جنگ یونان و ایتالیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جنگ یونان و ایتالیا
بخشی از نبرد بالکان جنگ جهانی دوم
Greek-Italian war collage.jpg
در جهت عقربه‌های ساعت:" بمب‌افکن‌های ایتالیایی بر فراز خاک یونان، سربازان ایتالیایی در زمستان در آلبانی، سربازان یونانی در گیروکاستر، سربازان یونانی در طول حمله بهاری ایتالیا
تاریخ۲۸ اکتبر ۱۹۴۰[الف] – 23 آوریل ۱۹۴۱[ب]
(۵ ماه، ۳ هفته و ۵ روز)
موقعیت
بالکان جنوبی
نتایج
طرف‌های درگیر

الگو:Country data Fascist Italy (1922–1943)

 آلمان (from نبرد یونان)
 یونان
بریتانیا بریتانیا
(air and material support)
فرماندهان و رهبران
الگو:Country data Fascist Italy (1922–1943) ویکتور امانوئل سوم
(پادشاه ایتالیا)
الگو:Country data Fascist Italy (1922–1943) بنیتو موسولینی
(نخست‌وزیر ایتالیا)
الگو:Country data Fascist Italy (1922–1943) Sebastiano Visconti Prasca
(فرمانده کل قوا to 9 November)
الگو:Country data Fascist Italy (1922–1943) Ubaldo Soddu
(C-in-C to mid-December)
الگو:Country data Fascist Italy (1922–1943) Ugo Cavallero
(C-in-C from mid-December)

پادشاهی یونان جرج دوم یونان
(فهرست شاهان یونان)
پادشاهی یونان ایوانیس متاکساس
(Prime Minister of Greece to 29 January 1941)
پادشاهی یونان الکساندروس کوریزیس خودکشی
(Prime Minister from 29 January to 18 April)

پادشاهی یونان Emmanouil Tsouderos
(Prime Minister from 18 April to 23)
پادشاهی یونان الکساندر پاپاگوس
(فرمانده کل قوا)
بریتانیا John D'Albiac
(Commander of RAF in Greece)
قوا
October:[۴]
6 divisions of 12 regiments
۸۷٬۰۰۰ troops
۴۶۳ aircraft
163 light tanks
۶۸۶ artillery pieces
November:
10 divisions of 20 regiments
December:
17 divisions of 34 regiments
January:
25 divisions of 50 regiments
۲۷۲٬۴۶۳ troops
۷٬۵۶۳ vehicles
۳۲٬۸۷۱ animals
April:[۵]
29 divisions of 58 regiments
۴۰۰٬۰۰۰ troops
۹٬۰۰۰ vehicles
۵۰٬۰۰۰ animals[پ]
October:[۴][۶][۷][۸]
4 divisions of 12 regiments
۵۰٬۰۰۰ troops
۳۰۰ aircraft of which 160 operational(fighters)
940 artillery pieces
270 anti-aircraft
۴۵۹٫۶۵۰ rifles
۱۷٬۰۳۲ machine guns
315 mortar artillery
600 military vehicles
November:
7 divisions of 21 regiments
December:
13 divisions of 39 regiments
January:
13 divisions of 39 regiments[پ]
تلفات و ضایعات
۱۳٬۷۵۵ کشته‌شده
۵۰٬۸۷۴ مجروح‌شده
۳٬۹۱۴ missing
۲۱٬۱۵۳ اسیر
Total combat losses: ۸۹٬۶۹۶
۱۲٬۳۶۸ frostbite cases
۵۲٬۱۰۸ sick
64 aircraft (another 24 claimed)
1 submarine
۳۰٬۰۰۰ long tons of shipping
General total: ۱۰۲٬۰۶۴
۱۳٬۳۲۵ کشته‌شده
۴۲٬۴۸۵ مجروح‌شده
۱٬۲۳۷ missing
۱٬۵۳۱ اسیر
Total combat losses: ۵۸٬۵۷۸
? sick
ح. ۲۵,۰۰۰ frostbite cases
۵۲–۷۷ aircraft
1 submarine
General total: ۸۳٬۵۷۸+

جنگ یونان-ایتالیا (انگلیسی: Greco-Italian War) از ۲۸ اکتبر ۱۹۴۰ تا ۲۳ آوریل ۱۹۴۱ بین پادشاهی‌های ایتالیای فاشیستی (۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳) و پادشاهی یونان رخ داد. این جنگ محلی، کمپین جنگ جهانی دوم نبرد بالکان بین قدرت‌های محور و متفقین جنگ جهانی دوم را آغاز کرد و در نهایت به نبرد یونان با مشارکت بریتانیا و آلمان نازی تبدیل شد.

زمینه[ویرایش]

جاه‌طلبی‌های ایتالیای فاشیستی (۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳) در سال ۱۹۳۶

در اواخر دهه ۱۹۲۰، نخست‌وزیر ایتالیا بنیتو موسولینی گفت که ایتالیای فاشیستی ایتالیای فاشیستی (۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳) به اسپازیو ویتاله (فضای حیاتی)، خروجی برای جمعیت مازاد آن و اینکه کمک به گسترش ایتالیای امپریالیستی به نفع کشورهای دیگر است. رژیم خواهان هژمونی در حوضه مدیترانهدانوببالکان بود و موسولینی فتح یک امپراتوری را تصور می‌کرد که از تنگه جبل‌الطارق تا تنگه هرمز گسترش داشت.

طرح‌هایی برای الحاق دالماسی و کنترل اقتصادی و نظامی پادشاهی یوگسلاوی و پادشاهی یونان وجود داشت. رژیم فاشیستی همچنین به دنبال ایجاد حامی بر جمهوری اول اتریش، پادشاهی مجارستان (۱۹۲۰–۱۹۴۶)، پادشاهی رومانی و پادشاهی بلغارستان که در حاشیه منطقه نفوذ ایتالیایی اروپا قرار داشت بود.

در سال ۱۹۳۵، ایتالیا حمله ایتالیا به اتیوپی را برای گسترش امپراتوری آغاز کرد. سیاست خارجی تهاجمی‌تر ایتالیا که «آسیب‌پذیری‌های» بریتانیایی‌ها و فرانسوی‌ها را آشکار می‌کرد و فرصتی را برای رژیم فاشیست برای تحقق اهداف امپریالیستی خود ایجاد می‌کرد.[ در سال ۱۹۳۶، جنگ داخلی اسپانیا جنگ داخلی اسپانیا آغاز شد و ایتالیا به قدری کمک نظامی کرد که نقش تعیین‌کننده ای در پیروزی نیروهای شورشی فرانسیسکو فرانکو داشت. «یک جنگ تمام عیار خارجی» برای اطاعت اسپانیا از امپراتوری ایتالیا، قرار دادن ایتالیا در بستر جنگ و ایجاد «فرهنگ جنگجویی» انجام شد.

در سپتامبر ۱۹۳۸، ارتش ایتالیا برنامه‌هایی برای حمله ایتالیا به آلبانی ترتیب داده بود، که در ۷ آوریل ۱۹۳۹ آغاز شد و در عرض سه روز بیشتر کشور را اشغال کرده بود. آلبانی سرزمینی بود که ایتالیا می‌توانست برای «فضای زندگی برای کاهش جمعیت بیش از حد خود» و همچنین پایگاهی برای توسعه در بالکان به دست آورد. ایتالیا در ژوئن ۱۹۴۰ به فرانسه حمله کرد، به دنبال آن یورش ایتالیا به مصر در سپتامبر انجام شد. طرحی برای حمله به یوگسلاوی نیز طراحی شد، اما به دلیل مخالفت آلمان نازی و فقدان حمل و نقل ارتش ایتالیا به تعویق افتاد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. https://www.researchgate.net/publication/236801104_The_First_Victory_Greece_in_the_Second_World_War_review
  2. "The First Victory: Greece in the Second World War". terzopoulosbooks.com.
  3. Stockings & Hancock 2013, pp. 120–122.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Clodfelter, p. 442
  5. Sadkovich 1993, p. 37.
  6. "Ιστορία Πυροβολικού | Army gr". www.army.gr.
  7. http://www.army.gr/sites/default/files/main6d.pdf
  8. "Historical Aircrafts [کذا]".
  1. Italian invasion of Greece
  2. Greco-Italian armistice
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ While Greek divisions were larger in terms of men, both Italian and Greek divisions had 9 batteries of artillery per division

پیوند به بیرون[ویرایش]