عصب سیاتیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عصب سیاتیک(sciatic nerve) طولانی ترین عصب بدن انسان است که از ناحیه کمری آغاز و تا انتهای پا امتداد دارد. عصب سیاتیک از اتصال ریشه های عصبی L4-S3 که از مهره های کمری و ساکروم خارج شده تشکیل شده و بعد از خارج شدن از لگن از پشت باسنبه پشت ران رفته و در بالای زانوبه دو شاخه به نام عصب تبیالو عصب پرونئالتقسیم میشود. هرگونه فشار بر روی این عصب می‌تواند باعث ایجاد درد در تمام طول عصب شود (یعنی مسیری که از کمر شروع می‌شود و از پشت پا پایین می‌آید و تا پاشنه و کف پا میرسد).

عصب دهی[ویرایش]

عصب سیاتیک شاخه های مفصلی (به شبکه ساکرال) ، شاخه های عضلانی (به اداکتور ماگنوس ، ماهیچه نیم وتری ، ماهیچه نیم غشایی ، ماهیچه دوسر رانی) و شاخه های حسی دارد. عصب تیبیال (شاخه عصب سیاتیک) به پشت ساق و سپس کف پا رفته و حس نواحی ذکر شده و حرکت عضلاتی را که در این نواحی هستند تامین میکند. عصب پرونئال در ناحیه زانو به دو شاخه سطحی و عمقی تقسیم میشود. هر دو این شاخه ها از جلو استخوان های ساق به پایین آمده و به پشت پا میروند. عصب پرونئال سطحی بیشتر مسئول حس پشت پا است و عصب پرونئال عمقی حرکت عضلات جلوی ساق را تامین میکند.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

en.wikipedia.org/wiki/Sciatic_nerve

  • واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان وادب فارسی
Nerve: عصب سیاتیک
Left gluteal region, showing surface markings for arteries and sciatic nerve.
زبان لاتین nervus ischiadicus
Gray's subject #213 960
Innervates Lateral rotator group (except Piriformis and Quadratus femoris), Posterior compartment of thigh
From lumbar plexus and sacral plexus: L4-S3
To tibial nerve, common fibular nerve