ایل علی ویسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ایل علی ویسی یا ایل ویسی یکی از دو شاخه اصلی ایل باصری و ساکن استان فارس می باشد.نسل علی ویس،برادر علی میرزا، به شاخه علی ویسی معروفند.در گذشته جمعیت علی میرزایی ها بیشتر از ویسی ها بوده است اما اکنون از جمعیت بیشتری برخوردار می باشند.[۱]

حدود سرزمین کوچ باصری‌ها در نقشه ایران اگر خطی از شمال استان فارس به جنوب رسم کنیم نیمه شرقی منطقه کوچ مربوط به ویسی ها می شود[۲]

طایفه ها[ویرایش]

  • جوچین (پرجمعیت ترین طایفه در شاخه ویسی)
  • کُلُمْبه‌ای یاکُلُنبه‌ای
  • لَبو موسی
  • فرهادی
  • عبداللهی (عبدلی)
  • آلقلی
  • تیره سروستانی

تاریخچه[ویرایش]

ایل پاسارگادی، یکی از ده قبیلهٔ پارس‌ها بود که از کوروش حمایت کرده و سلسلهٔ هخامنشیان را به وجود آورد. آن‌ها که در قرون اولیهٔ میلادی به رَم کاریان ملقب گشتند اردشیر بابکان را در تأسیس حکومت ساسانیان یاری دادند و مورد توجه ویژهٔ پادشاهان ساسانی قرار گرفتند؛ به طوری که مرکز حکومتی آنان شهر مذهبی کاریان شد. رم کاریان در مقابل حملهٔ اعراب سخت مقاومت کرد و شهر کاریان چهار بار توسط اعراب محاصره و فتح شد و پس از مهاجرت تعدادی از قبایل اعراب به فارس امور حکومتی این رم در اختیار اعراب قرار گرفت.

طبق سخنان مسعودی مورخ قرن چهارم بازماندگان رم کاریان پس از حمله اعراب مسلمان به پارسیان معروف گشتند. آن‌ها در زمان آل بویه به دو گروه تقسیم گشته و به ترتیب ضمیمهٔ ایل عرب خمسه و ایل ترک گشتند. این دو گروه در زمان فتحعلی شاه قاجار دوباره با یکدیگر متحد شده و ایل باصری را تشکیل دادند که تا به امروز پابرجا مانده‌اند و آن‌ها را می‌توان سرسلسله و میراث بان فرهنگ و تمدن هخامنشی‌ها و رم کاریان دانست.[۳]


سرزمین و کوچ[ویرایش]

قلمرو ویسی ها در مرز ایل باصری و عرب خمسه بوده است؛در اصل مرزبان ایل باصری بوده اند و این مرز را تا زمان ناصرالدین شاه حفظ کردند.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. غلامرضا توکلی،۱۳۷۹ّ،ایل باصری از ترناس تا لهباز
  2. یوسفی، احسان. عشایر پارس: ایل باصری. قشقایی، ۱۳۹۳. در صفحه ی ۹۲ کتاب نقشه ای از ایران به زبان عربی رسم شده و این نقشه مطابق آن رسم شده. 
  3. رحیم مختاری. «تاریخچه پیدایش ایل باصری». مرودشت نما. بازبینی‌شده در 2016/4/10. 
  4. احسان یوسفی،۱۳۹۳،عشایر پارس ایل باصری،صفحه ۱۷۹

منابع[ویرایش]

  • ایل باصری از تُرناس تا لَهباز٬غلامرضا توکلی٬ چاپ ۱۳۷۹
  • عشایر جنوب پارس:ایل باصری از ایلات خمسه٬فردریک بارث٬چاپ ۱۳۴۳
  • عشایر پارس:ایل باصری و طایفه کردشولی٬احسان یوسفی٬چاپ ۱۳۹۳