|
|
| ظاهر |
grayish white
 |
| ویژگیهای کلی |
| نام, نماد, عدد |
رنیم, Re, 75 |
| تلفظ به انگلیسی |
/ˈriːniəm/ REE-nee-əm |
| نام گروهی برای عناصر مشابه |
فلزات واسطه |
| گروه، تناوب، بلوک |
۷, ۶, d |
| جرم اتمی استاندارد |
186.207 g·mol−۱ |
| آرایش الکترونی |
[Xe] 4f14 5d5 6s2 |
| الکترون به لایه |
2, 8, 18, 32, 13, 2 (تصویر) |
| ویژگیهای فیزیکی |
| حالت |
جامد |
| چگالی (نزدیک به r.t.) |
21.02 g·cm−۳ |
| چگالی مایع در m.p. |
18.9 g·cm−۳ |
| نقطه ذوب |
3459 K, 3186 °C, 5767 °F |
| نقطه جوش |
5869 K, 5596 °C, 10105 °F |
| گرمای همجوشی |
60.43 kJ·mol−1 |
| گرمای تبخیر |
704 kJ·mol−1 |
| ظرفیت گرمایی |
25.48 J·mol−۱·K−۱ |
| فشار بخار |
| فشار (پاسکال) |
۱ |
۱۰ |
۱۰۰ |
۱k |
۱۰k |
۱۰۰k |
| دما (کلوین) |
3303 |
3614 |
4009 |
4500 |
5127 |
5954 |
|
| ویژگیهای اتمی |
| وضعیت اکسید شدن |
7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0, -1
(mildly اسیدic oxide) |
| الکترونگاتیوی |
1.9 (مقیاس پاولینگ) |
انرژیهای یونیزه شدن
(more) |
1st: 760 kJ·mol−1 |
| 2nd: 1260 kJ·mol−1 |
| 3rd: 2510 kJ·mol−1 |
| شعاع اتمی |
137 pm |
| شعاع کووالانسی |
151±7 pm |
| متفرقه |
| ساختار کریستالی |
hexagonal |
| مغناطیس |
پارامغناطیس[۱] |
| مقاومت الکتریکی |
(20 °C) 193 nΩ·m |
| رسانایی گرمایی |
(300 K) 48.0 W·m−1·K−1 |
| انبساط گرمایی |
6.2 µm/(m·K) |
| سرعت صوت (سیم نازک) |
(20 °C) 4700 m/s |
| مدول یانگ |
463 GPa |
| مدول شیر |
178 GPa |
| مدول باک |
370 GPa |
| نسبت پواسون |
0.30 |
| سختی موس |
7.0 |
| سختی ویکر |
2450 MPa |
| سختی برینل |
1320 MPa |
| عدد کاس |
7440-15-5 |
| پایدارترین ایزوتوپها |
| مقاله اصلی ایزوتوپهای رنیم |
|
|
|
|
رنیوم(Rhenium) از عنصرهای شیمیایی جدول تناوبی است. نشانه کوتاه آن Re و عدد اتمی آن ۷۵ است. این عنصر از کمیابترین عناصر روی زمین است؛ تا حدی که حتی در هر تن از غنیترین سنگ معدنهای رنیوم در قزاقستان، کمتر از ۱۰ گرم رنیوم وجود دارد . این عنصر با پس از تنگستن و کربن، دیرگدازترین عنصر روی زمین است .
در سال ۱۸۷۱، دمیتری ایوانویچ مندلیف، وجود دو عنصر شبیه به منگنز در جدول تناوبی را که امروزه تکنسیم و رنیوم می نامیم پیش بینی کرد . در سال ۱۹۲۲، آیدا و والتر نوداک، یک سری آزمایشات بر روی سنگ معدن پلاتین را آغاز کردند که البته به علت هزینه زیادش مجبور به تغییر سنگ معدن خود شدند . سرانجام، نوداکها، با آزمایش سنگ معدنهای مختلف با کمک دستگاه اسپکتروسکوپ (که با اشعه X و فرکانسهای حاصله اش عناصر شناسایی میشوند) ادعا کردند که این دو عنصر شبیه به منگنز را یافته اند و نامشان را ماسوریوم و رنیوم کذاشتند که البته مدتی بعد در مناظراتی با یک دانشمند آلمانی نتوانستند دلایل قانع کننده ای در مورد ماسوریوم ارائه دهند (عنصری که امروزه ، تکنسیوم می نامیم)؛ ولی دلایل آنها در مورد رنیوم قانع کننده بود و بدین ترتیب عنصر شماره ۷۵ جدول تناوبی معلوم شد . قابل ذکر است که رنیوم آخرین عنصر موجود در طبیعت بود که کشف شد . نام این عنصر از رود راین در آلمان برگرفته شده است .
خواص فیزیکی عنصر رنیوم :
- عدد اتمی : ۷۵
- جرم اتمی : ۱۸۶٫۲۰۷
- نقطه ذوب : C° ۳۱۸۶
- نقطه جوش :C° ۵۵۹۶
- شعاع اتمی : Å ۱٫۹۷
- ظرفیت : ۶
- رنگ : سفید خاکستری
- حالت استاندارد : جامد
- نام گروه : ۷
|
عناصر شیمیایی نامگذاری شده بر اساس نام مکان |
|
| الهام گرفته از مکانی زمینی |
|
|
| الهام گرفته از اجسام آسمانی |
|
|
