قلع

ایندیم → قلع ← آنتیموان Ge ↑ Sn ↓ Pb 50Sn جدول تناوبی
ظاهر
silvery (left, beta) or gray (right, alpha)
ویژگی‌های کلی
نام, نماد, عدد	قلع, Sn, 50
تلفظ به انگلیسی	/ˈtɪn/
نام گروهی برای عناصر مشابه	post-فلزات واسطه
گروه، تناوب، بلوک	۱۴, ۵, p
جرم اتمی استاندارد	118.710 g·mol−۱
آرایش الکترونی	[Kr] 4d10 5s2 5p2
الکترون به لایه	2, 8, 18, 18, 4 (تصویر)
ویژگی‌های فیزیکی
حالت	جامد
چگالی (نزدیک به r.t.)	(white) 7.365 g·cm−۳
چگالی (نزدیک به r.t.)	(gray) 5.769 g·cm−3
چگالی مایع در m.p.	6.99 g·cm−۳
نقطه ذوب	505.08 K, 231.93 °C, 449.47 °F
نقطه جوش	2875 K, 2602 °C, 4716 °F
گرمای هم‌جوشی	(white) 7.03 kJ·mol−1
گرمای تبخیر	(white) 296.1 kJ·mol−1
ظرفیت گرمایی	(white) 27.112 J·mol−۱·K−۱
فشار بخار
فشار (پاسکال) ۱ ۱۰ ۱۰۰ ۱k ۱۰k ۱۰۰k دما (کلوین) 1497 1657 1855 2107 2438 2893
ویژگی‌های اتمی
وضعیت اکسید شدن	4, 2, -4 (آمفوتر oxide)
الکترونگاتیوی	1.96 (مقیاس پاولینگ)
انرژی‌های یونیزه شدن	1st: 708.6 kJ·mol−1
	2nd: 1411.8 kJ·mol−1
	3rd: 2943.0 kJ·mol−1
شعاع اتمی	140 pm
شعاع کووالانسی	139±4 pm
شعاع واندروالانسی	217 pm
متفرقه
توضیح ساختار کریستالی	Tetragonal (white), ساختار الماس (gray)
مغناطیس	(gray)دیامغناطیس, (white) پارامغناطیس
مقاومت الکتریکی	(0 °C) 115 nΩ·m
رسانایی گرمایی	(300 K) 66.8 W·m−1·K−1
انبساط گرمایی	(25 °C) 22.0 µm·m−1·K−1
مدول یانگ	50 GPa
مدول شیر	18 GPa
مدول باک	58 GPa
نسبت پواسون	0.36
سختی موس	1.5
سختی برینل	51 MPa
عدد کاس	7440-31-5
پایدارترین ایزوتوپ‌ها
مقاله اصلی ایزوتوپ‌های قلع
iso NA نیمه عمر DM DE (MeV) DP 112Sn 0.97% 112Sn ایزوتوپ پایدار است که 62 نوترون داردs 114Sn 0.66% 114Sn ایزوتوپ پایدار است که 64 نوترون داردs 115Sn 0.34% 115Sn ایزوتوپ پایدار است که 65 نوترون داردs 116Sn 14.54% 116Sn ایزوتوپ پایدار است که 66 نوترون داردs 117Sn 7.68% 117Sn ایزوتوپ پایدار است که 67 نوترون داردs 118Sn 24.22% 118Sn ایزوتوپ پایدار است که 68 نوترون داردs 119Sn 8.59% 119Sn ایزوتوپ پایدار است که 69 نوترون داردs 120Sn 32.58% 120Sn ایزوتوپ پایدار است که 70 نوترون داردs 122Sn 4.63% 122Sn ایزوتوپ پایدار است که 72 نوترون داردs 124Sn 5.79% 124Sn ایزوتوپ پایدار است که 74 نوترون داردs 126Sn trace 2.3×105 y β− 0.380 126Sb

مکان قلع در جدول تناوبی

قلع (به فارسی «اَرزيز») عنصری است شیمیایی با علامت اختصاری Sn و با شماره ۵۰ در جدول اتمی. این فلز نقره‌ای رنگ خاصیت چکش خواری خوبی دارد و به سادگی اکسید نمی‌شود و در برابر خوردگی مقاوم است. قلع در بسیاری از آلیاژها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مقاومت خوب این فلز نسبت به زنگ‌زدگی و فرسایش باعث شده تا از آن به عنوان روکشی برای فلزات دیگر برای جلوگیری از زنگ‌زدگی استفاده شود، از جمله قلع‌اندود کردن ظروف مسی و به خاطر جلوگیری از زنگ زدن مس و ورود اکسید سمی مس در غذا از قدیم الایام رواج داشته‌است. برنز(مفرغ) نخستین آلیاژ قلع است که حدود ۵ هزار سال پیش از ترکیب مس و قلع ساخته شد و آغازگر دورانی به نام عصر برنز در تاریخ بشر شد. مسوار یکی از آلیاژهای قلع است که از عصر برنز تا قرن بیستم برای ساخت ظروف و صفحات تخت و مسطح از آن استفاده می‌شد. قلع بیش از ۸۵ درصد حجم مسوار را تشکیل داده و بقیه از مس، سرب یا سرمه تشکیل می‌شود. یکی از آلیاژهای دیگر قلع که به عنوان لحیم استفاده می‌شود از ترکیب بیش از ۶۰ درصد قلع و بقیه سرب تشکیل می‌شود. همچنین بخش عمده‌ای از مصرف قلع نیز برای روکش کردن فولاد به منظور جلوگیری از زنگ زدن است. سمیت پائین قلع باعث می‌شود تا ظروف فلزی با روکش قلع برای نگهداری مواد غذایی استفاده فراوانی داشته باشند.

قلع فلزی است چکش خوار، قابل انعطاف، شدیدا" بلورین وسفید نقره‌ای که ساختار بلوری آن هنگام خم شدن قطعه‌ای از قلع صدای خاصی ایجاد می‌کند( علت آن شکست بلورها است).این فلز دربرابر فرسایش ناشی از آب تقطیر شده دریا و آب لوله کشی مقاومت می‌کند اما بوسیله اسیدهای قوی و موادقلیایی و نمکهای اسیدی مورد حمله قرار می‌گیرد. هنگامیکه اکسیژن بصورت محلول است قلع بعنوان کاتالیزور عمل کرده و واکنشهای شیمیایی را تسریع می‌کند. درصورتیکه آنرا درحضور آزمایش‌های مربوط به هوا حرارت دهند Sn۲ حاصل می‌شود. Sn۲ اسید ضعیفی بوده و با اکسیدهای بازی تولید نمکهای قلع می‌کند.قلع را می‌توان به مقدار زیادی جلا داد و بعنوان پوشش سایر مواد جهت ممانعت از فرسودگی یا واکنشهای شیمیایی دیگرمورد استفاده قرار می‌گیرد.این فلز مستقیما" با کلر و اکسیژن ترکیب می‌شود و و جایگزین هیدروژن اسیدهای رقیق می‌گردد.قلع در دماهای معمولی انعطاف پذیر است اما در صورتیکه گرم شود شکننده می‌شود.

منابع

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ قلع موجود است.