سید محمدباقر حکیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سید محمدباقر حکیم
Shaheed Ayatullah Sayyid Muhammad Baqir al-Hakim.jpg
زاده ۱۹۳۹ م/ ۱۳۱۷ ه.ش.
نجف، عراق
درگذشت ۲۹ اوت ۲۰۰۳/ ۷ شهریور ۱۳۸۲
نجف، عراق
حزب سیاسی مجلس اعلای اسلامی عراق
دین شیعه
والدین

سید محمدباقر طباطبائی حکیم (۱۹۳۹ م/ ۱۳۱۷ ه.ش. در نجف – ۲۹ اوت ۲۰۰۳/ ۷ شهریور ۱۳۸۲ در نجف[۱][۲] رئیس مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق و یکی از مشهورترین روحانیون فعال سیاسی عراق در قرن بیستم بود.[نیازمند منبع]

تبار[ویرایش]

وی از خاندان حکیم که اصالتی اصفهانی داشت است[نیازمند منبع] و فرزند سید محسن طباطبایی حکیم می‌باشد. وی در امور سیاسی متأثر از استادش سید محمدباقر صدر بود.[نیازمند منبع]

گریز به ایران[ویرایش]

حکیم در نیمه اول سال ۱۹۸۳ موفق به فرار از عراق شد. صدام دستور بازداشت ۱۶ نفر از افراد خانواده حکیم و شکنجه آنها به طرق مختلف و سپس اعدام آنها را صادر کرد. پیامی نیز به این مفهوم به ایشان صادر شد که اگر به تحریک مردم علیه رژیم اقدام کند کشتارها ادامه پیدا خواهد کرد.[۳]

سازمان بدر[ویرایش]

وی رابطه نزدیکی با جمهوری اسلامی ایران داشت[نیازمند منبع] و بنیانگذار سپاه بدر بود که در جنگ ایران و عراق در کنار ایران علیه رژیم بعث جنگیدند.[نیازمند منبع]

ترور[ویرایش]

سید محمدباقر حکیم در تاریخ ۲۹ اوت ۲۰۰۳ سه ماه پس از سقوط صدام و بازگشتش به عراق، پس از اقامه نماز جمعه در حین خروج از حرم علی بن ابی‌طالب در نجف ترور شد. در این واقعه ۹۵ نمازگزار دیگر نیز همراه او کشته شدند.[۴]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «زندگینامه: سید محمدباقر حکیم (۱۳۱۷–۱۳۸۲)». همشهری آنلاین. بازبینی‌شده در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۴. 
  2. «Muhammad Baqir al- Hakim». Oxford Reference. بازبینی‌شده در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۴. 
  3. میخائیل رمضان. شبیه صدام. چاپ اول. سوره مهر، ۱۳۸۱. ۲۱۲. شابک ‎۹۶۴-۴۷۱-۶۷۸-۷. 
  4. «شهید آیت‌الله سید محمدباقر حکیم».