الیزابت تیلور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
الیزابت تیلور
Taylor, Elizabeth posed.jpg
نام اصلی الیزابت رزموند تیلور
تولد ۲۷ فوریهٔ ۱۹۳۲
هامپستد، لندن، انگلستان
مرگ ۲۳ مارس ۲۰۱۱ (۷۹ سال)
لس آنجلس، کالیفرنیا ایالات متحده آمریکا
محل زندگی لس آنجلس
ملیت آمریکایی-بریتانیایی
نام(های)
دیگر
لیز تیلور
پیشه بازیگر
سال‌های فعالیت ۱۹۴۲–۲۰۰۳
همسر(ها) کنراد هیلتون جونیور (۱۹۵۱–۱۹۵۰)
مایکل ویلدینگ (۱۹۵۷–۱۹۵۲)
مایک تاد (۱۹۵۸–۱۹۵۷)
ادی فیشر (۱۹۶۴–۱۹۵۹)
ریچارد برتون (۱۹۷۴–۱۹۶۴)
ریچارد برتون (۱۹۷۶–۱۹۷۵)
جان وارنر (۱۹۸۲–۱۹۷۶)
لاری فورتنسکی (۱۹۹۶–۱۹۹۱)
فرزندان کریستوفر ویلدینگ
مایکل ویلدینگ
الیزابت برتن
ماریا برتن
وبگاه رسمی "Site Officiel".

بانو الیزابت رزموند «لیز» تیلور، DBE (به انگلیسی: Dame Elizabeth Rosemond "Liz" Taylor, DBE) (متولد ۲۷ فوریه ۱۹۳۲ – مرگ ۲۳ مارس ۲۰۱۱) بازیگر سرشناس آمریکایی و برندهٔ دو جایزه اسکار برای بهترین بازیگری بود. وی از مشهورترین بازیگران انگلیسی-آمریکایی سینمای هالیوود بود.

الیزابت تیلور که دارای لقب سلطنتی «دیم» بود، با بازی در فیلم‌هایی چون کلئوپاترا (۱۹۶۳)، چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد (۱۹۶۶) و گربه روی شیروانی داغ (۱۹۵۸) به یکی از محبوب‌ترین چهره‌های سینمای جهان تبدیل شد.

زندگی خصوصی پر ماجرای او در کنار فیلم‌های موفق او و فعالیت‌های بشردوستانه‌اش همواره او را که از ۱۲ سالگی با بازی در فیلم ولوت ملی (۱۹۴۴) شناخته شد، در شهرت نگه داشت.[۱]

آغاز زندگی[ویرایش]

به همراه والدینش (۱۹۴۷)

الیزابت رزموند تیلور در ۲۷ فوریه ۱۹۳۲ در لندن به دنیا آمد. پدرش دلال «هنری» و مادرش بازیگر و هر دو آمریکایی بودند. به همین دلیل او دارای تابعیت دوگانه آمریکایی–بریتانیایی بود. او در کودکی، هنگام جنگ جهانی دوم همراه خانواده‌اش به لس آنجلس، کالیفرنیا مهاجرت کرد و بازیگری را از ۹ سالگی آغاز کرد.

وی در بسیاری از ماندگارترین فیلم‌های کلاسیک سینمای آمریکا که به «دوران طلایی هالیوود» مشهور شد به ایفای نقش پرداخت.[۲]

او به عنوان یکی از زیباترین بازیگران دنیا شناخته می‌شد.[۱]

سال‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی دوران طلایی بازیگری او بود و توانست دو بار در سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۷ برای فیلم‌های باترفیلد ۸ و چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد برنده جایزه اسکار شود و سه بار دیگر نامزد دریافت این جایزه شد.[۳]

زندگی خصوصی[ویرایش]

الیزابت تیلور ۸ بار ازدواج کرده‌است. معروفترین و جنجالی‌ترین ماجرای عشقی او باوجود داشتن همسر ارتباط او با ریچارد برتون بود که واکنش واتیکان را هم سبب شد. آن‌ها در سال ۱۹۶۲ در جریان فیلمبرداری کلئوپاترارابطه‌ای عاشقانه را شروع کردند.

الیزابت تیلور بسیاری از ماندگارترین نقش‌هایش را در کنار ریچارد برتون ایفا کرده بود و این دو که از مشهورترین زوج‌های هنری در هالیوود بودند در ۱۲ فیلم در کنار هم بازی کردند.

به مایک تاد و لیزا تاد (۱۹۵۷)
به همراه ریچارد برتون
مراسم افتتاح نخستین خط پروازی مستقیم تهران - نیویورک - الیزابت تیلور در کنار اردشیر زاهدی سفیر وقت ایران در آمریکا، در هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ تازه خریداری‌شده از سرویس شرکت ملی هواپیمایی ایران

او پس از جدایی از همسر، در سال ۱۹۶۴ با ریچارد برتون ازدواج کرد ماجراهای زندگی مشترک پر فراز و نشیب آن دو که حدود یازده سال دوام داشت، همواره در خبرهای حاشیه‌ای جهان سینما به چشم می‌خورد؛ و این رابطه فقط ده سال دوام داشت پس از طلاق دوباره در سال ۱۹۷۵ باهم مجدداً ازدواج کردند ولی این بار ۹ ماه بیشتر دوام نداشت.

تیلور دربارهٔ این رابطه گفت بود:

«ما پس از ملاقات در رم دیوانه‌وار عاشق هم شدیم. از آن پس اوقات زیادی با هم گذراندیم، اما متأسفانه نه به اندازه کافی.»

تیلور در سال ۱۹۹۶ از آخرین همسر خود طلاق گرفت.[۴]

گرانترین جواهرات الیزابت تیلور[ویرایش]

گردنبند لا پرگرینا گردنبند گرانترین جواهر متعلق به الیزابت تیلور است. لا پرگرینا از ترکیب هنرمندانه مروارید، الماس و یاقوت پدید آمده‌است. یکی از مرواریدهایی که در ساخت این گردنبند بکار رفته‌است متعلق به اواسط قرن شانزدهم میلادی است که در میان هشت پادشاه اسپانیا نسل به نسل چرخیده‌است. ریچارد برتون این مروارید را به عنوان کادوی روز ولنتاین به الیزابت هدیه داد و بعدها الیزابت ساخت گردنبندی کامل با استفاده از این مروارید را به کمپانی کارتبه سفارش داد. این گردنبند در مجموع از ۶۰ مروارید، الماس و یاقوت تشکیل شده‌است و قیمت آن ۱۱٫۸ میلیون دلار است.[۵]

دوستی با مایکل جکسون[ویرایش]

الیزابت تیلور با مایکل جکسون، موسیقی‌دان آمریکایی، رابطهٔ دوستانهٔ نزدیک و عمیقی داشتند. در تاریخ ۶ اکتبر ۱۹۹۱ الیزابت با لری فورتنسکی در مزرعهٔ نِوِرلَند مایکل جکسون مراسم ازدواجشان را برگزار کردند. مایکل در سال ۱۹۹۷ به مناسبت ۶۹اُمین سالروز تولد الیزابت، ترانهٔ «الیزابت، دوستت دارم» را اجرا کرد.[۶]

در سال ۲۰۰۵ و در هنگام دادگاه کودک‌آزاری مایکل جکسون، الیزابت یکی از حامیان سرسخت بی‌گناهی مایکل بود. مایکل سرانجام بی‌گناه شناخته شد. الیزابت در طول مدت این اتهامات، مایکل را تشویق می‌کرد تا از دستبند قرمز کابالا استفاده کند تا از «چشم بـَد» در امان باشد.

الیزابت تیلور در مراسم خاکسپاری خصوصی مایکل که در ۳ سپتامبر ۲۰۰۹ برگزار شد نیز شرکت کرد.

نام همسران[ویرایش]

  1. کنراد هیلتون جونیور (۱۹۵۱–۱۹۵۰)
  2. مایکل ویلدینگ (۱۹۵۷–۱۹۵۲)
  3. مایک تاد (۱۹۵۸–۱۹۵۷)
  4. ادی فیشر (۱۹۶۴–۱۹۵۹)
  5. ریچارد برتون (۱۹۷۴–۱۹۶۴)
  6. ریچارد برتون (۱۹۷۶–۱۹۷۵)
  7. جان وارنر (۱۹۸۲–۱۹۷۶)
  8. لاری فورتنسکی (۱۹۹۶–۱۹۹۱)
فهرست جوایز الیزابت تایلور
Elizabeth Taylor 2.jpg

الیزابت تایلور

جایزه برنده نامزد
جایزه اسکار
۲ ۵
جایزه بفتا
۱ ۳
جایزه گلدن گلوب
۲ ۴
دیوید دی دوناتلو
۳ ۳
خرس نقره‌ای
۱ ۱

سال‌های درد و رنج[ویرایش]

به همراه گریگوری پک
به همراه اسپنسر تریسی
به همراه راک هادسن

الیزابت تیلور بیشتر سال‌های عمرش را با ناراحتی‌های جسمانی گوناگونی گذراند. او در در جریان فیلمبرداری فیلم ولوت ملی که او را در ۱۲ سالگی به شهرت رساند، افتاد و دچار کمر دردی شد که هیچگاه رهایش نکرد. در سال ۱۹۶۱ با ابتلاء به یک بیماری نادر ریوی تقریباً تا آستانه مرگ رفت و همچنین سال‌ها به الکل و داروهای مسکن معتاد بود. تیلور در سال‌های ۱۹۹۰ دو بار جراحی لگن کرد، یک بار به دلیل بیماری ریوی و از جراحی که برای برداشتن توموری که در مغز داشت، جان به در برد. او در سال ۲۰۰۴ اعلام کرد که به دلیل نارسایی قلبی دچار نفس تنگی و خستگی مفرط و همچنین انحراف ستون فقرات است.

او در بنیاد خیریه‌ای که برای کمک به بیماران مبتلا به ایدز تأسیس کرده بود، فعالیت‌های بشردوستانه داشت. او این بنیاد خیریه را در سال ۱۹۹۱ پس از درگذشت دوستش، راک هادسن به دلیل ابتلاء به ایدز، تأسیس کرد.

سفر به ایران[ویرایش]

تیلور با اردشیر زاهدی، شخصیت سیاسی عالیرتبه دوران محمدرضا پهلوی روابطی داشت و به دعوت او به ایران نیز سفر کرد.[۱][۷][۸][۹][۱۰]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

درگذشت[ویرایش]

تیلور در ۲۳ مارس ۲۰۱۱ در سن ۷۹ سالگی در بیمارستان سیدار سینای شهر لس‌آنجلس درگذشت. او مدت زیادی بیمار بود و بارها به دلیل ناراحتی قلبی تحت درمان قرار گرفته بود.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ الیزابت تیلور درگذشت، سایت (BBC)
  2. ELIZ: The Pictorial Biography of Elizabeth Taylor by Larissa Branin, Courage Books, 2000
  3. Elizabeth Taylor (Movie Icons) by James Ursini, Paul Duncan, and Kobal Collection, Taschen press, 2008
  4. «نامه‌های عاشقانه ریچارد برتن به الیزابت تیلور منتشر می‌شود». BBC News فارسی. ۱۳۸۹-۰۳-۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۷-۲۶.
  5. گرانترین جواهرات الیزابت تیلور، لوکس تهران
  6. "Intimate secrets of Elizabeth Taylor and Michael Jackson revealed". Mail Online. 2016-08-09. Retrieved 2019-07-26.
  7. Ellis Cashmore (25 February 2016). Elizabeth Taylor: A Private Life for Public Consumption. Bloomsbury Publishing. p. 194. ISBN 978-1-62892-067-3.
  8. Clare Crawford and Parviz Raein (1976-06-14). "The Charming Zahedi Ponders: Can Liz Taylor Be a Diplomatic Incident?". PEOPLE.com. Retrieved 2019-07-26.
  9. Nast, Condé (2016-02-16). "A Dazzling New Memoir Reveals Elizabeth Taylor's Intimate Side". Vanity Fair. Retrieved 2019-07-26.
  10. Zhong, Fan (2016-03-18). ""My Elizabeth": An Intimate Photo Memoir of Elizabeth Taylor". W Magazine. Retrieved 2019-07-26.