دولت نهم جمهوری اسلامی ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دولت نهم جمهوری اسلامی ایران به دولتی گفته می‌شود که در نتیجه پیروزی محمود احمدی نژاد در انتخابات ۳ تیر ۸۴ روی کار آمد. تنفیذ رئیس جمهور توسط سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی در روز ۱۲ مرداد ۸۴ انجام گرفت. این دولت از تاریخ ۱۲ مرداد ۸۴ رسماً آغاز و در ۱۲ مرداد ۸۸ با شروع دولت دهم پایان یافت.

احمدی‌نژاد در تاریخ ۲۵ مرداد ۱۳۸۴ متن کامل برنامهٔ دولت خود را اعلام کرد. او دولت خود را «دولت مهرورزی» یا «دولت مهر» نامید.

کابینه[ویرایش]

نوشتار اصلی: سوابق و تغییرات در کابینه محمود احمدی‌نژاد

احمدی‌نژاد در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ کابینهٔ پیشنهادی خود را به مجلس معرفی کرد. یکی از شروط گزینش وزرا از سوی احمدی‌نژاد موافقت آنان با مفاد میثاق‌نامه‌ای تحت عنوان «میثاق‌نامهٔ دولت اسلامی» و امضای آن بود. بر خلاف بسیاری از پیشبینی‌ها مبنی بر انتخاب تمامی نامزدها از سوی مجلس شورای اسلامی، نمایندگان پس از تحقیق و بحث پیرامون وزیران پیشنهادی، در تاریخ ۲ شهریور ۱۳۸۴ چهار تن از آنان را فاقد صلاحیت احراز پست وزارت تشخیص داده و به بقیه رأی اعتماد دادند. آقایان اشعری، علی‌احمدی، هاشمی و سعیدلو که به ترتیب برای وزارتخانه‌های آموزش و پرورش، تعاون، رفاه و تأمین اجتماعی و نفت پیشنهاد داده شده بودند موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس نشدند.

احمدی‌نژاد طبق قانون اساسی، سه ماه فرصت داشت تا افراد دیگری را به جای نامزدهای رد صلاحیت‌شده به مجلس پیشنهاد دهد.

وی دو وزیر قرهنگ و ارشاد اسلامی و اطلاعات کابینه را ۸ روز پیش از پایان کار دولت نهم عزل کرد.[۱]


وزرای کابینه‌ی نخست احمدی‌نژاد
ر. وزیر وزارت‌خانه ر. وزیر وزارت‌خانه
۱ فرشیدیعلی‌احمدی آموزش‌وپرورش ۱۲ رحمتیبهبهانی راه
۲ سلیمانی ارتباطات ۱۳ کاظمیمصری رفاه
۳ اژه‌ای (برکناری) اطلاعات ۱۴ طهماسبیمحرابیان صنایع
۴ دانش جعفریحسینی دارایی ۱۵ زاهدی علوم
۵ متکی امورخارجه ۱۶ صفارهرندی (برکناری) ارشاد
۶ میرکاظمی بازرگانی ۱۷ جهرمی کار
۷ باقری‌لنکرانی بهداشت ۱۸ پورمحمدیکردانمحصولی کشور
۸ اردکانیعباسی تعاون ۱۹ سعیدی‌کیا مسکن
۹ اسکندری جهادکشاورزی ۲۰ وزیرینوذری نفت
۱۰ کریمی رادالهام دادگستری ۲۱ فتاح نیرو
۱۱ محمدنجار دفاع
معاون اول: پرویز داوودیرحیم‌مشایی


پانویس[ویرایش]