پرش به محتوا

کانیه وست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
کانیه وست
وست در ۲۰۰۹
نام هنگام تولدکانیه اومری وست
زادهٔ۸ ژوئن ۱۹۷۷ ‏(۴۸ سال)
آتالانتا، جورجیا، ایالات متحده
دیگر نام‌ها
  • یه[الف]
  • ییزس
  • سینت پابلو
  • ییزی
  • لویی ویتون دان
پیشه‌ها
  • رپر
  • خواننده
  • ترانه‌سرا
  • تهیه‌کنندهٔ موسیقی
  • طراح مد
سال‌های فعالیت۱۹۹۶–اکنون
همسرکیم کارداشیان (ا. ۲۰۱۴–ج. ۲۰۲۱)
شریک زندگیبیانکا سنسوری (۲۰۲۲–اکنون)[ب]
فرزندان۴
پیشه موسیقی
خاستگاهشیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده
ژانر
ناشر(ان)
عضو کنونیِ
عضو پیشینِ
وبگاه

یه[الف] (انگلیسی: Ye؛ زادهٔ ۸ ژوئن ۱۹۷۷ با نام کانیه اومری وست (انگلیسی: Kanye Omari West)) رپر و تهیه‌کنندهٔ موسیقی آمریکایی است. او که یکی از بزرگ‌ترین رپرهای تاریخ[۵] و یکی از برجسته‌ترین چهره‌ها در موسیقی هیپ‌هاپ به‌شمار می‌رود،[۶] بابت سبک موسیقی متنوع[۷] و بیان نظرات تفرقه‌افکنانهٔ فرهنگی و سیاسی شناخته شده است.[۸]

شش آلبوم تک‌نفره نخست وست—دانشجوی انصرافی کالج (۲۰۰۴)، ثبت‌نام دیروقت (۲۰۰۵)، فارغ‌التحصیلی (۲۰۰۷)، ۸۰۸ و دل‌شکستگی (۲۰۰۸)، فانتزی پیچیده تیره زیبای من (۲۰۱۰) و ییزس (۲۰۱۳) —به فهرست سال ۲۰۲۰ ۵۰۰ آلبوم برتر تمام دوران رولینگ استون راه یافتند. همین مجله وست را یکی از ۱۰۰ ترانه‌سرای برتر تمام دوران نامید.[۹] او همچنین آلبوم‌های مشترکی را با جی-زی، کید کادی و تای دولا ساین منتشر کرده است. به عنوان طراح مد، او با نایکی، لویی ویتون، گپ اینکورپوریتد و ای.پی. سی در زمینه لباس و کفش همکاری کرده که به همکاری کفش ییزی با شرکت آدیداس منجر شد.

وست یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی با ۱۶۰ میلیون نسخه فروش است. او با کسب ۲۴ جایزه گرمی یکی از افراد دریافت‌کنندهٔ بیشترین گرمی نیز محسوب می‌شود و به عنوان هنرمند هیپ-هاپ در کنار جی-زی بیشترین جوایز را برده است.[۱۰] دیگر افتخارات او شامل جایزه دستاورد هنری بیلبورد، رکورد سه جایزهٔ بریت برای بهترین هنرمند مرد تک‌نفره بین‌المللی و جایزه پیشگام ویدئو مایکل جکسون می‌شوند.[۱۱] وست به‌همراه باب دیلن رکورد بیشترین تعداد آلبوم‌های برتر (۴) نظرسنجی منتقدان پاز اند جاپ را دارد. تایم در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۵ از او به‌عنوان یکی از ۱۰۰ نفر از تاثیرگذارترین افراد یاد کرد.

دیدگاه‌های بی‌پردهٔ وست توجهات رسانه‌ای بسیاری را به خود جلب کرده است. رفتار و گفتار او در شبکه‌های اجتماعی،[۱۲] مراسم‌های اهدای جوایز و مکان‌های عمومی، و همچنین نظرات او در مورد موسیقی و صنایع مد، سیاست ایالات متحده، نژاد، و برده‌داری به دفعات موجب بحث و جدل و جنجال بوده است. اعتقادش به مسیحیت، ازدواج مطرحش با کیم کارداشیان و سلامت روان او نیز از موضوعات مورد توجه رسانه‌ها بوده است.[۱۳][۱۴] در سال ۲۰۲۰، وست کمپین ریاست‌جمهوری مستقلی به راه انداخت که ناموفق بود. او در اکتبر ۲۰۲۲ پس از بیان یک سری اظهارات یهودستیزانه، از جمله ستایش آدولف هیتلر و انکار هولوکاست، به‌طور گسترده‌ای محکوم شد و بسیاری از پشتیبانان و شرکا—از جمله همکاری‌هایش با آدیداس، گپ و بالینسیاگا—را از دست داد.

آغاز زندگی

[ویرایش]

وست در ۸ ژوئن ۱۹۷۷ در آتالانتا، جورجیا به دنیا آمد.[پ] هنگامی که سه ساله بود، والدینش از یکدیگر طلاق گرفتند، و او به همراه مادرش به شیکاگو نقل مکان کرد.[۱۷][۱۸] پدرش، ری وست، عضو سابق حزب پلنگ سیاه است و یکی از نخستین عکاسان خبری سیاه‌پوستِ روزنامهٔ آتلانتا ژورنال-کانستچیوشن بود. ری بعداً مشاور دین مسیحیت شد، و در سال ۲۰۰۶ با سرمایهٔ راه‌اندازی از سوی پسرش، فروشگاه و کافه‌ای را در لکسینگتن پارک، مریلند افتتاح کرد.[۱۹][۲۰] مادر وست، دوندا سی. وست (که نام خانوادگی‌اش پیش از ازدواج ویلیامز بود)،[۲۱] استاد زبان انگلیسی در دانشگاه کلارک آتلانتا و رئیس حوزهٔ انگلیسی دانشگاه ایالتی شیکاگو بود. او پس از بازنشستگی به‌عنوان مدیر برنامهٔ پسرش مشغول به کار شد.

وست در محیطی با افراد طبقه متوسط پرورش یافت و پس از زندگی در شیکاگو، در مدرسه‌ای واقع در اوک لاون، ایلینوی تحصیل کرد.[۲۲][۲۳] در ۱۰ سالگی، وست با مادرش به نانجینگ، چین نقل مکان کرد؛ مادرش آن‌جا در دانشگاه نانجینگ به‌عنوان عضو برنامه فولبرایت تدریس می‌کرد.[۲۴] به گفتهٔ مادرش، وست تنها خارجی در کلاس خود بود، اما او به خوبی در آنجا جا افتاد و به سرعت زبان را فرا گرفت، اگرچه از آن زمان بیشتر آن زبان را فراموش کرده است.[۲۵] وقتی از وست در مورد نمرات او در دبیرستان سؤال شد، پاسخ داد: «من A و B گرفتم.»[۲۶]

وست در سنین پایین به هنر همبستگی نشان داد. او از پنج سالگی شروع به نوشتن شعر کرد.[۲۷] وست رپ‌خوانی را از کلاس سوم شروع کرد و در کلاس هفتم شروع به ساخت ترانه کرد و در نهایت آنها را به هنرمندان دیگر فروخت.[۲۸] وست با تهیه‌کننده موسیقی No I.D. که دوست و مربی وست شد، آشنا شد.[۲۹]: ۵۵۷  پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، وست در سال ۱۹۹۷ بورسیه تحصیلی حضور در آکادمی هنر آمریکایی شیکاگو را دریافت کرد و شروع به شرکت در کلاس‌های نقاشی کرد. مدت کوتاهی بعد برای تحصیل زبان انگلیسی به دانشگاه ایالتی شیکاگو منتقل شد. در ۲۰ سالگی، او تحصیل را رها کرد تا حرفه موسیقی خود را دنبال کند.[۳۰] این کار مادرش را که استاد دانشگاه بود، بسیار ناراضی کرد؛ مادرش بعداً این تصمیم را پذیرفت.[۲۹]: ۵۵۸ 

فعالیت حرفه‌ای

[ویرایش]

فعالیت حرفه‌ای کانیه شامل دوره‌های مختلفی از تحولات سبکی در موسیقی، راه‌اندازی برند بسیار موفق یزی (Yeezy) در صنعت مد و همچنین مجموعه‌ای از جنجال‌های عمومی است که بر وجهه و همکاری‌های تجاری او تأثیر گذاشته است.[۳۱]

آغاز فعالیت به عنوان تهیه‌کننده (اواخر دهه ۱۹۹۰–۲۰۰۲)

[ویرایش]

کانیه وست فعالیت حرفه‌ای خود را در اواسط دهه ۱۹۹۰ با تهیه موسیقی برای هنرمندان محلی در شیکاگو آغاز کرد. نقطه عطف کارنامه او زمانی رقم خورد که به‌عنوان تهیه‌کننده داخلی برای راک-ا-فلا رکوردز (Roc-A-Fella Records) شروع به کار کرد. او در این دوره با استفاده خلاقانه از نمونه‌برداری (Sampling) از قطعات موسیقی سول و آر اند بی قدیمی و افزایش سرعت و زیر و بمی آن‌ها، سبکی منحصربه‌فرد موسوم به «چیپمانک سول» (Chipmunk Soul) را به شهرت رساند.[۳۲] موفقیت بزرگ او در این دوره، تهیه بخش قابل توجهی از آلبوم تحسین‌شده جی-زی، یعنی نقشه (The Blueprint) در سال ۲۰۰۱ بود. قطعه «Izzo (H.O.V.A.)» از این آلبوم که تهیه‌کنندگی آن بر عهده وست بود، به یک موفقیت تجاری بزرگ تبدیل شد و جایگاه او را به‌عنوان یک تهیه‌کننده طراز اول تثبیت کرد. او همچنین در این دوران برای هنرمندان سرشناس دیگری مانند لوداکریس، بیانسه و آلیشا کیز موسیقی تهیه کرد. با این حال، وست همواره آرزوی فعالیت به‌عنوان یک رپر را در سر داشت، اما مدیران شرکت‌های موسیقی در ابتدا به دلیل نداشتن پیشینه و تصویر گانگستری رایج در هیپ هاپ آن زمان، تمایلی به عقد قرارداد با او به‌عنوان یک خواننده نداشتند.[۳۳]

دوران دستیابی به شهرت (۲۰۰۲–۲۰۰۷)

[ویرایش]

The College Dropout و Late Registration

[ویرایش]

در اکتبر ۲۰۰۲، کانیه وست در حالی که از یک جلسه ضبط به خانه بازمی‌گشت، دچار یک سانحه رانندگی شدید شد که فک او از سه ناحیه شکست. این حادثه الهام‌بخش اولین تک‌آهنگ او، «Through the Wire» شد که آن را با فک سیم‌پیچی‌شده ضبط کرد. این آهنگ مورد توجه قرار گرفت و به شرکت راک-ا-فلا رکوردز اطمینان داد تا از آلبوم اول او حمایت کند.[۳۴] آلبوم نخست او با نام انصراف از کالج (The College Dropout) در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. این آلبوم که مضامینی چون تحصیلات، دین، نژادپرستی و ماتریالیسم را به چالش می‌کشید، با استقبال گسترده منتقدان و موفقیت تجاری روبرو شد. آلبوم شامل تک‌آهنگ‌های موفقی چون «Jesus Walks» و «All Falls Down» بود و در نهایت جایزه جایزه گرمی برای بهترین آلبوم رپ را برای وست به ارمغان آورد. این آلبوم نه‌تنها وست را به‌عنوان یک ستاره جدید در هیپ هاپ معرفی کرد، بلکه مسیر را برای هنرمندانی با موضوعات اجتماعی و شخصی‌تر هموار ساخت.[۳۵] آلبوم دوم او، ثبت‌نام دیروقت (Late Registration) در سال ۲۰۰۵ عرضه شد. وست برای این آلبوم با آهنگساز فیلم، جان براین، همکاری کرد تا صدایی سینمایی و ارکسترال به موسیقی خود ببخشد. این آلبوم نیز با تک‌آهنگ‌هایی مانند «Gold Digger» و «Diamonds from Sierra Leone» به موفقیت‌های بزرگ‌تری دست یافت و جوایز گرمی متعددی از جمله بهترین آلبوم رپ را برای دومین سال متوالی نصیب او کرد. Late Registration جایگاه وست را به‌عنوان یک هنرمند نوآور و جریان‌ساز تثبیت کرد.[۳۶]

Graduation و مرگ مادرش

[ویرایش]

سومین آلبوم استودیویی کانیه وست، فارغ‌التحصیلی (Graduation) در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. در این آلبوم، وست از صداهای الکترونیک و سینث‌سایزر الهام گرفته از موسیقی گروه‌هایی مانند U2 و رولینگ استونز بهره برد تا موسیقی‌ای مناسب اجرا در استادیوم‌ها خلق کند. تک‌آهنگ اصلی آلبوم، «Stronger» که در آن از گروه دفت پانک نمونه‌برداری شده بود، به یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های جهانی او تبدیل شد.[۳۷] تاریخ انتشار این آلبوم با آلبوم Curtis از رپر فیفتی سنت همزمان بود که منجر به یک رقابت پر سر و صدا در فروش شد و در نهایت وست با اختلاف زیادی پیروز شد. این رویداد به‌طور نمادین پایانی بر سلطه هیپ هاپ گانگستری و آغازی بر دوره‌ای جدید از هیپ هاپ تجاری و هنری تلقی شد.[۳۸] در نوامبر ۲۰۰۷، مادر کانیه وست، دوندا وست، که نزدیک‌ترین فرد به او و مدیر برنامه‌هایش بود، بر اثر عوارض ناشی از جراحی زیبایی درگذشت. این اتفاق تأثیری عمیق و ویرانگر بر زندگی شخصی و حرفه‌ای وست گذاشت و مسیر هنری او را برای همیشه تغییر داد.[۳۹]

دوره تحول و نوآوری (۲۰۰۸–۲۰۱۲)

[ویرایش]

808s & Heartbreak

[ویرایش]

در سال ۲۰۰۸، وست آلبوم ۸۰۸ و دلشکستگی (808s & Heartbreak) را منتشر کرد که یک چرخش کامل سبکی نسبت به آثار قبلی او بود. این آلبوم که تحت تأثیر شدید غم از دست دادن مادرش و پایان نامزدی‌اش ساخته شده بود، فضایی مینیمالیستی، الکترونیک و ملانکولیک داشت. وست در این آلبوم به جای رپ کردن، عمدتاً از طریق آواز با استفاده گسترده از افکت صوتی اتوتیون به بیان احساسات خود پرداخت. مضامین اصلی آلبوم، عشق، فقدان و تنهایی بود.[۴۰] اگرچه 808s & Heartbreak در زمان انتشار با واکنش‌های دوگانه‌ای از سوی مخاطبان و منتقدان مواجه شد، اما امروزه به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین آلبوم‌های دهه ۲۰۰۰ شناخته می‌شود. این آلبوم راه را برای موج جدیدی از هنرمندان هیپ هاپ و آر اند بی مانند دریک، د ویکند و فرانک اوشن باز کرد که به بیان احساسات آسیب‌پذیر و ملودی‌محور در آثارشان می‌پرداختند.[۴۱]

My Beautiful Dark Twisted Fantasy

[ویرایش]

پس از جنجال مراسم جوایز موسیقی ویدئویی ام‌تی‌وی ۲۰۰۹ و قطع کردن سخنرانی تیلور سوئیفت، وست با انتقادات شدیدی روبرو شد و برای مدتی از انظار عمومی کناره‌گیری کرد. او به هاوایی رفت و یک اردوی ضبط افسانه‌ای با حضور هنرمندان و تهیه‌کنندگان متعدد برگزار کرد. نتیجه این تلاش‌ها، آلبوم فانتزی تاریک زیبای من (My Beautiful Dark Twisted Fantasy) بود که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد.[۴۲] این آلبوم که یک اثر ماکسیمالیستی و اپرایی توصیف شده، به بررسی مضامینی چون شهرت، انحطاط، عشق و خودبیزاری می‌پردازد. MBDTF با تحسین جهانی و تقریباً متفق‌القول منتقدان روبرو شد و بسیاری آن را شاهکار هنری وست و یکی از برترین آلبوم‌های تاریخ موسیقی می‌دانند. آلبوم شامل قطعات شاخصی مانند «Runaway»، «Power» و «All of the Lights» بود و توانست وجهه هنری وست را به اوج بازگرداند.[۴۳] یک سال بعد، او به همراه جی-زی آلبوم مشترک تاج و تخت را بنگر (Watch the Throne) را منتشر کرد که با موفقیت تجاری و انتقادی همراه بود.

دوره تجربی و گسترش فعالیت‌ها (۲۰۱۳–۲۰۱۹)

[ویرایش]

Yeezus و The Life of Pablo

[ویرایش]

در سال ۲۰۱۳، وست با آلبوم ییزس (Yeezus) بار دیگر مخاطبان خود را شگفت‌زده کرد. این آلبوم صدایی خام، صنعتی و مینیمالیستی داشت و تحت تأثیر موسیقی الکترونیک تجربی و سبک‌های شیکاگو دریل و اسید هاوس بود. وست برای نهایی کردن صدای آلبوم در آخرین لحظات با تهیه‌کننده افسانه‌ای، ریک روبین، همکاری کرد. Yeezus با اشعار سیاسی و تهاجمی خود، واکنشی به وضعیت نژادی در آمریکا و صنعت مد بود و با واکنش‌های متفاوتی روبرو شد، اما منتقدان از جسارت هنری او تمجید کردند.[۴۴] آلبوم هفتم او، زندگی پابلو (The Life of Pablo) در سال ۲۰۱۶ پس از یک دوره معرفی پرهرج‌ومرج، به‌صورت انحصاری از طریق سرویس استریم تایدل منتشر شد. این آلبوم ترکیبی از سبک‌های مختلف کارنامه وست، از جمله سول، گاسپل و الکترونیک بود. وست این آلبوم را یک "اثر زنده" توصیف کرد و پس از انتشار نیز به ویرایش و افزودن قطعات به آن ادامه داد. این رویکرد غیرمتعارف، بحث‌های زیادی را درباره ماهیت آلبوم در عصر دیجیتال برانگیخت.[۴۵]

پروژه‌های وایومینگ و موسیقی گاسپل

[ویرایش]

در سال ۲۰۱۸، وست به وایومینگ نقل مکان کرد و مجموعه‌ای از پنج آلبوم هفت قطعه‌ای را تهیه و منتشر کرد که به «جلسات وایومینگ» (Wyoming Sessions) معروف شدند. این آلبوم‌ها شامل آلبوم خودش با نام یه (Ye)، آلبوم مشترکش با کید کادی به نام بچه‌ها ارواح را می‌بینند (Kids See Ghosts)، و آلبوم‌هایی برای پوشا تی، ناس و تیانا تیلور بود. آلبوم Ye به مشکلات سلامت روان و زندگی شخصی وست می‌پرداخت.[۴۶] در سال ۲۰۱۹، وست اعلام کرد که به مسیحیت گرویده و از این پس تنها موسیقی گاسپل تولید خواهد کرد. او گروه کُر ساندی سرویس (Sunday Service Choir) را تأسیس کرد که به اجرای نسخه‌های گاسپل از آهنگ‌های او و دیگران می‌پرداختند. نهمین آلبوم استودیویی او، عیسی پادشاه است (Jesus Is King) در همان سال منتشر شد. این آلبوم که کاملاً به مضامین مذهبی اختصاص داشت، با وجود دریافت نقدهای متفاوت، جایزه گرمی بهترین آلبوم مسیحی معاصر را برای او به ارمغان آورد.[۴۷]

فعالیت در صنعت مد و تجارت

[ویرایش]

علاقه کانیه وست به مد از سال‌های ابتدایی فعالیتش مشهود بود. او پس از همکاری‌های ناموفق اولیه، در سال ۲۰۰۹ با برند نایکی برای طراحی کفش‌های ورزشی Air Yeezy همکاری کرد که با استقبال فوق‌العاده‌ای روبرو شد. با این حال، به دلیل اختلافات بر سر حق امتیاز، وست در سال ۲۰۱۳ این همکاری را ترک و قراردادی تاریخی با آدیداس امضا کرد.[۴۸] همکاری با آدیداس منجر به خلق برند یزی (Yeezy) شد که به یکی از تأثیرگذارترین و پرسودترین برندهای کفش و پوشاک در جهان تبدیل شد. طراحی‌های مینیمالیستی و رنگ‌بندی خاکی محصولات یزی، ترندهای صنعت مد را برای سال‌ها تحت تأثیر قرار داد. این برند، وست را به یک میلیاردر تبدیل کرد. او همچنین همکاری‌هایی با برندهای بزرگی مانند لویی ویتون، A.P.C. و گپ داشت.[۴۹]

دوره اخیر و جنجال‌ها (۲۰۲۰–اکنون)

[ویرایش]

دهمین آلبوم استودیویی وست، دوندا (Donda)، که به نام مادر فقیدش نام‌گذاری شده بود، در سال ۲۰۲۱ پس از چندین تأخیر و برگزاری رویدادهای استادیومی بزرگ برای پیش‌نمایش آن، منتشر شد. این آلبوم طولانی و گسترده، به موفقیت تجاری بزرگی دست یافت. دنباله آن، Donda 2، در سال ۲۰۲۲ به‌طور انحصاری از طریق دستگاه پخش موسیقی اختصاصی او، Stem Player، منتشر شد که یک حرکت غیرمتعارف برای توزیع موسیقی بود.[۵۰] در اواخر سال ۲۰۲۲، مجموعه‌ای از اظهارنظرهای یهودستیزانه و تئوری‌های توطئه از سوی وست در مصاحبه‌ها و شبکه‌های اجتماعی، منجر به محکومیت گسترده جهانی شد. در پی این جنجال‌ها، شرکت‌های بزرگی از جمله آدیداس، گپ، بالینسیاگا و آژانس استعدادیابی CAA به همکاری خود با او پایان دادند. این اتفاق ضربه مالی بزرگی به امپراتوری تجاری وست وارد کرد و ثروت او را به شدت کاهش داد.[۵۱]

دیدگاه‌ها

[ویرایش]

وست طی دوران کاری خود سلبریتی صریح‌اللهجه و بحث‌برانگیزی بوده است و رسانه‌های جریان اصلی، شرکای کاری و سرگرمی‌سازان صنعت موسیقی و سه‌رئیس‌جمهور ایالات متحده به او انتقاد وارد کردند.[۳][۵۲] حین سخنرانی در سال ۲۰۰۵، وست هم از رسانه‌ها و هم از نابرابری‌های نژادی دولت در واکنش به توفند کاترینا انتقاد کرد و در تلویزیون زنده گفت «جرج بوش به سیاه پوستان اهمیتی نمی‌دهد».[۵۳] وست در سال ۲۰۱۳ مخالفتش با سقط جنین را به استناد به اعتقادش به فرمان ششم اعلام کرده است[۵۴] و در سال ۲۰۲۲ سقط جنین را «نسل‌کشی و کنترل جمعیت» سیاه‌پوستان عنوان کرد.[۵۵] او گفته که بردگی ۴۰۰ ساله آفریقایی‌ها «یک انتخاب به نظر می‌رسد».[۵۶] او در توضیح بیشتر گفت که اظهار نظرش در اشاره به بردگی روحی بود و برای اندیشه آزاد دلیل آورد.[۵۷] او بعداً بابت این اظهار نظر عذرخواهی کرد.[۵۸]

در اواخر سال ۲۰۲۲، وست یک سری اظهارات یهودستیزانه بیان کرد[۵۹] و منجر به پایان همکاری، حمایت مالی و مشارکت او با وگ، گروه موسیقی یونیورسال، CAA, بالینسیاگا، گپ اینکورپوریتد، و آدیداس شد.[۶۰][۶۱] وست پس از حضور در مهمانی به میزبانی دونالد ترامپ در مار-ئه-لاگو در کنار نیک فوئنتس (یک ملی‌گرای سفیدپوست) به‌طور گسترده محکوم شد.[۵۹] در حضور بعدی خود در دسامبر همان سال در وبگاه الکس جونز، وست آدولف هیتلر را ستود، هولوکاست را انکار[۶۲] و خود را یک نازی معرفی کرد.[۶۳][۶۴] پس از این مصاحبه، حسابِ توییتر وست پس از انتشار تصویری که نشان‌دهنده سواستیکا در ستاره داوود بود، بسته شد.[۶۵][۶۶] در ژوئیه ۲۰۲۳، توییتر با استناد به تعهد وست مبنی بر عدم ارسال محتوای مضر در آینده، این ممنوعیت را لغو کرد.[۶۷][۶۸] بر اساس گزارشی که در سال ۲۰۲۳ توسط اتحادیه ضد افترا منتشر شد، سخنان یهودستیزانه وست باعث بروز چندین مورد خرابکاری با سخنان نفرت‌آفرین، آزار و اذیت و خشونت در سراسر ایالات متحده شده است.[۶۹] وست در دسامبر ۲۰۲۳، هفته‌ها پیش از انتشار برنامه‌ریزی شده آلبوم آینده‌اش، در بیانیه‌ای کتبی به‌خاطر اظهارات یهودیستیزانه‌اش عذرخواهی کرد.[۷۰][۷۱][۷۲]

اختلاف با تیلور سوئیفت

[ویرایش]

در مراسم جوایز موسیقی ویدئویی‌ام‌تی‌وی سال ۲۰۰۹، ترانه «تو مال منی» از تیلور سوئیفت جایزه بهترین ویدئوی زنانه را کسب کرد. هنگام سخنرانی پذیرش جایزه، وست به ناگاه روی سکو رفت، میکروفون سوئیفت را گرفت و گفت: «تیلور، من واقعاً برایت خوشحالم و می‌گذارم حرفت را تمام کنی، اما بیانسه یکی از بهترین موزیک ویدئوهای تمام دوران را دارد»، اشاره‌ای مستقیم به ویدئوی «خانم‌های مجرد (یک حلقه رویش بگذار)» از بیانسه، که در همان بخش نامزد شده بود.[۷۳] این اتفاق که بعدها به "Kanyegate" مشهور شد، توجه گسترده رسانه‌ها را به خود جلب کرد و تبدیل به یکی از میم‌های اینترنتی شد.[۷۴][۷۵] واکنش عمومی به شدت علیه وست بود؛ حتی رئیس‌جمهور وقت آمریکا باراک اوباما او را «احمق» خطاب کرد.[۷۶] پس از آن، وست عذرخواهی کرد و سوئیفت نیز عذرخواهی او را پذیرفت.[۷۷] این جنجال در مسیر حرفه‌ای هر دو هنرمند اثر گذاشت و الهام‌بخش آثار بعدی آن‌ها شد، از جمله آلبوم فانتزی پیچیده تیره زیبای من (۲۰۱۰) و تک‌آهنگ «مشهور» (۲۰۱۶) از وست، و آلبوم اعتبار (۲۰۱۷) از سوئیفت.[۷۸][۷۹][۸۰]

دیسکوگرافی

[ویرایش]

آلبوم‌های استودیویی

آلبوم‌های همکاری

یادداشت‌ها

[ویرایش]
  1. 1 2 یه (‎/jeɪ/‎ YAY) از اواخر سال ۲۰۲۱ نام قانونی او بوده است.[۴]
  2. ↑ گزارش شده که وست و سنسوری در دسامبر ۲۰۲۲ طی یک مراسم خصوصی با هم ازدواج کردند، البته بدون سند ازدواج رسمی. از آن زمان سنسوری از سوی نشریات رسانه‌ای و همچنین خود وست به‌عنوان همسرش شناخته می‌شود.[۱]
  3. ↑ برخی منابع زادگاه او را داگلاس (شهری کوچک در غرب آتلانتا) می‌دانند.[۱۵][۱۶]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ Ocho, Alex (February 12, 2024). "Kanye West Responds to Fans Commenting About Posting His Wife Three Times: 'Leave the King the F*ck Alone'". کمپلکس نتورکز. Archived from the original on February 13, 2024. Retrieved February 13, 2024. 'I just wanted to tell everybody I posted my wife three times on purpose,' said Ye in a new video also shared on Monday from an airport.
  2. ↑ "Who Will Survive in America? Kanye West's Hybridization of Hip-Hop". Retrieved June 2, 2020.
  3. 1 2 Birchmeier, Jason (2007). "Kanye West—Biography". Allmusic. All Media Guide. Archived from the original on February 17, 2011. Retrieved April 24, 2008.
  4. ↑ Tapp, Tom (October 18, 2021). "Kanye West Officially Changes His Name To "Ye," With Judge's Approval Today". Deadline (به انگلیسی). Retrieved October 18, 2021.
  5. ↑ Sources referring to West as one of the greatest rappers of all time:
  6. ↑ Coscarelli, Joe; Sisario, Ben (October 26, 2022). "Can Kanye West Find Refuge, or Money, in Music?". The New York Times. Archived from the original on June 7, 2024. Retrieved June 7, 2024.
  7. ↑ Andrews, Travis M. (October 26, 2022). "Kanye West may have finally reached the point of no return". The Washington Post. Archived from the original on March 25, 2023. Retrieved June 7, 2024.
  8. ↑ Hsu, Tiffany; Gross, Jenny (October 17, 2022). "Kanye West to Buy Parler, Joining the Right-Wing Social Media Crowd". The New York Times. Archived from the original on April 4, 2024. Retrieved June 7, 2024.
  9. ↑ "100 Greatest Songwriters of All Time". Rolling Stone. Archived from the original on August 13, 2015. Retrieved May 24, 2020.
  10. ↑ Ellie Abraham, Ellie (July 19, 2021). "Kanye West is rumoured to be dropping a new album this week – but not everyone's convinced". ایندیپندنت. Archived from the original on July 19, 2021. Retrieved July 19, 2021.
  11. ↑ Grein, Paul (August 12, 2018). "Missy Elliott to Become First Female Rapper to Receive MTV's Video Vanguard Award". Billboard. Retrieved November 27, 2019.
  12. ↑ "Instagram Restricts Kanye West's Account and Deletes Content for Violating Policies". The Hollywood Reporter. October 8, 2022. Archived from the original on October 9, 2022. Retrieved October 9, 2022.
  13. ↑ Graham, Ruth (October 28, 2019). "Evangelicals Are Extremely Excited About Kanye's Jesus Is King". اسلیت (مجله). Archived from the original on October 29, 2019. Retrieved October 29, 2019.
  14. ↑ Schaffstall, Katherine (October 25, 2019). "Kanye West Unveils New 'Jesus Is King' Album; Talks "Cancel Culture" and "Christian Innovation"". هالیوود ریپورتر. Archived from the original on October 29, 2019. Retrieved October 29, 2019.
  15. ↑ Borus, Audrey; Lynne, Douglas (2013). Kanye West: Grammy-Winning Hip-Hop Artist & Producer. ISBN 978-1-61783-623-7. Retrieved June 8, 2020.
  16. ↑ Revolt TV (June 8, 2018). "A timeline of Kanye West's 41 years of excellence". Revolt. Archived from the original on June 9, 2020. Retrieved June 8, 2020.
  17. ↑ Arney, Steve (March 8, 2006). "Kanye West Coming To Redbird". Pantagraph. Archived from the original on April 28, 2013. Retrieved April 26, 2008.
  18. ↑ Christian, Margena A. (May 14, 2007). "Dr. Donda West Tells How She Shaped Son To Be A Leader In Raising Kanye". Jet. Archived from the original on November 13, 2007. Retrieved August 19, 2007.
  19. ↑ "About". Westar Waterworks, LLC t/a The Good Water Store and Café. Archived from the original on June 23, 2012. Retrieved December 31, 2012.
  20. ↑ Tunison, Michael (December 7, 2006). "How'd You Like Your Water?". The Washington Post. Archived from the original on December 8, 2016. Retrieved December 31, 2012.
  21. ↑ Borus, Audrey; Lynne, Douglas (2013). Kanye West: Grammy-Winning Hip-Hop Artist & Producer. ISBN 978-1-61783-623-7. Retrieved September 2, 2013.
  22. ↑ Davis, Kimberly (June 2004). "The Many Faces of Kanye West". Ebony. p. 92. Archived from the original on March 2, 2024. Retrieved July 19, 2007.
  23. ↑ Tyrangiel, Josh (August 21, 2005). "Why You Can't Ignore Kanye". Time. Archived from the original on April 1, 2007. Retrieved June 7, 2007.
  24. ↑ Dillon, Nancy (November 14, 2007). "Donda West gave her all to enrich son Kanye West's life". New York Daily News. Archived from the original on July 23, 2023. Retrieved July 31, 2021.
  25. ↑ West, Donda (2007). Raising Kanye: Life Lessons from the Mother of a Hip-Hop Superstar. New York City: Pocket Books. pp. 85–93. ISBN 978-1-4165-4470-8.
  26. ↑ Mos, Corey (December 5, 2005). "College Dropout Kanye Tells High School Students Not To Follow in His Footsteps". MTV. Archived from the original on December 8, 2010. Retrieved July 28, 2006.
  27. ↑ "Kanye and His Mom Shared Special Bond". Chicago Tribune. November 13, 2007. Archived from the original on February 21, 2016. Retrieved August 7, 2012.
  28. ↑ Calloway, Sway; Reid, Shaheem (February 20, 2004). "Kanye West: Kanplicated". MTV. Archived from the original on April 6, 2009. Retrieved April 21, 2009.
  29. 1 2 Dills, Todd (2007). Hess, Mickey (ed.). Icons of Hip Hop: An Encyclopedia of the Movement, Music, and Culture (به انگلیسی). Vol. 2. Westport, CT: Greenwood Publishing Group. pp. 555–578. ISBN 978-0-313-33904-2. Archived from the original on July 23, 2023. Retrieved September 2, 2017.
  30. ↑ West, Donda, p. 106
  31. ↑ Jason Birchmeier. «Kanye West Biography». AllMusic. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  32. ↑ «The Producers Who Influenced Kanye West». Complex. ۱۴ نوامبر ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  33. ↑ Brown، Jake (۲۰۱۴). Kanye West in the Studio: A Producer's Look at the Making of College Dropout and Late Registration. Amber Books Publishing. شابک ۹۷۸-۰۹۷۴۹۷۷۹۶۵ مقدار |شابک= را بررسی کنید: checksum (کمک).
  34. ↑ «The Story Behind Kanye West's 'Through the Wire'». Rolling Stone. ۲۲ اکتبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  35. ↑ Rob Mitchum (۱۲ فوریه ۲۰۰۴). «Kanye West: The College Dropout Album Review». Pitchfork. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  36. ↑ Alexis Petridis (۲۶ اوت ۲۰۰۵). «Kanye West, Late Registration». The Guardian. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  37. ↑ Sal Cinquemani (۱۰ سپتامبر ۲۰۰۷). «Review: Kanye West, Graduation». Slant Magazine. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  38. ↑ Ben Sisario (۱۲ سپتامبر ۲۰۰۷). «In a Sales Battle, Bragging Rights Go to Kanye West». The New York Times. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  39. ↑ «Donda West, Kanye West's Mother, Dies». People. ۱۱ نوامبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  40. ↑ Jody Rosen (۱۱ دسامبر ۲۰۰۸). «808s & Heartbreak». Rolling Stone. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  41. ↑ «How Kanye West's '808s & Heartbreak' Changed Hip-Hop». Billboard. ۲۴ نوامبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  42. ↑ «The Making of Kanye West's 'My Beautiful Dark Twisted Fantasy'». Complex. ۲۲ نوامبر ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  43. ↑ Ryan Dombal (۲۲ نوامبر ۲۰۱۰). «Kanye West: My Beautiful Dark Twisted Fantasy Album Review». Pitchfork. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  44. ↑ Alexis Petridis (۱۷ ژوئن ۲۰۱۳). «Kanye West: Yeezus – review». The Guardian. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  45. ↑ Jon Caramanica (۱۴ فوریه ۲۰۱۶). «Review: Kanye West's 'The Life of Pablo,' a Work in Progress». The New York Times. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  46. ↑ «Kanye West's Wyoming Sessions: A Listening Guide». NPR. ۲۵ ژوئن ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  47. ↑ Brendan Klinkenberg (۲۸ اکتبر ۲۰۱۹). «Kanye West's 'Jesus Is King' Is a Divine Failure». Rolling Stone. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  48. ↑ «The history of Kanye West's Yeezy empire, which is now worth over $1 billion». Business Insider. ۹ ژوئیه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  49. ↑ «Kanye West Is Now Officially A Billionaire». Forbes. ۲۴ آوریل ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  50. ↑ «Kanye West says Donda 2 will only be available on his Stem Player». The Verge. ۱۸ فوریه ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  51. ↑ «Adidas ends Kanye West partnership over antisemitic comments». BBC News. ۲۵ اکتبر ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵.
  52. ↑ Caramanica, Jon (June 11, 2013). "Behind Kanye's Mask". The New York Times. Archived from the original on June 12, 2013. Retrieved June 13, 2013.
  53. ↑ Moraes, Lisa (September 3, 2005). "Kanye West's Torrent of Criticism, Live on NBC". The Washington Post. Retrieved December 2, 2022.
  54. ↑ Rinkunas, Susan (October 28, 2019). "Kanye West Claimed Democrats Make Black People Kill Their Children". Vice. Archived from the original on December 15, 2019. Retrieved July 5, 2020.
  55. ↑ "Kanye West assails Jews, abortion in new interview with Lex Fridman". Los Angeles Times. October 25, 2022.
  56. ↑ Lee, Benjamin; Beaumont-Thomas, Ben (May 2, 2018). "Kanye West on slavery: 'For 400 years? That sounds like a choice'". The Guardian. Retrieved October 27, 2022.
  57. ↑ Kaur, Harmeet (May 2018). "Kanye West just said 400 years of slavery was a choice". CNN.
  58. ↑ Merrett, Robyn (August 29, 2018). "Kanye West Apologizes for Saying 'Slavery Was a Choice' in Tearful Interview". People. Retrieved August 30, 2018.
  59. 1 2 Kinery, Emma (December 2, 2022). "Biden condemns antisemitism as Ye praises Hitler days after dinner with Trump, white nationalist Fuentes". سی‌ان‌بی‌سی. Retrieved December 6, 2022.
  60. ↑ King, Ashley (October 25, 2022). "UMG Confirms Termination of Kanye West Relationship – Gap Removes Yeezy Products From Stores". Digital Music News. Retrieved October 25, 2022.
  61. ↑ Allyn, Bobby (October 25, 2022). "Adidas cuts ties with Ye over antisemitic remarks that caused an uproar". NPR. Retrieved October 25, 2022.
  62. ↑ Adragna, Anthony; Olander, Olivia (December 1, 2022). "'A deranged Anti-semite': GOP outraged at Ye's latest horror show". Politico. Retrieved December 2, 2022.
  63. ↑ "Kanye West praises Hitler, calls himself a Nazi in unhinged interview". The Times of Israel (به انگلیسی). December 1, 2022. Retrieved December 3, 2022.
  64. ↑ Levin, Bess (December 1, 2022). "Kanye West, Donald Trump's Dining Companion, Tells Alex Jones, "I'm a Nazi," Lists Things He Loves About Hitler". Vanity Fair. Retrieved February 14, 2023.
  65. ↑ Mohammed, Leyla (December 2, 2022). "Kanye West Leaked Messages Showing Elon Musk Told Him He'd 'Gone Too Far' Before Suspending His Twitter Account For Promoting His Presidential Campaign With A Swastika". Buzzfeed News. Retrieved December 22, 2022.
  66. ↑ Milmo, Dan (December 2, 2022). "Kanye West suspended from Twitter after posting swastika inside the Star of David". The Guardian. Retrieved December 2, 2022.
  67. ↑ Busby, Mattha (July 30, 2023). "Elon Musk reinstates Kanye West's Twitter account after ban". The Guardian. Retrieved July 30, 2023.
  68. ↑ "Twitter, now called X, reinstates Kanye West account". Al Jazeera. July 30, 2023. Retrieved July 30, 2023.
  69. ↑ Dickinson, Tim (February 13, 2023). "Report: Kanye's Anti-Semitic Rhetoric Led to Assaults, Vandalism". Rolling Stone. Retrieved March 7, 2023.
  70. ↑ Sherman, Maria (December 26, 2023). "The rapper Ye, who has a long history of making antisemitic comments, issues an apology in Hebrew". Associated Press. Retrieved December 28, 2023.
  71. ↑ Beaumont-Thomas, Ben (December 26, 2023). "Kanye West apologises to Jewish community for 2022 antisemitic remarks". The Guardian. Retrieved December 28, 2023.
  72. ↑ Zemler, Emily (December 26, 2023). "Kanye Suddenly Decides His Hitler Talk Was Bad". Rolling Stone. Retrieved December 28, 2023.
  73. ↑ Rodriguez, Jayson (September 13, 2009). "Kanye West Crashes VMA Stage During Taylor Swift's Award Speech". MTV. Archived from the original on December 13, 2010. Retrieved March 29, 2010.
  74. ↑ Krepps, Daniel (September 15, 2009). "MTV's 2009 VMAs Pull Nine Million Viewers, Best Ratings Since '04". Rolling Stone. Archived from the original on August 27, 2021. Retrieved August 15, 2020.
  75. ↑ Aminosharei, Nojan (September 13, 2010). "Kanye And Taylor Swift Turn The VMAs Into Their Personal Peace Summit". Elle. Archived from the original on November 20, 2022. Retrieved July 10, 2020.
  76. ↑ Cullen 2016, p. 33.
  77. ↑ Vena, Jocelyn (October 14, 2009). "Taylor Swift Tells Oprah Winfrey She's Accepted Kanye West's Apology". MTV. Archived from the original on March 5, 2010. Retrieved March 29, 2010.
  78. ↑ Cullen 2016, p. 34.
  79. ↑ Grady, Constance (July 1, 2019). "The Taylor Swift/Scooter Braun Controversy, Explained". Vox. Archived from the original on February 11, 2020. Retrieved January 18, 2024.
  80. ↑ Voght, Kara (December 22, 2022). "The Year Everyone Realized They Were Wrong About Taylor Swift vs. Kanye West". Rolling Stone. Archived from the original on March 30, 2023. Retrieved January 18, 2024.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=کانیه_وست&oldid=42930746»