تبعیض مثبت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تبعیض مثبت، [۱] به معنی در پیش‌گرفتن سیاست و روشی برای اصلاح رویه‌های تبعیض‌آمیز در برابر اقلیت‌های نژادی، زنان، از کارافتادگان و سایر گروه‌هایی است که در طول تاریخ، از برخی یا بسیاری مزیت‌های اجتماعی بی‌بهره مانده‌اند. برای مثال، در سال ۱۹۷۰ در امریکا، سیاهان دوازده درصد جمعیت را دارا بودند اما فقط ۲٫۲ درصد پزشکان از نژاد سیاه بودند. دانشکدهٔ پزشکی کالیفرنیا در اجرای برنامه‌ی تبعیض مثبت، رویه‌ی پذیرش دانشجو را تغییر داد و از هر صد پذیرش، شانزده مورد را برای سیاه‌پوستان اختصاص داد.[۲]

تبعیض مثبت به مجموعه امتیازات اجتماعی اقلیت‌ها و رنگین پوستان در ایالات متحده آمریکا اشاره دارد که با برخورداری از این امتیازات اقلیت‌ها به برابری با سفید پوستان دست پیدا نمایند. در جامعه آمریکا به دلیل سال‌ها تبعیض نژادی اقلیت‌ها از شانس برابر در دستیابی به تحصیل و شغل محروم بوده‌اند. از این رو فعالان مبارزه با تبعیض نژادی در اوایل دهه ۱۹۵۰ ایده تبعیض مثبت را مطرح کردند. این تلاش‌ها سرانجام با اعلام مشروعیت تبعیض مثبت در قانون اساسی از سوی دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۷۳ نتیجه داد.

پانویس[ویرایش]

  1. {{انگلیسی|Affirmative Action) {{positive discriminationبه امریکایی)
  2. اقتباس از«آرایش، مد و بهره‌کشی از زنان» - اثر جوزف هنسن- ایولین رید و ماری آلیس واترز- ترجمه افشنگ مقصودی- نشر گل آذین - چاپ دوم ۱۳۸۶ - ص۲۸

منابع[ویرایش]

توتراس لوتکه ، «ساخته شدن آمریکا»، شهرام ترابی ، (دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی، تهران ،۱۳۷۹)، چاپ اول