بخش بیضا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بخش بیضا یکی از بخش‌های شهرستان سپیدان در استان فارس ایران است.[۱]

تقسیمات کشوری[ویرایش]

شهرها: بیضا دارای مکانی زیبا و با آب و هوای بسیار مطلوب به نام حسین آباد سراب است که روزانه حدود ششصد گردشگر را در خود میبیند و با توجه به رودخانه پر آب ودرختان زیاد وزیبا از مهمانان گرامی برای آرامش خود و خانواده محترمشان fd

جمعیت[ویرایش]

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش بیضا شهرستان سپیدان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۷۳۳۵ نفر بوده‌است.[۲]

ایختو ویگو پادشاه ایران که در هگمتانه می‌زیست شبی در خواب می‌بیند که از شکم دخترش درخت انگوری می‌روید و آنقدر رشد می‌کند که کل دنیا را فرا می‌گیرد. تعبیر کنندگان به او می‌گویند پسری از دخترت متولد می‌شود که پس از اینکه تو را از بین برد بر کل جهان حکومت می‌کند. ایختو ویگو که نمی‌توانست دخترش را به قتل برساند او را به عنوان تبعید به همسری مردی از انشان واقع در جنوب ایران در می‌آورد(بیضای کنونی)و به یکی از فرماندهان خود دستور می‌دهد پس از تولد نوه اش او را به جنگل برده بکشد وجسد را به هگمتانه ببرد. زمانی که کورش متولد می‌شودفرمانده او را به جنگل می‌برد ولی نمی‌تواند به دلیل زیبایی‌ها وروح خدایی ذوالقرنین او را بکشد(که البته بسیار از او متشکریم) در جنگل زن و مرد جوانی بودند که نوزاد خود رابه تازگی از دست داده بودند. فرمانده کورش را به آن‌ها میسپارد وجسد نوزاد را به هگمتانه می‌برد. کودک در جنگل بزرگ شد و در سن کمتر ازهجده سالگی کسی یارای مقابله با او را نداشت در یکی از سال‌ها که مامورین دولتی برای جمع‌آوری خراج سالیانه به انشان می‌روند کورش هیچگونه مالیاتی به سر بازان نمی‌دهد و پس از درگیری تمامی آن‌ها را شکست می‌دهد(که البته تا آنزمان کاملاً بی سابقه بوده)وقتی خبر به گوش پاد شاه می‌رسد لشکر بزرگی را برای جنگ با کورش به سمت انشان روانه می‌کند وکورش هم که پس از این واقعه طرفداران زیادی در جنوب کشور داشت سپاه کوچکی تشکیل می‌دهد ولشکر بزرگ ایختوویگو را شکست می‌دهد و قبل از اینکه باز ماندگان جنگ به هگمتانه باز گردند کورش که حالا دارای مردان بیشتری بود به سمت پایتخت می‌رود و پس از نبردی سنگین ایختوویگو(پدر بزرگش)را از تخت شاهی پایین می‌کشدواینگونه بود که حکو متی به وجود آمد که سراسر عدل بود و راستی و دوستی و پیشرفت .

منابع[ویرایش]

  1. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
  2. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد». مرکز آمار ایران. ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲.

جستارهای وابسته[ویرایش]