پرش به محتوا

علی ربیعی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
علی ربیعی
دستیار رئیس‌جمهور در امور اجتماعی
آغاز به کار
۱۴ مهر ۱۴۰۳
رئیس‌جمهورمسعود پزشکیان
پس ازایجاد جایگاه
دوره مسئولیت
۹ خرداد ۱۳۹۸ – ۱۲ مرداد ۱۴۰۰
رئیس‌جمهورحسن روحانی
پس ازخودش
پیش ازانحلال جایگاه
دوره مسئولیت
مرداد ۱۳۷۸ – مرداد ۱۳۸۴
رئیس‌جمهورسید محمد خاتمی
پس ازسید علی‌اکبر محتشمی‌پور
پیش ازانحلال جایگاه
مشاور رئیس‌جمهور
رئیس مرکز بررسی‌های استراتژیک
دوره مسئولیت
۹ اردبیهشت ۱۴۰۰ – ۱ آبان ۱۴۰۰
رئیس‌جمهورحسن روحانی
پس ازحسام الدین آشنا
پیش ازمحمدصادق خیاطیان
سخنگوی دولت ایران
دوره مسئولیت
۹ خرداد ۱۳۹۸[۱] – ۱۲ مرداد ۱۴۰۰
رئیس‌جمهورحسن روحانی
پس ازمحمدباقر نوبخت
پیش ازعلی بهادری جهرمی
سومین وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی
دوره مسئولیت
۲۴ مرداد ۱۳۹۲ – ۱۷ مرداد ۱۳۹۷
رئیس‌جمهورحسن روحانی
پس ازاسدالله عباسی
پیش ازمحمد شریعتمداری
اطلاعات شخصی
زاده۱۴ آذر ۱۳۳۴ ‏(۷۰ سال)
تهران، ایران
حزب سیاسیحزب اسلامی کار
خانه کارگر
هیئت دولتدولت یازدهم
دولت دوازدهم
وبگاه

علی ربیعی (زادهٔ ۱۴ آذر ۱۳۳۴) سیاستمدار ایرانی است که از سال ۱۴۰۳ به عنوان دستیار رئیس‌جمهور در امور اجتماعی فعالیت می‌کند. او پیش از این به‌عنوان سخنگوی دولت از سال ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۰ فعالیت کرد[۱] و بین سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۷ سمت وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی را بر عهده داشت. او همچنین استادِ دانشگاه‌های تهران و پژوهشگر حوزهٔ جامعه‌شناسی سیاسی و اقتصادی است.[۲]

ربیعی از سوی رسانه‌های نزدیک به سازمان مجاهدین خلق ایران متهم به نقض حقوق بشر شده است.[۳][۴] او در دهۀ ۱۳۶۰ به عنوان یک عضو ساده و ناشناخته شاخۀ کارگری حزب جمهوری اسلامی سابقۀ برخورد با گروه‌های مسلح و مجاهدین خلق را داشته است. به گفتۀ این گروه، ربیعی در سال ۱۳۶۶ به وزارت اطلاعات ایران پیوسته است.[۵] به گفتۀ رسانه‌های نزدیک به گروه مجاهدین خلق، ربیعی در دهه ۱۳۷۰ و ۱۳۸۰ و به خصوص در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی یکی از اعضای حاکمیت ایران بود که با گروه مجاهدین خلق در دنیا مقابله کرده و در روند بررسی پرونده قضایی این گروه در فرانسه نقش داشته است.[۵] وی به عنوان یک جامعه‌شناس، اقدامات و دلایل زوال گروه مجاهدین خلق را مورد بررسی قرار داده است.[۶]

از چپ: علی ربیعی و میرحسین موسوی. کنفرانس خبری و اعلام پیروزی میرحسین موسوی نامزد دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، ۲۲ خرداد ۱۳۸۸

علی ربیعی زادهٔ آذر سال ۱۳۳۴ در تهران است. او پیش از انقلاب سال ۱۳۵۷، تکنیسین کارخانهٔ «جنرال موتورز»، ارج و قرقره پرستو بود و در همان زمان از سران اعتصاب شهرک اکباتان و کارخانهٔ محل کار خود بود که منجر به برخورد ساواک شد.

او در سال ۱۳۵۹ ازدواج کرد و دارای چهار فرزند می‌باشد. [۷] همسر وی به دلیل ابتلا به بیماری سرطان در سال ۱۳۸۵ و فرزند آخر وی، محمدجواد، در سال ۱۳۸۶ درگذشته‌است.[۸][۹]

در سال‌های نخست انقلاب ۱۳۵۷، نمایندهٔ کارگران و عضو شورای عالی کار بود. ربیعی مسئول شاخهٔ کارگری حزب جمهوری اسلامی در دههٔ ۱۳۶۰ و عضو شورای مرکزی خانهٔ کارگر از بدو تأسیس تا به‌امروز است. ربیعی پس از انقلاب تحصیلات خود را در رشتهٔ مدیریت تا مقطع دکترا ادامه داد. وی مشاور اجتماعی خاتمی در دورهٔ ۸ سالهٔ ریاست جمهوری وی بوده است.

ربیعی افزون‌بر فعالیت‌های صنفی کارگری، به دلیل نیاز مقطع انقلاب، همراه با عده‌ای از دوستان هم‌محله‌ای خود جذب نهادهای انقلابی شده و به سپاه پاسداران می‌پیوندد. وی در دوران جنگ ایران-عراق ۶۵ ماه حضور در جبهه‌های غرب را در کارنامهٔ خویش دارد. پس از آن[چه زمانی؟] به وزارت اطلاعات می‌رود.

سوابق سیاسی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

وی در جریان تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) از اعضای اصلی ستاد میرحسین موسوی بود که پس از اعلام نهایی نتایج انتخابات، موضعِ خاصی علیه برنده انتخابات نگرفت و به نتیجه تمکین کرد. ربیعی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ تنها مشاور موسوی بود که قبل از اتمام رای‌گیری در نشست رسانه‌ای در پیشگاه خبرنگاران قرار گرفت و ادعای پیروزی قطعی موسوی با نسبت اختلاف رای بسیار مطرح شد.[۱۲]

ربیعی در زمان تصدّی دبیر شورای عالی امنیت ملی توسط حسن روحانی مسئول اجرایی دبیرخانه و ریاست کمیتهٔ سیاست‌گذاری تبلیغات و کمیتهٔ امنیت داخلی شورای عالی امنیت ملی را عهده‌دار بود.

سوابق دانشگاهی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

او استادِ دانشگاه‌های تهران و پژوهشگر حوزهٔ جامعه‌شناسی سیاسی و اقتصادی است. وی عضو هیئت علمی و دانشیار دانشگاه پیام نور، محقق و نویسنده در حوزهٔ جامعه‌شناسی سیاسی و مدیریت و مشاور اجتماعی رئیس‌جمهور ایران در دولت های هفتم و هشتم (سید محمد خاتمی) طی سال‌های ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴ است.

عمده دغدغه‌های ربیعی در سال‌های وزارت، مطالعهٔ فساد و راهبردهای مقابله با آن بوده است.[۱۳] او برنامه‌های خود برای وزارت کار را بر مبنای مبارزه با فساد و القای‌تقویت کارآفرینی برنامه‌ریزی کرده بود.[۱۴][۱۵]

وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

با آغاز به کار دولت حسن روحانی، او علی ربیعی را برای تصدّی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به مجلس معرفی کرد. پس از حملات تعدادی از وبگاه‌ها به علی ربیعی، گروهی از نمایندگان مجلس اعلام کردند که در بررسی صلاحیت وی حتی یک مورد منفی هم پیدا نکرده‌اند.[۱۶] سرانجام ربیعی توانست به عنوان وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی از مجلس رأی اعتماد بگیرد.[۱۷]

در ۴ آذر ۱۳۹۳، ربیعی برای پاسخ به پرسش‌های نمایندگان در مجلس حضور یافت اما با کسب ۹۸ رأی موافق، ۹۵ رأی مخالف و ۱۱ رأی ممتنع از مجموع ۲۱۹ رأی مأخوذه نتوانست آنان را قانع کند و هفتمین کارت زرد دولت یازدهم را کسب کرد. با ادامۀ این روال، ربیعی هفتمین کارت زرد مجلس را دریافت کرد. پیش از وی علی طیب‌نیا، رضا فرجی دانا، علی جنتی، علی‌اصغر فانی، عبدالرضا رحمانی فضلی و محمدرضا نعمت‌زاده از مجلس کارت زرد گرفته بودند. او یک سال بعد، دومین کارت زرد خود را نیز از مجلس نهم دریافت کرد.

حضور ربیعی در دولت دوم روحانی نیز به عنوان وزیر کار ادامه پیدا کرد. او در ۲۲ اسفند ۱۳۹۶ مورد استیضاح مجلس دهم قرار گرفت ولی برکنار نشد. امّا در نهایت برای سومین بار در کم‌تر از یک سال (فاصلۀ بین استیضاح و برکناری)، در ۱۷ مرداد ۱۳۹۷ و با ۱۲۹ رأی موافق استیضاح و ۱۱۱ مخالف و ۳ ممتنع از این سمت برکنار شد.[۱۸][۱۹]

مسئولیت‌ها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  • دبیر ستاد مبارزه با فساد و ارتقاء سلامت نظام اداری در دولت از ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴.
  • عضو شورای سیاست‌گذاری مرکز بررسی‌های راهبردی ریاست جمهوری با حکم رئیس‌جمهور وقت تا مرداد ۱۳۸۴.
  • رئیس مؤسسهٔ مطالعات و پژوهش‌های سیاسی از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۳.
  • وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی دولت یازدهم و دولت دوازدهم از مرداد ۱۳۹۲ تا مرداد ۱۳۹۷.
  • سخنگوی دولت ایران از خرداد ۱۳۹۸ تا مرداد ۱۴۰۰.

عملکرد و دیدگاه‌های شاخص

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

انتصاب یک پزشکی به عنوان ریاست سازمان تأمین اجتماعی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

وی در دولت روحانی برخلاف توصیه‌هایی که انجام شد یک پزشک را به ریاست سازمان تأمین اجتماعی که نهادی رفاهی در کشور است، منصوب کرد. در نتیجه «سازمان بیمه سلامت و خدمات درمانی که باید زیرنظر وزارت رفاه باشد، زیرمجموعه وزارت بهداشت شد.»[۲۰]

در سال‌های اخیر برخی سخنرانی‌ها و اظهارنظرهای ربیعی موجب تعجب رسانه‌ها، حتی رسانه‌های اصول‌گرا شده است. وی در سخنرانی ادعای اختراع موبایل به دست ایرانیان را مطرح کرد و در جای دیگری رتبۀ بهداشت خانواده در ایران را جزء ۵ کشور برتر جهان خواند.

مخالفت با پرداخت یارانه نقدی و هدفمند سازی یارانه‌ها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

ربیعی اگرچه تخصصی مستقیمی در حوزه اقتصاد ندارد ولی از سال ۱۳۹۲ که سمت وزیر کار و رفاه اجتماعی منصوب شد به صورت مکرر در مصاحبه‌ها نسبت به عمل پرداخت یارانه نقدی و طرح هدفمند سازی یارانه‌ها انتقاد و با آن مخالفت کرد.[۲۱] او در فروردین ماه سال ۱۳۹۳ در مصاحبه‌ای از پرداخت یارانه به شکل نقدی به همه مردم انتقاد کرد و گفت:

در فاز اول قانون هدفمندی یارانه‌ها سالانه ۴۲ هزار میلیارد تومان به شکل نقدی به حساب مردم واریز شد، که اگر صرف امور اقتصادی می‌شد می‌توانست غوغا به پا کند. به عنوان مثال ما می‌توانیم با صرف کمتر از ۶۰ میلیون تومان یک خانواده را به صورت هدفمند از چرخه حمایتی خارج کنیم. اگر اکنون نیز از محل انصراف از یارانه‌ها مبلغ قابل توجهی صرفه‌جویی شود می‌توانیم آنرا در بخش‌هایی برای ایجاد اشتغال سرمایه‌گذاری کنیم. [۲۲]

برخورد با مجاهدین خلق و نسبت دادن نقض حقوق بشر

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

او به عنوان یک عضو ساده و ناشناختۀ شاخه کارگری حزب جمهوری اسلامی در دهه ۶۰، سابقۀ برخورد با گروه های مسلح و مجاهدین خلق در این دهه در ایران را دارد. همچنین ربیعی در سال ۱۳۶۶ به وزارت اطلاعات پیوست و سابقه عضویت در این نهاد را دارد. او به عنوان یک جامعه‌شناس نیز اقدامات و دلایل زوال این گروه را مورد بررسی قرار داده است.[۶] به گفتۀ رسانه‌های نزدیک به مجاهدین، ربیعی در دهۀ ۷۰ و ۸۰ و به خصوص در دورۀ ریاست‌جمهوری خاتمی یکی از اعضای حاکمیت ایران بود که با گروه مجاهدین خلق در دنیا مقابله کرده و در روند بررسی پرونده قضایی این گروه در فرانسه نقش داشته‌است.[۵] او از سوی رسانه‌های نزدیک به این گروه متهم به نقض حقوق بشر می‌شود.[۳][۴]

  1. 1 2 3 «علی ربیعی به عنوان "دستیار ارتباطات اجتماعی رئیس‌جمهور و سخنگوی دولت" منصوب شد». ایسنا. ۹ خرداد ۱۳۹۸. ۹۸۰۳۰۹۰۴۰۱۰.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ «علی ربیعی کیست؟». abdimedia.
  3. 1 2 «علی ربیعی کیست؟ «دکتر» علی ربیعی یا «عباد» شکنجه‌گر؟!». iran-efshagari.
  4. 1 2 «علی ربیعی از وزارت اطلاعات تا وزارت کار؛ هم‌زمانی با یادمان تابستان ۶۷، جنایت علیه بشریت توسط جمهوری اسلامی». shahrvand.
  5. 1 2 3 «علی ربیعی کیست؟ «دکتر» علی ربیعی یا «عباد» شکنجه‌گر!؟ - ایران افشاگر». ۲۰۱۹-۰۵-۲۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۷-۱۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. 1 2 «روایت علی ربیعی از عملیات مرصاد و سرکرده منافقین». fa. ۱۳۹۵-۰۵-۱۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۷-۱۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ «بدون تعارف با وزیر کار، از سند ۳۵۰ هزار شغل اولی سال ۹۶ تا فامیل‌هایی که سرکار آورد + فیلم». باشگاه خبرنگاران جوان. ۱۵ دی ۱۳۹۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ «اظهارات ربیعی دربارهٔ فوت فرزند و همسرش». دنیای اقتصاد. ۱۷ دی ۱۳۹۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. ↑ «فرزندان ربیعی کجا هستند و چه شغلی دارند؟». الف. ۲۳ مرداد ۱۳۹۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ «وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی: علی ربیعی». BBC Persian. ۲۰۱۳-۰۹-۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۵-۰۸-۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (رده)
  12. ↑ «نقش علی ربیعی بعد از انتشار فایل صوتی ظریف چیست؟». مشرق نیوز. ۲۰۲۱-۰۵-۰۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۷-۱۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. ↑ http://ilna.ir/news/news.cfm?id=95625
  14. ↑ جای کارآفرینان واقعی در انبوه هیئت‌مدیره‌ها خالی است، مصاحبه علی ربیعی با ایلنا http://ilna.ir/news/news.cfm?id=95647
  15. ↑ http://www.isna.ir/fa/news/93090402636/هفته-آینده-جشن-دفترچه-دار-شدن-همه-ایرانیان
  16. ↑ ایران، عصر (۲۰۱۳-۰۸-۰۹). «نماینده مجلس: حتی یک نکته منفی درباره "علی ربیعی" پیدا نکردیم». عصر ایران. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  17. ↑ [http://www.mehrnews.com/detail/News/2110202 معرفی سوابق و گرایش سیاسی وزیران پیشنهادی روحانی/ ۷ وزیر اصلاح‌طلب و ۲ وزیر اصولگرا در کابینهٔ اعتدال خبرگزاری مهر
  18. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام برکناری وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  19. ↑ «طنین اتهام و افشاگری در بهارستان». روزنامه ایران. ۱۸ مرداد ۱۳۹۷. دریافت‌شده در ۱۳۹۷/۰۵/۱۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  20. ↑ «انقلاب اجتماعی در بوته نقد و بررسی در گفتارهایی از کوان هریس، علی‌اصغر سعیدی و محمد مالجو سیاست‌زدگی و خلأ گفتمان رفاهی». روزنامه اعتماد.[پیوند مرده]
  21. ↑ ۱۰ (۲۰۱۳-۱۰-۲۸). «ربیعی:درتدوین قانون هدفمندی یارانه‌ها از تجربه کشورها بهره گرفته نشد». ایرنا. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۷-۱۷. {{cite web}}: |نام خانوادگی= نام عددی دارد (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  22. ↑ Entekhab.ir، پایگاه خبری تحلیلی انتخاب | (۱۳۹۳-۰۱-۲۱). «پیشنهاد ربیعی برای اهدای یارانه». fa. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۷-۱۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
مناصب احزاب سیاسی
عنوان جدید رئیس شاخه کارگری حزب جمهوری اسلامی
۱۳۶۰–۱۳۵۷
پسین:
؟
پیشین:
؟
معاون سیاسی ستاد انتخاباتی اکبر هاشمی رفسنجانی
۱۳۹۲
آخرین حضور انتخاباتی هاشمی
مناصب سیاسی
پیشین:
؟
معاون امور حقوقی و مجلس وزیر اطلاعات
۱۳۷۲–۱۳۶۶
پسین:
؟
پیشین:
سید علی‌اکبر محتشمی‌پور
مشاور رئیس‌جمهور در امور اجتماعی
۱۳۸۴–۱۳۷۸
بدون متصدی
پیشین:
اسدالله عباسی
وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی
۱۳۹۷–۱۳۹۲
پسین:
انوشیروان محسنی بندپی
سرپرست
عنوان جدید دستیار رئیس‌جمهور در ارتباطات اجتماعی
۱۴۰۰–۱۳۹۸
انحلال عنوان
پیشین:
محمدباقر نوبخت
سخنگوی دولت
۱۴۰۰–۱۳۹۸
پسین:
علی بهادری جهرمی
پیشین:
حسام‌الدین آشنا
مشاور رئیس‌جمهور
رئیس مرکز بررسی‌های استراتژیک

۱۴۰۰
پسین:
محمدصادق خیاطیان
مناصب حکومتی
پیشین:
؟
دبیر کمیتهٔ تبلیغات دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی
۱۳۸۳–؟
پسین:
علی آقامحمدی
پیشین:
؟
مسئول اجرایی دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی
۱۳۸۴–۱۳۷۲
پسین:
غفور درجزی