نقره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

نقره یک عنصر شیمیایی با علامت Ag است.

نقره فلزی براق و جذاب است که در بین تمام عناصر، بالاترین میزان رسانایی الکتریکی و در بین تمام فلزات بالاترین میزان رسانایی گرمایی را دارد. نقره در طبیعت به صورت خالص و همچنین به صورت آمیخته با طلا یا سایر مواد معدنی یافت می‌شود. بیشترین میزان نقره در جهان به عنوان محصول جانبی از استخراج مس، طلا، سرب و روی به دست می‌آید^{[نیازمند منبع]}. از نقره در صنایع الکترونیک و در ساخت سکه، جواهرات، کارد و چنگال و در صنایعی چون عکاسی و ساخت آینه استفاده می‌شود.

فهرست مندرجات ۱ خواص ۲ مشخصات ۳ منبع ۴ پیوند به بیرون

[ویرایش] خواص

نقره عنصری است فلزی با عدد اتمی ۴۷ در گروهIb و در دوره چهارم جدول تناوبی جای دارد.جرم اتمی ۱۰۷٫۸۶۸٬ظرفیت ۱ دارای دو ایزتوپ یپایدار است.^[۱]

[ویرایش] مشخصات

جامد سفید جلا دار٬شکل پذیر و نرم و چکش خوار است. در بابر اکسیداسیون مقاوم است اما در هوا وقتی ترکیب‎های گوگردی بر آن اثر بگذارد تیره می‌شود. جرم حجمی ۱۰٫۵۳ ٬نقطه ذوب ۹۶۱ ٬نقطه جوش ۲۲۱۲ رسانایی گرمایی ۱٫۰۱ کالری بر سانتیمتر مکعب در نقطه ذوب به شدت اکسیژن را جذب می‌کند^[۲]

[ویرایش] منبع

1. ↑ کتاب فرهنگ عناصر نوشته سیدرضا آقاپور مقدم صفحه ۲۰۴
2. ↑ کتاب فرهنگ عناصر نوشته سیدرضا آقاپور مقدم صفحه ۲۰۴

[ویرایش] پیوند به بیرون

پایگاه ملی داده‌های علوم زمین

‎