پرش به محتوا

موسیقی پاپ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
تیلور سوئیفت، ملکهٔ پاپ که در هر دو پلتفرم اصلی پخش موسیقی اپل موزیک و اسپاتیفای، دارای رکوردهای انفرادی تاریخی است.[۱][۲][۳]

موسیقی پاپ (به انگلیسی: pop music) ژانری از موسیقی عامه‌پسند است که شکل مدرن آن در اواسط دهه ۱۹۵۰ در ایالات متحده و بریتانیا پدیدار شد.[۴] در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، موسیقی پاپ شامل راک اند رول و سبک‌های جوان‌پسند تحت تأثیر آن بود. تا اواخر دهه ۱۹۶۰، راک و پاپ تقریباً مترادف بودند، اما پس از آن، پاپ با موسیقی‌ای که تجاری‌تر، زودگذرتر و قابل‌دسترس‌تر بود، پیوند خورد.

ویژگی‌های شناسایی موسیقی پاپ معمولاً شامل کورس‌ها و هوک‌های تکرارشونده، ترانه‌های کوتاه تا متوسط با ساختار ساده (اغلب ساختار بیت-کورس)، و ریتم‌ها یا تمپوهایی است که به‌راحتی می‌توان با آن‌ها رقصید. بخش زیادی از موسیقی پاپ همچنین عناصری از سبک‌های دیگر مانند راک، هیپ هاپ، اربن، رقص، لاتین و کانتری را وام می‌گیرد.

اصطلاحات موسیقی عامه‌پسند (popular) و موسیقی پاپ (pop) اغلب به‌جای یکدیگر استفاده می‌شوند، هرچند اولی دقیق‌تر به تمام موسیقی‌هایی اشاره دارد که برای جلب توجه عموم طراحی شده‌اند (در مقابل موسیقی هنری) و شامل سبک‌های متنوعی است. بسیاری از موسیقی‌هایی که در جدول‌های موسیقی ظاهر می‌شوند، پاپ تلقی می‌شوند.

ویژگی‌ها

[ویرایش]

پاپ معمولاً به عنوان موسیقی‌ای تعریف می‌شود که به شکل تجاری یا با هدف سود مالی تهیه شده است. بنا به تعریف سایمون فریت ، منتقد موسیقی و جامعه‌شناس متخصص موسیقی مردم پسند، موسیقی پاپ بیشتر به عنوان یک صنعت شناخته می‌شود نه یک هنر. البته این موسیقی را می‌توان در حیطه بازار، ایدئولوژی، تولید و زیبایی‌شناسی هم معنا کرد. درواقع، پاپ طوری طراحی شده که «برای همه جالب باشد» و «از هیچ جای خاصی نیامده» و قرار هم نیست «سلیقه خاصی را اعمال کند».

موسیقی پاپ معمولاً در برابر موسیقی کلاسیک و فولک (محلی) و موسیقی درام تکنو قرار می‌گیرد و از آن‌ها متمایز است و اقبال همگانی بالاتر نسبت به سبک راک به اجرای زنان و صدای زنانه از ویژگی‌های اصلی آن است. در بسیاری از کشورهایی که رتبه‌بندی معتبری دارند، اکثر و تا دو سوم آثار این سبک از خوانندگان زن بوده است. هنرمندان این سبک در سبک‌های ترنس، هاوس، مَش آپ، ریمیکس، موسیقی الکترونیک، راک، هیپ‌هاپ، دنس، ریتم اند بلوز (R&B) و کانتری هم می‌توانند فعالیت داشته باشند و این باعث می‌شود که تبدیل به سبکی انعطاف‌پذیر شود. شاخه‌های زیادی مانند موزیک ترنس، هاوس، هارد ترنس و… از سبک پاپ سر چشمه گرفته می‌شود. عبارت «موسیقی پاپ» همچنین می‌تواند به یک زیر سبک خاص (درون پاپ) اشاره داشته باشد مانند سافت راک و پاپ راک.[۵]

پیشینه

[ویرایش]

دههٔ ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰

[ویرایش]

این نوع موسیقی از سبک‌های بلوز (شیکاگو)، و کانتری (تنسی) تأثیر گرفت.

دههٔ ۱۹۵۰

[ویرایش]

خوانندگان پاپ آن دوره کسانی چون بینگ کراسبی، فرانک سیناترا، دین مارتین، بابی دارین و پگی لی بودند، اما خوانندگانی چون بیل هالی، فتس دامینو و الویس پریسلی به دلیل اینکه از نسل جوان تری بودند بیشتر معروف شدند. خوانندگان زن و مرد غربی در این دهه با اقبال همگانی بالایی روبرو شدند.

دههٔ ۱۹۶۰

[ویرایش]

این دهه با گروه‌هایی چون جانی تلوتسان، بابی وی، برایان هایلند، تامی رو، جین پیتنی، فرانکی آوالون شروع شد. در نیمهٔ آن با هنرمندانی چون کارول کینگ، نیل دایموند و برت بکراک، آرتا فرانکلین، ایسلی برادرز، ری چارلز، استیو واندر، سوپرمن، ماروین گی، باب دیلن و سایمون و گارفانکل متحول شد.

دههٔ ۱۹۷۰

[ویرایش]

در این دوره موسیقی دیسکوی بی‌جیز، پیانوی بیلی جوئل و التون جان، کانتری ایگلز، هنرمندان پاپ راک مانند بانی تایلر، خولیو ایگلسیاس راد استوارت، استیلی دان و فلیتوود مک گل کرد. ای‌بی‌بی‌ای گروه سوئدی بودند که با مسابقه ترانه یوروویژن به شهرت رسیدند و انقلابی در موسیقی پاپ به پا کردند.

دههٔ ۱۹۸۰

[ویرایش]
مایکل جکسون (راست) و مدونا (چپ) از دههٔ ۱۹۸۰ «پادشاه و ملکه پاپ» نامیده شده‌اند.[۶]

برجسته‌ترین خوانندهٔ این دوره، مایکل جکسون بود که با انتشار آلبوم‌های تریلر (پرفروش‌ترین آلبوم موسیقی جهان تا به امروز) و بد (یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های تاریخ) تغییرات بنیادی و ساختارشکنی را در سبک‌های موسیقی و به خصوص سبک پاپ ایجاد کرد. مایکل جکسون را «سلطان پاپ» و مدونا را «ملکهٔ پاپ» می‌نامند. جرج مایکل یکی از چهارستون پاپ در این دهه بود و مدرن تاکینگ که با تک‌آهنگ «You are my heart you are my soul» توانست چندین هفته در صدر جدول‌ها باشد. از دیگر هنرمندان این دهه می‌توان به: مایکل بولتون، پرینس، جانت جکسون، دوران دوران، گروه پلیس، سیندی لاپر، ویتنی هوستون، فیل کالینز، کایلی مینوگ و پائولا عبدل و کالچر کلاب اشاره کرد.

دههٔ ۱۹۹۰ و قرن ۲۱

[ویرایش]
بریتنی اسپیرز به‌دلیل احیای تین پاپ در دهه ۲۰۰۰ «پرنسس پاپ» لقب گرفت.[۷]

مایکل جکسون نیز هنوز جایگاه خود را به خوبی حفظ کرده بود و یکی از محبوبترین و پرطرفدارترین خوانندگان دهه ۹۰ بود. در اواخر دهه ۱۹۹۰ ظهور هنرمندانی همچون بریتنی اسپیرز، جاستین تیمبرلیک و کریستینا آگیلرا باعث شکل‌گیری دوباره پاپ شد. سبک تین پاپ در کانال دیزنی توسط ستارگانی چون هیلاری داف و بریتنی اسپیرز به وجود آمد. از اواخر دهه ۱۹۹۰ و شروع قرن ۲۱ با روی کار آمدن سینثی سایزر‌های پیشرفته نرم‌افزاری و پیشرفت تکنولوژی، موسیقی پاپ روی دیگر خود را نشان داد. گروه‌ها و خوانندگان بریتانیایی پاپ راک چون باستد، مک‌فلای، کلدپلی و رابی ویلیامز و خواننده کانادایی آوریل لوین و گروه آهنگساز فرانسوی دفت پانک؛ در دههٔ ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ به شهرت رسیدند. خوانندگانی که سبک‌های دیگر پاپ را دربرمی‌گیرند عبارت‌اند از ویتنی هوستون و ماریا کری در R&B، گارث بروکس و شنایا توین در کانتری، و در دنس پاپ کایل منگ و مدونا که یکی از پر فروش‌ترین خوانندگان تمام دوران بود. مطرحان موسیقی پاپ که در بین بینندگان جذابیت یافتند افرادی مانند برونو مارس، سلن دیون و نورا جونز بودند.

تا سال ۲۰۱۰، موسیقی پاپ تحت تأثیر موسیقی دنس به غالب‌ترین سبک در جدول‌های فروش تبدیل شد. به جای رادیو که روندها را تعیین می‌کرد، اکنون کلابها بودند که چنین می‌کردند. در آغاز دههٔ ۲۰۱۰، ویل.آی.ام اظهار داشت: «حباب جدید، همه کلاب‌های جمعی در سراسر جهان است. رادیو فقط تلاش می‌کند پا به پا بیاید.» ترانه‌هایی که از فرار از واقعیت از طریق مهمانی سخن می‌گفتند، محبوب‌ترین شدند؛ این سبک تحت تأثیر تمایل به فراموش کردن مشکلات اقتصادی در دوران رکود بزرگ بود و اکنون به عنوان ریسشن پاپ شناخته می‌شود. در طول دهه ۲۰۱۰، بخش زیادی از موسیقی پاپ از آلترناتیو پاپ الهام گرفت. این سبک که توسط هنرمندانی مانند لانا دل ری و لورد در اوایل دهه ۲۰۱۰ محبوب شد و بعداً هنرمندان بسیار تأثیرگذاری مانند بیلی آیلیش و تیلور سوییفت را الهام بخشید، فضایی برای لحن غمگین‌تر و درون‌نگرانه‌تر در موسیقی پاپ فراهم کرد.[۸][۹][۱۰]

در دههٔ ۲۰۲۰، ترانهٔ «Blinding Lights» از خوانندهٔ کانادایی پاپ، د ویکند، به یکی از هیت‌های اصلی دهه تبدیل گشت و به جایگاه نخست فهرست بزرگ‌ترین ترانه‌های هات ۱۰۰ بیلبورد در تمام دوران رسید و از «The Twist» اثر چابی چکر پیشی گرفت. این ترانه همچنین رکورد نخستین ترانه‌ای را شکست که به ۵ میلیارد استریم در پلتفرم اسپاتیفای رسید و به پراستریم‌ترین ترانه در تاریخ این پلتفرم تبدیل شد. این موفقیت، تسلط موسیقی پاپ بر دیگر پلتفرم‌های استریم مانند اسپاتیفای، اپل موزیک و یوتیوب موزیک را تقویت کرد، همراه با هنرمندانی مانند تیلور سوییفت، دریک، آریانا گرانده و اولیویا رودریگو، که اولی به عنوان هنرمند موفق قرن شناخته شد و رکوردهای پرشماری در فروش آلبوم، استریم و تورها شکست.[۱۱][۱۲]

تیلور سوییفت، خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی، یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های موسیقی پاپ معاصر بوده است که با گذار از کانتری به پاپ در آلبوم ۱۹۸۹ (۲۰۱۴)، این ژانر را با سینث‌پاپ نوآورانه بازتعریف کرد و شماری از آلبوم‌های بعدی‌اش با ۱۷ هفته صدرنشینی بیلبورد ۲۰۰، تنوع ژانری و ترانه‌سرایی شخصی را به جریان اصلی پاپ وارد نمود و الهام‌بخش نسل تازه‌ای از هنرمندان پاپ شد. در فرهنگ پاپ، او به عنوان "ملکهٔ پاپ" و نماد فمینیسم شناخته می‌شود؛ ترانه‌هایش مسائل اجتماعی مانند حقوق LGBTQ+ و مبارزه با نژادپرستی را مطرح کرده، هواداران وفادار "سوئیفتی‌هاً را گرد آورده و تور Eras Tour (۲۰۲۳–۲۰۲۴) با درآمد بیش از ۲ میلیارد دلار (نخستین تور میلیارددلاری تاریخ)، پدیدهٔ "سوئیفت‌مانیاً را خلق کرد که اثرهای اقتصادی، سیاسی و فرهنگی عظیمی داشت و منجر به گزینش او به عنوان "شخص سال" مجله تایم در ۲۰۲۳ شد. از دید رکوردها نیز سوییفت با فروش بیش از ۲۰۰ میلیون آلبوم، ثروتمندترین موسیقی‌دان زن تاریخ است؛ تنها هنرمندی با ۵ بار عنوان "هنرمند جهانی برتر" IFPI، رکورددار ۱۴ جایزهٔ گرمی (شامل ۴ برد "آلبوم سال")، ۱۴ آلبوم در صدر بیلبورد ۲۰۰ (بیشترین برای زن)، و تور Eras Tour با درآمد ۲ میلیارد دلاری (بالاترین در تاریخ موسیقی زنده) به همراه فیلم کنسرت آن با ۲۵۰ میلیون دلار فروش، برجسته‌ترین دستاوردها را ثبت کرده است.[۱۳][۱۴][۱۵]

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. «Taylor Swift: The Life of a Showgirl is a loved-up pop victory lap». BBC News (به انگلیسی). ۲۰۲۵-۱۰-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۱۳.
  2. «Taylor Swift: Star breaks female Spotify streaming record» (به انگلیسی). BBC Newsround. ۲۰۲۳-۰۸-۳۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۱۳.
  3. "The unstoppable pop of Taylor Swift" (به انگلیسی). 2023-07-29. Retrieved 2025-11-13.
  4. S. Frith, W. Straw, and J. Street, eds, The Cambridge Companion to Pop and Rock (Cambridge: Cambridge University Press), شابک ۰−۵۲۱−۵۵۶۶۰−۰, pp.  95–105.
  5. Rojek, Chris (2011). Pop music, pop culture. Polity; 1st edition (June 13, 2011). pp. 21–3.
  6. McGee, Alan (August 20, 2008). "Madonna Pop Art". گاردین. Archived from the original on June 26, 2015. Retrieved April 17, 2013.
  7. Often referred to in interviews, cover stories and promotional material as the new 'princess of pop'Hopkins, Susan (2002), Girl heroes: The New Force In Popular Culture, انتشارات دانشگاه میشیگان, p. 60
  8. «Taylor Swift Believes Lana Del Rey Is 'The Most Influential Artist In Pop'». UPROXX (به انگلیسی). ۲۰۱۹-۱۲-۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۱۳.
  9. Herrera، Monica (۲۰۱۰-۱۲-۱۰). «2010 in Music: The Year That Went Pop». Billboard (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۱۳.
  10. «What were the most-played songs of the 2010s?» (به انگلیسی). BBC News. ۲۰۲۰-۰۴-۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۱۳.
  11. «BBC Radio 2 - The Most Played Tracks of The Decade - The Top 40 Most Played Tracks of the Decade: 2010-2020». BBC (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۱۳.
  12. «BBC Radio 1 - Radio 1's Future Sounds - What do 2020's best songs tell us about our wild year?». BBC (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۱۳.
  13. «Why is Taylor Swift so big? She 'wants it more than anyone'». BBC News (به انگلیسی). ۲۰۲۴-۰۶-۰۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۱۳.
  14. Collins, Dr. Marcus. "What The Taylor Swift Effect Teaches Us About Influence" (به انگلیسی). Retrieved 2025-11-13.
  15. "www.cbc.ca" (به انگلیسی).

پیوند به بیرون

[ویرایش]