محمدناصر ضیائی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمد ناصر ضیائی
Mohamad naser ziaie paveh.jpg
زادروز ۱۳۲۵
درگذشت ۱۹ دی ۱۳۸۷
آرامگاه مرقد حاج عوض پاوه
محل زندگی پاوه
والدین علامه محمد زاهد ضیایی پاوه‌ای

محمدناصر ضیائی (زاده:نهم دی ماه ۱۳۲۵) امام جمعه پاوه بود.

تولد، کودکی[ویرایش]

جدش حاج عوض پاوه از شاگردان شیخ عثمان سراج‌الدین تویلی است و کرامات و خوارقی به وی منسوب است.

پدر او محمد زاهد ضیایی پاوه‌ای فرزند ملا صلاح الدین پاوه ای (نوه حاج عوض پاوه) در آن زمان از علمای مشهور و مفتیان منطقه به شمار می‌رفت.

مادر ایشان خاتون معصومه بنت شیخ نصرالدین خالصی پاوه می‌باشند.

وی برادر ملا محمد طاهر ضیائی از فعالان اهل سنت کرمانشاه و عضو هئیت امنای مسجد سنی‌های کرمانشاه (مرگ ۱۴ مهر ۱۳۸۴ در شهر کرمانشاه)، مهندس محمد باقر ضیایی از فعالان کرد و اهل سنت تهران، محمد فاروق ضیایی مدیر صندوق خیریه امام شافعی پاوه و دکتر محمد عادل ضیایی مدیر کرسی فقه شافعی دانشگاه مذاهب اسلامی می‌باشد.

تحصیل[ویرایش]

محمّد ناصر، قرآن و دروس مقدّماتی را در محضر پدر آموخت و همزمان به تحصیل در مدرسه پرداخت.

پس از آن همّت خود را صرف ادامه تحصیل علوم دینی کرد و مدّت شش ماه نیز به مرادآبادِ روانسر رفت و نزد استاد شیخ محمدسعید نقشبندی به تلمّذ پرداخت.

سپس به پاوه بازگشت و پس از مدّتی تحصیلات خود را در کلاس پدر با موفقیت به اتمام رساند و فارغ‌التّحصیل شد.

در یکی از سالهای آغازین دهه پنجاه، در شهرهای پاوه و همچنین مرکز ارشاد و تبلیغ درود جشن عمامه‌گذاری اخذ عمامه و عبا از دست شیخ محمدعثمان سراج‌الدین دوم برای ماموستا محمّدناصر برگزار شد.

ملا محمّدناصر در سال ۱۳۵۱ شمسی در آزمون اخذ اجازه افتا و تدریس که در آن زمان ماموستا ملا خالد مفتی و حاج سیّد محمّد شیخ الإسلام متولّی برگزاری آن بودند شرکت کرداجازه افتا و تدریس به وی اعطا شد.

شیخ عبدالملک ضیایی سراج الدینی و محمدناصر ضیائی و محمد باقر ضیایی

فعالیت‌های علمی، فرهنگی و اجتماعی[ویرایش]

ماموستا ضیایی در سال ۱۳۵۴ به اشاره پدر بزرگوار خویش، رسماً امام جمعه پاوه شد و بر مسند پدر تکیه زد.

در همان سال به دعوت تنی چند از معلّمین دلسوز و به ویژه مرحوم آقای محمّد عزیز صالحی به تدریس در مدارس پاوه پرداخت.

دکتر ضیایی، در دانشگاه زاهدان به تحصیل پرداخت.

وی در سال ۱۳۶۷ شمسی با امتیاز عالی مدرک دکتری الهیات دانشگاه تهران را دریافت کرد.

خصوصیات[ویرایش]

عالمی بود متواضع و متّقی و خاضع و فروتن، عمر خویش را وقف خدمت به شریعت و مردم ساخته بود و بدون هیچ ادعا و چشم‌داشتی به آموزش علم می‌پرداخت.

حُسن خلق و حلم او در برخورد با حسودان و مخالفان و منکران، ستودنی و مثال‌زدنی بود.

همچون بزرگان دین و عالمان راسخ، اخلاق نیکو و تقوا را زینت دانش خویش ساخته بود.

فوت[ویرایش]

ماموستا دکتر محمّد ناصر ضیایی سرانجام در شامگاه جمعه نوزدهم دی ماه ۱۳۸۷ در سن ۶۲ سالگی در تهران درگذشت.

آئین مجلس ختم ایشان در شهرهای پاوه، کرمانشاه، سنندج، درود سرو آباد، سلیمانیه عراق، تهران و استانبول با حضور علمای طراز اول و فعالان عرصه‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی و… برگزار گردید.

آثار[ویرایش]

از این دانشی مرد حاشیه‌هایی بر برخی از کتب علمی، و همچنین تفسیری فارسی قرآن کریم بر جای مانده‌است.

وصیت‌نامه[ویرایش]

ترجمه بخشی از وصیت‌نامه استاد که به زبان عربی نوشته شده‌است:

«... محبّین خویش را بعد از خود وصیت می‌کنم که مرتکب هیچ خلاف و بدعت و منکَری از بدعتها و منکرات نشوند، و دوستان را به پیروی حضرت سیّدالمرسلین و مهترین بشارت دهندگان و منذرین سرور ما محمّد ـ علیه افضل الصلاة و السّلام ـ توصیه می‌کنم، و نیز آنان را سفارش می‌کنم به پیروی از محاسن پدر و جدّ خویش در چنگ زدن به شریعت غرّا و اهتمام در پیروی از آنچه پیامبر اکرم (ص) آورده… و ایشان را وصیت می‌کنم به نماز خواندنِ بسیار و روزه گرفتن فراوان و کثرتِ احسان، و همنشینی با اهل سعادت و نیک‌بختی و وفا و دین‌ورزی و اصحابِ صفا؛ و توصیه می‌کنم به حُسنِ ادب و بزرگداشت مهتران و بزرگترها و ترحّم به کهتران و کودکان…».

منابع[ویرایش]

ویژه نامه هفته نامه کرمانشاه - شماره ۲۸۵ شرح حال استاد محمد ناصر ضیایی به قلم عبدالستار نقشبندی.

کتاب تاریخ تسنن در کرمانشاه - مؤلف: محمد علی سلطانی

یادی از دکتر محمد ناصر ضیایی؛ ماموستایی دین دار و مردم دار / پایگاه پاوه پرس