نبرد مانیل (۱۹۴۵)

مختصات: ۱۴°۳۵′ شمالی ۱۲۰°۵۸′ شرقی / ۱۴٫۵۸۳°شمالی ۱۲۰٫۹۶۷°شرقی / 14.583; 120.967
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نبرد مانیل (۱۹۴۵)
بخشی از لشکرکشی فیلیپین و جنگ اقیانوس آرام از جنگ جهانی دوم
Manila Walled City Destruction May 1945.jpg
نمایی هوایی از شهر ویران شده اینتاموروس که در مه ۱۹۴۵ گرفته شده‌است
تاریخ۳ فوریه – ۳ مارس ۱۹۴۵
مکانمانیل، فیلیپین
۱۴°۳۵′ شمالی ۱۲۰°۵۸′ شرقی / ۱۴٫۵۸۳°شمالی ۱۲۰٫۹۶۷°شرقی / 14.583; 120.967
نتیجه پیروزی متفقین
طرفین درگیر

 ایالات متحده آمریکا

 ژاپن

فرماندهان و رهبران
داگلاس مک‌آرتور
Oscar Griswold
Robert S. Beightler
Verne D. Mudge
Joseph M. Swing
ایوابوچی سانجی 
قوا
۳۵٬۰۰۰ سرباز آمریکایی
۳٬۰۰۰ چریک فیلیپینی
۱۲٬۵۰۰ ملوانان و نیروی دریایی ها
۴٬۵۰۰ soldiers[۱]:73
تلفات
۱٬۰۱۰ کشته
۵٬۵۶۵ wounded[۱]:195
۱۶٬۶۶۵ کشته (مرده شمرده شده)[۱]:174
تخمینی ۱۰۰٬۰۰۰–۲۴۰٬۰۰۰ شهروند فیلیپینی کشته شده[۱]:174[۲]

نبرد مانیل (انگلیسی: Battle of Manila‎) یکی از نبردهای جنگ اقیانوس آرام و بخشی از لشکرکشی فیلیپین (۴۵–۱۹۴۲) بود. این جنگ توسط نیروهای ایالات متحده آمریکا و فیلیپین مشترک‌المنافع علیه نیروهای ژاپنی در مانیل، پایتخت فیلیپین انجام شد. نبرد یک‌ماهه، که منجر به کشته شدن بیش از ۱۰۰۰۰۰ غیرنظامی و ویرانی کامل شهر شد، صحنه بدترین نبردهای جنگ شهری در جبهه اقیانوس آرام بود. در طی نبرد، نیروهای ژاپنی قتل‌عام مانیل را علیه غیرنظامیان فیلیپینی انجام دادند. در کنار تلفات جانی گسترده مردم، این نبرد میراث فرهنگی و معماری را نیز از زمان تأسیس این شهر وجود داشت از بین برد و مانیل در کنار نبرد برلین و قیام ورشو به یکی از ویران‌ترین شهرهای پایتخت در طول کل جنگ تبدیل شد. این نبرد به تقریباً سه سال اشغال نظامی ژاپن در فیلیپین (۱۹۴۲–۱۹۴۵) پایان داد. تصرف این شهر به عنوان کلید پیروزی ژنرال داگلاس مک‌آرتور در کارزار بازپس‌گیری بود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Connaughton وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  2. http://www.rappler.com/newsbreak/iq/82850-americans-destroyed-manila-1945

پیوند به بیرون[ویرایش]