شهرستان صحنه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
صحنه
اطلاعات کلی
کشورFlag of Iran.svg ایران
استانکرمانشاه
مرکز شهرستانصحنه
سایر شهرهاصحنه، میان‌راهان
بخش‌هابخش مرکزی
بخش دینور
سال تأسیس۱۳۷۲[۱]
نام‌های پیشینسَنَه
مردم
جمعیت۷۰٬۷۵۷ نفر (۱۳۹۵)
مذهبشیعه,یارسان
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا۱۳۸۰ متر
داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۸۳

مختصات: ۳۴°۲۸′۵۲″شمالی ۴۷°۴۱′۲۷″شرقی / ۳۴٫۴۸۱۱۲۲°شمالی ۴۷٫۶۹۰۷۰۶°شرقی / 34.481122; 47.690706 شهرستان صحنه از شهرستان‌های استان کرمانشاه در غرب ایران است. این شهرستان داری دو بخش مرکزی و دینور است. مرکز این شهرستان شهر صحنه است که در ۵۰ کیلومتری شهر کرمانشاه و در سمت استان همدان قرار گرفته‌است.

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

شهرستان صحنه از شمال با شهرستان سنقر و کلیایی و استان کردستان؛ از شرق با کنگاور؛ از غرب با شهرستان کرمانشاه و شهرستان هرسین و از جنوب با استان لرستان همجوار است

شهرستان صحنه

تقسیمات کشوری[ویرایش]

شهرها[ویرایش]

رتبه در شهرستان نام شهر بخش جمعیت (۱۳۹۵)
۱ صحنه بخش مرکزی ۳۵٬۵۰۸ نفر
۲ میان‌راهان بخش دینور ۶۹۵ نفر

بخش‌ها[ویرایش]

بخش‌ها
نام بخش جمعیت بخش (۱۳۹۵) تعداد دهستان‌ها تعداد شهرها مرکز بخش جمعیت مرکز
بخش مرکزی ۵۴۱۸۴ نفر ۴ دهستان ۱ شهر صحنه ۳۵٬۵۰۸ نفر (۱۳۹۵)
بخش دینور ۱۶۳۴۴ نفر ۳ دهستان ۱ شهر میان‌راهان ۶۹۵ نفر (۱۳۹۵)

دهستان‌ها[ویرایش]

بخش دهستان
نام دهستان جمعیت دهستان (۱۳۸۵)
بخش مرکزی دهستان خدابنده‌لو ۳۳۸۹ نفر
دهستان صحنه ۴۹۶۰ نفر
دهستان گاماسیاب ۶۳۶۵ نفر
دهستان هجر ۷۰۰۷ نفر
بخش دینور دهستان حر ۵۲۶۱ نفر
دهستان کندوله ۵۰۸۰ نفر
دهستان دینور ۹۱۴۳ نفر

دربارهٔ شهرستان صحنه[ویرایش]

طول جغرافیایی شهر ۴۷٫۶۸٫۷۲ و عرض جغرافیایی آن ۳۴٫۴۸٫۴۴ می‌باشد. شهرستان صحنه دارای باغ‌های میوه فراوان است. منبع اصلی تهیه آب این شهر، سراب صحنه (یا دربند صحنه) می‌باشد. این منطقه دارای رودخانه‌ها و چشمه‌های بسیاری است که آن را به سرزمینی پرآب و حاصلخیز با هوایی معتدل تبدیل نموده‌است.

این شهرستان بر اساس سرشماری ۱۳۹۵ خورشیدی ۷۰٬۷۵۷ نفر جمعیت داشته و از دو بخش بخش مرکزی و دینور شامل بخش صحنه به مرکزیت شهر صحنه و دهستان‌های خدابنده لو، هجر، گاماسیاب و صحنه و بخش دینور به مرکزیت شهر میانراهان مشتمل بر دهستان‌های حر، کندوله و دینور تشکیل شده‌است.[۲]

نام اصلی شهر"سانه"است که در زبان کردی به معنی"سنگی"می باشد.که علت آن میتواند وجود کوههای صخره ای و سنگی در اطراف شهر باشد؛که به اشتباه در برگردان غلط به فارسی "صحنه "نامیده میشود.اما در بین اهالی همچنان "سانه"است.در سفرنامه‌ای از ناصرالدین شاه از «قریه صحنه» به عنوان روستایی حاصل‌خیز نام برده شده‌است. بر اساس آثار تاریخی که در شهر موجود است (کاروانسراهای عباسی در خیابان شاباسی و دخمه مادها (معروف به شیرین و فرهاد) در کوه‌های دربند صحنه) از دیرباز در مسیر راه‌های مسافری مهم قرار داشته‌است.

مردم شهرستان صحنه به زبان کردی با گویش کردی کلهری و کردی دینوری(که به گویش کردی هورامی نزدیک است و همینطور مردم بخش دینور به آن سخن میگویند) و دهستان گاماسیاب در قسمت جنوبی شهرستان و مهاجرین بخش کاکاوند لرستان در صحنه به ‌لکی تکلم میکنند.در گذشته اکثریت(تقریبا تمام مردم) مردم شهرستان پیرو آیین باستانی یارسان بودند که در حال حاضر با کوچ مردم سانه به مرکز ایران و...و جایگزین شدن آنها با اهالی شهر و روستاهای اطراف ، کردهای مسلمان شیعه نیز در سانه ساکن هستند.در گذشته پیروان یهود و بهایی نیز در سانه میزیستند که در حال حاضر هیچ یهودی و بهایی در سانه ساکن نمی باشد.[۳][۴][۵][۶][۷] و در حال حاضر همچنان از نظر مذهب بیش‌تر ساکنان اصلی آن پیرو آیین یارسان هستند[نیازمند منبع] و بقیه نیز شیعه می‌باشند. معروفترین شخصیت تاریخی این شهر ابوحنیفه دینوری و دکتر جواد معاون(موسس تنها بیمارستان شهر)، استاد سید خلیل عالی نژاد، استاد سید امراله شاه ابراهیمی ،استاد امیر حیاتی،استاد غلام منفرد،استاد ایاز قزوینه،استاد هژیر اجاق مهرافروز،استاد مظفر منصوریان،استاد نورعلی الهی و پرفسور بهرام الهی و.... است.در شهر "صحنه"اساتید چیره دستی در ساخت انواع سازهای موسیقی مخصوصا ساز تنبور زندگی میکنند.و ساز "صحنه"در بین اهالی موسیقی جایگاه ویژه ای دارد.همچنین عسل،گیلاس،آلبالو،حبوبات مخصوصا نخود و عدس و روغن حیوانی شهر "صحنه" از مرغوبیت بسیار بسیار بالایی برخوردار هستند.وب|نویسنده = |نشانی </ref>

منابع[ویرایش]

  1. «بانک اطلاعات تقسیمات کشوری». وبگاه رسمی وزارت کشور ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۹ مه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۷ مرداد ۱۳۹۲.
  2. گردشگری کرمانشاه سال ۲۰۰۵
  3. «شهرستان‌شناسی». وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی. ۲۰۱۰-۱۱-۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۱۵-۰۸-۱۵.
  4. «شهرستان صحنه در یک نگاه». دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه. ۲۰۱۰-۱۱-۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۱۵-۰۸-۱۵.
  5. آیت محمدی. سیری در تاریخ سیاسی کرد. ا انتشارات پرسمان. ۱۳۸۲
  6. گردشگری استان کرمانشاه، بازدید: فوریه ۲۰۰۹.
  7. ایل کلهر در دوره مشروطیت، علیرضا گودرزی انتشارات کرمانشاه، ۱۳۸۱