فیزیوتراپی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو
Question book.svg
 برای اثبات‌پذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارایه‌شده به‌درستی ارجاع داده نشده‌اند.
لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکی‌پدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید.
مطالب بی‌منبع در آینده مردود و حذف خواهندشد.
Broom icon.svg
 این مقاله به تمیزکاری نیاز دارد. لطفاً آن را تا جایی که ممکن است از نظر املا، انشا، چیدمان و درستی بهتر کنید. سپس این الگو را از بالای مقاله حذف کنید. محتویات این مقاله ممکن است غیرقابل اعتماد و نادرست یا جانبدارانه باشد یا قوانین حقوق پدیدآورندگان را نقض کرده باشد.
فیزیوتراپی برای فلج اطفال در دهه ۱۹۵۰ میلادی آمریکا

فیزیوتراپی یا فیزیک‌درمانی (به انگلیسی: physiotherapy) شیوه‌ای از درمان که روشهای فیزیکی را برای پیشبرد معالجه به کار می‌گیرد، در این روشها از ورزش ، نور ، پرتوهای فرابنفش و فروسرخ ، گرما و جریان برق استفاده می‌شود . فیزیوتراپی حیطه‌ای از پزشکی است که هدف آن پیشگیری از بیماری‌ها، درمان، توان‌بخشی و بالا بردن سطح سلامت می‌باشد.

واژه فیزیوتراپی از «فیزیو= جسمانی » و «تراپی=درمان»، به‌معنای ترکیبی درمان جسم ساخته شده‌است. در بعضی از منابع لغت اصلی که کلمه فیزیوتراپی ازآن گرفته شده‌است کلمه physiological therapeutics می‌باشد. درفیزیوتراپی هدف ارتقای عملکرد جسمانی بدن می‌باشد البته با توجه به تداخل و ارتباط زیاد سیستمهای بدن درمانهای فیزیوتراپی که توسط فیزیوتراپیست انجام میشود مستقیم یا غیر مستقیم باعث بهبود عملکرد سیستم فیزیولوژیک نیز می شود مثلاً فیزیوتراپی دستگاه تنفسی موجب بهبود درصد گازهای خون(دی اکسید کربن و اکسیژن)و تغییر میزان اسیدیته خون شده که به نوبه خود میتواند باعث بهبود سطح هشیاری شود.

فیزیوتراپیست در این رشته به عنوان درمانگر شناخته می‌شود.با توجه به این که فیزیوتراپی درمان فیزیولوژیک و جسمانی بیماریها است آناتومی و حرکت شناسی(kinesiology) از اهمیت بیشتری برخوردار است. درمان در فیزیوتراپی به طور کلی به دو قسمت اصلی تقسیم می شود: ۱- تمرین درمانی: فیزیوتراپیست به وسیله تجویز؛انجام و آموزش ورزشهای درمانی خاص؛ماساژ؛ورزش در آب (Hydrotherapy)؛ اقدام به درمان بیمار یا افزایش سطح سلامت می کند. ۲- الکترو تراپی:درمان به وسیله دستگاههای ویژه انجام می شود این دستگاهها معمولاً امواج خاصی را (امواج مایکرو ویو؛ امواج کوتاه رایویی؛امواج مافوق صوت؛امواج الکتریکی) که همگی توسط دستگاه به شکل خاصی تولیدشده و تغییر می یابند(مدوله می شوند). مهمترین حیطه‌های فعالیت فیزیوتراپی در پزشکی شامل درمان موارد زیر است: ۱-بیماریهای دستگاه حرکتی (ارتوپدی). ۲-بیماریهای دستگاه قلبی و تنفسی. ۳-بیماریهای دستگاه اعصاب محیطی و مرکزی. ۴-بیماریهای پوستی و سوختگیها. ۵-درد و کنترل درد. ۶-بیماریهای شغلی.

فهرست مندرجات

[ویرایش] حیطه عملکرد فیزیوتراپیست

  • فیزیوتراپیست با بررسی بیماریها و تشخیص فیزیوتراپی آنها ، بررسی عملکرد ریه و ظرفیت هوایی آنها ، ارزیابی حرکت مفاصل (ROM) ، ارزیابی عضلات ف ارزیابی و کنترل درد ، ارزیابی مشکلات ارتوپدیک

[ویرایش] فرآیند درمانی (مهارت‌های فیزیوتراپیست)

فرآیند درمانی در فیزیوتراپی شامل:

  • ارزیابی و معاینه
  • تشخیص
  • غربالگری
  • طرح درمان
  • مشاوره
  • آموزش
  • دخالت درمانی
  • ارزیابی دوباره
  • پرونده نویسی

[ویرایش] تشخیص فیزیوتراپی(مهمترین عملکردفیزیوتراپیست )

یکی از عواملی که باعث شد فیزیوتراپی دارای عنصر شاخصی به نام فیزیوتراپیست گردد داشتن دیدگاه و رویکرد( Physical Therapy Approach) خاص خود است. از وظایف مهم فیزیوتراپیست ها داشتن یک تشخیص انحصاری(Special Diagnosis) متعلق به خود است.کسی که تصمیم می‌گیرد که آیا بیماران به حیطه فیزیوتراپی وارد شوند یا خیر .

[ویرایش] ویژگی‌های فیزیوتراپی

۱- دیدگاه بیمار نگر (Holistic) ۲- غیر تهاجمی ۳- دیدگاه سلامت ‌نگر

[ویرایش] کاربردهای فیزیوتراپی

اکنون برای تمامی گروه‌های بیماری‌ها همانند قلب، ریه، مثانه و... روش‌های فیزیوتراپی وجود دارد.

مهم‌ترین کاربرد فیزیوتراپی ارائه خدمات به بیماران بستری می‌باشد. همچنین در بخش‌های ویژه کارایی بسیاری را می‌توان برشمارد.

دتلف نویمان نویرود: پدر فیزیوتراپی ژیمناستیک نوزادان.

[ویرایش] مداخلات درمانی که توسط فیزیوتراپیست به‌کار گرفته می‌شود

  • تمرین درمانی
  • درمان دستی
  • تمرینات افزایش تحمل قلب و عروق
  • ریلکسیشن
  • بیوفیدبک تراپی (Biofeedback)
  • فیزیوتراپی قلب و ریه
  • انواع مدالیته‌ها مانند: تراکشن (Traction) ـ اولتراسوند ـ پک‌های گرمایی (Hot Pack) ـ لیزر ـ الکترو تراپی
  • تجویز وسایل کمکی مانند پروتز و ارتز
  • به‌کارگیری تکنیک‌های طب مکمل

[ویرایش] زمینه‌های کاربردی فیزیوتراپی در بیماران بستری

  • کاهش زمان بستری
  • کاهش عوارض بستری


یک جلسه فیزیوتراپی امروزی در آلمان.

[ویرایش] فیزیوتراپی در بیماری‌های قلبی و تنفسی

فیزیوتراپی در بیماران تنفسی شامل اصلاح الگوی تنفسی، تقویت عضلات سامانه تنفسی، تخلیه ترشحات داخل ریه و مجاری تنفسی، همچنین تحریک رفلکس سرفه و آموزش روش‌های تنفسی و تمرینات تنفسی می‌باشد.

برای درمان بیماران قلبی بستری شامل بهبودی وضعیت بیمار و نیز افزایش کارایی سامانه قلبی-عروقی می‌باشد.

فیزیوتراپی ریه : این درمان یکی از مقدماتی ترین روشهای درمانی فیزیوتراپی در تاریخ این رشته بوده است و پایه درمان فیزیوتراپی دربیماران بستری محسوب می‌گردد.این درمان مجموعه‌ای از روشهای درمانی مختلف است که در جهت بهبود تنفس و تخلیه ترشحات بکار می‌رود. بیمار توسط این درمان دارای اکسیژن رسانی بهتری خواهد بود .

تکنیک ها:

پوسچرال درناژ

مانورهای دستی مانند: chest percussion, chest vibration, turning

تمرینات تنفسی مانند : deep breathing exercises, andcoughing

موارد دیگر : suctioning, nebulizer treatments

فیزیوتراپی ریه در بیماران قلبی نیز انجام می‌شد ولکن با افزایش دانش درمان بیماریهای قلبی ، قلب به عنوان یک عضو عضلانی مد نظر فیزیوتراپی قرار گرفت و به دلیل نزدیکی و تاثیر ریه و قلب برروی یکدیگر فیزیوتراپی قلبی ریوی با تاثیر فراوان بوجود آمد.

فیزیوتراپی قلب و ریه : اکنون یکی از تخصص های فیزیوتراپیست ها می‌باشد در این روش طیف گسترده‌ای ازبیماریها تحت درمان فیزیوتراپی قرار می‌گیرند . بیماریهایی مانند:

cysticfibrosis.Disorders, including heart attacks, post coronary bypass surgery, chronic obstructive pulmonary disease,and pulmonary fibrosis

در این روش درمانی هدف های مقدماتی شامل : افزایش تحمل و عدم وابستگی بیمار به دیگران است.


منبع: CVPT.org

http://en.wikipedia.org/wiki/Chest_physiotherapy

[ویرایش] شرح وظایف فیزیوتراپیست (Job Descriptions)

فیزیوتراپیست تحت نظارت مستقیم مسئول فیزیوتراپی انجام وظیفه می نماید.

تصدی سمت میتواند با لیسانس فیزیوتراپی(BSPT) و یا فوق لیسانس فیزیوتراپی(MSPT) یا دکترای فیزیوتراپی(PhD /DPT) باشد.

۱. نظارت بر فعالیت های درمانی دستیار فیزیوتراپی ،تکنسین فیزیوتراپی،کمک فیزیوتراپی

۲. تشکیل پرونده جهت بیماران فیزیوتراپی

۳. ثبت کلیه نکات مربوط به بیمار و مراحل درمان و کلیه وقایع در حین درمان

۴. جمع آوری وگزارش کلیه آمار درمانی بیماران به مسئول بخش

۵. آموزش و توصیه به بیماران یا همراهان آنها

۶. شرکت در بازآموزی ها بطور سالیانه و ارائه مدارک مربوطه

۷. رعایت اصول اخلاق حرفه ای

۸. بررسی و معاینه انفرادی و گروهی نقص های بالقوه یا بالفعل، محدودیتهای عملکردی، نا تواناییها

۹. تشخیص محدودیتهای حرکتی، ناتوانیها یا بیماری ها

۱۰. طراحی و برنامه ریزی برای درمان

۱۱. مشاوره و آموزش به بیمار

۱۲. اجرای مداخلات درمانی مانند:مانوال تراپی،الکتروتراپی،تمرین درمانی، هیدروتراپی

۱۳. ارزیابی پیشرفت بیمار

۱۴. ثبت مراحل درمان

۱۵. تهیه گزارش درمان در پایان آخرین جلسه درمانی جهت ارائه به پزشک ارجاع دهنده

۱۶. ارائه خدمات درمانی به بیماران اعم از سرپائی یا بستری مطابق دستورالعمل مسئول بخش

۱۷. انجام سایرامورمحوله از طرف مسئول بخش درحدود اخلاق حرفه ای

۱۸. حفظ اطلاعات و اسرار مربوط به کارکنان وبیماران

۱۹. عدم دخالت دراموردرمانی همکاران و درصورت نیازگزارش به مسئول بخش

[ویرایش] شرح وظایف مسئول بخش فیزیوتراپی (Job Descriptions)

تصدی سمت میتواند با لیسانس فیزیوتراپی(BSPT) یا فوق لیسانس فیزیوتراپی (MSPT)و دکترای فیزیوتراپی(PhD /DPT) با داشتن سابقه و ضوابط لازم می باشد.

۱. قبول مسئولیت فنی بخش

۲. نظارت بر حفظ و اجرا استاندارد های داخل بخش فیزیوتراپی مانند استانداردهای:تجهیزات، کارکنان ،فضای فیزیکی،فرایند های درمانی،تسهیلات،سلامت و ایمنی

۳. نظارت برسلامت کلیه تجهیزات بخش

۴. برنامه ریزی آموزشی سالیانه و تهیه مواد و منابع علمی درجهت ارتقاء سطح علمی کارکنان بخش فیزیوتراپی

۵. ارتباط با بخش های کلینیکی و پاراکلینیکی دیگر در مرکز درمانی

۶. مراقبت ازاصول اخلاق حرفه ای در داخل بخش فیزیوتراپی

۷. نظارت بر اجرا فعالیت آموزشی در بخش فیزیوتراپی

۸. تشکیل تیم توانبخشی در صورت نیاز

۹. تهیه مواد و منابع علمی برای پرسنل فیزیوتراپی

۱۰. نظارت بر حفظ شئونات پزشکی و اجرای مقررات جاری کشورودستورالعمل ها و آیین نامه ها و مقررات وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی .

۱۱. تقسیم کار و تبیین شرح وظایف شرح وظایف و اختیارات کلیه کارکنان


۱۲. نظارت بر عملکرد کیفی کارکنان بطورمستمر

۱۳. پیگیری درجهت تعمیر تجهیزات و ترمیم هر گونه خرابی ساختمانی

۱۴. نظارت بر ورود نسخ و درخواست های فیزیوتراپی به بخش

۱۵. نظارت بر ورود کلیه مواد مصرفی و تجهیزات وانبارش آنها

۱۶. نظارت بر کلیه امورمستند سازی مانند پرونده نویسی ، گزارش نویسی

۱۷. نظارت برحفظ بهداشت بخش فیزیوتراپی

۱۸. بررسی و نظارت بر میزان رضایت مندی مراجعین به بخش فیزیوتراپی و نگهداری نتایج بصورت کتبی

۱۹. پیشگیری وکنترل هر گونه بی نظمی وتنش

۲۰. برنامه ریزی برای حوادث غیر مترقبه و طرح تخلیه بخش در مواقع لزوم

۲۱. پیشگیری ونظارت بر هر گونه حادثه جانی

۲۲. تهیه گزارش از حوادث حین کار برای بیمار یا کارکنان

۲۳. حضوردرهنگام فعالیت های بخش فیزیوتراپی یا جانشین قانونی .

۲۴. گزارش بیماری های واگیر دار

۲۵. تشکیل شناسنامه بخش (کارکنان ـ تجهیزات ـ فضای فیزیکی )

۲۶. جمع آوری اطلاعات ورودی های به مراکزفیزیوتراپی

۲۷. تحلیل آمارعملکردمرکزفیزیوتراپی

۲۸. دریافت دستورالعمل مربوطه و اجرای آن. ۲۹. انجام امورمحوله از طرف ریاست بیمارستان حدوداصول اخلاقی

۳۰. انجام جلسات ماهانه و مستمرباکادر درمانی درجهت نزدیک کردن نظرات ورفع مشکلات موجود

[ویرایش] تکنیک‌ها و مدالیته‌ها

[ویرایش] الف: Manual Therapy درمانهای دستی

[ویرایش] ب: مدالیته‌ها (Physical Agents)

  • یونرفروزیز (lonophoresis)
  • فارادیک و فانکشنال فارادیک (Faradic& functional faradic)
  • IDC
  • دیادینامیک (Dia dynamic)
  • APS
  • اینترفرنشیال
  • TENS
  • لیزر
  • مگنوتراپی
  • شوک ـ ویوتراپی
  • هات پک (H.P)
  • اینفرا رد (مادون قرمز IR)
  • ایس پک
  • انواع اسپری‌ها(سرد کننده، کاهنده درد)
  • انواع ژل‌ها، کرم‌ها و لوسیون‌ها(سرد کننده، کاهنده درد)
  • شورت ویودیاترمی (SWD)
  • مایکروویودیاترمی (MWD)
  • اولتراسوند (US)
  • حمام پارافین
  • بیوفیدبک
  • ویبراتور
  • پرتو فرابنفش (UV)
  • صندلی های مکانیکی ماساژ

[ویرایش] ج: تجهیزات تمرین درمانی

  • فریم
  • کشش گردن وکمر
  • تخت تمرین
  • Tilt Table
  • تخت الکتروتراپی
  • دست ورز
  • FEPS
  • دستگاه CPM
  • آینه
  • پارالل
  • پله
  • دوچرخه ثابت
  • دمبل و کیسه شن
  • انواع فنر، قرقره، طناب و اسلینگ
  • تخته تعادل
  • ترید میل (Tread Mill)
  • توپ‌های درمانی (Therapeutic Ball)
  • تشک درمانی (Mat)
  • Hand Table
  • صندلی کواردریسپس
  • صندلی ماساژ
  • تخت مانی پولاسیون و موبیلیزیشن

[ویرایش] د: تجهیزات ارزیابی و کمکی

  • گونیامتر
  • چکش رفلکس
  • کپسول O۲
  • نگاتوسکوپ
  • شاقول
  • انواع Tape
  • انواع Cast
  • اسپیلنت‌ها
  • باندهای کشی
  • انواع Medical Collar & Corset
  • انواع فیکساتورها

[ویرایش] هـ: آب درمانی (HydroTherapy)

  • انواع وان
  • ویرپول
  • استخر
  • تجهیزات مربوطه

[ویرایش] محل کار فیزیوتراپیست

کلینیک‌های خصوصی، مراکز ورزشی، مراکز صنعتی، خانه‌ها، مدارس، بیمارستان‌ها، مراکز و کلینیک‌های سالمندی، پادگان‌های نظامی، و محل نگهداری ناتوانان جسمی.

[ویرایش] جایگاه کاری فیزیوتراپیست

در همه کشورها به عنوان Practitioner(مجاز به مداخله ) شناخته می‌شود و دارای دوره‌های تخصصی MPT و پیشرفته (Advance) است.

[ویرایش] نوع آموزش

در ایالات متحده آمریکا، هندوستان، پاکستان، استرالیا [۱] و بسیاری کشورهای دیگر به عنوان دکترای حرفه ای DPT [۲] با تخصص‌های مربوطه طراحی گشته‌است. در سامانه‌های اروپایی این رشته به صورت مقاطع [[PhD، MPT، [[MSc و BS طراحی شده‌است و در ایران بصورت PhD، MS، و BS طراحی گشته‌است.

[ویرایش] دکترای حرفه‌ای فیزیوتراپی (DPT)

در سال ۲۰۰۱ با وجود بعضی از مشخصات فیزیوتراپیست ها در آمریکا مانند:شناخته شدن به عنوان نوعی پزشک (Practitioner)، دسترسی مستقیم به بیمار(Direct access)، تخصصهای فیزیوتراپی(MPT) سیستم درمانی در آمریکا جهت مداخله فیزیوتراپیست‌ها در مراقبت‌های اولیه(Primary Health Care) تمامی فیزیوتراپیست‌ها را موظف نمود که با گذراندن بعضی دروس حتی توسط آموزش از راه دور حروف .Dr را در اول اسم بگذارند.

در سال ۲۰۰۴ فیزیوتراپیست‌های هندی با پیگیری قانونی از طرف مراجع عالی قضایی توانستند حروف .Dr را در اول نام بگذارند.

برخی دانشگاه‌های در مفاد درس فیزیوتراپی تجدید نظر کرده و آن را بهDPT تغییر می‌دهند.دانشگاه‌های پاکستان، استرالیا DPT را برای سال ۲۰۰۸ عملیاتی کرده‌اند.

در حقیقت نسل جدیدی از فیزیوتراپیست‌های دارای دکترای حرفه‌ای در حال شکل گرفتن است .


منبع: http://en.wikipedia.org/wiki/Doctor_of_Physical_Therapy

[ویرایش] تخصص‌های فیزیوتراپی

فیزیوتراپی دارای دوره‌های تخصصی خاص خود است.مهم‌ترین آن‌ها :

اکوپانچر(طب سوزنی)، کودکان، بهداشت زنان ، ارتوپدی، مانوال تراپی ، سالمندی، نورولوژی، طب ورزش


http://en.wikipedia.org/wiki/Physical_therapy#Specialty_areas

[ویرایش] زیر گروه‌های تخصصی و بین المللی فیزیوتراپی

۱.انجمن بین‌المللی طب سوزنی فیزیوتراپی(http://www.iaapt.org/)

۲.انجمن بین‌المللی طب سالمندان فیزیوتراپی(http://www.iptop.wcpt.org/)

۳.انجمن بین‌المللی درمانهای مانیپولاسیون ارتوپدی فیزیوتراپی(http://www.ifomt.org/ifomt)

۴.انجمن بین‌المللی پزشکی ورزشی فیزیوتراپی(http://www.sportsphysiotherapyforall.org/)

۵.انجمن بین‌المللی طب اطفال فیزیوتراپی(http://www.ioptp.wcpt.org/)

۶.انجمن بین‌المللی طب و سلامتی زنان فیزیوتراپی(http://www.ioptwh.org/)

۷.انجمن بین‌المللی فیزیوتراپیست های خصوصی(http://www.ippaworld.org/)

۸.انجمن بین‌المللی دامپزشکی فیزیوتراپی(http://www.wcpt.org/node/25802)

۹.مجمع بین‌المللی فیزیوتراپی و قلب و ریه(http://www.wcpt.org/node/27394)

۱۰.انجمن بین‌المللی فیزیوتراپی سیتیک فیبروزیس(http://www.cfww.org/ipg-cf/)

۱۱.جامعه بین‌المللی تجهیزات فیزیوتراپی(http://www.wcpt.org/node/29225)

۱۲.جامعه بین‌المللی اساتید فیزیوتراپی(http://www.isep.org.au/)

[ویرایش] بیانیه کنفدراسیون جهانی فیزیوتراپی در خصوص تخصص (Specialisation)

کنفدراسیون جهانی فیزیوتراپی حق انجمنهای عضو را در ایجاد خط مشی‌های ملی که اجازه کار تخصصی در جایی که چنین فعالیتی به نفع جامعه و حرفه آنها قلمداد شده و سبب ارتقای استانداردهای فیزیوتراپی می‌شود، را به رسمیت می‌شناسد.

۱. فیزیوتراپی تخصصی، اعمال توانایی بالینی پیشرفته توسط فیزیوتراپیست دارای صلاحیت در محدوده کاری معین در یکی از بخشهای فیزیوتراپی می‌باشد.

۲. توانایی بالینی بیشرفته تظاهر دانش و مهارتهایی ماورای آنچه برای ورود به کار حرفه‌ای ابتدایی مورد نیاز است، می‌باشد.

۳. یک فیزیوتراپیست متخصص، یک محدوه تعیین شده از فیزیوتراپی است که معمولا توسط یک انجمن عضو مشخص می‌شود و فیزیوتراپیست می‌تواند سطوح بالاتری از دانش و مهارت را از خود نشان داده و آنرا توسعه دهد. تخصص نباید به عنوان وسیله‌ای برای محدود کردن کار قلمداد شده و برای اینکار از آن استفاده شود. میدان فعالیتی که به عنوان فیزیوتراپی شناخته می‌شود برای تمام فیزیوتراپیست ها دارای صلاحیت چه برای افرادی که کاری تخصصی می‌کنند و چه برای افرادیکه به شکل غیر تخصصی با صلاحیت کار می‌کنند، آزاد است.

۴. یک فیزیوتراپیست متخصص یک فیزیوتراپیست است که که می‌تواند شایستگیهای بالینی پیشرفته تری در یک تخصص فیزیوتراپی از خود با ارضای نیازمندیهای ، رویه‌های فراخور تایید رسمی دانش و مهارت توسط یک انجمن عضو یا عنصر تایید کننده آن، از خود نشان دهد.

۵. شایستگی یک فیزیوتراپیست شامل یک فرایند رسمی برای امتحان و تایید دانش بالینی و مهارت بیشتر مرتبط با زمینه تخصصی می‌باشد. انتظار می‌رود که این فرایند رسمی کاملا ثبت شود.


منبع: ترجمه از متن بیانیه‌ها و اعلامیه‌های WCPT.org

[ویرایش] تاریخچه فیزیوتراپی در آمریکا

درسال ۱۸۹۵ میلادی همزمان با شیوع فلج اطفال در انگلستان، گروهی پزشک آمریکایی از این کشور بازدید کردند.

این گروه با شیوه درمانی برخورد کردند که شامل ماساژ، تمرین درمانی، گرم کردن و... بود. این شیوه درمانی به فیزیوتراپی معروف بود. این پزشکان این شیوه درمانی را پس از بازگشت در سامانه‌های درمانی خود به‌کار گرفتند و سپس گروهی به نام جامعه پزشکان فیزیوتراپی آمریکا(Physiotherapy Physician society) را به‌وجود آوردند که اعضای آن به ۳۰۰۰۰ پزشک می‌رسید. این انجمن بعدها به انجمن فیزیوتراپی و رادیولوژی تغییر نام و سپس دوباره منفک شد.

در ۱۹۱۳ گروهی جراح نظامی در ایالت پنسیلوانیا دستیارانی به عنوان Practitioner به‌کار گرفتند و به این گروه آموزش‌های فیزیوتراپی را دادند و مدارک علمی به آنها واگذار شد.این گروهPractitioner در جنگ اول جهانی قوام بیشتری یافت و در سال ۱۹۲۱ میلادی انجمن فیزیوتراپی آمریکا(APTA) را راه اندازی نمودند.در سال ۱۹۲۶ میلادی مراکز معتبر آموزش فیزیوتراپی در آمریکا تعیین گشت. و در سال ۱۹۲۸ میلادی شورای فیزیوتراپی در انجمن پزشکی آمریکا(American Medical Association) راه اندازی شد.در سال ۱۹۳۵میلادی قوانین اخلاق حرفه‌ای(Code of Ethics) برای این گروه Practitioner تعیین شد.در سال‌های جنگ دوم جهانی فیزیوتراپی در آمریکا قدرت بیشتری یافت.

در سال ۱۹۴۵میلادی شورای فیزیوتراپی درAMA وهمچنین جامعه پزشکان فیزیوتراپی بنابر دلایلی استفاده از کلمه فیزیکال تراپی(Physical Therapy)و عنوان فیزیکال تراپیست (Physical Therapist) را منحصر به دانش‌آموختگان رشته فیزیوتراپی کرد و پزشکانی که در این رشته فعالیت می‌کردند با استفاده از عنوان Physical Medicine and Rehabilitation از حیطه فیزیوتراپی کنار رفتند.

نکته قابل توجه حمایت این گروه متخصص از این نسل جدید Practitioner‌ها تحت عنوان فیزیکال تراپیست یا فیزیو تراپیست‌ها بود.

درسال ۱۹۵۱میلادی مجمع جهانی فیزیوتراپی(World Confederation for Physical Therapy) راه اندازی شد.

در سال‌های ۱۹۶۷ میلادی با توجه به وسعت عملیات در فیزیوتراپی برای این گروه دستیار (Assistant)و کمک(Aid) بکارگیری شد.

درسال۱۹۷۸میلادی اجازه دسترسی مستقیم به فیزیوتراپیست‌ها داده شد.

در سال ۱۹۸۰میلادی تحصیلات تکمیلی مانند MSc وPhD برای فیزیوتراپیست‌ها مقدور شد.

از سال۱۹۹۰میلادی تخصص‌ها(MPT) و فوق تخصص ها(Advance) در فیزیوتراپی راه اندازی شد.

و درسال ۲۰۰۱میلادی کلیه فیزیوتراپیست‌ها با گذراندن دوره‌هایی اجبار به گذاردن.Dr در اول نام خود شدند.

این دوره‌ها با اعتراض فیزیوتراپیست‌های آمریکا کوتاه و تبدیل به آموزش از راه دور شد.

فیزیوتراپیست‌های آمریکایی تا سال ۲۰۲۰میلادی باید تغییراتی عمده در نوع عملیات و آموزش خود بدهند.


منبع : ترجمه تاریخ فیزیوتراپی در آمریکا از APTA.org


[ویرایش] فیزیوتراپیست‌ها در پرل هاربر

حمله به بندر در جنگ جهانی دوم

پرل هاربر بندر ی در مجمع الجرایر هاوایی است. معروفیت این بندر به موضوع حمله ارتش ژاپن به پایگاه دریایی ایالات متحده آمریکا در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ بر می‌گردد. در پی این حمله آمریکا وارد جنگ جهانی دوم شد. در حمله هوایی ژاپنی‌ها ناوگان اقیانوس آرام آمریکا از جمله ۷ رزمناو نابود شدند.

در سال ۱۹۴۱ امداد و اورژانسهای پزشکی به واحدهای درسی فیزیوتراپیست ها افزوده شد. حسب اتفاق چند روز قبل از حمله سراسری ژاپن به بندر نظامی پرل هاربر تعدادی از فیزیوتراپیست های آشنا با اصول امداد در این بندر مستقر شده بودند.

بعد از بمباران شدید این تعداد محدود فیزیوتراپیست با معجونی از اصول ارتوپدی ،فیزیوتراپی ،توانبخشی و اورژانسهای پزشکی اقداماتی را انجام دادند که در زمان خود زبانزد شد.

این اتفاق AMA (انجمن پزشکی آمریکا)را مجبور به پذیرش فیزیوتراپیست ها و حقوق آنها کرد.

[ویرایش] تاریخچه فیزیوتراپی در ایران

  • ۱۳۴۴- تأسیس آموزشکده فیزیوتراپی در ایران و تأسیس انجمن فیزیوتراپی با همکاری نماینده WHO، خانم جانسون به ریاست دکترابراهیم چهرازی
  • ۱۳۴۷- انتصاب دکتر نواب، پزشک متخصص طب فیزیکی از فرانسه به ریاست آموزشکده فیزیوتراپی و تبدیل آن به موسسه
  • ۱۳۵۱- تدوین آیین نامه مراکز فیزیوتراپی بصورتی که مجوز تأسیس مراکز فیزیوتراپی از فیزیوتراپیست ها سلب شد و تأسیس مراکز فیزیوتراپی به متخصصین رشته پزشکی واگذار شد
  • ۱۳۵۲- تأسیس دانشکده توان بخشی و رفاه
  • ۱۳۵۶- تأسیس دانشکده توان بخشی شیراز
  • ۱۳۵۷- بدست گرفتن مدیریت دانشکده توانبخشی تهران توسط فیزیوتراپیست‌ها
  • ۱۳۵۹- عضویت ایران در WCPT
  • ۱۳۶۷- راه اندازی دوره‌های کارشناسی ارشد فیزیوتراپی
  • ۱۳۷۵- راه اندازی دوره‌های PhD فیزیوتراپی
  • ۱۳۷۸- اجازه تأسیس مراکز فیزیوتراپی به فیزیوتراپیست ها
  • ۱۳۸۱- اخذ شماره نظام پزشکی فیزیوتراپی از سازمان نظام پزشکی
  • ۱۳۸۴- لغو واگذاری مجوز تأسیس مراکز فیزیوتراپی به متخصصان پزشکی (به‌غیر از متخصصین طب فیزیکی)
  • ۱۳۸۵- ادعای جایگاه فیزیوتراپیست به عنوان practitioner در ایران توسط فیزیوتراپیست حمید رضا اشراقی [۳]از اعضاء هیئت مدیره وقت انجمن فیزیوتراپی ایران در آذر ماه
  • ۱۳۸۶- ارسال نامه به وزیر بهداشت و درمان و آموزش پزشکی وقت در خصوص درخواست شناسایی فیزیوتراپیست ها به عنوان practitioner و در خواست اجرای دکترای حرفه‌ای فیزیو تراپی در ایران توسط فیزیوتراپیست حمید رضا اشراقی از اعضاء هیئت مدیره وقت انجمن فیزیوتراپی ایران
  • ۱۳۸۷ تهیه و تدوین پروپوزال دکترای حرفه‌ای فیزیوتراپی توسط انجمن فیزیوتراپی ایران وارسال به دپارتمانهای فیزیوتراپی
  • ۱۳۸۸ دکترای حرفه‌ای فیزیوتراپی در اردیبهشت ماه به تصویب وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی رسید.

[ویرایش] پیشگامان فیزیوتراپی در ایران

سیدمحسن هاشمی ریاست قبلی انجمن فیزیوتراپی ایران www.iran-pta.com و متعلق به اولین گروه دانش‌آموختگان فیزیوتراپی خارج از کشور(انگلستان) می‌باشند که بعد از اخذ دوره مدرسی در دانمارک در دانشکده علوم توانبخشی تهران تدریس کردند.ایشان ریاست دانشکده علوم توانبخشی تهران را نیز در تصدی داشتند.

وی در سال ۱۳۵۳هجری خورشیدی مسئول کلینیک فیزیوتراپی بازی‌های آسیایی و در سال ۱۳۵۵ فیزیوتراپیست تیم ملی فوتبال ایران بودند.


منبع: مصاحبه خصوصی با فرد مذکور

[ویرایش] نخستین‌ها درتاریخ فیزیوتراپی ایران

  • نخستین عضو انجمن فیزیوتراپیست شادروان هرمز قوام
  • نخستین مرکز فیزیوتراپی دولتی بیمارستان فیروزگر تهران
  • نخستین مرکز فیزیوتراپی در بیمارستان خصوصی کشور بیمارستان پارس
  • نخستین مرکز مطب خصوصی فیزیوتراپی در کشور فیزیوتراپی تهران
  • نخستین مرکز خصوصی فیزیوتراپی توسط دانش‌آموخته ایران، فیزیوتراپیست هاشم بازرگانی
  • نخستین عقد قرارداد با بیمه فیزیوتراپیست هاشم بازرگانی
  • نخستین عضو افتخاری انجمن خانم مارگارت جانسون از انگلستان
  • نخستین فیش پرداخت حق عضویت متعلق به آقای حسین قوام
  • نخستین فیزیوتراپیست دانش‌آموخته از مدرسه عالی فیزیوتراپی در استخدام دانشگاه، خانم ناهید طریقی و زهرا طهماسب زمانیان
  • نخستین فیزیوتراپیست که فیزیوتراپی را به عنوان نوعی پزشک در ایران قلمداد کرد و خواستاردکترای حرفه‌ای برای این حرفه شد فیزیوتراپیست حمید رضا اشراقی [۴]

لازم به یادآوریست که تعدادی از پیشکسوتان در تدریس به صورت قراردادی با دانشگاه در سال‌های اول تأسیس همکاری نموده‌اند.

(http://www.iran-pta.com/)

[ویرایش] نقش فیزیوتراپیست در حوادث پیش‌بینی نشده

وقوع حوادث وسیع با تلفات انسانی نیاز به آمادگی قبلی و مدیریت در هنگام وقوع حادثه رادارد.لذا تمامی اعضای گروه‌های پزشکی باید آمادگی لازم جهت مقابله باوقوع حوادث پیش‌بینی نشده وعواقب آن راداشته باشند.

یکی ازاعضای گروه پزشکی که ازابتدا در تمامی طول Disaster تا توانبخشی حضور مستمر دارد فیزیوتراپیست می‌باشد.

حوادث غیرمترقبه به لحاظ زمانی به سه مقطع تقسیم می‌گردد که تمامی گروه‌های پزشکی باید برای آن برنامه داشته باشند.

فیزیوتراپیست‌ها نیز برای این مقاطع زمانی دارای برنامه خاصی می‌باشند:

  • On field: حضوردر محلDisaster می‌باشد که به دومرحله زمانی۲۴ ساعت اولیه و پس از آن تقسیم می‌گردد.امدادونجات آسیب دیدگان، ارزیابی آسیب‌های جسمی حادثه دیدگان، ارزیابی سامانه تنفسی- قلبی، مدیریت تخلیه بیمار و حمایت از دیگر اعضای گروه‌های پزشکی در صورت وقوع ترومااز وظایف فیزیوتراپیست دراین مرحله‌است.
  • On Hospital: حضور در بیمارستان می‌باشد، Chest PT، تقویت عضلانی، Out of Bed، کنترل دردازاهم وظایف فیزیوتراپیست می‌باشد.
  • Post Hospital: کمک به بیمار جهت بدست آوردن ADLوLife style مناسب می‌باشد.

همچنین درصورت وقوعDisaster درزمان حضور فیزیوتراپیست در بیمارستان منطقه حادثه دیده، این فیزیوتراپیست دارای وظایف خاصی می‌باشد که باید آنرا اجرا نماید، این وظایف شامل :

  • قبل ازوقوع: چیدمان مناسب بخش وکاهش آسیب به بیماران ناشی از پرتاب اجسام، آموزش و تهیه تجهیزات مناسب برای زمان حادثه
  • حین وقوع: تخلیه بخش فیزیوتراپی
  • بعداز وقوع: حضور مستمردر بخش‌های بستری، اعزام به ناحیهImpact

منبع: مقاله تحت همین عنوان در ۱۳۸۶ کنگره توانبخشی در حوادث غیر مترقبه معاونت توانبخشی هلال احمر -تهران- اشراقی

[ویرایش] پروتکل عملیات در Disaster برای بخشهای فیزیوتراپی

Disaster یا حوادث غیرمترقبه براساس تعریف به حوادث با ابعاد وسیع اجتماعی و اقتصادی اطلاق می‌گردد. که تمام جامعهمبتلا باید به سرعت درمقابل آن واکنش نشان داده تا عوارض و صدمات آن را بسرعت کاهش دهند.

بنابراین تمامی اعضاء یک جامعه بخصوص بخش درمانی باید آمادگی فکری و جسمانی جهت مقابله با این حوادث را داشته باشند. مقابله با Disaster به سازمان تقسیم می‌گردد که هرکدام برنامه ریزی خاص دارد.

۱. قبل ازحادثه

۲. زمان حادثه

۳. بعدازحادثه

وظائف بخش فیزیوتراپی قبل از وقوع Disaster :

۱. بازآموزی به منظورشناخت Disaster و نقش واحدهای درمانی دربحران های به وجود آمده و شناخت سامانه فرماندهی بحران درمراکزدرمانی ، شرکت در کمیته‌ها و مانورمربوطه.

۲. اجرای بازآموزی برای کمک های اولیه و CPR ـ ساخت آتل واسپیلنت ـ گچ گیری ـ رادیوگرافی و بهداشت عمومی باید بصورت مستمرو سالیانه با کمک عناصربیمارستانی انجام پذیرد.

۳. کاهش صدمات با چیدمان مناسب تجهیزات فیزیوتراپی برای کاهش صدمات ناشی از پرتاب اشیاء و شکستن شیشه هال و آمادگی جهت مقابله با آتش سوزی در بخش فیزیوتراپی

۴. برنامه ریزی درجهت تخلیه بیماران بخش درصورت وقوع Disaster

5. برنامه ریزی درجهت تخلیه پرسنل بخش درصورت وقوع Disaster

وظائف بخش فیزیوتراپی حین Disaster :

۱. حفظ سلامتی و ایمنی بیماران

۲. اجرای طرح تخلیه بیماران بخش براساس برنامه ریزی قبلی

۳. اجرای طرح تخلیه پرسنل بخش براساس دستورمسئول بخش یا جانشین وی

وظائف بخش فیزیوتراپی بعدازحادثه :

الف ۲۴ ساعت اولیه :

۱. درصورت صدمه ندیدن بخش یا صدمات جزئی :

A. اقدام به ترمیم صدمات رسیده

B. اقدام به تعمیرتجهیزات صدمه دیده

C. آمادگی جهت واگذاری قسمت عمده فضای بخش به فرمانده عملیات بیمارستانی

D. اجرای ویزیت بیماران بستری بصورت منظم با هدف کاهش صدمات و عوارض Disaster در سه نوبت

E. آمادگی جهت اعزام پرسنل فیزیوتراپی به منطقه Disaster جهت امداد و نجات و درمان بنابردرخواست فرمانده عملیات بیمارستان

۲. درصورت تخریب کلی بخش فیزیوتراپی :

A. تخلیه تجهیزات باقی مانده با حفظ اصول ایمنی

B. اقدام به تعمیرتجهیزات قابل تعمیر

C. برپایی بخش فیزیوتراپی دراولین فضا و زمان ممکنه با هماهنگی فرمانده عملیاتی بیمارستان

D. اجرای ویزیت بیماران بستری بصورت منظم باهدف کاهش صدمات و عوارض Disaster درسه نوبت

E. آمادگی جهت اعزام پرسنل فیزیوتراپی به منطقه Disaster جهت امداد و نجات و درمان بنابردرخواست فرمانده عملیات بیمارستان

ب ـ بعد از۲۴ ساعت اولیه :

۱. اجرای ویزیت منظم درسه شیفت جهت بیماران بستری

۲. اجرای برنامه آموزشی جهت استفاده از وسایل کمک درمانی به بیماران

۳. پیگیری جهت راه اندازی بیماران با همکاری پزشک مربوطه

۴. پیگیری و برنامه ریزی جهت بازتوانی بیماران صدمه دیده

۵. برنامه ریزی در جهت برگشتن به وضعیت عادی با مجوزفرمانده عملیات بیمارستانی

وظایف فیزیوتراپیست در منطقه Disaster

1. کنترل صدمات نخاعی ، عصبی و عروقی درهنگام نجات آسیب دیدگان

۲. کنترل صدمات نخاعی درهنگام تخلیه آسیب دیدگان

۳. استفاده از آتل و اسپیلنت و Tape جهت به حداقل رساندن صدمات ناشی از تروما

۴. استفاده از ابزارهای فیزیکی قابل حمل درکاهش دردو صدمات

۵. درمان صدمات استخوانی و عضلانی نیروهای امداد و نجات که درحین عملیات صدمه دیده اند.

۶. کمک به نیروهای امداد و نجات با اجرای کمک های اولیه و احیای قلبی ریوی

۷. فضاسازی درنزدیک ترین محل ممکنه به منطقه Disaster برای برپایی بخش فیزیوتراپی جهت اجرای امورمربوطه

۸. اجرای فیزیوتراپی بیماران بستری در بیمارستانهای موقت و صحرایی

[ویرایش] آشنایی با کنفدراسیون جهانی فیزیوتراپی(WCPT)

WCPT یک سازمان غیر انتفاعی[۵] با ۱۰۱ کشور عضو که وظایف زیر را انجام می‌دهد:

  • ماموریت‌ها:
  1. نمایندگی حرفه فیزیوتراپی در سطح بین المللی
  2. تشویق به بالا بردن استانداردهای فیزیوتراپی در زمینه‌های پژوهشی، آموزشی و عملی
  3. حمایت از ارتباط‌ها و تبادل اطلاعات بین نواحی و انجمنهای عضو WCPT
  4. همکاری با سازمانهای ملی و بین‌المللی
  • اهداف:
  1. تشویق انجمن‌های فیزیوتراپی و دولت‌ها به رعایت استانداردها در آموزش و درمان
  2. تشویق انجمن‌های فیزیوتراپی و دولت‌ها به ارتباط و تبادل اطلاعات با یک دیگر در امور فیزیوتراپی
  3. تشویق در جهت بالا بردن انجمن‌های فیزیوتراپی و پشتیبانی یا سازمان‌هایی که در جهت بهبود جایگاه فیزیوتراپیست‌ها تلاش می‌کنند.
  4. برنامه ریزی در جهت برگزاری کنگرهای بین المللی فیزیوتراپی
  5. معرفی فیزیوتراپی در ابعاد بین المللی
  6. همکاری با سازمان‌های ملی و بین المللی
  7. اظهار نظر در خصوص مسائلی که بر سلامت تأثیر گذار می‌باشند.
  8. فعالیت‌های قانونمند در جهت بالا بردن WCPT

WCPT هر ۴ سال یک بار در یکی از کشورهای عضو، کنگره بین المللی و مجمع عمومی خود را تشکیل و در ابعاد علمی و مسائل مربوط به فیزیوتراپی بر قرار می‌کند که در کنار ارائه مقالات علمی با رای گیری در مجمع عمومی آیین نامه‌های گوناگونی را به تصویب می‌رساند.در این مجمع رئیس و اعضای هیئت مدیره برای ۴ سال انتخاب می‌شوند.

مصوبات در مجمع عمومی شامل آیین نامه‌های حرفه‌ای، تعاریف، مفاهیم، شرح وظایف، اصول اخلاقی، حقوق بیمار، آموزش، درمان، و... می‌باشد.[۶]


[ویرایش] توصیف و تعاریف WCPT از فیزیوتراپی

در پاسخ به درخواست‌ها سیزدهمین جلسه عمومی برای توصیف فیزیوتراپی، سازمان WCPT با هدف ایجاد ساختاری که انجمن‌های عضو در قسمت‌های گوناگون جهان بتوانند توصیفی از فیزیوتراپی هم‌ارز با نیازهایشان ارایه دهند، به مشورت پرداختند.

سازمان WCPT می‌خواهد از انجمن‌های عضو حمایت کند نه این که آنها را یک شکل سازد. به همین دلیل تعریف زیر برای پاسخ به نیازهای مشخص اعضا ارائه شده‌است. که بیشتر یک بیانیه ‌است تا مصوبه و بنابراین برای تعدیل‌ها و توسعه نیازهای آینده این حرفه فضای بازی می‌گذارد. پژوهش‌های نو سبب کشف حقایق جدیدی می‌شوند که زمینه ساز روش‌های درمانی آینده می‌باشند. این امر هیچ کجا بیش از درک ما از حرکات انسانی که اساس مهارت‌ها و دانش یک فیزیوتراپیست را تشکیل می‌دهد، واضح نیست. مشخص است که یکتایی سهم فیزیوتراپی در مراقبت‌های پزشکی در هزاره آینده باید به طور کامل تعریف شود.

[ویرایش] فیزیوتراپی چیست؟

  • ماهیت فیزیوتراپی[۷]

فیزیوتراپی، فراهم کننده خدمات برای مردم و جمعیت‌ها می‌باشد تا حداکثر حرکت و توانایی عمل(Movement and functional ability) را در طول دوران زندگی حفظ نماید ویا توسعه داده و به حال اول برگرداند. فیزیوتراپی شامل ارایه خدماتی است به حرکت و عملکرد فرد می‌باشد که توسط فرآیند پیری یا آسیب‌ها و بیماری‌ها، مورد تهدید قرار می‌گیرند. حرکت(Movement) کامل و کارامد در قلب چیزی قرار دارد که از آن به عنوان سلامتی نام برده می‌شود.

فیزیوتراپی به شناسایی و افزایش پتانسیل‌های حرکتی برای بهبود، پیشگیری(Prevention)، درمان و نوتوانی، می‌پردازد. فیزیوتراپی شامل اثرات متقابل فیزیوتراپیست، بیمار وخانواده آن‌ها و یا سایر افرادی می‌باشد که از بیمار مراقبت می‌کنند، بر یکدیگر می‌باشد، تا بتوانند پتانسیل‌های حرکتی بیمار را ارزیابی کرده و در ایجاد اهداف مورد نظر همه با استفاده از دانش و مهارت‌های ممتاز فیزیوتراپیست به توافق برسند.

دیدگاه منحصر به فرد فیزیوتراپیست از بدن و نیازها و پتانسیل‌های حرکتی آن برای رسیدن به تشخیص و استراتژی درمانی نقش اساسی دارد و تثبیت کننده هر موقعیتی می‌باشد که در آن خدمات ارایه می‌شود. این شرایط با توجه به هدف فیزیوتراپی در بهبود سلامت، پیشگیری، درمانی و بازتوانی، متغیر است.

  • ماهیت فرایندهای فیزیوتراپی

فیزیوتراپی، خدمتی است که تنها توسط و یا با هدایت و نظارت یک فیزیوتراپیست صورت می‌گیرد و شامل :بررسی، تشخیص، برنامه ریزی درمانی، مداخله و ارزیابی می‌باشد.

  • بررسی (Assessment): شامل معاینه (Examination) انفرادی و گروهی نقص‌های بالقوه یا بالفعل، محدودیت‌های عملکردی، ناتوانایی‌ها، یا سایر مشکلاتی که توسط گرفتن تاریخچه، غربالگری و همچنین با استفاده از آزمایش‌های خاص و اندازه گیری و ارزیابی نتایج معاینات از طریق آنالیز آنها در چهارچوب یک فرایند منطقی بالینی می‌توان به آن پی برد.
  • تشخیص (Diagnosis): از معاینات و ارزیابی آنها بدست می‌آید و بیانگر نتیجه حاصل از فرایند منطقی بالینی می‌باشد. تشخیص ممکن است به صورت نقص حرکتی بیان شود یا شامل دسته‌های گوناگونی از آسیب‌ها، محدودیت‌های حرکتی، توانایی‌ها، ناتوانایی‌ها یا سندرم‌ها باشد.
  • برنامه ریزی (Planning): با تعیین نیاز به مداخله آغاز می‌شود و معمولاً به ایجاد برنامه‌ای برای مداخله ختم می‌شود که شامل اهداف نهایی قابل اندازه گیری که با خانواده بیمار یا فردی که از وی مراقبت می‌کند، قابل بحث می‌باشد.
  • مداخلات (Intervention): انجام می‌شوند و برای رسیدن به اهداف توافق شده تغییر می‌یابند و می‌تواند شامل :درمان با دست، بهبود حرکتی، استفاده از وسایل فیزیکی، مکانیکی و الکتریکی-درمانی، آموزش عملکرد، فراهم کردن وسایل کمکی و نحوه استفاده از آنها، راهنمایی و ارائه مشورت به بیمار، مستند سازی، هماهنگی و ارتباطات باشد. مداخلات همچنین ممکن است با هدف پیشگیری از آسیب‌ها، محدودیت‌های حرکتی، ناتوانی‌ها یا صدمات صورت گیرند که در این صورت شامل بهبود و حفظ سلامتی، کیفیت زندگی و توانایی در تمام سنین و جمعیت‌ها می‌باشد.
  • ارزیابی(Evaluation): مستلزم انجام دوباره معاینات با هدف ارزیابی نتایج حاصل می‌باشد.

[ویرایش] جایگاه درمان فیزیوتراپی در کجا قرار دارد؟

دامنه خدمات فیزیوتراپی[۸]

فیزیوتراپی یکی از بخش‌های اساسی در سیستم‌های ارائه دهنده خدمات مرتبط با سلامت می‌باشند. فیزیوتراپیست‌ها به شکلی مستقل از سایر افرادیکه خدمات مرتبط با سلامت ارائه می‌دهند و بر طبق اصول برنامه‌های بازتوانی و نوتوانی، برای احیای دوباره عملکرد و کیفیت بهتر زندگی در افرادی که بدون حرکت می‌باشند یا نقص‌های حرکتی دارند، به کار می‌پردازند. فیزیوتراپیست‌ها توسط اصول اخلاقی خودشان هدایت می‌شوند. بنابراین آنها ممکن است درگیر یکی از اهداف زیر گردند:

  1. بهبود و حفظ سلامتی اشخاص و کل جامعه
  2. جلوگیری از آسیب‌ها و محدودیت‌های عملکردی و ناتوانی‌ها در افرادی که در معرض خطر تغییر رفتارهای حرکتی به دلیل فاکتورهای مرتبط با سلامتی با پزشکی، عوامل تنش زای اجتماعی-اقتصادی و شیوه زندگی، قرار دارند.
  3. انجام مداخلات برای احیای دوباره تمامیت سیستم‌های اساسی بدن و مورد نیاز برای حرکت، افزایش عملکرد و بهبودی مجدد، به حداقل رساندن عدم ظرفیت مربوطه، و بهبود کیفیت زندگی در افراد و گروه‌هایی می‌باشد که در اثر آسیب‌ها، محدودیت‌های حرکتی و ناتوانی‌ها دچار مشکلات حرکتی گشته‌اند.


مکان‌هایی که فیزیوتراپیست در آنها به کار می‌پردازد

فیزیوتراپیست ممکن است در مکان‌های گوناگونی برای رسیدن به اهدافش به کار بپردازد:

درمان و بازتوانی معمولا در جامعه و مراکز مراقبتی حاد انجام می‌شود که ممکن است شامل موارد زیر باشد، اما تنها به آنها محدود نمی‌شود.

  • آسایشگاه‌ها
  • بیمارستان‌ها
  • مراکز نگهداری
  • مراکز بازتوانی و اقامتگاه‌ها
  • مطب/ کلینیک‌های خصوصی فیزیوتراپی
  • درمانگاه بیماران سرپایی
  • مراکز اجتماعی: مراکز مراقبتهای مرتبط با سلامتی اولیه، خانه‌های اشخاص (Individual Homes)،

مراکز آموزشی و پژوهشی

پیشگیری و بهبود سلامتی بیشتر در مکانهای زیر صورت می‌ گیرد اگر چه این مراقبت‌ها به صورت جزئی از درمان و نوتوانی در مراکز مراقبتی دیگر نیز ارائه می‌شوند.

  • مراکز بهداشت حرفه‌ای
  • مدارس
  • مراکز مراقبت از شهروندان سالمند
  • مراکز ورزشی
  • شرکت‌ها و محل‌های کار
  • مکان‌های عمومی (مانند تفرجگاه‌ها) برای بهبود سلامت

[ویرایش] چه چیز فیزیوتراپی را متمایز می‌سازد؟

فرضهایی که بنیان دانش و کاربرد فیزیوتراپی را می‌سازند[۹]

فرضهای زیر در این تعریف قرارگرفته‌اند و بیانگر مبانی اساسی فیزیوتراپی می‌باشند.

  • حرکت(Movement)

توانایی برای حرکت، یک عنصر اساسی در سلامتی و خوب زندگی کردن می‌باشد. حرکت وابسته به عملکرد هماهنگ تمامی اعضای بدن در سطوح مختلف می‌باشد.

حرکت هدفمند است و توسط فاکتورهای داخلی و خارجی تحت تاثیر قرار می‌گیرد.

فیزیوتراپی بر اساس نیازهای حرکتی و پتانسیل‌های فرد طرح ریزی می‌شود.

  • افراد

افراد می‌توانند در پاسخ به فاکتورهای فیزیکی، روانی، اجتماعی و محیطی تغییر یابند.

جسم، روح و روان در دیدگاه افراد نسبت به خودشان تاثیر دارد و آنها را قادر می‌سازد که آگاهی خود را از نیازهای حرکتی و اهداف خود توسعه دهند.

اصول اخلاقی مستلزم آن است که فیزیوتراپیست استقلال بیمار یا ولی قانونی وی را برای انتخاب خدمات مورد نیاز به رسمیت بشناسد.

  • ارتباط دو طرفه

هدف ارتباط دو طرفه رسیدن به تفاهم دو جانبه بین فیزیوتراپیست و بیمار/خانواده وی یا شخصی که از وی مراقبت می‌کند و بخش مهمی از فیزیوتراپی را تشکیل می‌دهد.

ارتباط دو طرفه پیش نیاز ایجاد تغییرات مثبت در آگاهی بدنی و رفتارهای حرکتی می‌باشد که ممکن است سلامتی و زندگی را بهبود بخشد.

ارتباط دو طرفه اغلب مستلزم مشارکت بین تیمهایی با سطوح مختلف آگاهی است و تعیین کننده نیازها و اهداف جهت مداخلات و شناسایی فیزیوتراپی برای مشارکت فعال بیمار/خانواده وی یا شخصی که از وی مراقبت می‌کند، را در این فرایند، ایجاد می‌کند.

  • استقلال حرفه ای

آموزشهای حرفه‌ای، فیزیوتراپیست‌ها را برای تبدیل شدن به افراد حرفه‌ای مستقل، آماده می‌سازد. حفظ استقلال حرفه ای شخص فیزیوتراپیست حتی هنگامی‌که با بیمار/خانواده وی یا شخصی که از وی مراقبت می‌کند، همکاری می‌کند تا به تشخیصی برسد که تعیین کننده مداخلات فیزیوتراپی مورد نیاز آنها می‌باشد، نیز ممکن است.

  • تشخیص (Diagnosis)

تشخیص در فیزیوتراپی نتیجه یک فرایند منطقی بالینی می‌باشد که منجر به شناسایی آسیبها، محدودیتهای حرکتی و تواناییها/ ناتوانی‌های بالفعل و بالقوه می‌شود.

هدف ازتشخیص، هدایت فیزیوتراپیست‌ها در تعیین پیش آگهی و یافتن مناسب ترین استراتژی درمانی برای بیمارو اشتراک اطلاعات با آنها می‌باشد.

برای انجام فرایند تشخیص، فیزیوتراپیست‌ها نیازمند به گرفتن اطلاعات لازم از پزشک مربوطه هستند.

چنانچه فرایند تشخیص باعث آشکار شدن یافته‌هایی شود که در حوزه دانش، تجربه یا تخصص فیزیوتراپیست نباشد، وی بیماررا به پزشک ارجاع می‌دهد .[۱۰]

[ویرایش] کاربردطب مکمل وجانشین در فیزیوتراپی(CAM in Physical Therapy)

طب مکمل و جانشین(Complementary & alternative medicine) شامل درمانهایی است مانند:طب سوزنی،هامیوپاتی،آرماتراپی و بسیاری درمانهای دیگر است که دارای خصوصیات ذیل می‌باشند:

۱- کلی نگر هستند(Holistic).

۲- طبیعت گرا هستند.

۳- عوارض جانبی کمی دارند.

۴- با فیزیولوژی و آناتومی طب جدید(Medicine) بیگانه هستند.

۵- بیمار نگر هستند.

۶- برای بیماری ها در مرحله حاد(Acute) برنامه خاصی ندارند.


خصوصیات فیزیوتراپیست:

۱- با پزشکی مدرن آشنا می‌باشد.

۲- آناتومی و فیزیولوژی طب جدید را می‌داند.

۳- کلی نگر است.

۴- از درمان دارویی و جراحی پرهیز دارد(Conservative Treatment).


این شرایط از فیزیوتراپیست یک عنصر درمانی موثر برای ارتقاء و بکارگیری طب مکمل میسازد.کسی که طب مکمل را در نهایت با پزشکی مدرن همراه و همگام می‌کند.همانگونه که طب سوزنی یکی از تخصص های فیزیوتراپیست (Acupuncture- Physical Therapist)گشته است.بکارگیری طب مکمل توسط فیزیوتراپیست ها از آنها پزشکی منحصر به فرد ساخته است.

منبع: cam-pt.org

[ویرایش] فیزیوتراپی در سرطان Physical Therapy in Cancer

سَرَطان (به پارسی سره: چَنگار) یعنی رشد، تکثیر و گاهی انتشار غیر طبیعی سلول‌های بدن. تمامی سرطانها دارای الگوی رشد مهارگسیخته و تمایل به جدا شدن از منشا اصلی و متاستاز هستند. سرطان یک بیماری عمومی است و می‌تواند علائم بسیاری از بیماریهای دیگر را که سرطان نبستند تقلید کند و وقتی که تشخیص سرطان داده شد آنوقت هر چه در بیمار اتفاق می افتد به سرطان نسبت داده می‌شود. چه بسیار بیماری هایی که در سرطانی وجود داشته و قابل معالجه بوده است و در اتوپی تشخیص داده شده است و اصولا علت مرگ عوارض غیر قابل درمان نبوده است. باید به این گونه بیماری های همراه توجه دقیق داشت درمان این عوارض گاهی سبب شده که بیمار مدتها زندگی راحتی داشته باشد. تشخیص به موقع این گونه عوارض کمک فوق العاده‌ای به بیمار می‌کند.

عوارض بیوشیمی سرطان: هیپرکلسمی، هیپوکلسمی ،هیپوناترمی ، کمبود پتاسیم، زیاد بودن پتاسیم، بالا بودن اسید اوریک، هیپر تیروئیدیسم، هیپرلپیدمی، هیپوگلیسمی، بالا رفتن آمیلاز سرم، اختلالات تغذیه و آب و الکترولیت

عوارض بالینی سرطان: سیستم قلب و عروق،سیستم تنفسی،سیستم ادراری،ضعف عضلانی،درد شدید،استئوپروز

عوارض جراحی در سرطان:برحسب محل جراحی این عوارض بسیار متنوع و متفاوت است.

عوارض شیمی درمانی ، دارو درمانی و رادیو تراپی در سرطان:عوارض گوارشی ،استئوپروز،،آتروفی عضلانی و عوارض دیگر

فیزیوتراپیست :دارای دانش فیزیولوژی و پاتوفیزیولوژی حرکت،دید کلی نگر(Holistic) ، همچنین قابلیت بکار گیری درمان های غیر دارویی و برنامه ریزی توانبخشی است که این مجموعه دانش فیزیوتراپی نامیده می‌شود.

اهداف فیزیوتراپی در سرطان:

• کاهش عوارض بیماری سرطان

• کاهش عوارض درمان های سرطان

• راه اندازی و متحرک نگاه داشتن بیمار(کاهش عوارض بستری)

• حفظ استقلال بیمار

• کاهش درد بیمار

فیزیوتراپی با متدلوژی خاص خود می‌تواند نقش مراقبتی و حمایتی مناسبی برای بیماران سرطانی بو جود آورد.یک اصل کلی در فیزیوتراپی سرطان این است :بیمار تا آخرین لحظه زندگی بروی پای خود بایستد.

منبع:مقاله تحت این عنوان - اشراقی

[ویرایش] فیزیوتراپیست صنعتی(Industrial Health – PhysicalTherapist)

فیزیوتراپیست ها با آناتومی و ارگونومی بدن آشنا هستند.اینان همچنین با اصول کینزیولوژی ، تمرین درمانی ، فیزیولوژی و پاتوفیزیولوژی حرکت آشنایی دارند.

در محیط های صنعتی ارگونومی ریشه فعالیت های جسمانی است .در اینگونه محیط ها فراوانی صدمات استخوانی – عضلانی به چشم می‌خورد.

خیلی از این کارگران با توجه به صدمات موجود در محیط کار مجبور به ترک محیط کار خود می‌شوند.گاهی نیز مجبور به استراحت و درمان خارج از محیط کاری می‌باشند.

فراوانی اینگونه عوارض به حدی می‌باشد که منافع اقتصادی کارفرمایان آنها را مجبور به استقرار فیزیوتراپیست و تجهیزات مربوطه در محل های کاری کرده است ،تا ضمن نظارت بر فعالیت جسمانی کارگران از پیشامد های استخوانی عضلانی جلوگیری کرده و در صورت وقوع اینگونه صدمات در همان محل کار درمانی مناسب ارائه شود و کارگرنیز کمتر مجبور به خروج از محل کار خود شود و یا در خواست استعلاجی کند.چیزی که کارگران نیز بعلت حفظ استاندارد های فیزیکی و ارگونومی و سلامت خود خواستار آن هستند.

منبع:مقاله تحت این عنوان - اشراقی

[ویرایش] فیزیوتراپیست اعصاب و روانPsycho-Physical Therapist

تصور سایکو سوماتیک (Psycho - Somatic)فقط شمای یک طرفه از سمت روان و مغز به سمت بدن نیست، بلکه بدن نیز بر عملکرد مغز و روان تاثیر متقابل دارد.

بیماری های روان بطور معمول بر عمل کرد جسمانی موثر می‌باشند و جسم عوارض بیماری روانی را بروز می‌دهد. در دپرشن (Depression)این بسیار مشهود است.

اینجاست که فیزیوتراپیست می‌تواند با تمرین درمانی ضمن فراهم کردن فعالیت مناسب جسمانی بیمار روانی،عوارض جسمی را کاهش داده و با دادن اطلاعات ورودی مناسب به مغز حداکثر فعالیت ممکن ذهنی را بدست آورد.

اینجاست که فیزیوتراپیست کلاسیک تبدیل به درمان گری تخصصی برای بیماران روانی می‌گردد تا عوارض بیماری را در جسم و روان کاهش دهد.


http://www.psychophysicaltherapy.com/

[ویرایش] فیزیوتراپیست مدرسه(School-Physical Therapist)

امروز کودکان ،نوجوانان و جوانان به علت ارتقاء بهداشت کمتر از عوارض عفونی رنج می‌برند.اینک فراوانی توزیع بیماری در این گروه‌های سنی بیشتر به سمت عوارض استخوانی-عضلانی می‌باشد.در این گروه سنی صدمات و تروما های مختلف ناشی از ورزش یا بازی نیز زیاد دیده می‌شوند. لذا یکی از مکانهایی که فیزیوتراپیستها در آن حضور یافته اند مدارس و دانشگاه‌ها می‌باشد.

پزشکان فیزیوتراپیست می‌توانند:

۱- مشکلات استخوانی-عضلانی را غربالگری کرده با تمرین درمانی نسبت به رفع آنها اقدام نماید.

۲- در صورت عدم درمان یا شدت به ارتوپد یا متخصص مربوطه ارجاع دهد.

۳- صدمات ناشی از ورزش یا بازی را تحت نظارت قرار داده و ضمن اجرای درمان اولیه به پزشک مربوطه ارجاع دهند.

۴- پزشکان فیزیوتراپیست با مداخله مناسب ضمن پیشگیری از آسیب ها بر تمرینات ورزشی نظارت نموده و بر حسب توان جسمی و روانی تمرینات مناسب را برای هر فرد برنامه ریزی می نماید.


منبع:مقاله تحت این عنوان - اشراقی

[ویرایش] فیزیوتراپیست رزمی

دانش فیزیوتراپیست ها بر اساس فیزیولوژی و پاتوفیزیولوژی حرکت (Motion)می‌باشد.مفهوم حرکت در علوم نظامی یعنی دینامیک بودن نیروی رزمی است.

قسمت دیگری از دانش فیزیوتراپی کنترل درد با استفاده از روشهای غیر دارویی است که مفهوم آن در علوم نظامی یعنی حفظ هشیاری نیروی رزمی است.

فیزیوتراپیست ها تاکید بر راه اندازی(Out of Bed)دارند،در علوم نظامی این مفهوم بر گشت رزمنده به عرصه نبرد است.

فیزیوتراپیست ها دارای دانش برخورد با ضایعات ورزشی می‌باشند که در صدمات جنگی به وفور وجود دارد.

فیزیوتراپیست ها دارای دانش تروماتولوژی در زمینه‌های ارتوپدی ،نورولوژی،قلب و عروق می‌باشند ،که این درمان گران را تبدیل به عناصری ماهر در غربال گری بیماران و مدیریت انتقال مجروحان و مدیریت مسیردرمانی کرده است.

فیزیوتراپیست در اردوهای نظامی می‌تواند تمرینات بدنی جنگجویان را نظارت و مدیریت نماید و قبل از عملیات با تکنیک های اختصاصی مانند taping از میزان آسیب در حین نبرد بکاهد.

فیزیوتراپیست با دانش بیومکانیک و کینزیولوژِی و ارگونومیک خود می‌تواند در زمان طراحی لباس یا ابزارهای نظامی ره گشا باشد.

اینک در خطوط جنگی ، افسران فیزیوتراپیست حضور یافته و اقدام به غربالگری مجروحان کرده ،نسبت به ادامه عملیات سربازان تصمیم گرفته ویا آنها را در صورت شدت جراحات به عقب کشیده به پزشکان و جراحان در درمانگاه‌ها و بیمارستان ها ارجاع داده و تا پایان بهبودی و راه اندازی آنها را همراهی می‌کنند.

[ویرایش] کاربرد منتول(عصاره نعنا)Menthol

یکی از فعالیتهای فیزیوتراپیستها توسعه روشهای درمانی ارزان، موثر(Effective) ، فراگیر(Herd)،کلی نگر(Holistic) وفاقد عوارض جانبی می‌باشد.یکی از درمانهای قدیمی در ایران وآسیا استفاده ازنعناوعصاره آن می‌باشد.عصاره نعنا با نام علمی منتول در داروسازی کاربردهای فراوانی دارد ازجمله به عنوان یک ضد درد(Analgesic) عضلانی-استخوانی است که در داروهای جلدی ضد درد کاربری دارد. منتول و منتول سالیسیلات جلدی دارای اثربخشی مناسبی برای کنترل درد ها می‌باشد و به خصوص برای تحریک نقاط اکوپانچربسیارکار گشا می‌باشد.

منبع : مقاله ارائه شده در سمینار تخصصی ستون فقرات ۱۳۸۶- دانشگاه بهزیستی و توانبخشی - تهران- اشراقی

[ویرایش] نقش فیزیوتراپیست در برنامه جامع بازتوانی قلبی

بعد از بروز مشکلات قلبی و یا جرّاحی قلب؛ اغلب بیماران خود به تنهائی نیزقادر خواهند بود تا به صحنه زندگی باز گردند ولی کی و با چه میزان توانائی معلومنیست. در تعریف برنامه جامع بازتوانی قلبی, توسط سازمان بهداشت جهانی, بر برنامه هائی هماهنگ و چند جانبه که سعی دارند بیماران قلب و عروق را در حداقل زمان وهزینه و ریسک، به حداکثرِ کیفیتِ زندگیِ جسمی, روحی و اجتماعی برسانند,تاکید شده است. فلذا همانگونه که در تعریف فوق نیز مشخص شده است, برنامه‌های بازتوانی با هدف بهینه سازی زمان,هزینه و کیفیت زندگیQuality of Life مطرح می‌گردند.

رکن هر برنامه توانبخشی قلبی ,ورزش درمانی پیشرونده می‌باشد و مسئولیت تجویز, طراحی, برنامه ریزی و اجراییک پروتکل ورزش درمانی ایده آل و بهینه, بعهده فیزیوتراپیستِ گروه بازتوانی قلبی می‌باشد.

چرا فیزیوتراپیست؟ چون هم به مفاهیم و تشخیصهای بیماریهای قلب و عروق و تنفس تسلط کافی دارد و هم در برنامهریزی پروتکلهای ورزشی؛ دانش، مهارت و توانائی لازم را دارا می‌باشد. او موظف استتا برنامه‌های ورزشی را با شدت، زمان، تکرار و از نوع مناسب با وضعیت بیماران قلب و عروق طراحی نموده و بیماران را تشویق به شرکت نماید. نظارت بر اجرای صحیح ورزشهاو مانیتورینگ بیماران تا زمانی که آنها قادر باشند به تنهائی ورزشها را در پارک دنبال نمایند از وظایف گروه فیزیوتراپی است که در یک برنامه هماهنگ با کمک متخصصین قلب و پرستاران انجام می‌شود.

منبع:CVPT.org

[ویرایش] Standards in Physical therapy

امروزه معیارهای دقیقی برای ارایه خدمات درمانی وجود دارد. این معیارها را استاندارد می‌گویند.

استاندارد چیست ؟ مبنایی برای مقایسه یا مقیاسی برای انجام کار

نقش استانداردها : کاهش هزینه ، کاهش دوباره کاری ، کاهش خطرات ، سهولت کار و یکسان سازی

انواع استانداردهای مطرح : قراردادی ، اجباری ، اختیاری ، خصوصی ، شیمیایی ،ایزو

استانداردها براساس مناطق جغرافیایی : استاندارد جهانی(SI) ، استاندارد منطقه ای(Regional Standards) ، استاندارد کشوری (National Standards)

استانداردهای فیزیوتراپی به سه گروه آموزشی ، درمانی و شغلی تقسیم می‌شود و شامل :

۱. فضا (Environment)

۲. تجهیزات(Devices)

۳. عملکرد(Performance)

۴. نیروی انسانی(Human Rescores)

۵. سلامت و امنیت(Health & Safety )

۶. امکانات(Facility)

تأثیر وجود استانداردها در فیزیوتراپی:

۱. بهبود عملکرد

۲. افزایش امنیت و سلامت درمان

۳. تسریع و سهولت کار

۴. بهبود جایگاه فیزیوتراپی در کشور


منبع: مقاله تحت همین عنوان - اشراقی و WCPT.org

[ویرایش] استانداردهای سلامت و ایمنی در بخش های فیزیوتراپی

خدمات فیزیوتراپی باید در محیطی امن ارائه گردد. فیزیوتراپیست ها باید بتوانند موارد زیر را مدیریت نمایند:

آتش سوزی ، امحاء زباله ، احیاء قلبی و ریوی ، کمک های اولیه ، کنترل عفونت ، گزارش بیماریهای صنعتی و اتفاقات خطرناک ، اصول نگهداری از تجهیزات فیزیوتراپی ( شامل پشتیبانی و کالیبراسیون ) و ...

منبع:Rwcpt.org شاخه اروپایی کنفدراسیون فیزیوتراپی

[ویرایش] نظر WCPT در خصوص استانداردهای حرفه فیزیوتراپی

                       (Standards of Physical Therapy Practice)


کنفدراسیون جهانی فیزیوتراپی اهمیت کلی توسعه و ثبت استانداردهای مورد توافق حرفه فیزیوتراپی را به رسمیت می‌شناسد. این استانداردها برای موارد زیر ضروری هستند:

  • به چامعه نشان دهند که فیزیوتراپیست ها به کیفیت ارایه خدمات اهمیت می‌دهند و می خواهند که برنامه‌هایی را برای خودکنترلی جهت حفظ کیفیت انجام دهند.
  • آموزش حرفه‌ای را جهت دهی نمایند.
  • فیزیوتراپیست ها را در انجام و ارزیابی عمل خود هدایت کند.
  • اطلاعات زمینه‌ای در مورد ماهیت فیزیوتراپی را برای دولتها، پیکره‌های قانونی و سایر گروه‌های حرفه‌ای فراهم کند.

کنفدراسیون جهانی فیزیوتراپی تفاوتهای اجتماعی، سیاسی و اقتصادی را در محیطهایی که فیزیوتراپی انجام می‌شوند، به رسمیت می‌شناسد. بنابراین استانداردهای خاص برای فیزیوتراپی باید در هر انجمن عضو متناسب با شرایط موجود، وضع گردند.


اصول اولیه زیر باید در ایجاد و تکامل استانداردهای ملی گنجانده شوند:

۱. استانداردها باید توصیف کننده سطح دانش، مهارتها و جایگاه و ارزشمندی ای باشد که توسط افراد زیر کسب می‌شود:

  • فیزیوتراپیست هایی (Practitioners) که به تازگی وارد این حرفه شده اند.
  • تمام فیزیوتراپیست های(Practitioners) عصر حاضر
  • فیزیوتراپیست هایی (Practitioners) که آرزو دارند از یک کشور به کشور دیگر مهاجرت نمایند.

۲. استانداردها باید توسط برنامه‌های آموزشی حمایت شده و متناسب با شرایط کارمند باشند.

۳. استانداردها باید براساس تعاریف واضحی از میدان عمل و مسئولیت فیزیوتراپیست باشند.

۴. استانداردها باید همراه با شواهد در جای ممکن ارایه شوند.

۵. استانداردها باید به میزان کافی برای رسیدن به اهداف فراگیر بوده و در عین حال اجازه نواوری، توسعه و تغییر را بدهد.

۶. استانداردها باید به سطح ملی ارتقا یابند تا اجازه نقل و انتقالات فیزیوتراپیست ها(Practitioner) در سطح ملی را بدهند.

۷. استانداردها باید به طور منظم بازبینی شده و در صورت نیاز بازنویسی شوند.

در ۱۳ جلسه عمومی WCPT در ژوئن ۱۹۹۵ به تصویب رسید و در ۱۵جلسه عمومی WCPT در ژوئن ۲۰۰۳ مورد بازبینی قرار گرفت.

منبع: ترجمه متن از WCPT.org

[ویرایش] اصول اخلاق حرفه‌ای در فیزیوتراپی

هنگامی که یک فیزیوتراپیست فارغ التحصیل گشته و وارد سیستم ارائه خدمت می‌گردد باید بعضی معیارهای حرفه‌ای را به طور کامل دانسته و به آنها بصورت رسمی اعلام وفا داری نماید.


۱) فیزیوتراپیست باید حقوق وشان تمامی اشخاص را رعایت نماید و مشفقانه مراقبت های درمانی را ارائه نماید.

۲) فیزیوتراپیست باید رفتار صادقانه درارتباط با بیماریا مراجعه کننده را درتمامی اصول درمان فیزیوتراپی اعمال نماید.

۳) فیزیوتراپیست باید مطابق قوانین حقوقی جمهوری اسلامی ایران و آئین نامه‌های پزشکی کشورو فیزیوتراپی عمل نموده و تمامی تلاش خود را به نفع بیماران و سلامت مردم بکارببرد.

۴) فیزیوتراپیست باید صلاحیت علمی و حرفه‌ای مناسب در درمان را اخذ و آن را حفظ نماید.

۵) فیزیوتراپیست باید براساس قضاوت حرفه‌ای خود، یک محیط درمانی بی خطربرای بیماران خودفراهم نماید.

۶) فیزیوتراپیست باید استانداردهای درمانی راحفظ و ارتقاء دهد. این استانداردها شامل مهارت های درمانی ، آموزشی و تحقیقاتی می‌باشد.

۷) فیزیوتراپیست باید خواستارحق الزحمه عادلانه درقبال مسئولیت های خود درارائه خدمات باشد.

۸) فیزیوتراپیست باید اطلاعات دقیق و صحیح و مناسب را برای بیماریا مراجعه کننده درمورد نحوه درمان بصورت آشکارفراهم نماید.

۹) فیزیوتراپیست باید مردم وسایرهمکاران حرف پزشکی را از اعمال غیراخلاقی ، ناشایست و غیرقانونی منع نماید.

۱۰) فیزیوتراپیست باید تمامی تلاش خود را درجهت حفظ و ارتقاء معیارهای سلامتی کشوربکار برد.

۱۱) فیزیوتراپیست باید به حقوق ، دانش و مهارت های همکاران فیزیوتراپیست و دیگرحرف پزشکی احترام بگذارد.

منبع: ترجمه متن از APTA.org و مقاله -اشراقی

[ویرایش] نظر WCPT در خصوص اصول اخلاقی(Ethical Principles)

فیزیوتراپیست باید: ۱. به حقوق افراد احترام بگذارد.

۲. از قوانین و مقرارت حاکم بر حرفه فیزیوتراپی در کشوری که در آن به فعالیت می‌پردازند، تبعیت نماید.

۳. مسئولیتش را برای انجام قضاوت صحیح و دقیق بپذیرد.

۴. خدمات خود را به صورت صادقانه، شایسته و حرفه‌ای ارایه دهد.

۵. متعهد باشد که خدماتی مطابق با کیفیت و اهداف تعریف شده انجمن ملی فیزیوتراپی کشور خود ارایه نماید.

۶. حق العمل عادلانه و منصفانه‌ای را برای خدمات خود، مطالبه نماید.

۷. برای بیمار(مشتری)، سایر نهادها و جامعه، در رابطه با فیزیوتراپی و خدماتی که یک فیزیوتراپیست ارایه می‌دهد، اطلاعات دقیقی فراهم آورد.

۸. در برنامه ریزیها و توسعه خدماتی که با هدف برآوردن نیازهای مرتبط با سلامتی جامعه، انجام می‌شوند، مشارکت داشته باشد.

مسئولیتهای WCPT و انجمنهای عضو آن

انجمنهای عضو موظفند که اصول اخلاقی یا اصول حاکم بر رفتارشان را برای اعضا، عموم جامعه، کارفرمایان، دولتها و نهادهای دولتی، منتشر نمایند.

انجمنهای عضو موظفند که رویه‌های مناسبی برای کنترل نحوه عملکرد اعضای خود، آیین نامه‌های انضباطی و ضمانتهای اجرایی لازم برای کسانی که از این اصول تخطی می‌کنند، داشته باشند.

کنفدراسیون جهانی فیزیوتراپی بر توسعه اصول اخلاقی و رفتاری ملی توسط انجمنهای عضو برای کشور خود اصرار می ورزد.

تفسیر اصول اخلاقی WCPT

متن زیر برای کمک به انجمنهای عضو WCPT و فیزیوتراپها در تفسیر اصول اخلاقی WCPT آورده شده است. این اطلاعات می‌تواند پس زمینه مناسبی برای انجمنهای عضو در ایجاد اصول اخلاقی و رفتاری که مکمل اصول اخلاقی و تحکیم کننده آن بوده و بیانگر شرایط ملی نیز می‌باشند، کمک می‌کند.

اصل اخلاقی اول: فیزیوتراپیست ها به حقوق و وقار تمام افراد احترام می گذارند.

تمام افرادی که نیازمند خدمات فیزیوتراپی می‌باشند، حق دارند که بدون توجه به جنس، سن، نژاد، ملیت، مذهب یا وابستگی سیاسی از خدمات یکسانی بهرمند شوند.

بیماران (مشتریان)حق دارند که که به آداب و رسوم فرهنگی شان احترام گذاشته شود. به حریم شخصی آنها احترام گذاشته شود. اسرار آنها محرمانه باقی بمانند. اطلاعات مناسب و كافي در مورد سودمندي درمان دریافت کنند. به اشخاص مناسب تر و با صلاحیت بیشتر ارجاع داده شوند.

بیماران (مشتریان)حق دارند که خودشان تصمیم بگیرند:

  • در تصمیم گیریها برای درمان مشارکت داشته باشند.نظر یک متخصص دیگر را نیز بخواهند. درمان را متوقف نمایند. شکایت کنند و به شکایت آنها با حساسیت رسیدگی شود.

فیزیوتراپیست ها مسئولیت کامل دارند که در تمام اوقات رفتار حرفه‌ای داشته باشند، تا از بروز سوء رفتارهای بالقوه جنسی جلوگیری شود.

فیزیوتراپیست ها حق دارند که از همکارانشان انتظار همکاری داشته باشند.

فیزیوتراپیست ها باید در رابطه خود با سایر تهیه کنندگان، تولید کنندگان و سایر عوامل، اصول تجارت سالم را به کار برند.

اصل اخلاقی دوم: فیزیوتراپیست ها از قوانین و مقررات حاکم بر حرفه فیزیوتراپی، در کشوری که در آن به فعالیت می‌پردازند، تبعیت می‌کنند.

فیزیوتراپیست ها باید از قوانین و مقرارت حاکم بر حرفه فیزیوتراپی به طور کامل اطلاع داشته باشند و بدانند که نادانی عذری برای عدم تبعیت از قانون نمی‌باشد.

فیزیوتراپیست ها حق دارند که هنگامیکه به نظرشان خدمتی مطابق با بهترین منافع بیمار(مشتری) نمی‌باشد، از انجام خدمت خودداری کنند یا مداخله دیگری برای بیماران (مشتریان)در نظر بگیرند.

اصل اخلاقی سوم: فیزیوتراپیست ها مسئولیت خود را در گرفتن تصمیم صحیح و عمل به آن می پذیرند.

فیزیوتراپیست ها حق دارند که استقلال حرفه‌ای و استقلال در عمل داشته باشند.

فیزیوتراپیست ها شایستگی دارند که در ارایه خدماتی که اطلاع و مهارت کافی برای انجامشان را دارند و مسئولیتش را به عهده می‌گیرند، مستقلانه تصمیم بگیرند.

برای هر شخصی که برای انجام خدمات پذیرش می‌شود، فیزیوتراپیست ها باید برای رسیدن به تشخیص بررسی مناسبی انجام دهند.در پرتوی تشخیص و سایر اطلاعات مرتبط در رابطه با بیمار(مشتری)، به خصوص اهداف وی ، فیزیوتراپیست برنامه درمانی را طرح ریزی کرده و آنرا اجرا می‌کند.

هنگامی اهداف محقق شد یا فیزیوتراپی نفع بیشتری برای بیمار(مشتری) ندارد فیزیوتراپیست باید به وی اطلاع داده و او را مرخص کند.

هنگامیکه تشخیص قطعی نیست یا نیاز به برنامه درمانی، ماورای توانایی فیزیوتراپیست دارد، فیزیوتراپیست باید به بیمار(مشتری) اطلاع داده و زمینه ارجاع وی را به اشخاص ذی صلاح دیگر فراهم نماید.

فیزیوتراپیست ها نباید انجام هرگونه فعالیتی را که نیازمند مهارتهای ممتاز، دانش و تصمیم گیری یک فیزیوتراپیست می‌باشد، را به دیگران محول نماید.

هنگامیکه پزشکی بیماری را به فیزیوتراپیست ارجاع دهد و برنامه درمان خاصی یا ادامه درمانی را پیشنهاد کند که مطابق با نظر فیزیوتراپیست نباشد، فیزیوتراپیست باید با پزشک مشورت کند تا:

  • برنامه درمانی مناسب تری را طرح ریزی کنند.
  • پیشنهاد ارجاع به شخص ذی صلاح دیگری داده شود.

اصل اخلاقی چهارم: فیزیوتراپیست خدمات خود را به صورت صادقانه، شایسته و از نظر حرفه‌ای قابل توضیح ارائه می‌دهد.

فیزیوتراپیست باید اطمینان حاصل نمایند که بیمار(مشتری) درک کافی از ماهیت خدمتی که به وی ارایه می‌شود، به خصوص هزینه‌های پیش رو چه از نظر مادی و چه زمانی، داشته باشد.

فیزیوتراپیست ها یک برنامه منظم، مداوم، طرح ریزی شده، برای حفظ و کمال اگاهیها و مهارتهای شخصی دارند.

فیزیوتراپیست اطلاعات و شواهد کافی از بیمار(مشتری) بدست می‌آورد که به وی اجازه می‌دهد تا ارزیابی مناسبی از برنامه مراقبت بیمار(مشتری) و عملکرد خود بدست آورد.

فیزیوتراپیست ها هیچ گونه اطلاعاتی را که راجع به بیمار(مشتری) باشد، بدون اجازه وی یا ضرورت قانونی، در اختیار شخص ثالثی قرار نمی‌دهد.

فیزیوتراپیست در بازنگری ها و سایر اشکال ارزیابی حرفه‌ای مشارکت می‌کند. نتیجه هر چه باشد بدون اجازه فیزیوتراپیست مربوطه در اختیار شخص ثالثی نخواهد گذاشت.

فیزیوتراپیست ها باید اطلاعات کافی که داشته باشند تا ارایه خدمتشان را تسهیل کند و باید این اطلاعات را در اختیار طرف مقابل(مشتری یا موسسات) در توافق دوجانبه، قرار دهند.

اصول اخلاقی حاکم بر حرفه فیزیوتراپی باید بر هر گونه عرف تجاری یا استخدامی مقدم باشند و هنگامیکه بین آنها تضاد ایجاد شد، فیزیوتراپیست باید در صدد رفع آن برآید.

فیزیوتراپیست ها باید از تکنولوژی فقط در جاییکه در رسیدن به اهداف درمانی موثر باشد، استفاده نمایند.

اصل اخلاقی پنچم: فیزیوتراپیست ها متعهد می‌باشند که خدمات با کیفیت مطابق با کیفیت و اهداف تعیین شده در انجمن فیزیوتراپی ملی شان، ارایه دهند.

فیزیوتراپیست ها باید از استانداردهای حال حاضر حرفه شان اطلاع داشته باشند و فعالیتشان را مطابق با این استانداردها، انجام دهند.

فیزیوتراپیست ها باید در آموزش مستمر برای ارتقای سطح آگاهی و کسب دانش جدید، شرکت نمایند.

فیزیوتراپیست ها باید از تحقیقاتی که منجر به بهبود مراقبت از بیمار (مشتری)می شود، حمایت نمایند.

فیزیوتراپیست ها متعهد می‌شوند که از قوانین و رویه‌های حاکم بر تحقیق تبعیت نمایند و به خصوص اطمینان حاصل نمایند که:

  • افراد مورد تحقیق رضایت داشته باشند.اسرار افراد مورد تحقیق محرمانه باقی می مانند.امنیت و سلامت افراد مورد تحقیق حفظ شود.از تقلب و دزدیدن آثار دیگران خودداری نمایند.ذکر نام افراد حمایت کننده ، تشکر مناسب و کافی از دستیاران.

فیزیوتراپیست ها در نقش کارفرما باید:

  • اطمینان حاصل نماید که تمام کارمندان صلاحیت کافی و لازم داشته باشند.
  • اصول حرفه‌ای و مدیریتی زمان حال را برای ارایه خدمات، با توجه خاص به استانداردهای مدیریت پرسنل، بکار برد
  • فرصتهای کافی برای آموزش کارمندان و پیشرفت شخصی بر اساس ارزیابی عملکرد آنها، فراهم آورد.

اصل اخلاقی ششم: فیزیوتراپیست ها به دلیل خدماتشان مستحق دریافت پاداشهای عادلانه و منصفانه می‌باشند.

فیزیوتراپیست ها باید اطمینان حاصل کنند که جدول هزینه‌های فیزیوتراپی، چه برای خودشان و چه برای نهادهای ثالث بر اساس ملاحظات منطقی، پایه گذاری شده اند.

فیزیوتراپیست ها نباید از نفوذ بی مورد برای منافع شخصی استفاده کنند.

اصل اخلاقی هفتم: فیزیوتراپیست ها اطلاعات دقیقی را برای بیماران(مشتریان)، سایر نهادها و جامعه درباره فیزیوتراپی و خدماتی که فیزیوتراپیست ها ارایه می‌دهند، فراهم می نمایند.

فیزیوتراپیست ها باید در برنامه‌های آموزش عمومی، توسط فراهم کردن اطلاعات در مورد حرفه خود، مشارکت نمایند.

فیزیوتراپیست ها وظیفه دارند که جامعه و سایر حرفه‌ها را به طور صادقانه با ماهیت خدمات شان آشنا سازند تا اشخاص بتوانند در مورد استفاده از این خدمات تصمیم بگیرند.

فیزیوتراپیست ها می‌توانند خدماتی را که ارایه می‌دهند، تبلیغ نمایند و اطلاعات خودشان را برای تسهیل در انتخابهای بالقوه فیزیوتراپی، در اختیار عموم قرار دهند. اما فیزیوتراپیست ها نباید از ادعاها و گفته‌های غلط، تقلبی، منحرف کننده، وسوسه کننده، غیر منصفانه یا احساسی، استفاده نمایند. فیزیوتراپیست ها تنها باید از عناوینی استفاده کنند که به درستی معرف حرفه آنها باشد.

اصل اخلاقی هشتم: فیزیوتراپیست ها در برنامه ریزی و توسعه خدماتی که با هدف رفع نیازهای مربوط به سلامتی بیماران، انجام می‌شوند، مشارکت می‌کنند.

فیزیوتراپیست ها موظفند و متعهد می‌باشند که در برنامه ریزی خدماتی که برای رسیدن به سطح سلامتی مطلوب جامعه، مشارکت کنند.

فیزیوتراپیست ها متعهد می‌باشند که برای رسیدن به عدالت در فراهم کردن مراقبتهای بهداشتی برای تمام افراد، تلاش نمایند.

در ۱۳ جلسه عمومی WCPT در ژوئن ۱۹۹۵ به تصویب رسید.


منبع: ترجمه متن از WCPT.org

[ویرایش] حقوق بیمار(حقوق مشتری)(Rights of the Client)

فیزیوتراپیست باید همیشه بر طبق بهترین منافع بیمار(مشتری) عمل نمایند.

بیماران(مشتریان) حق دارند که:

  • در توسعه رسیدن به اهداف درمانی مشارکت داشته باشند.
  • به آنها اطلاعات کافی داده شود تا با رضایت تصمیم به درمان گرفته ویا درمان را رد کنند.
  • توسط فیزیوتراپیستی مورد مراقبت قرار گیرند که بتواند آزادانه تصمیمات حرفه‌ای خود را بر طبق آموزش و تجربه‌هایش اجرا نماید.
  • از فیزیوتراپیست انتظار داشته باشد که به ماهیت محرمانه اطلاعات بدست آمده از بیمار(مشتری) و حق وی، برای مخالفت با در اختیار گذاشتن این اطلاعات به افراد ثالث ،بدون اجازه وی احترام بگذارد.
  • وقار، ادب وحفظ اسرار
  • به عقاید مذهبی و حساسیتهای فرهنگی آنها احترام گذاشته شود.
  • چنانچه ننوانند خودشان از طرف خود صحبت کنند، وکیل بگیرند.
  • چنانچه از نحوه مرافبت از خود راضی نیستند، به یک مرجع صلاحیت دار شکایت کنند.


در ۱۳ جلسه عمومی WCPT در ژوئن ۱۹۹۵ به تصویب رسید.

منبع: ترجمه متن از WCPT.org

[ویرایش] نظر WCPT در خصوص آموزش

آموزش فیزیوتراپی، یک یادگیری است که با پذیرفته شدن در یک دانشکده(School) فیزیوتراپی معتبر، شروع شده و به بازنشستگی از یک حرفه فعال، ختم می‌شود.

۱. هدف از آموزش فیزیوتراپی، تداوم کمال فیزیوتراپیست هایی است که بر اساس آموزشهایی که دیده اند، برای انجام بدون حدو مرز این حرفه، محق و ذی صلاح، می‌باشند.

۲. دوره آموزش فیزیوتراپی، باید متناسب با نیازهای بهداشتی و اجتماعی یک ملت خاص باشد.

۳. واژه معتبر در آموزش فیزیوتراپی، به معنای برنامه‌ای است که به طور منظم بر طبق استانداردهای آموزشی تصویب شده، مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.

۴. اولین مدرک حرفه‌ای تایید صلاحیت باید بیانگر تکمیل دوره آموزشی که فیزیوتراپیست را برای کار به عنوان یک شخص حرفه‌ای مستقل، آماده می‌کند، می‌باشد.

۵. یکی از بخشهای اساسی دوره آموزشی اولیه، آموزش بالینی مستقیم تحت نظارت فیزیوتراپیست های ذی صلاح، می‌باشد.این آموزش کلینیکی با دستیابی به حس مسئولیت باعث افزایش مهارت و تجربه خواهد شد.

۶. دوره آموزشی باید فیزیوتراپیست ها را برای کار در موسسات مراقبتهای بهداشتی مختلفی که تنها شامل مناطق صنعتی، انستیتوها، کارگاه‌ها و کارخانه‌ها و مراکز مراقبتهای بهداشتی اولیه نمی‌شوند و هم در مناطق شهری و هم در مناطق روستایی، قرار گرفته اند، آماده نماید. این دوره همچنین باید فیزیوتراپیست ها را برای کار در محیط هایی که دارای مدلهای بهداشتی مختلف می‌باشند و نمونه‌ای از کار در کشورهای مختلف، قلمداد می‌شود، آماده نماید.

۷. دوره آموزشی و تکامل مداوم حرفه‌ای باید فیزیوتراپیست های آگاهی را برای رسیدن نظارت، آموزش و انتقال مهارتها به افراد دیگر، تربیت نماید.

۸. یادگیری در سراسر زندگی و تکامل حرفه، ویژگیهای بارز فیزیوتراپیست ذی صلاح می‌باشند. باید بدانیم که یادگیری و پیشرفت به طرق مختلف بدست می‌آیند و تنها محدود به تمرکز بر روی دوره‌های آموزش رسمی نمی‌باشد.

۹. فیزیوتراپیست ها باید بر اساس عمل مبتنی بر شواهد(Evidence- based practice)، تربیت شوند.

۱۰. روش تحقیق(Methodology) باید در برنامه‌های دوره‌های آموزشی اولیه گنجانده شود.

۱۱. فیزیوتراپیست ها باید تشویق شوند که دوره‌های تکمیلی فیزیوتراپی یا رشته‌های وابسته را برای تکامل این حرفه بگذرانند.

۱۲. فیزیوتراپی حرفه‌ای باید توسط اساتیدی که توانایی انتقال دانش و مهارتهای فیزیوتراپی شامل: معاینه(Examination)، بررسی(Assessment)، ارزیابی(Evaluation) و مداخلات(Interventions)/ درمانها و نتایج شامل تجزیه و تحلیل تئوریها و روشهای فیزیوتراپی را داشته باشد.

۱۳. دانشهای پایه و اولیه مانند اناتومی، بافت شناسی، فیزیولوژی، تکنیک های رادیوگرافی و ... ، و روش تحقیق(Methodology) توسط افراد یکه دارای تحصیلات معتبر در این زمینه‌ها می‌باشند، تدریس شوند.

۱۴. هنگامیکه انجمنهای فیزیوتراپی ملی، شروع به تخصص گرایی حرفه‌ای نمودند، آموزش و تمرینات باید در دانشگاه‌هایی که صلاحیت آنرا دارند، ادامه یابد.

۱۵. اهداف، ساختار و ارزیابی برنامه‌های آموزشی فیزیوتراپی، بر عهده دانشگاه است اما باید انجمن ملی فیزیوتراپی نیز به شکل فعال در آن مشارکت داشته باشد.


در ۱۳ جلسه عمومی WCPT در ژوئن ۱۹۹۵ به تصویب رسید و در ۱۵جلسه عمومی WCPT در ژوئن ۲۰۰۳ مورد بازبینی قرار گرفت.


منبع: ترجمه متن از WCPT.org


[ویرایش] وضعیت آموزش فیزیوتراپی در ایران

ساختار آموزشی فیزیوتراپی در ایران علیرغم قدمت آن بصورت دپارتمان فیزیوتراپی می‌باشد .

آموزش فیزیوتراپی در ابتدا(۱۳۴۴) به صورت مدرسه(Physiotherapy school )بوده است که بعد ها در ۱۳۵۰ این مدرسه تبدیل به انستیتو و سپس تبدیل به موسسه توانبخشی می‌گردد.

ساختار اداری و تشکیلاتی دپارتمانهای فیزیوتراپی به حدی کوچک و محدود است که در توسعه دانش فیزیوتراپی نقش منفی داشته است.این محدودیتها منجر به محدودیت دانش و آموزشی گشته است و لاجرم باعث عدم توسعه فیزیوتراپی در ابعاد علمی و عمیاتی در ایران گشته است.

دپارتمانهای فیزیوتراپی در ایران :

۱- دپارتمان فیزیوتراپی دانشکده علوم توانبخشی تهران: این دپارتمان در حقیقت بازمانده مدرسه فیزیوتراپی دانشکده پزشکی تهران است.علوم پایه در این دپارتمان دارای پایه علمی و قوی می‌باشد.کارهای آموزش بالینی در بیمارستانها و مراکز درمانی دانشگاه علوم پزشکی تهران صورت می‌گیرد.

۲- دپارتمان فیزیوتراپی دانشکده علوم توانبخشی ایران:این دپارتمان که از ابتدا(۱۳۵۱) به عنوان دپارتمان فیزیوتراپی در مدرسه عالی رفاه راه اندازی شده است .ارتباط با گروه‌های مختلف پزشکی توانایی کلینیکی در این دانشکده را بالا برده است .اصول حرفه‌ای و صنفی در بین دانش آموختگان این دپارتمان بالا می‌باشد.کارهای آموزش بالینی در بیمارستانها و مراکز درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران صورت می‌گیرد.

۳، ۴ ، ۵ ، ۶ ، ۷ ، ۸ و ۹ دپارتمانهاي فیزیوتراپی دانشکده علوم توانبخشی شهید بهشتی ، دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم توانبخشی و یهزیستی ، شیراز ، اهواز ، تبریز ، سمنان و زاهدان این دپارتمانها بجز شيراز بعد از انقلاب اسلامی با ترکیب فارغ اتحصیلان فیزیوتراپی شکل گرفته اند.

[ویرایش] منابع

  1. ↑ Bond University | Doctor of Physiotherapy | Postgraduate Degrees | Gold Coast
  2. ↑ http://en.wikipedia.org/wiki/Doctor_of_Physical_Therapy
  3. ↑ http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D8%A7%D9%82%DB%8C
  4. ↑ http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D8%A7%D9%82%DB%8C
  5. ↑ www.wcpt.org
  6. ↑ متن فوق در چهاردهمین جلسه عمومی WCPT در می‌۱۹۹۹ به تصویب رسید.
  7. ↑ متن فوق در چهاردهمین جلسه عمومی WCPT در می‌۱۹۹۹ به تصویب رسید.
  8. ↑ متن فوق در چهاردهمین جلسه عمومی WCPT در می‌۱۹۹۹ به تصویب رسید.
  9. ↑ متن فوق در چهاردهمین جلسه عمومی WCPT در می‌۱۹۹۹ به تصویب رسید.
  10. ↑ متن فوق در چهاردهمین جلسه عمومی WCPT در می‌۱۹۹۹ به تصویب رسید.
‎‎

‎

[ویرایش] پیوند به بیرون

ن . ب . و
علوم بهداشت > پزشکی
رشته‌ها
و
تخصص‌ها
جراحی
پزشکی داخلی
تشخیص
دیگر تخصص‌ها
متفرقه
برگرفته از «http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%DB%8C%D8%B2%DB%8C%D9%88%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%BE%DB%8C»