احمد مسجدجامعی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
احمد مسجدجامعی
عضو شورای اسلامی شهر تهران
مشغول به کار
۱۳۸۵ – تاکنون
رئیس شورای اسلامی شهر تهران
مشغول به کار
۱۲ شهریور ۱۳۹۲ – ۱۱ شهریور ۱۳۹۳
پیش از او: مهدی چمران
بعد از او: مهدی چمران
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی
مشغول به کار
۱۳۷۹ – ۱۳۸۴
رئیس جمهور محمد خاتمی
پیش از او: عطاء الله مهاجرانی
بعد از او: محمدحسین صفار هرندی
اطلاعات شخصی
تولد ۱۳۳۵
تهران،
ملیت  ایران
حزب سیاسی اصلاح طلب
محل تحصیل دانشگاه تهران
پیشه ، سیاستمدار
کابینه دولت اصلاحات
دین اسلام شیعه
وب‌گاه www.masjedjamei.com

احمد مسجد جامعی (زاده ۱۳۳۵، در تهران)، عضو شورای اسلامی شهر تهران و رئیس پیشین این شورا[۱][۲] و وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت سید محمد خاتمی است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

او در سال ۱۳۳۵، در تهران و در قسمت بازار مسجد جامع متولد شد و دوران نوجوانی و کودکی را در آن محله سپری کرد. او فرزند آیت اله مصطفی مسجدجامعی، از علمای به نام تهران است. وی کارشناسی ارشد جغرافیای انسانی از دانشگاه تهران دارد.[۳] وی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت دوم محمد خاتمی (پس از استعفای سید عطاءالله مهاجرانی) بوده است. مسجدجامعی بنیانگذار بسیاری از فعالیتهای فرهنگی همچون نمایشگاه بین‌المللی کتاب، نمایشگاه بین‌المللی قرآن و خانه کتاب بوده است. بسیاری از کارشناسان و اهالی سینما دوران حضور وی در وزارت ارشاد را یکی از بهنرین دوران‌ها و بازترین فضاها دانسته‌اند.

او عضو دوره سوم شورای شهر تهران بود و در دوره چهارم انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا با حمایت ائتلاف اصلاح طلبان به شورای اسلامی شهر تهران راه یافت.[۴] مسجد جامعی نهایتاً با کسب ۱۶ رأی رئیس شورای شهر چهارم شد و رقیب اصلی خود، مهدی چمران را شکست داد، اما در سال دوم این شورا وی با کسب ۱۳ رأی در مقابل ۱۸ رأی از ریاست این شورا برکنار شد و ریاست شورای شهر را به مجدد مهدی چمران بازپس داد.[۲]

ریاست دورهٔ چهارم شورای اسلامی شهر تهران (۱۳۹۲–۱۳۹۳)[ویرایش]

احمد مسجد جامعی در دوره چهارم شوراها در حوزه انتخابیه تهران با حمایت اصلاح طلبان در انتخابات نامزد شد و با کسب ۲۸۱۵۴۸ رای در رده چهارم منتخبین شورا قرار گرفت. با توجه به اکثریت کمرنگ اصلاح طلبان در این دوره به عنوان کاندیدای ریاست شورای اسلامی شهر تهران اعلام شد. او نهایتاً با کسب ۱۶ رأی، رئیس دوره چهارم شورای اسلامی شهر تهران شد، اما در سال دوم با کسب ۱۳ رأی ریاست شورای شهر تهران را از دست داد.[۲]

سمتها
  1. کارشناس مسئول سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی
  2. کارشناس مسئول دفتر امور اجتماعی وزارت کشور
  3. مدیر کل طرح و برنامه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
  4. معاون فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
  5. معاون پژوهشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
  6. رئیس شورای فرهنگ عمومی
  7. مشاور رئیس جمهور در امور جوانان
  8. عضو شورای عالی معماری و شهرسازی کشور (۷۹ تا ۸۴)
  9. قائم مقام وزیر و معاون فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (دولت هفتم)
  10. وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی (دولتهای هفتم و هشتم)
  11. رئیس هیئت مدیره مؤسسه گفتگوی فرهنگها و تمدنها
  12. رئیس هیئت مدیره بنیاد باران
  13. عضو هیئت مؤسس و رئیس هیئت امنای دبیرخانه کتاب سال ولایت (از ۱۳۷۸)
  14. عضو هیئت مؤسس و رئیس هیئت امنای کنگره دین پژوهان (از ۱۳۷۸)
  15. رئیس هیئت مؤسس و هیئت امنا خانه کتاب ایران (از سال ۷۶)
  16. رئیس هیئت امنای موزه ملی قرآن کریم (۱۳۸۸–۱۳۸۴)
  17. نماینده مردم تهران در سومین دوره شورای اسلامی شهر تهران (۱۳۸۶–۱۳۹۲)
  18. رئیس کمیسیون فرهنگی اجتماعی شورای اسلامی شهر تهران(۱۳۸۶–۱۳۸۹)
  19. رئیس ستاد هماهنگی شورایاری‌های شورای اسلامی شهر تهران(۱۳۸۶–۱۳۹۲)
  20. رئیس شورای اسلامی شهر تهران(۱۳۹۲–۱۳۹۳)

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]