رادیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
با رودیم اشتباه نشود
فرانسیمرادیماکتینیم
Ba

Ra

Ubn
ظاهر
silvery white metallic
ویژگی‌های کلی
نام, نماد, عدد رادیم, Ra, 88
تلفظ به انگلیسی /ˈrdiəm/
RAY-dee-əm
نام گروهی برای عناصر مشابه فلزات قلیایی خاک
گروه، تناوب، بلوک ۲۷, s
جرم اتمی استاندارد (226) g·mol−۱
آرایش الکترونی [Rn] 7s2
الکترون به لایه 2, 8, 18, 32, 18, 8, 2 (تصویر)
ویژگی‌های فیزیکی
حالت جامد
چگالی (نزدیک به r.t.) 5.5 g·cm−۳
نقطه ذوب 973 K, 700 °C, 1292 °F
نقطه جوش 2010 K, 1737 °C, 3159 °F
گرمای هم‌جوشی 8.5 kJ·mol−1
گرمای تبخیر 113 kJ·mol−1
فشار بخار
فشار (پاسکال) ۱ ۱۰ ۱۰۰ ۱k ۱۰k ۱۰۰k
دما (کلوین) 819 906 1037 1209 1446 1799
ویژگی‌های اتمی
وضعیت اکسید شدن 2 (strongly basic oxide)
الکترونگاتیوی 0.9 (مقیاس پاولینگ)
انرژی‌های یونیزه شدن 1st: 509.3 kJ·mol−1
2nd: 979.0 kJ·mol−1
شعاع کووالانسی 221±2 pm
شعاع واندروالانسی 283 pm
متفرقه
ساختار کریستالی body-centered cubic
مغناطیس nonmagnetic
مقاومت الکتریکی (20 °C) 1 µΩ·m
رسانایی گرمایی (300 K) 18.6 W·m−1·K−1
عدد کاس 7440-14-4
پایدارترین ایزوتوپ‌ها
مقاله اصلی ایزوتوپ‌های رادیم
iso NA نیمه عمر DM DE (MeV) DP
223Ra trace 11.43 d alpha 5.99 219Rn
224Ra trace 3.6319 d alpha 5.789 220Rn
226Ra ~100% 1601 y alpha 4.871 222Rn
228Ra trace 5.75 y beta 0.046 228Ac

رادیوم (Radium)، عنصری شیمیایی و رادیواکتیو در گروه فلزات قلیایی خاکی با عدد اتمی ۸۸ و نشان Ra و به رنگ سفید درخشان است.این عنصر سنگین ترین عنصر در این گروه است.از رادیوم به عنوان سوخت هسته ای نیز استفاده میشود.

تاریخچه[ویرایش]

این عنصر در سال 1895 توسط ماری کوری و پیر کوری کشف شد. ماری کوری تکه ای از فلز اورانیم را در لای کاغذ سفیدی گذاشته بود و سپس انرا بر روی صفحه تلویزیون نورندیده ای گذاشت و در فردای انروز دید که صفحه تلویزیون انگار که نور دیده باشد سیاه شده است و فهمید که پرتو هایی از آن تکه اورانیم خارج شده اند و از کاغذ عبور کرده اند و باعث سیاه شدن صفحه تلویزیون شده اند. سپس در فردای انروز همین کار را با یک سنگ پیچبلنده انجام داد و در فردای انروز تلویزیون با شدت بسیار بیشتری سیاه شد. در نتیجه او فهمید که عنصری بسیار رادیواکتیو تر از اورانیم و ناشناخته در ان سنگ وجود دارد. سپس آن دو با هم به جستجوی آن پرداختند و رادیوم را کشف کردند. پس از مدتی این عنصر به طور رسمی شناخته شد.

تولد رادیوم[ویرایش]

Pierre and Marie Curie.jpg

در ۲۶ دسامبر ۱۸۹۸(۵ دی ماه ۱۲۷۷) اعضای آکادمی علوم پاریس، گزارشی تحت عنوان «درباره ماده شدیداً رادیواکتیوی که در پشبلند وجود دارد» انتشار دادند و این روز تاریخ تولد رادیوم است. پیدایش رادیوم در میان عناصر رادیواکتیو طبیعی تقریباًٌ به فوریت ثابت کرد که این عنصر مناسبترین عنصر رادیو اکتیو برای بسیاری کارهاست. بزودی معلوم شد که نیمه‌عمر رادیوم نسبتاًٌ زیاد است (~۱۶۰۰ سال). کشف رادیوم موجب دگرگونی‌های اساسی در دانش بشر درباره خواص و ساخت ماده شد و منجر به شناخت و دستیابی به انرژی اتمی شد.

دستاورد کشف کوری[ویرایش]

این واقعیت که پرتوهای رادیوم می‌توانند بافتهای زنده اندامها را از بین ببرند، به‌عنوان مهم‌ترین دستاورد کشف کوری‌ها مشخص گردید. پزشکان و پژوهشگران علوم پزشکی به زودی دریافتند که به این وسیله می‌توانند غده‌ها و بافتهای بدخیم را که در سرطان و همچنین بیماریهای پوستی و غدد ترشحی بروز می‌کنند، از بین ببرند.

پیوند به بیرون[ویرایش]