محمود کریمی (موسیقی‌دان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
محمود کریمی
Mahmoud Karimi org.jpg
اطلاعات پس‌زمینه
نام شناسنامه‌ایمحمود کریمی
زاده۱۳۰۶ تهران
خاستگاهایرانی
تاریخ مرگ۳ آذر ۱۳۶۳
سبکموسیقی سنتی ایرانی
آوازی
ساز(ها)سه تار
سازهای اصلی
سه تار
استاد(ها)عبداله دوامی
شاگرد(ان)محمدعلی قدمی
پریسا
شهرام ناظری
هوشمند عقیلی
افسانه رثایی
آلبوم پرآوازهردیف های آوازی

محمود کریمی (۱۳۰۶ تهران[۱]۱۳۶۳[۱]موسیقی دان و استاد ردیف آوازی موسیقی ایرانی بود.

زندگی هنری[ویرایش]

محمود کریمی در سال ۱۳۰۶ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. وی آواز را به صورت پراکنده و با استفاده از منابع مختلف آموخت تا اینکه در سال ۱۳۳۰ به کلاس عبدالله دوامی راه یافت. او همچنین ردیف سه‌تار را به مدت ۲۰ سال نزد محمد ایرانی مجرد فرا گرفت.[۲] محمود کریمی در کلاس‌های شبانه موسیقی اداره کل هنرهای زیبای کشور که بعدا به وزارت فرهنگ و هنر تغییر نام داد همکار ابوالحسن صبا ، علی اکبر شهنازی و عبدالله دوامی بود. علاوه بر آن مرکز، او در هنرستان موسیقی ملی، هنرکده موسیقی ملی و سازمان جوانان زرتشتی تدریس می‌کرد.

محمود کریمی از بدو تأسیس مرکز حفظ و اشاعه موسیقی سنتی توسط استاد داریوش صفوت با این مرکز همکاری داشت و در کنارنورعلی برومند ، یوسف فروتن و سعید هرمزی نسلی از موسیقیدانان نو را تربیت کرد. وی در سال ۱۳۶۳ درگذشت و در امامزاده عبدالله شهرری به خاک سپرده شد.[۲]

فعالیت های هنری[ویرایش]

بیشتر فعالیت وی در زمینهٔ آموزش آواز بود و بسیاری از خوانندگان از جمله محمدعلی قدمی، شهرام ناظری، حسام‌الدین سراج، قاسم رفعتی، پریسا، محمد باغبان، هوشمند عقیلی،افسانه رثایی، سروش ایزدی، معصومه مهرعلی ،و شکیلا نزد او به آموزش آواز پرداخته‌اند. در جشن هنر شیراز، محمود کریمی برای نخستین بار دستگاه راست پنجگاه را اجرا کرد. او همچنین برنامه‌هایی را همراه با فرامرز پایور و حسین تهرانی در تلویزیون ایران اجرا کرد.[۲]

استاد فرامرز پایور سه ویژگی زیر را از خصوصیات سبک کریمی ذکر می‌کند: ۱) اشعار به اصطلاح تکه‌پاره و جداجدا از یکدیگر نباشند. ۲) مفهوم اشعار در بیان کاملاً واضح باشد. ۳) بخصوص از کلماتی از قبیل امان، جانم، حبیب که اغلب تحت‌اللفظ خوانندگان است، جدا احتراز شود. استاد علی تجویدی نیز در توصیف کریمی می‌نویسد: آوای کریمی مملو از مهربانی و بیگناهی بود، هنر کریمی متاثر از افکار و اندیشه‌ها و خلق و خوی باطنیش بود. او هنر را برای هنر طالب بود، آنچه می‌دانست به شاگردان می‌آموخت.

ردیف محمود کریمی[ویرایش]

از محمود کریمی، ردیف آوازی به جا مانده‌است که آن را در سال‌های ۱۳۴۴ و ۱۳۴۵ تهیه و تنظیم کرده‌است.[۳] این ردیف، از نمونه‌های اصیل و بی‌نقص موسیقی ایرانی به شمار می‌رود و بهترین ردیف برای آموزش آواز و مرجع خوانندگان است.[۱] این ردیف با تلاش محمد تقی مسعودیه و با همکاری هوشنگ ظریف و رحمت‌الله بدیعی نت‌نویسی شده‌است. همچنین ارفع اطرایی این مجموعه را برای ساز سنتور تنظیم کرده‌است.[۲] این ردیف بر روی پنج سی دی به‌طور کامل و در قالب ۱۴۴ گوشه ضبط شده‌است. پژوهشگران موسیقی و علاقمندان به فراگیری آواز ایرانی می توانند از این مجموعه استفاده نمایند.

دیگر آثار[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «بزرگداشت محمود کریمی». وب‌گاه گفتگوی هارمونیک. ۸ دی ۱۳۸۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۸ ژانویه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۱ مرداد ۱۳۹۰.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ «یادی از استاد محمود کریمی». مجلهٔ الکترونیکی ویستا. دریافت‌شده در ۱۱ مرداد ۱۳۹۰.[پیوند مرده]
  3. «یادی از محمود کریمی». وب‌گاه آواز موسیقی ملی ایران. ۲ دی ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱۱ مرداد ۱۳۹۰.