از ۴۳٬۰۰۰ یهودی در اردوگاه‌های کار اجباری مایدانک، پونیاتوا و تراونیکی توسط اس‌اس، گردان‌های پلیس انتظامی، و زوندردینست‌های اوکراینی در سوم و چهارم نوامبر ۱۹۴۳ گفته می‌شود.[۱]

وقایع[ویرایش]

پس از یک سلسله خیزش در گتوها و اردوگاه‌های مرگ در لهستان، هاینریش هیملر دستور به کشتار کارگران اجباری یهودی باقی‌مانده در منطقه لوبلین در دولت عمومی لهستان اشغالی را داد. کارگران یهودی در اردوگاه‌ها در لوای کمک به محافظت هوایی مجبور به حفر کردن خندق‌هایی زیگ‌زاگ‌شکل در اواخر اکتبر شدند. در ۲ نوامبر هزاران افسر اس‌اس و پلیس نظامی وارد لوبلین شدند. در همان روز رهبر اس‌اس و پلیس، یاکوب اشپورنبرگ، که مسئولیت عملیات را بر عهده داشت جلسه ای برای برنامه‌ریزی کشتار ترتیب داد.

کشتارها در صبح ۳ نوامبر در مایدانک که در آن یهودیان از غیریهودیان جدا شده بودند آغاز شدند. تا عصر آن روز، در کل ۱۸٬۴۰۰ تن با شلیک گلوله به قتل رسیدند. در همان روز نیز، ۶٬۰۰۰ تن دیگر، از جمله عده ای از دوروخوچا، در تراونیکی کشته شدند. پس از پایان عملیات در مایدانک، چندین گردان از عاملان کشتار به پونیاتوا فرستاده شدند و در ۴ نوامبر ۱۴٬۵۰۰ زندانی آن اردوگاه را به قتل رساندند. در هر سه اردوگاه، یهودیان ناچار به درآوردن کامل لباس خود و رفتن به درون خندق‌هایی که پیشتر خود حفر کرده بودند شدند. ایشان سپس در همین خندق‌ها مورد هدف گلوله قرار گرفتند. در هنگام کشتار، موسیقی با صدای بلند پخش می‌شد تا صدای شلیک گلوله‌ها را پنهان کند.

در جریان این عملیات، نزدیک به ۱۰٬۰۰۰ یهودی در اردوگاه‌های کاری مختلف در منطقه لوبلین زنده ماندند. اجساد کشته‌شدگان توسط دیگر یهودیان سوزانده شدند و سپس خود ایشان نیز کشته شدند. با داشتن بیش از ۴۰٬۰۰۰ قربانی، عملیات جشن برداشت بزرگترین تک‌عملیات کشتار در جریان هولوکاست توسط نیروهای آلمانی به‌شمار می‌رود.

منابع[ویرایش]

  1. Silberklang, David (2013). Gates of Tears: the Holocaust in the Lublin District (به انگلیسی). Jerusalem: Yad Vashem. pp. 325–326. ISBN 978-965-308-464-3.