کردشولی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
طایفه کردشولی
کل جمعیت

۴٬۱۵۷نفر[۱]

نواحی با بیشترین جمعیت
استان فارس
زبان‌های رایج
گویش کردشولی
ادیان و مذاهب
اسلام، شیعه

کُردشولی یکی از طوایف مستقل استان فارس می باشد.کردشولی در ساختار ایلی قبلاً ایلی بزرگ[۲] بوده که به مرور یا در اثر حمله مهاجمان به طایفه مستقل تبدیل شده است.امروزه اکثر کردشولی ها در اطراف خنجشت ساکن می باشند.در زیست بوم این طایفه مکان‌های بسیاری به نام کردشول نامگذاری شده است و در اصل هر جایی که تعدادی از این طایفه کوچندگی را رها کرده و ساکن گردیده‌اند به نام کردشول نامگذاری شده است که مهمترین این روستاها کردشول پاسارگاد،کردشول قیر و کارزین،کردشول اقلید (چشمه رعنا) هستند.[۳]

کردشولی ها در اواخر قاجاریه و اوایل پهلوی در کنار ایل قشقایی جایگاه ایلی مناسبی داشته اند.[۴]

دین و زبان و نام و پوشش[ویرایش]

زبان کردشولی ها گویش خاص کردشولی می باشد. کردشولی ها مسلمان و شیعه دوازده امامی هستند.[۵]

نام کردشولی از دو واژه کرد و شولی ساخته شده که جزء اول یعنی کرد به همه طوایف رمه گردان و کوچ رو پس از حمله اعراب به ایران گفته شد.[۶][۷][۲][۸][۹]

پوشش زنان و مردان کردشولی بیشتر شبیه به پوشش ایل قشقایی و بویر احمدی بوده است.

جمعیت[ویرایش]

در آخرین سرشماری عشایر در سال ۱۳۸۷ جمعیت آنان ۸۵۷ خانوار و ۴۱۵۷ نفر با ۶ تیره ی ارباب دار ، باباملکی،خلجی، کوش پا (کفش پا)، لری و مرادشفیع و ۱۵ بنکو بوده است.[۱۰]

سرزمین و کوچ[ویرایش]

قلمرو طایفه کردشولی ناحیه باریکی در مغرب قلمرو ایل باصری[۱۱] و مشرق قلمرو طایفه شش بلوکی از ایل قشقایی را شامل می شود.ییلاق این ایل منطقه خنگشت و دشت نمدان و قشلاقشان نیز در نواحی مبارک آباد قیر می باشد.[۱۲]

پانویس[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری عشایر کوچنده». درگاه ملی آمار. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «مردم شول - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد». fa.m.wikipedia.org. بازبینی‌شده در ۲۰۱۸-۰۴-۲۱. 
  3. «ایل کردشولی». پارسی ویکی. 
  4. «ایل کردشولی». پارسی ویکی. 
  5. یوسفی، احسان. عشایر پارس. قشقایی، ۱۳۹۳. 
  6. «شولستان - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد». fa.m.wikipedia.org. بازبینی‌شده در ۲۰۱۸-۰۴-۲۱. 
  7. «استان چهارمحال و بختیاری - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد». fa.m.wikipedia.org. بازبینی‌شده در ۲۰۱۸-۰۴-۲۱. 
  8. Anonby، Erik John و Anonby، Erik John. Update on Luri: How many languages?. Journal of the Royal Asiatic Society (Third Series)، July 2003. 
  9. “shu | ISO 639-3”. iso639-3.sil.org. Retrieved 2018-04-21. 
  10. «نتایج سرشماری عشایر کوچنده». درگاه ملی آمار. 
  11. حسینی فسایی، حاج میرزا حسن. فارسنامه ناصری. ج۲ ص۱۵۷۹. 
  12. یوسفی، احسان. عشایر پارس. قشقایی، ۱۳۹۳. 

منابع[ویرایش]