- برای گوشواره در معماری به گوشواره (معماری) بروید.
گوشواره در جاهای گوناگون گوش
گوشواره یکی از جواهرها است که از زمان گذشته تاکنون و در فرهنگهای مختلف زنان و مردان استفاده می کردند و به گوش خود نصب می کردند.
نخستین نشانههای گوشواره را میتوان در تمدن ایلام یافت. در آثار برجای مانده، گوشوارههایی مربوط به این دوران یافت شده است.[۱] پس از آن نیز در پیکرههای تخت جمشید میتوان کاربرد گوشواره را در میان مردان در آن دوران (نزدیک به ۲۵۰۰ سال گذشته) دید.
مدلهای گوشواره [ویرایش]
- گوشواره دکمه ای (میخی): گوشوارهٔ دکمهای (میخی) درست روی نرمه گوش قرار میگیرد و سوراخ نرمهٔ گوش در پشت گوشواره پنهان میماند.
- گوشوارهٔ حلقهای: گوشوارههای حلقهای ساختار دایرهای یا نیمدایرهای دارند و به حلقه بسیار شبیهاند.
- گوشوارهٔ آویز: که از یک سانتیمتر تا چند سانتیمتر میتواند درازا داشته باشد. یک مدل از گوشوارههای آویز، چلچراغی هستند.
تاثیر مدل گوشواره [ویرایش]
مدل گوشواره مانند بقیه ملحقات لباس مهم بوده و بر ظاهر فرد تاثیر می گذارد و به شکل صورت و گردن بستگی دارد. در موقعیتهای رسمی گوشواره شلوغ نامناسب است حتا می توان گوشواره استفاده نکرد. برای صورتهای کشیده گوشواره آویز بزرگ (چلچراغی) و حلقهای بزرگ یا گوشواره دکمهای (میخی) مناسب است. با گوشواره حلقهای بزرگ صورت گردو چاق بنظر می آید و چینهای گردن مشخص تر می شود. گوشواره آویز برای گردنهای بلند مناسب است نه گردنهای کوتاه. گوشواره دکمهای نیز برای صورتهای گرد و چاق مناسب نیست. اما گوشوارههای حلقهای متوسط برای هر مدل صورت مناسب می باشد.
- ↑ AMIET, PIERRE, The art of the ancient Orient, 1977
پیوند به بیرون [ویرایش]
سایت دوخت