هرمان گورینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هرمان گورینگ
هرمان گورینگ
رئیس رایشستاگ
مشغول به کار
۱۹۳۲ – ۱۹۴۵
نخست‌وزیر پروس
مشغول به کار
۱۰ آوریل ۱۹۳۳ – ۲۳ آوریل ۱۹۴۵
فرماندار آدولف هیتلر
هرمان گورینگ
پس از فرانتس فون پاپن
پیش از انحلال پست
وزیر اقتصاد
پیش از والتر فونک
وزیر امور داخلی پروس
مشغول به کار
۱۹۳۳ – ۱۹۴۵
وزیر هواپیمایی رایش
مشغول به کار
۱۹۳۳ – ۱۹۴۵
پیش از روبرت ریتر فون گرایم
وزیر جنگلبانی
مشغول به کار
۱۹۳۴ – ۱۹۴۵
اطلاعات شخصی
تولد هرمان ویلهلم گورینگ
۱۲ ژانویهٔ ۱۸۹۳(۱۸۹۳-01-۱۲)
روزنهایم، باواریا، امپراتوری آلمان
مرگ ۱۵ اکتبر ۱۹۴۶ میلادی (۵۳ سال)
نورنبرگ
ملیت  آلمان نازی
حزب سیاسی حزب ملی کارگران سوسیالیست آلمان NSDAP
همسر کارین فون کانتزنوو
امی زانمان
فرزندان چهار فرزند
پیشه هوانورد، سیاستمدار
امضاء
خدمت نظامی
وفاداری Flag of the German Empire.svg امپراتوری آلمان (۱۹۱۸-۱۹۱۲)
آلمان جمهوری وایمار (۱۹۳۳-۱۹۲۳)
Flag of the NSDAP (1920–1945).svg آلمان نازی (۱۹۴۵-۱۹۳۳)
سال‌های خدمت (۱۹۱۲-۱۹۱۸)
(۱۹۲۳-۱۹۴۵)
رزم‌ها/جنگ‌ها جنگ جهانی دوم
جنگ جهانی اول
قتل ارنست روهم و دیگر سران سپاه توفان در رویداد شب دشنه‌های بلند (ژوئن ۱۹۳۴)

هرمان ویلهلم گورینگ (به آلمانی: Hermann Wilhelm Göring) (زاده ۱۸۹۳ - درگذشته ۱۹۴۶) از برجسته‌ترین چهره‌های حزب نازی در آلمان بود. وی در خلال جنگ جهانی دوم به عنوان فرمانده نیروی هوایی آلمان نازی به خدمت پرداخت.

کودکی و نوجوانی[ویرایش]

هرمان گورینگ در سال ۱۸۹۳ در باواریا به دنیا آمد. او تحصیلات خود را در آموزشگاه نظامی کارلسروهه ادامه داد و در سال ۱۹۱۴ به ارتش پیوست.

جنگ جهانی اول[ویرایش]

گورینگ در طول جنگ جهانی اول در هنگ پیاده نظام در شهری در منطقه مولهاوزن که تنها یک مایل از مرز فرانسه فاصله داشت خدمت کرد. او به مدت ۳ هفته به زندانی شدن در سلول محکوم شد که این حکم هرگز اجرا نشد. گورینگ در دوران جنگ جهانی اول خلبان بود و به علت شجاعت نشان «صلیب آهنی» را دریافت کرد. پس از اتمام دوران آموزش خلبانی به طور جدی به مبارزه هوایی پرداخت که به شدت آسیب دید.دوران نقاهت او نزدیک به یک سال به طول انجامید. در ۷ ژوئیه ۱۹۱۸، پس از مرگ ویلهلم راینهارد ، جانشین مانفرد فون ریشتهوفن ، گورینگ فرمانده "پرواز سیرک" شد.اما تکبر او باعث نفرت مردان اسکادران می‌شد. بعد از جنگ، به مونیخ رفت و در سال ۱۹۲۲ با هیتلر آشنا شد. او در دسامبر ۱۹۲۲ به عنوان رئیس سپاه توفان (SA) انتخاب شد و تا «کودتای مونیخ» در این سمت باقی‌ماند.

کودتای مونیخ[ویرایش]

گورینگ در کودتای مونیخ به شدت زخمی شد اما توانست به خارج بگریزد. در سال ۱۹۲۷ به آلمان برگشت به حزب نازی پیوست و یک سال بعد، در ۱۹۲۸، به رایشستاگ (مجلس آلمان) راه یافت. او در سال ۱۹۳۲ رئیس رایشستاگ شد.

گورینگ در ۱۹۳۳ وزیر امور داخلی پروس بود و در آن سال نقشی مهم در دستگیری و شکنجهٔ ی کمونیست‌ها و سوسیالیست‌ها داشت.

ورود به نیروی هوایی آلمان[ویرایش]

گورینگ در ۱۹۳۵ فرمانده لوفت وافه (نیروی هوایی آلمان) شد.

جنگ جهانی دوم[ویرایش]

گورینگ و دیگر افسران ارشد نگران بود که آلمان هنوز آماده برای جنگ نیست.اما هیتلر به عنوان رهبر اعتقاد داشت ک پیروزی ممکن است. حمله به لهستان ,عمل شروع کنندهٔ جنگ ,در سپیده دم ۱سپتامبر ۱۹۳۹ آغاز شد. بعد از آن روز هیتلر گورینگ را به عنوان جانشین پیشوای کل آلمان اعلام کرد. در ابتدا پیروزی‌های آلمان یکی پس از دیگری به ارمغان می‌آمد.با کمک لوفت وافه ، نیروی هوایی لهستانی در عرض یک هفته شکست خورد. فرودگاه حیاتی نروژ در Fallschirmjäger کشف شد وEben Emael اسیر گشت. عدم موفقیت لوفت وافه، وسعت گرفتن حملات هوایی متفقین بر آلمان، و اعتیاد گورینگ را از عوامل سقوط وی دانسته‌اند. گورینگ تا سال ۱۹۴۵ او کم و بیش همهٔ پست‌ها و نفوذ خود را از دست داده بود.

محاکمه نورنبرگ[ویرایش]

هرمان گورینگ در همین سال، پس از پایان جنگ و شکست آلمان، در دادگاه نورنبرگ محاکمه و به اعدام با طناب دار محکوم شد.

مرگ[ویرایش]

او در سال ۱۹۴۶ و پیش از آن که هنگام اعدامش فرا رسد، در زندان خودکشی کرد.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]