واپاشی بتا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Beta-minus (β-) decay. The intermediate emission of a W- boson is omitted.
نمودار فاینمن برای واپاشی بتا که در آن نوترون به پروتون٬الکترون٬نوترینو به همراهW- بوزون واپاشی می‌شود

واپاشی بتا (به انگلیسی: beta decay) یک نوع واپاشی هسته‌ای در فیزیک است که در دو نوع -β و +β اتفاق می‌افتد.

در واپاشی -β، نیروی هسته‌ای ضعیف موجب می‌شود که نوترون به ذره‌های زیر واپاشی کند: (n^0) تبدیل می‌شود به پروتون (p^+) به همراه الکترون (e^-) و یک پادنوترینو (\bar{\nu_e}):


n^0 \rightarrow p^+ + e^- + \bar{\nu_e}

در واپاشی +β، انرژی برای تبدیل پروتون به نوترون استفاده می‌شود که به همراه آن یک پوزیترون (e^+) و یک نوترینو ({\nu_e}) ایجاد می‌گردند:

\mathrm{Energy} + p^+ \rightarrow n^0 + e^+ + {\nu}_e

این واپاشی موجب می‌شود یک واحد از جرم اتمی کم و یک واحد به عدد اتمی افزوده گردد.

برای نمونه:

(بتا منفی) \mathrm{{}^1{}^{37}_{55}Cs}\rightarrow\mathrm{{}^1{}^{37}_{56}Ba}+ e^- + \bar{\nu}_e

(بتا مثبت) \mathrm{~^{22}_{11}Na}\rightarrow\mathrm{~^{22}_{10}Ne} + e^+ + {\nu}_e

(جذب الکترون) \mathrm{~^{22}_{11}Na} + e^- \rightarrow\mathrm{~^{22}_{10}Ne} + {\nu}_e نمونه

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی نسخه ۱۲ ژانویه ۲۰۰۸

جستارهای وابسته[ویرایش]