سنگ ماه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سنگ ماه
سنگ ماه.
کلیات
رده فلدسپات ارتوکلاز
فرمول KAlSi۳O۸
ویژگی‌ها
رنگ می‌تواند رنگ‌های گوناگونی داشته‌باشد از جمله خاکستری، سفید، صورتی، سبز و قهوه‌ای ولی باارزش‌ترین آن به رنگ آبی سیر است.
ساختار تک‌شیب
چگالی
۲٫۵۵ - ۲٫۵۸
ضریب شکست ۱٫۵۲ - ۱٫۵۳ تا ۱٫۵۳ - ۱٫۵۴

سَنگِ ماه یا حَجَرُالقَمَر گونه‌ای سنگ تزئینی است.

باورهای پیشینیان[ویرایش]

این سنگ در متن‌های عربی و اسلامی با نام‌های زبدالقمر، رغوة القمر، بصاق القمر، بزاق القمر، افروسالنیتوس، مها، مهو، سالنیطس، و افروسلونن نیز نامیده شده.

در باورهای خرافی پیشینیان سنگ ماه سنگی است که نقره را جذب می‌کند و با افزایش نور ماه، گردآلودگی آن سپیدرنگ می‌شود. برای درمان صرع، جنون و خفقان مفید است. آویزان نگه داشتن آن در پارچه کبود باعث پذیرش جاه و زدودن ترس می‌شود و آویختن آن بر نخل، نگهدارنده میوه آن است.

صاحب اختیارات بدیعی می‌گوید: بزاق القمر و زبدالبحر خوانند و افروسالین (در نسخه دیگر افروسالیین) خوانند یعنی زبدالقمر و به یونانی سالنیطس (در نسخه دیگر سالیطنس) خوانند و افروسالین از بهر آن خوانند که بشب در افزونی ماه یابند در بلاد عرب، و آن سنگ سپید و شفاف و سبک بود و اگر از درختی درآویزند که بار نمی‌دهد بارآور گردد، و اگر بسایند و به مصروع دهند شفا یابد و زنان بعوض تعویذ با خود نگاه دارند.

و در تنسخ‌نامه آمده: بر او نقطه‌ای هست که بوقت افزونی ماه میفزاید و در کاهش می‌کاهد.


منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سنگ ماه موجود است.