کاتالیزور
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
کاتالیزور (به انگلیسی: Catalyst) یا آسانگر [۱] مادهای را میگویند که اگر به مخلوط واکنشی افزوده شود، سرعت رسیدن ماده به حالت تعادل در سیستم را، بدون آنکه خود دستخوش تغییر شیمیایی پایدار شود تغییر میدهد و معمولاْ آنرا افزایش میدهد[۲]. کاتالیزورها ممکن است همگن یا ناهمگن باشند ولی معیارهای زیر در تمامی آنها صدق میکند:
- گرچه کاتالیز بر سرعت واکنش اثر میگذارد، اما نمیتواند موقعیت تعادل را در یک واکنش برگشتپذیر تغییر دهد.
- به طور نظری، کاتالیزور را میتوان بدون آنکه دستخوش تغییر شیمیایی شود در پایان واکنش بدست آورد هرچند ممکن است از لحاظ فیزیکی تغییر کردهباشد.
