عرب‌ستیزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک نوشته در مغازه‌ای در ساحل پاتایا در تایلند نوشته:هیچ عربی اینجا ننشیند. ما عرب‌هایی که الکل مصرف می‌کنند و به دنبال زنان هستند را نمی‌خواهیم. ما به اعتقاد شما به اسلام احترام می‌گذاریم.

عرب‌ستیزی به احساسات و اعمالی که حاوی تبعیض، عملیات خصمانه، نفرت و یا پیش‌داوری علیه مردمان عرب و یا نژاد عرب، یا گروه‌های خاصی از مردم عرب باشد، گفته می‌شود.[نیازمند منبع] عرب ستیزی عموماً با اسلام‌هراسی اشتباه گرفته می‌شود.[۱] عرب ستیزی می‌تواند از نفرت شخصی تا عقاید عامیانه کل یک فرهنگ، ناحیه یا کشور را شامل شود.

استرالیا[ویرایش]

سیدنی, استرالیا دسامبر ۲۰۰۵.

رهبران استرالیا ناآرامی‌های خیابانی در دسامبر ۲۰۰۵ میلادی در آن کشور را به نژادپرستی و عرب‌ستیزی توصیف کردند[۲] و رئیس مجلس نیوساوث ولز موریس ایما گفت چهره زشت نژاد پرستی در استرالیا نمایان شده‌است.[۳]

اسرائیل[ویرایش]

تخريب قبر یک مسیحی عرب. ترجمه: مرگ بر عرب‌ها.

در اکتبر سال ۲۰۰۰ میلادی هزاران یهودی طی تظاهراتی در شهرهای ناصره و تل‌آویو اقدام به پرتاب سنگ به سوی عرب‌های حاضر کردند و با سر دادن شعار مرگ بر عرب (به عبری: מוות לערבים) به تخریب دارایی‌های عرب‌ها پرداختند. روزنامهٔ اسرائیلی هاآرتص پس از این حوادث نوشت: بعد از این حوادث، امسال یوم کیپور بعنوان روزی مملو از خشونت و نژادپرستی یهود علیه عرب مشهور خواهد شد. در این ناآرامی‌ها دو عرب کشته و تعدادی زخمی شدند.[۴]

حزب اسرائیلی اسرائیل خانهٔ ما است (به عبری: ישראל_ביתנו) که در سال ۲۰۰۶ میلادی تنها ۱۱ کرسی مجلس را داشت به دلیل استقبال مردم از سیاست‌های عرب ستیزانه اش در سال ۲۰۰۹ میلادی توانست ۱۵ کرسی را از آن خود کند. این حزب در ادامهٔ سیاست تاسیس یک کشور فلسطینی مستقل، مرزهای اسرائیل را چنان ترسیم کرده بود تا بیش از ۵۰۰،۰۰۰ فلسطینی در بیرون از مرز اسرائیل قرار گیرند همچنین مهاجرت اجباری عرب‌های ساکن اسرائیل از دیگر سیاست‌های آن‌ها بود. این طرح که به طرح لیبرمان نیز مشهور است از سوی روزنامهٔ گاردین یک طرح عرب‌ستیز توصیف شده‌است.[۵] آویگدور لیبرمن رهبر حزب اسرائیل خانه ماست توسط ایهود باراک بعنوان وزیر تهدیدات استراتژیک به کابینه راه یافت.احمد طیبی عضو عرب کنیست، لیرمان را سیاستمداری بسیار خطرناک و پیچیده توصیف کرد که حمایت خود را از طریق نژادستیزی کسب کرده‌است.[۶] یهودا بن مایر در ستون نظرات هاآرتص به لیبرمان برچسب نژادپرستی زده‌است.[۷] یحیل حزان عضو کنیست در سال ۲۰۰۴ میلادی عرب‌ها به کرم تشبیه کرد و گفت آن‌ها مانند کرم، همه جا هستند. در زیرِزمین و روی زمین حاضرند.[۸][۹] رافائل ایتان رئیس سابق ستاد نیروهای مسلح اسرائیل گفت: تازمانی فلسطینی‌ها امنیت رفت‌وآمد خودروها در جاده‌ها را به خطر می‌اندازند، می‌بایست آزادی رفت‌وآمد آنها را محدود کرد تا مانند سوسک‌هایی که در یک بطری محصور و به آنها مواد مخدر داده شده‌است، شوند. در الخلیل فردی ناشناس با اسپری رنگی روی دیوار شعارهای عرب‌ها را در کوره‌های آدم‌پزی بیندازید و عرب، انسان فرعی است، نوشت. در اورشلیم نیز نقاشی‌های دیواری با موضوع عرب‌ستیزی کشیده شد.[۱۰] در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ کتاب‌های جغرافی مدارس ابتدایی و راهنمایی عرب‌ها را افرادی بدوی، کثیف، آشفته، پرخاشگر و دشمن یهود معرفی می‌کرد. کتاب‌های تاریخ ابتدایی نیز از عرب‌ها به بدی یاد می‌کرد. کتاب‌های درسی تاریخ دوره دبیرستان که اکثراً به مناقشات اسرائیل و عرب‌ها اشاره می‌کرد، با دیدی منفی، عرب‌ها را سرسخت و سازش‌ناپذیر یاد می‌کرد.[۱۱][۱۲]

بدویان ساکن اسرائیل با گزارشی با سازمان ملل متحد، ادعای دولت اسرائیل مبنی برای برابری شهروندان در آن کشور را نفی کردند. بدویان گزارش دادند که شهرهای محل سکونت آنان در مقایسه با شهرهای یهودیان از امکاناتی مانند آب و دیگر خدمات شهری کمتری برخوردار هستند. علی‌رغم توصیه دیوان عالی اسرائیل، بئرشبع از به رسمیت شناختن منطقه مقدس بدویان خودداری می‌کند.[۱۳]

پس از حملهٔ تروریستی عدن ناتان زادا، سرباز ارتش اسرائیل، به اتوبوس حامل عرب‌های ساکن اسرائیل در سال ۲۰۰۵ میلادی که باعث مرگ ۴ عرب اسرائیلی شد، عرب‌های اسرائیل از افزایش اینگونه حملات ابراز نگرانی کردند و آن را یک اقدام برنامه‌ریزی شده خواندند. عابد اینبیتاوی یک سخنگوی عرب‌های اسرائیلی در گفتگو با جروزالم پست گفت که این حرکت را نشانهٔ رشد روز افزون فاشیسم و نژادپرستی در جامعهٔ اسرائیل نسبت به عرب‌ها می‌داند.[۱۴] اغلب فوتبالیست‌های عرب اسرائیلی با شعارهایی مانند نه عرب‌ها، نه تروریسم از سوی تماشاگران روبرو می‌شوند..[۱۵] عباس ذاکور عضو عرب کنیست اسرائیل در حادثه‌ای که به جنایتِ نفرت مشهور شد، توسط مهاجران روسی که شعارهای عرب‌ستیزانه فریاد می‌کردند، با ضربات چاقو به قتل رسید.[۱۶]

نتایج نظرسنجی یک موسسهٔ تحقیقاتی در سال ۲۰۰۶ میلادی نشان داده‌است که ۴۱٪ اسرائیلی‌ها از تبیعض نژادی علیه عرب‌های اسرائیلی حمایت می‌کنند، ۴۰٪ بر این باورند که دولت باید به مهاجرت عرب‌ها از اسرائیل کمک کند و ۶۳٪ عرب‌ها را برای امنیت و جمعیت اسرائیل یک تهدید می‌دانند. همچنین این نظرسنجی نشان داده‌است بیش از دو سوم اسرائیلی‌ها خواهان زندگی در ساختمانی که یک عرب نیز در آنجا ساکن است، نیستند. ۳۶٪ فرهنگ عربی را عقب‌افتاده می‌دانند و ۱۸٪ آن‌ها نیز از شنیدن گفتگوهای عربی بیزارند.[۵]

در سال ۲۰۰۷ میلادی انجمن حقوق مدنی اسرائیل گزارش داد که دیدگاه‌های عرب‌ستیز دو برابر شده و حوادث نژادپرستانه ضد عرب ۲۶٪ افزایش یافته‌است.[۱۷] این گزارش نشان می‌داد که نیمی از اسرائیلی‌های یهودی باور داشتند که عرب‌های اسرائیلی نباید حقوق برابر با سایرین داشته باشند. ۵۰٪ دولت را به مهاجرت دادن عرب‌ها تشویق می‌کردند. ۷۵٪ جوانان یهودی معتقد بودند که عرب‌ها هوش و پاکی کمتری نسب به یهودی‌ها دارند. مرکز موساوا که یک مرکز حمایتی برای عرب‌ها در اسرائیل است گزارش داد که حوادث نژادپرستانه علیه عرب‌ها در سال ۲۰۰۸ میلادی ده برابر شده‌است. بیشتر این حوادث در بیت‌المقدس گزارش شده‌است. این گزارش با نکوهش رهبران اسرائیل گفت: این حملات نتیجه قضا و قدر نیست، بل نتیجه تحریک جامعه از سوی رهبران دینی و سیاسی به خشونت علیه عرب‌ها است.[۱۸]

پس از آنکه چند سرباز ارتش اسرائیل، در سال ۲۰۰۹ میلادی و پس از جنگ غزه، کاریکاتورها و شعارهای توهین‌آمیزی نسبت به فلسطینی‌ها روی تی‌شرت‌های خود چاپ کرده بودند، انتقاداتی متوجه ارتش اسرائیل شد.[۱۹][۲۰][۲۰][۲۱]

در مارس ۲۰۰۹ میلادی یک سلسله مراسم که با عنوان بیت المقدس،پایتخت فرهنگ عرب در آن شهر، ناصره و دیگر مناطق کشور برنامه‌ریزی و بر‌گزار شده بود برای بار دوم از سوی آوی دیچتر وزیر امنیت داخلی اسرائیل، غیرقانونی خوانده شدند. رامی جرائیسی شهردار ناصره این حرکت را یک رفتار ضدعربی نامید. دیچتر معتقد بود این مراسم باعث نقض توافق موقت، بین فلسطین و اسرائیل می‌شد.[۲۲]

ایران[ویرایش]

در ایران نیز مواردی دال بر عرب‌ستیزی دیده شده‌است که برخی از متخصصان در این باره موضوعات و اشاراتی داشته‌اند. دکتر ناصر فکوهی درباره‌­ی آسیب‌شناسی روشنفکری معاصر ایران به این نکته اشاره کرده‌است. او معتقد است که گفتمانِ ملی‌گرایانه افراطی (شوونیستی)، در ایران که به شدت «نژاد پرستانه»، باستان‌گرا و به دور از تعقل است با تمامِ مشخصاتِ شوونیسم در سطح جهان و در میان احزاب فاشیستی، چون بیگانه‌هراسی، نفرت‌نژادی و ضدِقومی بودن است و می‌تواند خطرناک باشد.
فکوهی همچنین بر این باور است که این گفتمان مثلاً به سهولت لحن و رویکردهای «ضدعرب» به خود می‌گیرد، بدون آنکه متوجه باشد در ایران ما جمعیتی چند میلیونی از عرب‌ها[۲۳] در (اهواز، بوشهر) داریم، که هم میهنان ما هستند. گروهی از روشنفکرانِ ایران، مواضعِ ملی‌گرایانه‌ی ضدِعرب و تاریخی می‌گیرند و بحث را براساسِ محوریت ایرانِ مرکزی پیش می‌برند، به خود زحمتِ آن را نمی‌دهند تا ببینند مسائل بر سر چیست و به نشان دادنِ واکنش‌هایی بسنده می‌کنند. [۲۴]

از دیگر سو در میان ورزشکاران ایرانی نیز نقدهایی بر لحن نژادی ایرانی‌ها وارد شده‌است. از جمله این افراد رضا بوعذار است. او رکورددار دوی ۴۰۰ متر ایران و دارنده‌ی مدال طلای مسابقات آسیایی چین پس از تغییر رشته و دعوت به اردوی تیم‌ملی راگبی نگرانی خود را بابت تغییر رشته‌اش را نگاه «نژادپرستانه» رییس فدراسیون دو و میدانی ایران اعلام کرد. رضا پیش از این گفته بود که یک بار برای بالا بردن پرچم ایران نیز جلوی او را گرفته بودند. او دلایل مخالفت با خودش را نگاه‌های غیر ورزشی و نژادی می‌داند.[۲۵][۲۶]

ادبیات فارسی[ویرایش]

در شاهنامهٔ فردوسی، در قسمت رجزخوانی رستم فرخزاد (خطاب به سردار عرب) به این موضوع اشاره می‌شود:[۲۷][۲۸][۲۹][۳۰][۳۱]:

ز شیر شتر خوردن و سوسمار عرب را به‌جائی رسیدست کار
که تاج کیان را کند آرزو تفو باد بر چرخ گردون تفو

[۳۲]

لذا جلال خالقی مطلق، که شاهنامه را زیر نظر احسان یارشاطر تصحیح کرده است، با مقایسه نسخ موجود این دو بیت را جعلی می‌داند که احتمالاً برای تسلی غرور زخم خورده ایرانیان توسط دیگران به نسخه‌های جدیدتر شاهنامه افزوده گشته است.[۳۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. گاردین
  2. Ansley, Greg (2005-12-16). "1000 extra police officers ready for Sydney lockdown". نیوزیلند هرالد. 
  3. Brown, Malcolm; Dan Silkstone (2005-12-13). "Fresh violence rocks Sydney". دی ایج. 
  4. Tucker، The encyclopedia of the Arab-Israeli conflict، ۱۹۲.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ McGreal, Chris (2006-03-04). "41% of Israel's Jews favour segregation". گاردین (London). 
  6. Steele, Jonathan (2006-11-02). "The rise of the rightwinger who takes his cue from Putin". گاردین (London). 
  7. Ben, Yehuda (2010-04-30). "Lieberman is no racist - Haaretz Daily Newspaper". Haaretz.com. Retrieved 2011-03-27. 
  8. Israeli MP: Arabs are worms
  9. "ADL Dismayed At Offensive Remarks Made By Member of Israeli Knesset" (Press release). اتحادیه ضد افترا. ۲۰۰۴-۱۲-۱۴. 
  10. U.S. Department of State Annual Report on International Religious Freedom for 2005 - Israel and the Occupied Territories. November 2005
  11. Traubman, Lionel (2004-02-06). "Reports on Palestinian kids’ hatred grossly exaggerated". The Jewish News Weekly of Northern California. 
  12. "Israeli Textbooks and Children's Literature Promote Racism and Hatred Toward Palestinians and Arabs". 
  13. "Bedouin ask UN to help fight systemic discrimination in Israel". هاآرتص. 2006-07-03. 
  14. Rudge, David (2005-08-11). "Israeli Arabs: Israel is racist". جروزالم پست. 
  15. "Israeli's World Cup hopes saved by ... Arabs". msnbc.com. آسوشیتد پرس. 2005-04-01. 
  16. "Acre gang stabs, lightly wounds MK Abbas Zakur in hate crime". هاآرتص. 2006-07-30. 
  17. "Israeli anti-Arab racism 'rises'". BBC. 2007-12-10. Retrieved 2010-01-01. 
  18. "Racist attacks against Arabs increase tenfold - report". Y-Net News. 2009-03-21. 
  19. Macintyre, Donald (2009-03-22). "Israel Military condemns soldiers' shocking T-shirts". ایندیپندنت (London). Retrieved 2009-03-24. 
  20. ۲۰٫۰ ۲۰٫۱ "Dead Palestinian babies and bombed mosques - IDF fashion 2009". هاآرتص. 2009-03-20. 
  21. Blau, Uri (2009-04-01). "IDF education officer slams troops' 'belittling' T-shirts". Haaretz. Retrieved 2009-04-01. 
  22. "Israel bans Palestinian cultural events". YNet News. Israel. 20 March 2009. Retrieved 22 March 2009. 
  23. CIA Factbook report for Iran
  24. انسان شناسی و فرهنگ
  25. خوزنیوز
  26. ایسنا خوزستان
  27. به نقل از لغتنامه دهخدا زیر عنوان «سوسمار» مراجعه شود
  28. Near East/North Africa Report‎. by United States Joint Publications Research Service pp.۲۰
  29. A Taste of Persia: An Introduction to Persian Cooking. Najmieh Batmanglij. Published by I.B.Tauris, 2007. ISBN 1-84511-437-X pp.۱۳
  30. The Image of Arabs in Modern Persian Literature. Joya Blondel Saad. Published by University Press of America, 1996. Original from the University of Michigan. Digitized May 13, 2008. ISBN 0-7618-0329-7 pp.۷
  31. The Iranians: Persia, Islam and the Soul of a Nation‎. Sandra Mackey, W. Scott Harrop. ۱۹۹۶. pp.۶۳
  32. شاهنامه فردوسی، ص۵۴۰ - نامه رستم به سعد وقاص و پاسخ آن
  33. http://azargoshnasp.net/Iran/iranyaddasht/iran_y22.htm ایران در گذشت روزگاران، خالقی

منابع[ویرایش]