شمر (قبیله)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شمر (به عربی: شَمّر) یکی از بزرگترین قبایل نجد در عربستان سعودی است. شمار اعضای این قبیله در عراق ۳ میلیون، در عربستان ۱٫۵ میلیون، در کویت ۱۰۰ هزار نفر و در سوریه ۰٫۵ میلیون نفر برآورد می‌شود. شماری نیز در اردن می‌زیند.

یکی از چهره‌های معروف در اوایل از قبیله، حاتم طایی (در۵۷۸) است. او یک مسیحی عرب در داستان‌های هزار و یک‌شب و مشهور به سخاوتمندی و مهمان‌نوازی است. منابع تاریخی اسلامی گزارش می‌دهند که پسرش، عودی بن حاتم، که گاهی اوقات به عنوان «پادشاه» طایی اشاره می‌شود به قبل از مرگ محمد اسلام می‌آورد. همچنین آمده است که زید الخیر، یکی از اعضایی خاندان طیء است که خاندانش را به همراهی با محمد ترغیب می‌کند.

نسبت این خاندان به شمر بن عبدالله بن جذیمة بن زهیر بن ثعلبة بن سلامان بن ثعل بن عمرو بن الغوث بن طیء.

از طوایف قدرتمند منشعب از این قبیله آل رشید است

آل رشید نام حاکمان نیمه مستقل سرزمین حجاز یعنی مکه و مدینه در دوران امپراطوری عثمانی می‌باشد. در جنگ جهانی اول هم‌پیمان انگلیس نیز بوده‌اند اما طی معامله‌ای که ابن سعود با حکومت انگلیس توسط مستر همفر جاسوس انگلیسی برای تسلط به تمام سرزمینهای نجد و حجاز در شبه جزیره عربستان می‌نماید، انگلیس حمایت خود را از آل رشید ساقط نموده و در حالیکه امپراطوری عثمانی از هم پاشیده شده بود، ابن سعود طی یک جنگ و با قساوت قلب تمام و با خونریزی و تخریب فراوان با همکاری گروهی به نام الاخوان که پیروان ابن عبدالوهاب بودند توانست آنها را از سرزمین حجاز بیرون نماید.

بیشتر اعضای این قبیله پس از اخراج از عربستان به عراق و قطر مهاجرت نموده و پراکنده شدند و تعدادی از ایشان پس از مصوبه جنجالی مجلس ایران برای اختصاص دو کرسی پارلمانی به نمایندگان استان بحرین، توسط انگلستان تحت عنوان سیاستی که آنرا ایرانی‌زدایی نامیدند به بحرین کوچانده شدند.

برخی معتقدند که بیشتر اعضای این قبیله پس از سالهای ۱۹۹۰ از عراق به عربستان بازگشته‌اند.

منابع[ویرایش]