آرگون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

آرگون با علامت اختصاری Ar در جدول عناصر دارای شماره اتمی ۱۸ است. گاز آرگون در اتمسفر زمین تا حدود ٪۱ موجود است. آرگون برای به وجود آوردن نورهای زنده استفاده می‌شود. همچنین دارای مصارفی در صنایع جوشکاری، اسپکتروسکوپی و تولید تیتانیوم نیز می‌باشد.

فهرست مندرجات ۱ خواص ۲ مشخصات ۳ طرز تهیه ۴ احتیاط ۵ کاربرد ۶ منبع

[ویرایش] خواص

آرگون عنصری است غیر فلزی با نشانه A یا Ar٬عدد اتمی ۱۸٬جرم اتمی ۳۹٫۹۸ که در گروه گازهای نجیب و در دوره سوم جدول تناوبی جای دارد

[ویرایش] مشخصات

گازی است بی رنگ بی بو ٬بیمزه٬تک اتمی ٬ترکیب شیمیایی آن تا کنون شناخته نشده‌است نقطه انجماد -۱۸۹٫۳ نقطه جوش ۱۸۵٫۸ ٬چگالی ویژّ ۱٫۳۸(هوا=۱) در آب کمی حل می‌شود ٬اشتعال پذیر ني ست

[ویرایش] طرز تهیه

• تقطیر جز به جز هوای مایع
• بازیابی تفاله‌های بخار حاصل از اکسیداسیون گاز طبعی در کاخانه آمونیاک سازی
• تباهی رادیواکتیو پتاسیوم ۴۰

[ویرایش] احتیاط

گازی خفه کننده‌است.

[ویرایش] کاربرد

پرکردن حبابهای لامپها و پنجره‌های دوجداره٬تصفیه زیرکنیوم ٬ شستن فلزهای مذاب تا گازهای حل شده را از ان جدا ند٬در لوله‌های شمارشگر گایگر٬لیزرها٬کربن گیری از فولاد ضدزنگ و همچنین در نوع خاصی از جوشکاری به عنوان گاز محافظ قوس الکتریکی به کار می‌رود.

[ویرایش] منبع

کتاب فرهنگ عناصر نوشته سید رضا آقاپور مقدم

‎