لیورموریوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آن‌ان‌پنتیوملیورموریومآن‌ان‌سپتیوم
Po

Lv

(Uhh)
ظاهر
نامعلوم
ویژگی‌های کلی
نام, نماد, عدد لیورموریوم, Lv, ۱۱۶
نام گروهی برای عناصر مشابه نامعلوم
گروه، تناوب، بلوک ۱۶۷, p
جرم اتمی استاندارد [293] g·mol−۱
آرایش الکترونی perhaps [Rn] 5f14 6d10 7s2 7p4
(predicted)
الکترون به لایه 2, 8, 18, 32, 32, 18, 6
(predicted) (تصویر)
ویژگی‌های فیزیکی
ویژگی‌های اتمی
وضعیت اکسید شدن 2, 4 (prediction)[۱]
شعاع کووالانسی 175 (estimated)[۲] pm
متفرقه
عدد کاس 54100-71-9
پایدارترین ایزوتوپ‌ها
مقاله اصلی ایزوتوپ‌های لیورموریوم
iso NA نیمه عمر DM DE (MeV) DP
293Lv syn 61 ms α 10.54 289Fl
292Lv syn 18 ms α 10.66 288Fl
291Lv syn 18 ms α 10.74 287Fl
290Lv syn 7.1 ms α 10.84 286Fl

لیورموریوم (به انگلیسی: Livermorium) یک عنصر شیمیایی واپاشی هسته‌ای با نماد Lv و عدد اتمی ۱۱۶ است که قبلا با نام آن‌ان‌هگزیوم (به انگلیسی: Ununhexium) شناخته می‌شد. قرار بود به افتخار منطقه‌ای در مسکو، مسکوویم (moscovium) نام بگیرد، اما محققان آمریکایی توانسته‌اند برنده جدال نام گذاری این عنصر شوند. این عنصر به افتخار شهر محققان آمریکایی لیورمور، کالیفرنیا نام‌گذاری شد. در سال ۲۰۰۰، وقتی که دانشمندان دو عنصر کلسیم و کوریوم را با هم ترکیب کردند، عنصر لیورموریوم مشاهده شد.[۳][۴]

چهار ایزتوپ با عدد جرمی ۲۹۰-۲۹۳ شناخته شده‌اند. که پایدارترین آن Uuh-293 با نیمه عمر ۶۳ میلی‌ثانیه‌است.

منابع[ویرایش]

  1. Haire, Richard G. (2006). "Transactinides and the future elements". In Morss; Edelstein, Norman M.; Fuger, Jean. The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements (3rd ed.). Dordrecht, The Netherlands: اشپرینگر ساینس+بیزینس مدیا. p. 1724. ISBN 1-4020-3555-1. 
  2. Chemical Data. Ununhexium - Uuh, Royal Chemical Society
  3. «Element 114 is Named Flerovium and Element 116 is Named Livermorium». وبگاه آیوپاک، ۳۰ می ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲ ژوئن ۲۰۱۲. 
  4. «لیورموریوم (Livermorium) و فلروویوم (Flerovium) دو عنصر جدید». پایگاه علمی کاوا، ۲۲ دسامبر ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲ ژوئن ۲۰۱۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]