گوشواره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برای گوشواره در معماری به گوشواره (معماری) بروید.
گوشواره در جاهای گوناگون گوش

گوشواره یکی از جواهرها است که از زمان گذشته تاکنون و در فرهنگهای مختلف زنان و مردان استفاده می‌کردند و به گوش خود نصب می‌کردند.

پیشینه[ویرایش]

گوشوارهٔ ایلامی

نخستین نشانه‌های گوشواره را می‌توان در تمدن ایلام یافت. در آثار برجای مانده، گوشواره‌هایی مربوط به این دوران یافت شده است.[۱] پس از آن نیز در پیکره‌های تخت جمشید می‌توان کاربرد گوشواره را در میان مردان در آن دوران (نزدیک به ۲۵۰۰ سال گذشته) دید. برگوش چپ مرد نمکی پیدا شده در معدن نمک زنجان که مردی از مردمان روزگار ساسانی است نیز گوشواره‌ای از جنس طلا آویخته بود.[۲]

مدل‌های گوشواره[ویرایش]

  • گوشواره دکمه‌ای (میخی): گوشوارهٔ دکمه‌ای (میخی) درست روی نرمه گوش قرار می‌گیرد و سوراخ نرمهٔ گوش در پشت گوشواره پنهان می‌ماند.
  • گوشوارهٔ حلقه‌ای: گوشواره‌های حلقه‌ای ساختار دایره‌ای یا نیم‌دایره‌ای دارند و به حلقه بسیار شبیه‌اند.
  • گوشوارهٔ آویز: که از یک سانتیمتر تا چند سانتیمتر می‌تواند درازا داشته باشد. یک مدل از گوشواره‌های آویز، چلچراغی هستند.

تاثیر مدل گوشواره[ویرایش]

مدل گوشواره مانند بقیه ملحقات لباس مهم بوده و بر ظاهر فرد تاثیر می‌گذارد و به شکل صورت و گردن بستگی دارد. در موقعیت‌های رسمی گوشواره شلوغ نامناسب است حتا می‌توان گوشواره استفاده نکرد. برای صورتهای کشیده گوشواره آویز بزرگ (چلچراغی) و حلقه‌ای بزرگ یا گوشواره دکمه‌ای (میخی) مناسب است. با گوشواره حلقه‌ای بزرگ صورت گردو چاق بنظر می‌آید و چین‌های گردن مشخص تر می‌شود. گوشواره آویز برای گردن‌های بلند مناسب است نه گردن‌های کوتاه. گوشواره دکمه‌ای نیز برای صورتهای گرد و چاق مناسب نیست. اما گوشواره‌های حلقه‌ای متوسط برای هر مدل صورت مناسب می‌باشد.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. AMIET, PIERRE, The art of the ancient Orient, 1977
  2. نوده فراهانی، صدیقه. «از گوشواره تا زیورهایی به رنگ بیگانه». هفته‌نامهٔ امرداد، شنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۱، سال سیزدهم، شمارهٔ ۲۸۷، ص ۳.

پیوند به بیرون[ویرایش]

سایت دوخت