نشان
نشان(یا مدال)(انگلیسی: Medal و Medallion) معمولاً شیء گرد و پهن و نازک کمی بزرگتر از سکههای متداول است که اکثراً جنسی فلزی دارد و دارای نقش های چاپی یا حکاکی شده و یا قلمزنی شدهاست. نشانها معمولاً بعنوان جایزه و تشویق یا قدردانی به اشخاص یا موسسهها در پی فعالیتی ورزشی، علمی، دانشگاهی، و یاارتشی اهدا میگردد. نشانها ممکنست بخاطر یادبود واقعهای، یا شخصی طراحی و تهیه گردد. هنرمندانی که این نشانها را میسازند مدالیست نامیده میشوند. همچنین نشانها گاهی برای نشان دادن حالتی و تعلق خاصی در مراسم مذهبی مختلف بکار میروند.
مدالیون معمولا به نشانهای بزرگتر گفته میشود که بصورت روی میزی بوده و به لباس نصب نمی شود. در موارد نادری نشان به شکل چهارگوشه ساخته میشود و به آن پلاک اطلاق میگردد، بکاربردن اصطلاح مدالیون برای گردن آویزهای متداول صحیح نیست.
محتویات |
نقش نشان [ویرایش]
تصویر ویا موضوع نشان که معمولاً عبارت از چهرهنگاری (پرتره) ویا علامت و نوشته اصلی است در قسمت روی آن منعکس شده است و پشت نشان اکثراً خالی است. در پاره ای از موارد در پشت نشان موضوع و هدف ساخت آن ذکر شدهاست. در نشان هایی که بایستی از گردن آویزان شوند حلقه ای در قسمت تاج آن ساخته شدهاست تا نوار مخصوص به آن وصل شود.
نشان ها معمولاً از برنز ساخته میشوند که هم ارزان و هم دوام آن خوب است و ایجاد کارِ نقش دار راحت است، اما از دیگر فلزات مانند نقره، پلاتین و طلا و سایر فلزات استفاده میشود. نشان هایی از شیشه و چوب و اشیاء دیگر نیز تهیه شده است.
تاریخچه [ویرایش]
آنطور که در تاریخ آمده اولین مورد اهداء نشان مربوط به اسکندر کبیر است که نشان طلایی به کشیش جاناتان که او را در جنگ کمک کرده بود برای قدردانی داده است. همچنین اهداء نشان های طلایی در میان امپراتوران روم نیز متداول بوده است. بعد از فروپاشی امپراتوری روم نیز نشانهای طلایی نازک و کوچکی که در حدود سکه های رایج بود، با نقش سر خدایان و یا تصویرهای دیگر بعنوان گردن آویز هم در مردان و هم زنان استفاده میشد.
در قرون وسطی هدیه نشان در میان سیاستمداران متداول بوده و آنها برای تسریع کار خود و یا سفارش وتوصیه های شخصی، اقدام به فرستادن نشانهایی از طلا یا نقره با تصویر حکاکی شده خود میکردند. معمولاً در پشت یا در دور آن اسم یا علامتی از خودشان قید شده بود.[۱]
pisanello اولین مدالیست ( سازنده نشان) قرون وسطی است که نشانها را بصورت ریختهگری تولید و عرضه کرده است. [۲] [۳] در قرن ۱۶ با ابداع دستگاه ضرب نشان، کار سازندگان آسان شده و بجای کندهکاری، از برجستهکاری توسط ماشین استفاده میکردند.
نشانها و آرایههای ارتشی [ویرایش]
برای اولین بار در ۵۰۸ قبل از میلاد مسیح در روم باستان برای سربازان و ارتش روم نشانهایی تهیه وبه سینه افراد نصب گردید.
نشانهای ارتشی دو گونه است:
آرایه های خاص [ویرایش]
آرایه های خاص*[۱] نشانهایی هستند که به منظور قدردانی از شخصی برای شرکت در اقدامات جنگی مهم و یا پر خطر به او اهداء میشود.
نشان های خدمتی [ویرایش]
نشانهایی هستند که در طول خدمت و یا در طی یک دوره خاص به فرد ارتشی داده میشود.
نشانهای ورزشی [ویرایش]
نشان یکی از جوایز انواع مسابقهها است، در مسابقات ورزشی از زمان رم باستان دادن نشان مرسوم بودهاست. نشانها از طلا، نقره، برنز، مس، و مفرغ بوده و سابقه آن به داستان سامانه سه دورهای*[۲] اساطیر یونانی برمیگردد.
نشانهای ایران [ویرایش]
-
نشان «همایون»مربوط به فتحعلیشاه
-
نمونهای از نشانهای «شیر و خورشید» ایران
-
نشان تاج. ناصرالدین شاه
-
نشان هفتپیکر(ملکه ثریا)
پانویس [ویرایش]
- ↑ "Constantine medal, French (Paris) (1988.133)". In Heilbrunn Timeline of Art History. New York: The Metropolitan Museum of Art, 2000–. Accessed July 5, 2010
- ↑ Osbourne, 563-564
- ↑ Scher
منابع [ویرایش]
مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Medal»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۳-۰۲-۲۰۱۲).
- Osborne, Harold (ed), The Oxford Companion to the Decorative Arts, 1975, OUP, ISBN 0-19-866113-4
Stephen K. Scher, et al. "Medal." In Grove Art Online. Oxford Art Online, Subscription required, *(accessed July 28, 2010).
