سلین دیون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سلین دیون
CC OQ
دیون در سال ۲۰۱۲
نام هنگام تولدسلین ماری کلودت دیون
زادهٔ۳۰ مارس ۱۹۶۸ ‏(۵۵ سال)
شارلمانی، کبک، کانادا
پیشهخواننده
سال‌های فعالیت۱۹۸۰–اکنون
همسر(ها)رنه آنژلیل
(ا. ۱۹۹۴–۲۰۱۶)
فرزندان۳
پیشه موسیقی
ژانر
ساز(ها)آواز
ناشر(ان)
وبگاه

سلین ماری کلودت دیون (فرانسوی: Céline Marie Claudette Dion‎؛ زادهٔ ۳۰ مارس ۱۹۶۸)[۱] خوانندهٔ کانادایی است. از او با عنوان «ملکهٔ بالادهای پاور» یاد شده[۲][۳] و بابت آواز ماهرانه و قدرتمندش مورد توجه است.[۴][۵] موسیقی او شامل ژانرهایی مانند پاپ، راک، آراندبی، گاسپل و کلاسیک می‌شود. آثار او عمدتاً به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی بوده‌است، اگرچه او به زبان‌های اسپانیایی، ایتالیایی، آلمانی، لاتین، ژاپنی و چینی نیز خوانده‌است.

او اولین و دومین آلبوم خود را در سال ۱۹۸۱ عرضه کرد، و پس از آن سری دیسک‌های خود را در کبک راهی بازار کرد و بلافاصله به موفقیت رسید.[۶][۷] سلین دیون در سال ۱۹۸۳ و با ترانه‌ای با عنوان «از عشق یا از دوستی» در فرانسه شناخته شد.[۸] بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ شیوه پوشش و سبک موسیقایی خود را متحول کرد و با کمپانی سی بی اس (سونی بی ام جی در آینده) قرارداد بست، سپس به هدف آماده کردن خود برای ارائه کارهایی در سطح بین‌المللی، زبان انگلیسی را فراگرفت.[۹] او به نمایندگی از سوئیس در مسابقه یوروویژن شرکت کرد و با ترانه «بدون من نرو» برنده مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۸۸ شد.[۱۰]

اولین آلبوم سلین دیون به زبان انگلیسی و با عنوان Unison در سال ۱۹۹۰ عرضه شد و به او این اجازه را داد تا خود را در ایالات متحده و پس از آن کل دنیا معرفی کند.[۹] پس از آن، وی به تناوب آلبوم‌های فرانسوی و انگلیسی خود را راهی بازار کرد و موفق شد خود را به عنوان یکی از مهم‌ترین زنان خواننده به این دو زبان معرفی کند.[۱۱]

در ۱۹۹۹ و در اوج موفقیت، اعلام کرد که قصد دارد دو سال در کارش وقفه بیندازد؛ با این هدف که زندگی مشترکش را شروع کند و تمام وقتش را با همسرش که در آن زمان برایش تشخیص سرطان داده بودند بگذراند. وی در سال ۲۰۰۲ به عرصه موسیقی بازگشت و قراردادی سه ساله که بعدتر تا پنج سال تمدید شد برای ارائهٔ چهار یا پنج برنامه در هفته در سیزارز پالاس لاس وگاس امضا کرد. موسیقی سلین دیون نمایانگر تأثیر جریانات متنوع موسیقایی، از پاپ / راک گرفته تا کلاسیک است. علی‌رغم انتقاداتی که به اختلاط و تنوع ژانر در اغلب آلبوم‌هایش می‌شود، شهرت وی بیشتر به دلیل شایستگی صدای وی از لحاظ فنی است.[۱۲][۱۳][۱۴][۱۵]

معروف‌ترین ترانه او، تیتراژ پایانی فیلم تایتانیک به‌نام «قلب من ادامه خواهد داد» بود که فیلم، بیش از ۱۰ سال رکورد پرفروش‌ترین فیلم جهان را در اختیار داشت. دیون بیش از دویست میلیون نسخه از دیسک‌های خود را در سراسر دنیا فروخته‌است.[۱۶] وی علاوه بر مراسم جوایز جهانی موسیقی در سال ۲۰۰۷، موفق به کسب جایزهٔ افسانه، به پاس «موفقیت جهانی و مشارکت مثال زدنی‌اش در صنعت موسیقی» شده‌است.[۱۷] در پایان سال ۲۰۰۹، دیون از سوی لس آنجلس تایمز، پردرآمدترین هنرمند آن دهه شناخته شد، که مجموع فروش آلبوم و درآمد کنسرت او بیش از ۷۴۷ میلیون دلار بود.[۱۸][۱۹]

زندگی‌نامه[ویرایش]

سلین دیون در خانواده‌ای فقیر در شارلمانی واقع در ایالت کبک کانادا به دنیا آمد. چهاردهمین فرزند خانواده‌ای بود که همه اهل موسیقی بودند. با کمک مدیر برنامه‌ها و همسر آینده‌اش رنه آنژلی که برای تأمین مالی اولین برنامهٔ او خانه‌اش را گرو گذاشته بود، ستاره‌ای جوان در جامعهٔ فرانسوی‌زبان کانادا شد. در ۱۲ سالگی، با همکاری مادر و برادرش ژاک به ساخت اولین ترانه خود، «تنها یک رؤیا بود»، پرداخت. برادرش میشل دیون قطعه را به منیجر موسیقی رنه آنژلی، که نام وی را از پشت آلبومی از ژینتو رنو یافته بود، فرستاد. آنژلی از صدای دیون به گریه افتاد و تصمیم گرفت که وی را به ستاره‌ای در موسیقی بدل سازد.

زمانی که او ۱۸ ساله بود، پس از دیدن اجرایی از مایکل جکسون، تصمیم گرفت که به هنرمندی موفق نظیر او تبدیل شود.[۲۰] این ستاره بعدها در اروپا و آسیا به دلیل بردن جوایز فستیوال جهانی موسیقی پاپ یاماها در سال ۱۹۸۲ و رقابت یوروویژن ۱۹۸۸ شناخته شد.[۲۱] دیون تاکنون در سبک‌های متفاوتی کار کرده‌است از پاپ و راک تا موسیقی‌های مذهبی و کلاسیک و آثار او تحسین‌های فراوانی را به خود جذب کرده‌اند. او به خاطر توانایی تکنیکی، صدا و شیوهٔ خواندن قدرتمند خود معروف شده‌است. در سال ۲۰۰۴، بعد از فروش مجموع ۱۷۵ میلیون آلبوم جایزهٔ ویژه الماس از جوایز جهانی موسیقی برای پرفروش‌ترین آثار یک خوانندهٔ زن در جهان به او تقدیم شد.

وی در سال ۲۰۲۲ اعلام نمود که کلیه کنسرت های بهار ۲۰۲۳ و سفرهای اروپایی خود را بعلت ابتلا به بیماری نادر دستگاه عصبی، مُلغی نموده است.[۲۲]

زندگی خصوصی[ویرایش]

دیون همسر و منیجر خود، رنه آنژلیل را پس از آنکه والدین او قطعه اولین ترانه ساخته شده وی را برای رنه فرستادند، نخستین بار در حالی که تنها ۱۲ سال داشت در سال ۱۹۸۰ ملاقات کرد. رنه در آن زمان ۳۸ ساله بود. آنها رابطه میان خود را از سال ۱۹۸۷ آغاز کردند و در سال ۱۹۹۱ نامزد یکدیگر شدند. آن‌ها در سال ۱۹۹۴ در کلیسای نوتردام در کبک عروسی کردند. دیون و آنژلیل در ۵ ژانویه ۲۰۰۰، با تجدید عهد ازدواج، عروسی خود را بار دیگر جشن گرفتند.

در می ۲۰۰۰، دیون پس از تصمیم به استفاده از لقاح مصنوعی به دلیل سال ها تلاش ناموفق برای باردار شدن ، دو عمل کوچک در یک کلینیک باروری در نیویورک انجام داد تا شانس باروری خود را افزایش دهد. اولین پسر آنها، در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۱ به دنیا آمد و نیز در روز ۲۳ اکتبر ۲۰۱۰، دوقلوهای پسر به دنیا آورد.

رنه در ژانویه ۲۰۱۶ بر اثر سرطان فوت کرد.[۲۳]

ترانه‌شناسی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Celine Dion". Biography.com. Retrieved 27 March 2020.
  2. Roth, Madeline (23 November 2015). "9 Moments From The AMAs That Prove The Dream Of The '90s Is Alive". MTV. Retrieved 26 November 2018.
  3. Raguraman, Anjali (10 May 2018). "Celine Dion's lasting Power Of Love". The Straits Times. Retrieved 26 November 2018.
  4. "Celine Dion: Perfect Singing Voice". Become Singers. 22 March 2020. Retrieved 20 April 2020.
  5. "Celine Dion". On This Day. Retrieved 20 April 2020.
  6. "Céline Dion, chanteuse québécoise". Evene.fr. Retrieved 2010-10-02. {{cite web}}: Cite has empty unknown parameters: |urltrad=، |subscription= و |coauthors= (help)
  7. "نسخه آرشیو شده". Concerts.fr. Archived from the original on 9 December 2008. Retrieved 14 November 20112010-10-02. {{cite web}}: Check date values in: |access-date= (help); Cite has empty unknown parameters: |urltrad=، |subscription= و |coauthors= (help)
  8. Céline Dion "D'amour et d'amitié» بایگانی‌شده در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine à Champs-Élysées (émission de télévision)
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ Christian Rioux. "نسخه آرشیو شده". L'Encyclopédie canadienne. Archived from the original on 8 June 2011. Retrieved 16 November 20112010-10-02. {{cite web}}: Check date values in: |access-date= (help); Cite has empty unknown parameters: |urltrad=، |subscription= و |coauthors= (help)
  10. O'Connor, John Kennedy (2 April 2007). The Eurovision Song Contest — The Official History. UK: Carlton Books. ISBN 978-1-84442-994-3.
  11. "نسخه آرشیو شده". Rfimusique.com. May 2008. Archived from the original on 24 May 2010. Retrieved 16 November 20112010-10-02. {{cite web}}: Check date values in: |access-date= (help); Cite has empty unknown parameters: |urltrad=، |subscription= و |coauthors= (help)نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (link)
  12. "Let's Talk About Love Review". AllMusic.com. Retrieved 2010-11-17. {{cite web}}: Cite has empty unknown parameters: |urltrad=، |subscription= و |coauthors= (help)
  13. Gardner, Elysa. Review: Falling Into You. Los Angeles Times Los Angeles, Calif. : November 16, 1997, p. 68
  14. "À l'Olympia Review". AllMusic.com. Retrieved 2010-11-17. {{cite web}}: Cite has empty unknown parameters: |urltrad=، |subscription= و |coauthors= (help)
  15. "Celine Dion takes chances in latest album". Philippine Daily Enquirer. 29 December 2007. Retrieved 2010-11-17. {{cite web}}: Cite has empty unknown parameters: |urltrad=، |subscription= و |coauthors= (help)نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (link)
  16. (Bombardier 2009, p. 12 et 4‎×۱۰{{{۱}}} de couverture)
  17. "Page d'accueil World Music Awards (Cf. "Diamond Award» & «Legend Award»)". World Music Award – Site officiel. Retrieved 2010-11-14. {{cite web}}: Cite has empty unknown parameters: |urltrad=، |subscription= و |coauthors= (help)
  18. "GRAMMY Winners To Perform At Haiti Benefit". www.grammy.com. Retrieved 6 July 2022.
  19. Randy Lewis (19 January 2010). "Celine Dion reaches peak of Ultimate Top 10". Los Angeles Times (به انگلیسی). Retrieved 12 May 2023.
  20. 'Céline Dion بایگانی‌شده در ۲ ژانویه ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine provided by VH1.com. Retrieved August 16, 2005.
  21. Glatzer,Jenna (۲۰۰۵Céline Dion: For Keeps، Andrews McMeel Publishing
  22. NARDINE SAAD (۲۰۲۲). «Celine Dion reveals rare disorder that is forcing her to cancel more concerts». Los Angeles Times.
  23. "Celine Dion loses husband Rene Angelil to cancer". Sydney Morning Herald. 15 January 2016.

پیوند به بیرون[ویرایش]