سروانتیت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Antimony tetroxide
شناساگرها
CAS 12786-74-2, 1332-81-6
خصوصیات
فرمول شیمیایی
SbO2; Sb2O4
جرم مولی
‎ 153.7588; 307.5176 g/mol
شکل ظاهری white solid
چگالی 6.64 g/cm3 (orthorhombic form) [۱]
دمای ذوب
‎dec.
دمای جوش
‎dec.
محلول در آب insoluble
ضریب شکست (nD) 2.0
ساختار
ساختار بلوری دستگاه بلوری راست‌لوزی
خطرات
لوزی آتش
NFPA 704.svg
1
2
0
ترکیبات مرتبط
ترکیبات مرتبط سنارمونتیت
پنتاکسید آنتیموان
 YesY (verify) (what is: YesY/N?)
تمامی داده‌ها مربوط به شرایط استاندارد(در  °C۲۵ و  kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد.
Infobox references

[۱]

سروانتیت
اطلاعات کلی
دلیل‌نام‌گذاری از واژة محل Cervantes در اسپانیا اخذ شده‌است.
نام دیگر Cervantite
فرمول شیمیایی Sb2O4
ترکیب شیمیایی به سختی در HCl حل می‌شود. ذوب ناپذیر Sb:۷۹٫۱۹٪ O:۲۰٫۸۱٪
رده بندی اکسید
اطلاعات کانی شناسی
شکل بلوری خوشة جواهری
شکل ظاهری فراوان است و بیشتر در آلمان غربی، اسپانیا، ایتالیا، یوگسلاوی، رومانی و بولیوی
رنگ زرد - زرد نارنجی - سفید
رنگ خاکه روشن تر از رنگ کانی
سختی موس ۴-۵
وزن مخصوص ۶٫۵-۶٫۶
رخ کامل - مطابق با سطح
جلا چرب - مات - تیره
شکستگی صدفی
شفافیت نیمه کدر
خاصیت مغناطیسی ندارد
پاراژنز چگالی - ذوب - اشعه X - واکنش هایشیمیائیوالنتینیت - استیبکونیت- استیبین- والنتینیت- استیبکونیت و غیره
اطلاعات معدنی
منشأ تشکیل ژیزمان‌های ثانوی Sb
محل پیدایش رومانی

سروانتیت (به انگلیسی: Cervantite) با فرمول شیمیایی Sb2O4 از مجموعه کانی هاست و از واژة محل Cervantes در اسپانیا اخذ شده‌است. به سختی در HCl حل می‌شود. ذوب ناپذیر Sb:۷۹٫۱۹٪ O:۲۰٫۸۱٪ برای اولین بار در رومانی کشف شد و از نظر شکل بلور: خوشة جواهری، رنگ: زرد - زرد نارنجی - سفید، شفافیت: نیمه کدر، شکستگی: صدفی، جلا: چرب - مات - تیره، رخ: کامل - مطابق با سطح، سیستم تبلور: ارترومبیک و در رده‌بندی اکسید است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن ژیزمان‌های ثانوی Sb است.

همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن چگالی - ذوب - اشعه X - واکنش هایشیمیائیوالنتینیت - استیبکونیت- استیبین- والنتینیت- استیبکونیت و غیره است ، از نظر ژیزمان فراوان است و بیشتر در آلمان غربی، اسپانیا، ایتالیا، یوگسلاوی، رومانی و بولیوی یافت می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. J. Amador, E. Gutierrez Puebla, M. A. Monge, I. Rasines, and C. Ruiz Valero "Diantimony Tetraoxides Revisited" Inorganic Chemistry 1988, Volume 27, pp. 1367–1370. نشانگر دیجیتالی شی:10.1021/ic00281a011