شهرستان پاوه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شهرستان پاوه
اطلاعات کلی
کشورFlag of Iran.svg ایران
استانکرمانشاه
مرکز شهرستانپاوه
سایر شهرهاپاوه، باینگان، نوسود، بانه‌وره، نودشه
بخش‌هابخش مرکزی
بخش باینگان
بخش نوسود
سال تأسیس۱۳۳۷[۱]
مردم
جمعیت۶۶،۵۷۸ نفر (۱۳۹۵)
مذهبسنی

شهرستان پاوه یکی از ۱‌۴ شهرستان استان کرمانشاه ایران است و مرکز آن شهر پاوه است. مردم شهرستان پاوه به زبان کردی گویش هورامی سخن می‌گویند.

این شهرستان، سه بخش،پنج شهر و پنج دهستان دارد و جمعیت آن۶۶،۵۸۷ نفر است (آمار ۱۳۹۵).

موقعیت شهرستان پاوه[ویرایش]

شهرستان پاوه از شمال و شرق با استان کردستان؛ از جنوب با شهر ستان جوانرود؛ از جنوب شرقی با شهرستان روانسر همجوار و از غرب با کشور عراق مرز مشترک دارد. این شهرستان در فاصله ۱۱۵ کیلومتری شمال غرب شهرکرمانشاه و ۱۶۵ کیلومتری جنوب غربی شهر سنندج قرار دارد.

پاوه در استان کرمانشاه

تقسیمات کشوری[ویرایش]

بخش‌ها[ویرایش]

# بخش مرکز بخش
نام جمعیت (۱۳۸۵) تعداد دهستان تعداد شهر مرکز جمعیت مرکز
۱ بخش مرکزی ۳۵٬۲۱۷ نفر ۲ دهستان ۱ شهر پاوه ۲۵٬۷۷۱ نفر (۱۳۹۵)
۲ بخش باینگان ۹٬۳۱۹ نفر ۲ دهستان ۲ شهر باینگان ۱٬۵۱۳ نفر (۱۳۹۵)
۳ بخش نوسود ۸٬۲۴۷ نفر ۱ دهستان ۲ شهر نوسود ۱٬۵۶۲ نفر (۱۳۸۵)

دهستان‌ها[ویرایش]

دهستان
نام بخش جغرافیای انسانی
جمعیت (۱۳۸۵) رتبه
دهستان شمشیر بخش مرکزی ۸٬۶۸۰ نفر ۱
دهستان هولی ۶٬۳۳۰ نفر ۲
دهستان ماکوان بخش باینگان ۲٬۳۲۷ نفر ۵
دهستان شیوه‌سر ۵٬۰۲۶ نفر ۳
دهستان سیروان بخش نوسود ۲٬۸۷۴ نفر ۴

شهرها[ویرایش]

نام شهر رتبه در شهرستان رتبه در بخش بخش جمعیت
پاوه ۱ ۱ بخش مرکزی ۲۵٬۷۷۱ نفر (۱۳۹۵)
باینگان ۵ ۲ بخش باینگان ۱٬۵۱۳ نفر (۱۳۹۵)
بانه‌وره ۳ ۱ ۳٬۱۸۷ نفر (۱۳۹۵)
نوسود ۴ ۲ بخش نوسود ۱٬۵۶۲ نفر (۱۳۸۵)
نودشه ۲ ۱ ۳٬۵۴۸ نفر (۱۳۸۵)

گردشگری[ویرایش]

شهرستان پاوه با آب و هوای دلپذیر و باغات سرسبز از پتانسیل‌های زیادی برای جذب گردشگر برخوردار است. روستاهای نمونه گردشگری از جمله روستا نسمه، شمشیر، خانقاه، هجیج و شهر پلکانی پاوه و نودشه، سد داریان منطقه گردشگری میگوره باینگان، غار سنگی حسین کوه کن و روستاهای مرزی کیمنه و بیرواس و هانه گرمله با طبیعتی بکر و دست نخورده از جمله مناطق گردشگری شهرستان پاوه است.

منابع[ویرایش]

  1. «بانک اطلاعات تقسیمات کشوری». وبگاه رسمی وزارت کشور ایران. بایگانی‌شده از اصلی در ۹ مه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۷ مرداد ۱۳۹۲.
  • اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران ۱۳۸۳.