شهرستان پاوه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شهرستان پاوه
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان کرمانشاه
مرکز پاوه
سال شهرستان شدن ۱۳۳۷[۱]
مردم
جمعیت ۶۰٬۴۳۱ نفر (۱۳۹۵)
مذهب سنی
شهرها
پاوه، باینگان، نوسود، بانه‌وره، نودشه
تعداد بخش‌ها
بخش مرکزی
بخش باینگان
بخش نوسود

شهرستان پاوه (به کردی: پاوه یا Pawe) یکی از ۱‌۴ شهرستان استان کرمانشاه ایران است و مرکز آن شهر پاوه است. مردمان شهرستان پاوه با گویش هورامی( یکی از گویشهای کردی است) و گویش جافی تکلم می‌نمایند .گویش هورامی بازمانده از کهنترین گوشهای زبان کردی است.

این شهرستان، سه بخش،پنج شهر و پنج دهستان دارد و جمعیت آن ۶۰٬۴۳۱ نفر است (آمار ۱۳۸۳خ).

موقعیت شهرستان پاوه[ویرایش]

شهرستان پاوه از شمال و شرق با استان کردستان؛ از جنوب با شهر ستان جوانرود؛ از جنوب شرقی با شهرستان روانسر همجوار و از غرب با کشور عراق مرز مشترک دارد. این شهرستان در فاصله ۱۱۵ کیلومتری شمال غرب شهرکرمانشاه و ۱۶۵ کیلومتری جنوب غربی شهر سنندج قرار دارد.

پاوه در استان کرمانشاه

تقسیمات کشوری[ویرایش]

بخش‌ها[ویرایش]

# بخش مرکز بخش
نام جمعیت (۱۳۸۵) تعداد دهستان تعداد شهر مرکز جمعیت مرکز
۱ بخش مرکزی ۳۵٬۲۱۷ نفر ۲ دهستان ۱ شهر پاوه ۲۵٬۷۷۱ نفر (۱۳۹۵)
۲ بخش باینگان ۹٬۳۱۹ نفر ۲ دهستان ۲ شهر باینگان ۱٬۵۱۳ نفر (۱۳۹۵)
۳ بخش نوسود ۸٬۲۴۷ نفر ۱ دهستان ۲ شهر نوسود ۱٬۵۶۲ نفر (۱۳۸۵)

دهستان‌ها[ویرایش]

دهستان
نام بخش جغرافیای انسانی
جمعیت (۱۳۸۵) رتبه
دهستان شمشیر بخش مرکزی ۸٬۶۸۰ نفر ۱
دهستان هولی ۶٬۳۳۰ نفر ۲
دهستان ماکوان بخش باینگان ۲٬۳۲۷ نفر ۵
دهستان شیوه‌سر ۵٬۰۲۶ نفر ۳
دهستان سیروان بخش نوسود ۲٬۸۷۴ نفر ۴

شهرها[ویرایش]

نام شهر رتبه در شهرستان رتبه در بخش بخش جمعیت
پاوه ۱ ۱ بخش مرکزی ۲۵٬۷۷۱ نفر (۱۳۹۵)
باینگان ۵ ۲ بخش باینگان ۱٬۵۱۳ نفر (۱۳۹۵)
بانه‌وره ۳ ۱ ۳٬۱۸۷ نفر (۱۳۹۵)
نوسود ۴ ۲ بخش نوسود ۱٬۵۶۲ نفر (۱۳۸۵)
نودشه ۲ ۱ ۳٬۵۴۸ نفر (۱۳۸۵)

گردشگری[ویرایش]

شهرستان پاوه با آب و هوای دلپذیر و باغات سرسبز از پتانسیل های زیادی برای جذب گردشگر برخوردار است. روستاهای نمونه گردشگری از جمله روستا نسمه، شمشیر، خانقاه، هجیج و شهر پلکانی پاوه و نودشه، سد داریان منطقه گردشگری میگوره باینگان، غار سنگی حسین کوه کن از جمله مناطق گردشگری شهرستان پاوه است.

منابع[ویرایش]

  1. «بانک اطلاعات تقسیمات کشوری». وبگاه رسمی وزارت کشور ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۹ مه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۷ مرداد ۱۳۹۲.
  • اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۳.