اکتینیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رادیماکتینیمتوریم
La

Ac

Ute
ظاهر
نقرهy
ویژگی‌های کلی
نام, نماد, عدد اکتینیم, Ac, 89
تلفظ به انگلیسی /ækˈtɪniəm/
ak-TIN-nee-əm
نام گروهی برای عناصر مشابه آکتینیدها
گروه، تناوب، بلوک ۳۷, f
جرم اتمی استاندارد (227) g·mol−۱
آرایش الکترونی [Rn] 6d1 7s2
الکترون به لایه 2, 8, 18, 32, 18, 9, 2 (تصویر)
ویژگی‌های فیزیکی
حالت جامد
چگالی (نزدیک به r.t.) 10 g·cm−۳
نقطه ذوب (circa) 1323 K, 1050 °C, 1922 °F
نقطه جوش 3471 K, 3198 °C, 5788 °F
گرمای هم‌جوشی 14 kJ·mol−1
گرمای تبخیر 400 kJ·mol−1
ظرفیت گرمایی 27.2 J·mol−۱·K−۱
ویژگی‌های اتمی
وضعیت اکسید شدن 3
(neutral oxide)
الکترونگاتیوی 1.1 (مقیاس پاولینگ)
انرژی‌های یونیزه شدن 1st: 499 kJ·mol−1
2nd: 1170 kJ·mol−1
شعاع کووالانسی 215 pm
متفرقه
ساختار کریستالی face-centered cubic
مغناطیس no data
رسانایی گرمایی (300 K) 12 W·m−1·K−1
عدد کاس 7440-34-8
پایدارترین ایزوتوپ‌ها
مقاله اصلی ایزوتوپ‌های اکتینیم
iso NA نیمه عمر DM DE (MeV) DP
225Ac syn 10 d α 5.935 221Fr
226Ac syn 29.37 h β 1.117 226Th
ε 0.640 226Ra
α 5.536 222Fr
227Ac 100% 21.773 y β 0.045 227Th
α 5.042 223Fr

آکتینیوم(Actinium) از عنصرهای شیمیایی رادیواکتیو است. نماد آن Ac و عدد اتمی آن ۸۹ است.

تاریخچه[ویرایش]

این عنصر در سال ۱۸۹۹ کشف شد.

خواص[ویرایش]

  • عدد اتمی: ۸۹
  • جرم اتمی: ۲۲۷
  • نقطه ذوب: C° ۱۰۵۰
  • نقطه جوش: C° ۳۱۹۸
  • شعاع اتمی: Å ۱٫۱۱۹
  • ظرفیت: ۳
  • رنگ: نقره‌ای
  • حالت استاندارد: جامد
  • نام گروه: ۳

ترکیب‌ها[ویرایش]

ایزوتوپ‌ها[ویرایش]

ایزوتوپ ایجاد فروپاشی نیمه‌عمر
۲۲۱Ac ۲۳۲Th(d,9n)۲۲۵Pa(α)→۲۲۱Ac α ۵۲ ms
۲۲۲Ac ۲۳۲Th(d,8n)۲۲۶Pa(α)→۲۲۲Ac α ۵٫۰ s
۲۲۳Ac ۲۳۲Th(d,7n)۲۲۷Pa(α)→۲۲۳Ac α ۲٫۱ min
۲۲۴Ac ۲۳۲Th(d,6n)۲۲۸Pa(α)→۲۲۴Ac α ۲٫۷۸ hours
۲۲۵Ac ۲۳۲Th(n,γ)۲۳۳Th(β)→۲۳۳Pa(β)→۲۳۳U(α)→۲۲۹Th(α)→۲۲۵Ra(β)۲۲۵Ac α ۱۰ days
۲۲۶Ac ۲۲۶Ra(d,2n)۲۲۶Ac α, β
electron capture
۲۹٫۳۷ hours
۲۲۷Ac ۲۳۵U(α)→۲۳۱Th(β)→۲۳۱Pa(α)→۲۲۷Ac α, β ۲۱٫۷۷ years
۲۲۸Ac ۲۳۲Th(α)→۲۲۸Ra(β)→۲۲۸Ac β ۶٫۱۵ hours
۲۲۹Ac ۲۲۸Ra(n,γ)۲۲۹Ra(β)→۲۲۹Ac β ۶۲٫۷ min
۲۳۰Ac ۲۳۲Th(d,α)۲۳۰Ac β ۱۲۲ s
۲۳۱Ac ۲۳۲Th(γ,p)۲۳۱Ac β ۷٫۵ min
۲۳۲Ac ۲۳۲Th(n,p)۲۳۲Ac β ۱۱۹ s

کاربردها[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Farr, J (1961). "The crystal structure of actinium metal and actinium hydride". Journal of Inorganic and Nuclear Chemistry 18: 42. doi:10.1016/0022-1902(61)80369-2. 
  2. Stites, Joseph G.; Salutsky, Murrell L.; Stone, Bob D. (1955). "Preparation of Actinium Metal". J. Am. Chem. Soc. 77 (1): 237–240. doi:10.1021/ja01606a085. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Zachariasen, W. H. (1949). "Crystal chemical studies of the 5f-series of elements. XII. New compounds representing known structure types". Acta Crystallographica 2 (6): 388. doi:10.1107/S0365110X49001016. 
  4. Zachariasen, W. H. (1949). "Crystal chemical studies of the 5f-series of elements. VI. The Ce2S۳-Ce3S۴ type of structure". Acta Crystallographica 2: 57. doi:10.1107/S0365110X49000126. 
  5. Meyer, p. ۷۱
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ ۶٫۴ ۶٫۵ ۶٫۶ Fried, Sherman; Hagemann, French; Zachariasen, W. H. (1950). "The Preparation and Identification of Some Pure Actinium Compounds". Journal of the American Chemical Society 72 (2): 771. doi:10.1021/ja01158a034. 
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ Zachariasen, W. H. (1948). "Crystal chemical studies of the 5f-series of elements. I. New structure types". Acta Crystallographica 1 (5): 265. doi:10.1107/S0365110X48000703. 
  8. Meyer, pp. 87–88
  • ویکی‌پدیای انگلیسی

پیوند به بیرون[ویرایش]