مسعود پزشکیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مسعود پزشکیان
نایب رئیس اول مجلس شورای اسلامی
مشغول به کار
۹ خرداد ۱۳۹۵ – تاکنون
پیش از او: سید محمدحسن ابوترابی‌فرد
نماینده دوره‌های هشتم، نهم و دهم مجلس شورای اسلامی
مشغول به کار
۱۳۸۷ – تاکنون
حوزه انتخاباتی تبریز، آذرشهر و اسکو
وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
مشغول به کار
۱۳۸۰ – ۱۳۸۴
رئیس جمهور سید محمد خاتمی
پیش از او: محمد فرهادی
بعد از او: کامران باقری لنکرانی
اطلاعات شخصی
تولد ۷ مهر ۱۳۳۳
مهاباد
ملیت  ایران
حزب سیاسی اصلاح طلب
محل تحصیل دانشگاه علوم پزشکی تبریز
دانشگاه علوم پزشکی ایران
پیشه سیاستمدار
کابینه دولت اصلاحات
دین اسلام شیعه
وب‌گاه www.drpezeshkian.ir

مسعود پزشکیان (زادهٔ ۷ مهر ۱۳۳۳ - مهاباد، آذربایجان غربی) سیاستمدار اصلاح طلب، نایب رئیس اول دهمین دوره مجلس شورای اسلامی و نمایندهٔ مردم تبریز، آذرشهر و اسکو است.

وی در دوره‌های نهم و هشتم نیز نمایندهٔ همین حوزه انتخابیه و همچنین در دولت هشتم وزیر بهداشت بود.[۱]


تحصیلات و مسئولیت‌ها[ویرایش]

پزشکیان تحصیلات ابتدایی خود را در زادگاهش مهاباد طی کرد و سپس به مرکز استان رفته و در هنرستان کشاورزی ارومیه، دیپلم صنایع غذایی گرفت. پس از اخذ دیپلم، در سال ۱۳۵۲ جهت انجام خدمت سربازی به شهر زابل در استان سیستان و بلوچستان منتقل شد و در همین دوره بود که به پزشکی علاقه پیدا کرد و در نتیجه در سال ۱۳۵۴ و پس از اتمام خدمت سربازی، دیپلم دوم خود را در رشته طبیعی (علوم تجربی) اخذ کرد و در سال ۱۳۵۵ در رشتهٔ پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز پذیرفته شد.[۱]

نقش در انقلاب فرهنگی[ویرایش]

بنا به گفته پایگاه اطلاع‌رسانی پزشکیان، «پس از انقلاب دکتر پزشکیان با تأسیس انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پزشکی و کلاسهای قرآن و نهج البلاغه و جلسات بحث و مناظره، باعث تقویت نیروهای مذهبی و وحدت آنها در مقابل گروه‌های ضد انقلاب و تفکرات الحادی و التقاطی آنان شد.»[۱]

در آن زمان، انجمن اسلامی دانشکده پزشکی قوی‌ترین انجمن در کل دانشگاه تبریز بود. در سال ۵۸، پس از اینکه چپی‌ها مراسم سخنرانی آیت الله هاشمی رفسنجانی را در دانشکده پزشکی به هم زدند، کار به درگیری فیزیکی بین دانشجویان مخالف نظام و طرفداران انقلاب کشید و به بسته شدن دانشگاه انجامید. با پیام امام و اعلام همبستگی سایر دانشگاه‌ها، در نهایت انقلاب فرهنگی اتفاق افتاد.[۱]

وی در دوران جنگ ایران و عراق مسئول اعزام اکیپ‌های پزشکی به جبهه‌ها بود و همزمان به صورت رزمنده و پزشک فعالیت می‌کرد.[۱]

پزشکیان دورهٔ پزشکی عمومی خود را در سال ۱۳۶۴ به پایان رسانید و در سمت مربی فیزیولوژی شروع به تدریس در دانشکدهٔ پزشکی نمود. در سال ۱۳۶۹ تخصص خود در رشته جراحی عمومی را از دانشگاه علوم پزشکی تبریز اخذ کرد و سپس در سال ۱۳۷۲ فوق تخصص جراحی قلب را از دانشگاه علوم پزشکی ایران دریافت نمود و بلافاصله در بیمارستان قلب شهید مدنی تبریز استخدام گردید که بعدها رئیس این بیمارستان شد. در سال ۱۳۷۳ به ریاست دانشگاه علوم پزشکی تبریز منصوب گردید که ریاست وی بر این دانشگاه تا سال ۱۳۷۹ ادامه داشت. سپس به تهران منتقل شده و به مدت ۶ ماه سمت معاونت سلامت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را عهده‌دار گشت. سرانجام در دور دوم ریاست جمهوری سید محمد خاتمی به عنوان وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از مجلس رأی اعتماد گرفت.[۱]

انتخابات[ویرایش]

پزشکیان در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۲ و در آخرین روز ثبت نام انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲) با حضور در وزارت کشور در این انتخابات نام‌نویسی کرد، اما صلاحیت وی تأیید نشد.[۲]

مسعود پزشکیان در ۷ اسفند ۱۳۹۴ و همزمان با برگزاری انتخابات مجلس دهم، وی توانست با کسب ۲۶۱٬۳۹۴ رأی از حوزهٔ انتخابیهٔ تبریز، آذرشهر و اسکو، به عنوان نخستین نامزد پیروز انتخابات در این حوزه، راهی دهمین دوره مجلس شورای اسلامی شود. او در این انتخابات در فهرست امید قرار داشت.[۳]

نایب رئیس اول مجلس دهم[ویرایش]

پزشکیان در انتخابات هیئت رئیسه موقت مجلس دهم به عنوان نامزد فراکسیون امید برای نایب رییسی ثبت نام کرد و توانست با کسب ۱۵۸ رای نایب رئیس اول دهمین دوره مجلس شورای اسلامی شود.[۴]

اظهار نظر ها[ویرایش]

پزشکیان در نشست علنی مجلس در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۹۴ گفت از اینکه خدا او را ترک آفریده، شاکر است و هیچ‌کس حق ندارد «زبان و فرهنگ ترک‌ها» را مسخره کند؛ ترک‌ها و سایر اقوام ایران طبق اصل ۱۵ قانون اساسی باید بتوانند در مدارس به زبان خودشان بنویسند، حرف بزنند و یاد بگیرند.[۵][۶][۷][۸] او به آذربایجان علاقه و تعلق خاطر داشته، آذربایجان شرقی را استان خود و تبریز را شهر خود می‌داند.[۱][۹] پزشکیان، در مهر ۱۳۹۵ طی مصاحبه‌ای اعلام کرد که برخی از پزشکان ایران تا هفت برابر پزشکان آمریکا درآمد دارند، این آمار با مقایسهٔ سرانه سلامت دو کشور عینیت می‌یابد و نه رقم خام.[۱۰]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ «زندگی نامه دکتر مسعود پزشکیان». پایگاه اطلاع‌رسانی دکتر مسعود پزشکیان. بازبینی‌شده در ۲ مارس ۲۰۱۶. 
  2. «همه آنهایی که برای ریاست‌جمهوری آمدند». خبرگزاری تابناک. بازبینی‌شده در ۲ مارس ۲۰۱۶. 
  3. «اعلام نتایج انتخابات مجلس در تبریز/ چهار اصلاح طلب، سه اصولگرا و یک مستقل در راند دوم». وب‌گاه انتخاب. بازبینی‌شده در ۲ مارس ۲۰۱۶. 
  4. «پزشکیان و مطهری نایب رئیس مجلس شدند». خبر آنلاین. 
  5. «از اینکه ترک آفریده شده‌ام شاکر خداوندم/نخستین پیگیری اصل۱۵ از زبان پزشکیان». سایت خبری تحلیلی شهر بیان. بازبینی‌شده در ۲ مارس ۲۰۱۶. 
  6. «انتقاد پزشکیان از فضای کرسی‌های آزاداندیشی/ کرسی آزاداندیشی باید کرسی‌ای باشد که اندیشمندان آگاهانه بتوانند در آن سخن بگویند». خبرگزاری آنا. بازبینی‌شده در ۲ مارس ۲۰۱۶. 
  7. «پزشکیان: چرا نمی‌توانیم به زبان خود در مدرسه حرف بزنیم و بنویسیم». روزنامهٔ دنیای اقتصاد. بازبینی‌شده در ۲ مارس ۲۰۱۶. 
  8. «انتقاد دکتر پزشکیان از عدم تدریس زبان‌های ترکی و کردی در مدارس». خبرگزاری تابناک. بازبینی‌شده در ۲ مارس ۲۰۱۶. 
  9. «دامی و مرغ از تو رمد رو لانه شو رو لانه شو». سایت رسمی جماعت دعوت و اصلاح. بازبینی‌شده در ۲ مارس ۲۰۱۶. 
  10. «تحریف سخنان پزشکیان، تاکتیک نخ‌نمای عده‌ای ... / دفاع از حقوق مردم را برنمی‌تابند!». بازبینی‌شده در ٢١ اکتبر ۲۰۱۶. 

پیوند به بیرون[ویرایش]