ریخته‌گری تزریقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ریخته گری تزریقی (به انگلیسی: Injection moulding) نوعی ریخته گری است که مواد مذاب مانند فلزات، شیشه و الاستومرها که عموما پلاستیک هستند تحت فشار به‌داخل قالب تزریق می‌شود. این سیستم بر خلاف سیستم ریژه که مذاب تحت نیروی وزن خود بداخل قالب می‌رود امکانات تولید قطعات محکم و بدون مک می‌باشد. ریخته‌گری تزریقی بهترین راه تولید یک محصول پلاستیکی می‌باشد.


ریخته گری تزریقی injection moulding[ویرایش]

یکی از روشهای تولید، ساخت قطعات بوسیله موادی است که قابلیت تزریق در داخل حفره یک قالب را دارند. مواد اصلی که قابلیت تزریق دارند شامل: فلزات، شیشه، الاستومرها و بیشتر پلی مرهای گرما سخت و گرما نرم رایج در بازار می باشد. این مواد ابتدا داخل یک محفظه گرم شده و با یکدیگر ترکیب می شوند سپس با فشار داخل حفره قالب وارد می شوند. در آنجا سرد شده، سخت شده و شکل هندسی حفره قالب را به خود می گیرند. روش کار به این صورت است که ابتدا محصول بوسیله یک طراحی صنعتی یا مهندس طراحی شده و سپس قالبهای مربوط به آن توسط قالبساز ساخته می شود. جنس قالبها فلزی بوده و معمولا فولاد یا آلومینیوم می باشد که با دقت ماشینکاری شده تا به فرم قطعه دلخواه درآید. ریخته گری تزریقی کاربرد گسترده ای در ساخت قطعات مختلف دارد. از کوچکترین جز خودرو تا کل بدنه خودرو. قطعاتی با روش ریخته گری تزریقی تولید می شوند باید با دقت طراحی شده تا فرآیند قالبگیری را ساده کنند. موادی که قرار است مورد استفاده قرار گیرد باید به لحاظ شکل ظاهری و خواص قطعه تولیدی بررسی و محاسبه شود.

کاربردها[ویرایش]

ریخته گری تزریقی در ساخت بسیاری از اشیا مورد استفاده قرار می گیرد نظیر: صنایع بسته بندی، روکش سیم ها، درب بطری، قطعات و اجزا خودرو، اسباب بازی ها، برخی از آلات موسیقی، صندلی یک تکه، میز کوچک، جعبه قابل حمل، قطعات مکانیکی (شامل چرخدنده ها) و بیشتر محصولات پلاستیکی که امروزه در دسترس می باشد. ریخته گری تزریقی رایج ترین روش ساخت مدرن برای قطعات می باشد. در عین حال این روش برای تولید انبوه نیز بسیار مناسب است.


منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیا انگلیسی

[۱]

  1. ریخته گری تزریقی,قالب سازی,گروه صنعتی نمایه