گوشواره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برای گوشواره در معماری به گوشواره (معماری) بروید.
گوشواره در جاهای گوناگون گوش

گوشواره یکی از جواهر‌ها است که از زمان گذشته تاکنون و در فرهنگهای مختلف زنان و مردان استفاده می کردند و به گوش خود نصب می کردند.

محتویات

پیشینه [ویرایش]

گوشوارهٔ ایلامی

نخستین نشانه‌های گوشواره را می‌توان در تمدن ایلام یافت. در آثار برجای مانده، گوشواره‌هایی مربوط به این دوران یافت شده است.[۱] پس از آن نیز در پیکره‌های تخت جمشید می‌توان کاربرد گوشواره را در میان مردان در آن دوران (نزدیک به ۲۵۰۰ سال گذشته) دید.

مدل‌های گوشواره [ویرایش]

  • گوشواره دکمه ای (میخی): گوشوارهٔ دکمه‌ای (میخی) درست روی نرمه گوش قرار میگیرد و سوراخ نرمهٔ گوش در پشت گوشواره پنهان میماند.
  • گوشوارهٔ حلقه‌ای: گوشواره‌های حلقه‌ای ساختار دایره‌ای یا نیم‌دایره‌ای دارند و به حلقه بسیار شبیه‌اند.
  • گوشوارهٔ آویز: که از یک سانتیمتر تا چند سانتیمتر می‌تواند درازا داشته باشد. یک مدل از گوشواره‌های آویز، چلچراغی هستند.

تاثیر مدل گوشواره [ویرایش]

مدل گوشواره مانند بقیه ملحقات لباس مهم بوده و بر ظاهر فرد تاثیر می گذارد و به شکل صورت و گردن بستگی دارد. در موقعیت‌های رسمی گوشواره شلوغ نامناسب است حتا می توان گوشواره استفاده نکرد. برای صورتهای کشیده گوشواره آویز بزرگ (چلچراغی) و حلقه‌ای بزرگ یا گوشواره دکمه‌ای (میخی) مناسب است. با گوشواره حلقه‌ای بزرگ صورت گردو چاق بنظر می آید و چین‌های گردن مشخص تر می شود. گوشواره آویز برای گردن‌های بلند مناسب است نه گردن‌های کوتاه. گوشواره دکمه‌ای نیز برای صورتهای گرد و چاق مناسب نیست. اما گوشواره‌های حلقه‌ای متوسط برای هر مدل صورت مناسب می باشد.

نگارخانه [ویرایش]

منابع [ویرایش]

  1. AMIET, PIERRE, The art of the ancient Orient, 1977

پیوند به بیرون [ویرایش]

سایت دوخت

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ گوشواره موجود است.