کنوانسیون ملل متحد علیه شکنجه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کنوانسیون ملل متحد علیه شکنجه
کنوانسیون ملل متحد علیه شکنجه و دیگر رفتارها یا مجازات‌های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیر کننده
نوع کنوانسیون حقوق بشر ‏(en)
متن ۱۰ دسامبر 1984[۱]
امضا شده ۱۰ دسامبر ۱۹۸۴
مکان نیویورک
تاثیرگذاری ۲۶ ژوئن 1987[۱]
وضعیت ۲۰ تصویب[۲]
امضاکنندگان 83[۱]
گروه‌ها 159[۱]
ضامن دبیرکل سازمان ملل متحد[۳]
زبان‌ها عربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی[۴]
Convention against Torture در ویکی‌نبشته

کنوانسیون ملل متحد علیه شکنجه و دیگر رفتارها یا مجازات‌های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیر کننده (همچنین شناخته شده با عنوان کنوانسیون ملل متحد علیه شکنجه (انگلیسی: United Nations Convention against Torture)) یک یک دستورالعمل حقوق بشر بین‌المللی ‏(en) در ملل متحد برای جلوگیری از شکنجه و دیگر قوانین مجازات‌های ظالمانه و غیرانسانی ‏(en) در سراسر جهان است.

این کنوانسیون دولت‌ها را ملزم می‌کند که در هر قلمروی تحت حوزه قضایی آنها برای پیشگیری از شکنجه اقدامات تأثیرگذار را اتخاذ کنند و دولت‌ها را از انتقال هر یک از مردم به هر کشوری که در آنجا دلیلی برای این وجود دارد که آنها در آنجا شکنجه شوند منع می‌کند.

متن کنوانسیون در دهم دسامبر ۱۹۸۴ توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد تنظیم شد[۱] و به دنبال تصویب آن توسط بیستمین کشور موافق،[۲] در ۲۶ ژوئن ۱۹۸۷ به مرحله اجرا گذاشته شد.[۱] هم‌اکنون ۲۶ ژوئن به احترام این کنوانسیون به صورت رسمی به عنوان روز بین‌المللی حمایت از قربانیان شکنجه ‏(en) شناخته می‌شود. از زمان اجرای این کنوانسین، ممنوعیت قطعی علیه شکنجه و دیگر قوانین رفتارها یا مجازات‌های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز به عنوان اصل حقوق بین‌الملل عرفی پذیرفته شده‌است.[۵] از مارس ۲۰۱۶، ۱۵۹ کشور در این کنوانسیون شرکت کرده‌اند که شامل ایران نبوده‌است.[۱]

نقشه کشورهایی که کنوانسیون علیه شکنجه را پذیرفته و تصویب کرده‌اند
  امضا کرده و تصویب کرده
  امضا کرده اما تصویب نکرده
  نه امضا کرده نه تصویب کرده

به اختصار[ویرایش]

میثاق ساختار اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را با مقدمه ای و ۳۳ مقاله که رد سه قسمت دنبال می‌کند:

قسمت اول :(ماده‌های ۱ تا ۱۶) تعریف شکنجه (ماده ۱)، و طرفهای مختلف را بر ان می‌دارد که از هرگونه اقدام به شکنجه در سرزمین‌های تحت اتوریته‌شان جلوگیری کنند (ماده ۲).

قسمت دوم: (ماده‌های ۱۷ تا ۲۴) گزارش و مانیتور کردن میثاق و و قدم‌های برداشته شده برای اجرای آن و ایجاد کمیته ضد شکنجه ملل متحد

قسمت سوم :ماره‌های ۲۵ تا ۳۳) مدیریت ورود به خشونت

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ United Nations Treaty Collection: Convention against Torture and Other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or Punishment. Retrieved on 13 September 2012.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Convention Against Torture بایگانی‌شده در ۹ نوامبر ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine, Article 27. Retrieved on 30 December 2008.
  3. Convention Against Torture بایگانی‌شده در ۹ نوامبر ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine, Article 25. Retrieved on 30 December 2008.
  4. Convention Against Torture بایگانی‌شده در ۹ نوامبر ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine, Article 33. Retrieved on 30 December 2008.
  5. «CAT General Comment No. 2: Implementation of Article 2 by States Parties» (PDF). Committee against Torture. ۲۳ نوامبر ۲۰۰۷. صص. ۲. دریافت‌شده در ۱۶ ژوئن ۲۰۰۸.