عصب سیاتیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عصب سیاتیک(sciatic nerve) طولانی‌ترین عصب بدن انسان است که از ناحیه کمری آغاز و تا انتهای پا امتداد دارد. عصب سیاتیک از اتصال ریشه‌های عصبی L4-S3 که از مهره‌های کمری و ساکروم خارج شده تشکیل می‌شود و بعد از خارج شدن از لگن از پشت باسن به پشت ران رفته و در بالاتر از مفصل زانو به دو شاخه به نامهای عصب درشت نئیو عصب نازک‌نئی مشترک(پرونئال) تقسیم می‌شود. هرگونه فشار بر روی این عصب می‌تواند باعث ایجاد درد در تمام طول عصب شود (یعنی مسیری که از کمر شروع می‌شود و از پشت پا پایین می‌آید و تا پاشنه و کف پا می‌رسد).

عصب دهی[ویرایش]

عصب سیاتیک شاخه‌های مفصلی (به شبکه ساکرال)، شاخه‌های عضلانی (به اداکتور ماگنوس، ماهیچه نیم وتری، ماهیچه نیم غشایی، ماهیچه دوسر رانی) و شاخه‌های حسی دارد. عصب تیبیال (شاخه عصب سیاتیک) به پشت ساق و سپس کف پا رفته و حس نواحی ذکر شده و حرکت عضلاتی را که در این نواحی هستند تأمین می‌کند. عصب پرونئال در ناحیه زانو به دو شاخه سطحی و عمقی تقسیم می‌شود. هر دو این شاخه‌ها از جلو استخوان‌های ساق به پایین آمده و به پشت پا می‌روند. عصب پرونئال سطحی بیشتر مسئول حس پشت پا است و عصب پرونئال عمقی حرکت عضلات جلوی ساق را تأمین می‌کند.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

en.wikipedia.org/wiki/Sciatic_nerve

  • واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان وادب فارسی
Nerve: عصب سیاتیک
Left gluteal region, showing surface markings for arteries and sciatic nerve.
زبان لاتین nervus ischiadicus
Gray's subject #۲۱۳ ۹۶۰
Innervates Lateral rotator group (except Piriformis and Quadratus femoris), Posterior compartment of thigh
From lumbar plexus and sacral plexus: L4-S3
To tibial nerve, common fibular nerve