علوم و صنایع غذایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Food packages (1).jpg

مجموعه علوم و صنایع کشاورزی که با عنوان مهندسی کشاورزی توسط داوطلبان گروههای آزمایشی علوم ریاضی و علوم تجربی انتخاب می‌شود، به علوم و صنایعی اطلاق می‌شود که طی آن مواد خام غذایی گیاهی و حیوانی، تولید، برداشت و فرآوری شده، برای مصرف آماده می‌گردد.[۱] غذا شاید نخستین چیزی باشد که انسان از طبیعت گرفته است. در دو کفه هم وزن ترازوی مرگ و زندگی این غذاست که وزنه آن در هر کفه ای، تعیین کننده اهمیت آن کفه است.این کالای استراتژیک، حرف اول قرن حاضر است. اگر در قرن گذشته، نفت عامل برتری کشوری بر سایرین بوداما، امروزه تئوری پردازان بزرگ جهان کشور صاحب غذا را ابرقدرت پیروز می دانند. این کالای استراتژیک نیاز به روشهای نوین تولید دارد.[۲]

تاریخچه[ویرایش]

در گذشته با نام مهندسی کشاورزی – صنایع فراورده‌های کشاورزی در دانشگاههای کشور ارائه شده و از سال ۱۳۷۱ به طور رسمی به علوم و صنایع غذایی] تغییر نام داده‌است.

تعریف[ویرایش]

کلیه عملیاتی که پس از صید و برداشت محصولات زراعی و باغی و یا ذبح دام انجام شده و مواد خام را به ماده غذایی آماده مصرف تبدیل می‌کند، شامل روشهای نگه داری، فرآوری، بسته بندی و... زیر مجموعه این گرایش می‌باشند.[۱]

متخصصین صنایع غذایی قادر خواهند بود؛ عملیات تبدیل مواد غذایی، نگه‌داری محصولات کشاورزی، کنترل کیفیت، کمک به طراحی و بهینه‌سازی خطوط تولید در کارخانه‌های صنایع غذایی، هدایت، نظارت و مسئولیت فنی واحدهای تولید فراورده‌های مختلف غذایی را بعهده گیرند.[۱]

غذاواسلام[ویرایش]

در دین اسلام غذا دارای اهمیت زیادی است.چنان که برخی از غذاها حرام و برخی از آنها مستحب شمرده می شود.در این زمینه سخنان زیادی از امامان شیعه نقل شده است. به عنوان مثال از امام صادق نقل شده است که"غذای تو پیش از غذا بودن، دوای توست."[۳]

منابع[ویرایش]