روش مونته‌سوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

روش مونته‌سوری یک روش آموزشی تربیتی مبتنی بر ایده و عمل است که توسط ماریا مونته سوری(۱۸۷۰-۱۹۵۲) ابداع شده است.

خلاصه روش[ویرایش]

ماریا مونته سوری با مشاهده رفتار کودکان پی برد که کودک بیش از این که به نتیجه کار توجه و یا علاقه داشته باشد به رضایت از کار و شیوه انجام آن توجه دارد. ویژگی دیگر کودک علاقه به انجام کارهای تکراری است تا کار برایش کاملا درونی شود. وی بخاطر ابداع این روش جایزه یونسکو را از ان خود کرد.

اصول اساسی آموزش‌های مبتنی بر نظام‌ مونته‌سوری عبارتند از:[۱]

  1. محیط : قرار گرفتن گروه های سنی متفاوت در کنار هم (گروه‌های سنی سه سالانه)
  2. آزادی : آزادی در انتخاب فعالیت‌های مورد علاقه از بین فعالیت‌های موجود، با حضور راهنما
  3. نقش راهنما: بازه‌های زمانی فعالیت بدون مداخله‌ مستقیم و با حضور راهنما

محیط آموزشی از سه ضلع معلم، کودک و محیط فیزیکی تشکیل می‌شود. نقش معلم در کلاس تشویق استقلال، آزادیِ در چارچوب و برقراری نظم است. کودکان در چارچوب فعالیت‌های در دسترس، در انتخاب فعالیت‌ و روش انجام آن آزادی دارند؛ راهنمایی معلم در هنگام نیاز کودک و نه تشخیص معلم صورت می‌گیرد. در این نظام توانایی‌، استقلال و آزادی کودک رشد و توسعه پیدا می‌کند.

شاگردان کوچک‌تر از همکلاسان بزرگ‌تر خود یاد می‌گیرند و شاگردان بزرگ‌تر با آموزش به کوچک‌ترها آموخته‌های خود را مرور و تثبیت می‌کنند.

کودکان از بین فعالیت های متناسب با سنشان، یک فعالیت را انتخاب کرده و سپس با روش خود به انجام آن می‌پردازند. در جریان انتخاب فعالیت اگر کمک و راهنمایی بخواهند معلم در حد در خواست کودک راهنمایی خواهد کرد. وظیفه دیگر معلم در این نظام حفظ نظم محیط آموزشی است.

دورهای زمانی انجام فعالیت طولانی‌تر از کلاس های معمول است و کودک در این دوره به انجام فعالیت خود می‌پردازد و معلم مداخله‌ای در روند کاری او ندارد.


روش مونته سوری بر این باور استوار است که تواناییهای بنیادی کودک در سالهای اولیه زندگیش یعنی بین 3 تا 6 سالگی شکل می گیرند. این تواناییها تنها از طریق مدرسه رفتن کسب نمی شوند. کودک به دنیایی قدم می گذارد که از قبل ساخته شده است و البته مدام در حال تغییر است. روش مونته سوری تاکید دارد که کودک نیاز دارد زندگی کردن در این دنیا را یاد بگیرد و خود را با آن تطبیق بدهد. بنابراین او نیاز دارد تواناییهای ضروری ای مانند تمرکز ، استقامت ، پشتکار، برای خود فکر کردن و همچنین توانایی تعامل با دیگران را نیز از همان کودکی کسب کند. اینها تواناییهایی هستند که معمولا در مدارس و یا محیط خانه به عنوان موضوعی برای آموزش دادن در نظر گرفته نمی شدند و یا هنوز هم نمی شوند.

در روش مونته سوری باور بر این است که نیازهای کودک طوری توسط محیط آماده و مناسب و حضور راهنمای بزرگسال مورد توجه قرار می گیرد که کودک به طور طبیعی از نیازهای خود و دیگران آگاه می شود و توان دهی می شود تا خودش آنها را با روشهای خلاقانه اش پاسخ دهد و بنابراین احساس رضایت، استقلال و خودانگیختگی می کند و دارای نظمی درونی و خود خواسته می گردد.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]