سید محمدباقر حکیم
سیّد محمّدباقر حکیم | |
|---|---|
سیّد محمّدباقر حکیم در دههٔ ۱۹۹۰ | |
| نام هنگام تولد | سیّد محمّدباقر طباطبائی حکیم |
| زادهٔ | ۱۹۳۹ م/ ۱۳۱۸ ه.ش |
| درگذشت | ۲۹ اوت ۲۰۰۳/ ۷ شهریور ۱۳۸۲ (۶۴ سال) |
| آرامگاه | نجف، عراق |
| ملیت | |
| عنوان | شهید محراب |
| حزب سیاسی | مجلس اعلای اسلامی عراق |
| مخالف | حزب بعث عراق |
| پدر | سید محسن حکیم |
| خویشاوندان | سید عبدالعزیز (برادر) |
| خانواده | حکیم |
سیّد محمّدباقر طباطبائی حکیم (۱۹۳۹ م/ ۱۳۱۸ ه.ش در نجف – ۲۹ اوت ۲۰۰۳/ ۷ شهریور ۱۳۸۲ در نجف)[۱][۲]، روحانی و فعال سیاسی عراقی، رئیس مجلس اعلای اسلامی عراق و یکی از مشهورترین روحانیون فعال سیاسی عراق در قرن بیستم بود. حکیم در شهریور ۱۳۸۲ پس از اقامه نماز جمعه در نجف بر اثر انفجار بمب کشته شد.[نیازمند منبع]
نسب
[ویرایش]محمدباقر حکیم از سادات طباطبایی است که نَسَبِ ایشان به ابراهیم طباطبا پسر اسماعیل دیباج پسر ابراهیم غمر پسر حسن مثنی پسر حسن مجتبی میرسد. [۳]
وی فرزند سید محسن حکیم میباشد. وی در امور سیاسی متأثر از استادش سید محمدباقر صدر بود.[نیازمند منبع]
گریز به ایران
[ویرایش]حکیم در نیمه اول سال ۱۹۸۳ موفق به فرار از عراق شد. صدام دستور بازداشت ۱۶ نفر از افراد خانواده حکیم و شکنجه آنها به طرق مختلف و سپس اعدام آنها را صادر کرد. پیامی نیز به این مفهوم به ایشان صادر شد که اگر به تحریک مردم علیه رژیم اقدام کند کشتارها ادامه پیدا خواهد کرد.[۴][۵]
سازمان بدر
[ویرایش]وی رابطه نزدیکی با جمهوری اسلامی ایران داشت[نیازمند منبع] و بنیانگذار سپاه بدر بود که در جنگ ایران و عراق در کنار ایران علیه رژیم بعث جنگیدند.[نیازمند منبع]
ترور
[ویرایش]آیت الله سید محمدباقر حکیم در تاریخ ۷ شهریور ۱۳۸۲ سه ماه پس از سقوط صدام و بازگشتش به عراق، پس از اقامه نماز جمعه در حین خروج از حرم امیرالمومنین در نجف بوسیله یک بمب قوی ترور شد. در این واقعه ۸۵ نمازگزار دیگر نیز همراه او کشته شدند.[۶][۷]
پیوند به بیرون
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ «زندگینامه: سید محمدباقر حکیم (۱۳۱۷–۱۳۸۲)». همشهری آنلاین. دریافتشده در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۴.
- ↑ «Muhammad Baqir al- Hakim». Oxford Reference. دریافتشده در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۴.
- ↑ نقیبزاده مشایخ طباطبا، سیدحسینعلی؛ هدیه لآل عبا فی نسب آل طباطبا؛ [چاپ اول]: [تهران]، چاپخانهٔ مجلس، ۱۳۳۱، ص ۱۷ تا ۳۳ و طباطبایی، سیدمحمدحسین؛ نسبنامهٔ خاندان طباطبایی (اولاد امیر سراجالدین عبدالوهاب)؛ به کوشش و با مقدمهٔ سیدهادی خسروشاهی؛ چاپ اول: قم، مؤسسه بوستان کتاب (زندگینامه و خاطرات: ۵۲، تاریخ: ۳۷۶)، ۱۳۹۱، ص ۲۸ تا ۳۷ و رجائی، سیدمهدی؛ المعقبون من آل أبیطالب: أعقابالإمامالحسنالمجتبی علیهالسلام؛ چاپ اول: قم، مؤسسهعاشوراء، ۱۳۸۵ هـ.ش. الجزء الاول و باقرزاده ارجمندی، سیداحمد؛ سادات عبدالوهابیه، فصلنامه متنپژوهی پیام بهارستان، دوره ۲، س. ۸، ش. ۲۶، پاییز و زمستان ۱۳۹۴
- ↑ میخائیل رمضان (۱۳۸۱)، شبیه صدام، سوره مهر، ص. ۲۱۲، شابک ۹۶۴-۴۷۱-۶۷۸-۷
- ↑ 2309 (۲۰۲۲-۰۲-۲۱). «روایت تصویری زندگی شهید محمدباقر حکیم در ایران». ایرنا. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۶-۰۲.
- ↑ «شهید آیتالله سید محمدباقر حکیم».[پیوند مرده]
- ↑ «جزییات جدید از ترور آیت الله سید محمد باقر حکیم/ سخنگوی جریان حکمت عراق: ترور شهید محراب از هوا و با پانصد تن مواد منفجره انجام شد». پایگاه خبری جماران. ۲۰۲۵-۰۶-۰۲. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۶-۰۲.
- Wikipedia contributors, "Mohammed Baqir al-Hakim," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Mohammed_Baqir_al-Hakim&oldid=192781579 (accessed March ۵، ۲۰۰۸).
- اهالی نجف
- خاندان طباطبائی
- انقلابیون اهل عراق
- زادگان ۱۹۳۹ (میلادی)
- درگذشتگان ۲۰۰۳ (میلادی)
- شیعیان اهل عراق
- روحانیان شیعه اهل عراق
- عالمان شیعه
- عالمان مسلمان
- عراقیهای سده ۲۰ (میلادی)
- عراقیهای سده ۲۱ (میلادی)
- سیاستمداران ترورشده اهل عراق
- کشتهشدگان تروریسم در عراق
- مخالفان اهل عراق
- مرگ به موجب انفجار خودروی بمبگذاریشده در عراق
- شیعه دوازدهامامی
- کشتهشدگان با مواد منفجره