سومار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سومار
کشور  ایران
استان کرمانشاه
شهرستان قصر شیرین
بخش سومار
سال شهرشدن ۱۳۷۴[۱]
مردم
جمعیت ۳۲۶ نفر
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۳۳۳ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه بیش از 20 درجه سانتیگراد
میانگین بارش سالانه 290 میلیمتر
روزهای یخبندان سالانه 6 روز
اطلاعات شهری
پیش‌شماره تلفنی ۰۸۳۵۴۶۲

سومار یکی از شهرهای شهرستان قصر شیرین در استان کرمانشاه می‌باشد. سومار شهری مرزی است که در میان دره‌های میان بلندی‌های سارات، چغاامان و اردوبان قرار دارد. بلندی‌های مرزی گیسکه و کهنهریگ همچون دیوار بلندی در غرب شهر قرار گرفته است.[۲] سومار کم جمعیت‌ترین شهر ایران است.[۳] این شهر در مرز ایران و عراق واقع شده و فاصله آن با شهر مندلی عراق ۱۵ کیلومتر است و یکی از نزدیکترین مناطق ایران به بغداد می‌باشد. این منطقه دارای آب و هوایی ملایم در زمستان و تابستان‌هایی نسبتاً گرم می‌باشد. سطح آن نیز با تپه‌ماهور پوشیده شده‌است. کشاورزی و دامپروری رونق خاصی در این منطقه دارد و محصولات باغی آن مرکبات وانگور و خرما می‌باشد. وانواعی از محصولات جالیزی دراین منطقه رشد می‌کند. نفت‌شهر نیز از توابع آن دارای منابع گازی و نفتی است که هم اکنون از آنها استفاده می‌شود. در این منطقه رودخانه دائمی کنگیر جاری است. سومار در زمان جنگ ایران و عراق به تصرف نیروهای عراقی درآمد. از جمله عملیات‌های جنگی انجام‌شده در این منطقه عملیات مطلع‌الفجر بود.

جنگ ایران و عراق[ویرایش]

بمب باران شیمیایی[ویرایش]

نخستین بار در تاریخ هیجدهم دی‌ماه ۱۳۵۹ شهر سومار مورد حمله شیمیایی ارتش بعث عراق قرار گرفت.[نیازمند منبع] ارتش بعث عراق سومار را در ۱۶ مهر ۱۳۶۶ مورد حمله شیمیایی قرار دادند که شمار زیادی از ساکنان کشته شدند.[۴][۵]

آزادسازی سومار[ویرایش]

سومار در تاریخ ۸ مرداد ۱۳۶۷ به طور کامل از دست نیروهای عراقی آزاد شد.[۶]

وضعیت کنونی مردم سومار[ویرایش]

مردم سومار، با آغاز جنگ ایران و عراق، اغلب در شهرهای نزدیک مقیم شدند و هم اکنون نیز در استانهای اصفهان، کرمانشاه و ایلام مستقر هستند. بیشتر مردم این بخش از مردمان ایل کلهر ایوان‌غرب می‌باشند، و هم اکنون در شهر ایوان زندگی می‌کنند.

فرهنگ[ویرایش]

گویش مردم سومار، کلهری و پوشش آنان نیز استفاده از لباسهابی کردی کلهری است. در واقع از نظر فرهنگی و اجتماعی، مردم سومار، به محیط فرهنگی و اجتماعی مردمان شهرهایی که در آنها ساکن هستند، شباهت دارند.

منابع[ویرایش]