کرند غرب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کرند غرب
کرن
کشور ایران
استانکرمانشاه
شهرستاندالاهو
بخشمرکزی
سال شهرشدن۱۳۰۹[۱]
مردم
جمعیت۷٬۷۹۸ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی
ارتفاع۱۵۳۰
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه۱۳/۷
میانگین بارش سالانه۵۲۸ میلیمتر
اطلاعات شهری
ره‌آوردچاقو سازی
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۹۱۹ ۲۰۶ ۸۴۳۱


شهر کِرِندِ غرب (به کردی:کرن) مرکز شهرستان دالاهو و از توابع استان کرمانشاه در غرب ایران است. این شهر بر سر راه کرمانشاه و اسلام‌آباد غرب به سرپل ذهاب و قصر شیرین واقع شده‌است.

با پیشنهاد فلاحت پیشه نماینده قبلی این حوزه درسال ۱۳۸۴ بخش کرندغرب به شهرستان دالاهو ارتقاء یافت.[نیازمند منبع]

مردم[ویرایش]

دین[ویرایش]

اکثریت مردم کرند پیرو دین یارسان هستند. پیروان ادیان دیگر همچون مسلمانان شیعه، یهودی، بهایی و مسیحی نیز در این شهر زندگی می‌کنند.

جمعیت[ویرایش]

جمعیت این شهر بنا بر سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، برابر ۷٬۹۷۲ نفر بوده‌است.[۲] مردم شهر کرند اغلب از ایل گوران کرندی هستند. این ایل در غرب کرمانشاه شهر کرند؛ در پاتاق، و بشیوه و چشمه سفید سکونت دارند. ایل گوران کرندی به چهارده تیره تقسیم‌بندی می‌شود: کرندی، بیونجی، رشیدعلی، جلالوند، پاتاقی، باباجانی، آینه ای، جوزگه ای، سرمیلی، هلته ای، یری، چشمه سفیدی، خسرو بهمنی، نصرآبادی.[۳]

زبان[ویرایش]

زبان اکثریت مردم کرند، کردی جنوبی با لهجهٔ خاص شهر کرند است. لهجهٔ کرندی علی‌رغم تعلق به گویش کردی جنوبی، همچنان ویژگی ارگاتیو را که در دیگر لهجه‌های این گویش از میان رفته‌است، نشان می‌دهد. علاوه بر لهجهٔ کرندی، گویش‌هایی از کردی گورانی نیز همچنان در شهر تکلم می‌شود.

تغییرات شهری[ویرایش]

در جلسهٔ مورخهٔ ۱۶ دی ۱۳۴۸، شورای عالی شهرسازی برای سه شهر کرند، کلاردشت و دشت نظیر طرح توریستی پیشنهاد کرد. برمبنای این طرح مهندسان مشاور می‌باید مرکزی ییلاقی و بخش‌های عبوری در کرند پیش‌بینی کرده و علاوه بر آن جهت بهبود بافت شهری کرند، مطالعاتی برای بافت باارزش شهری ارائه دهند تا آن بخش از خانه‌های موجود در شهر که قابل نگهداری هستند حفظ شوند.[۴] این طرح به مرحلهٔ اجرا درنیامد.[۵]

مکانهای مقدس[ویرایش]

مقبرهٔ دو تن از شخصیت‌های مقدس دین یارسان به نام پیر بنیامین و پیر موسی در کرند قرار دارد.

صنایع دستی[ویرایش]

تنبور، سه تار، چاقو، ادوات کشاورزی و باغداری، گلیم، گیوه، موج، چادرشب و…

پانویس[ویرایش]

  1. «بانک اطلاعات تقسیمات کشوری». وبگاه رسمی وزارت کشور ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۶ مرداد ۱۳۹۲.
  2. «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.
  3. مردوخ کردستانی، شیخ محمد (۱۳۷۹). تاریخ مردوخ. تهران: نشر کارنگ. صص. ۱۱۵.
  4. مجموعه مصوبات شورای عالی شهرسازی و معماری ایران از بدو تأسیس تا پایان سال ۱۳۹۰، گردآوری و تنظیم وزارت راه و شهرسازی معاونت شهرسازی و معماری، دفتر طرح‌های کالبدی، دبیرخانهٔ شورای عالی شهرسازی و معماری ایران، تهران: مرکز مطالعاتی و تحقیقاتی و شهرسازی و معماری: نصرالدین الیاس زاده مقدم، عارف اقوامی مقدم، ۱۳۹۰، شابک: 978-600-5392-20-3، ص ۱۱۰–۱۰۹.
  5. وبسایت هواشناسی استان کرمانشاه.