کلدپلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کُلدپلی
Coldplay
Coldplay - Global-Citizen-Festival Hamburg 14.jpg
اطلاعات
ملیتلندن، انگلستان
سبک‌(ها)آلترناتیو راک، بریت پاپ، پیانو راک، ایندی راک
سال‌های فعالیت۱۹۹۶-اکنون
ناشرینپارلفون
کپیتال رکوردز
آتلانتیک رکوردز
اعضای کنونیکریس مارتین
جانی باکلند
گای بریمن
ویل چمپیون
سازهای برجسته
گیتار، گیتار باس، پیانو، درام
وبگاهcoldplay.com

کُلدپلی (به انگلیسی: Coldplay) یک گروه آلترناتیو راک بریتانیایی است که در سال ۱۹۹۶ در لندن شکل گرفته‌است. تا کنون بیش از ۵۰ میلیون نسخه از آلبوم‌های این گروه به فروش رفته‌است.[۱] در سال ۲۰۱۸ اهنگی به نام E-Lo با همراهی فارل ویلیامز توسط کریس مارتین خواننده اصلی گروه برای جشنواره جهانی شهروند که هر ساله برگزار می‌شود، ساخته شده‌است.


تاریخچه[ویرایش]

تشکیل و سال‌های نخست (۱۹۹۹–۱۹۹۶)[ویرایش]

در سپتامبر ۱۹۹۶، کریس مارتین و جانی باکلند در کالج دانشگاهی لندن با هم آشنا شدند. آنان با هم یک گروه موسیقی به نام «پکتورالز»[پانویس ۱] تشکیل دادند.[۲] بعدها، گای بریمن که همکلاسی‌شان بود نیز به آن گروه اضافه‌شد. در سال ۱۹۹۷ گروه به «ستاره دریایی»[پانویس ۲] تغییر نام داد و در باشگاه‌های کوچک بخش کامدن در لندن برای خوانندگان محلی می‌نواخت.[۳] مارتین، فیل هاروی، دوست دوران مدرسه‌اش که آن زمان دانشجوی رشته کلاسیسم در دانشگاه آکسفورد بود را هم به عنوان مدیر برنامه وارد گروه کرد.[۴] اکنون اعضای کلدپلی او را عضو پنجم گروه خود می‌دانند.[۵] هنگامی که ویل چمپیون به عنوان نوازنده پرکاشن به گروه پیوست، کلدپلی کامل شد. چمپیون که در کودکی نواختن پیانو، گیتار، گیتار باس و فلوت را یادگرفته‌بود، با وجود نداشتن تجربه قبلی به سرعت نواختن درام را نیز یادگرفت.[۲] آنان در پایان نام کُلدپلی را برای گروه خود برگزیدند. این نام را تیم کرامپتون،[پانویس ۳] یک دانشجوی بومی که این نام را روی گروه خود گذاشته بود، پیشنهاد داد.[۵] در سال ۱۹۹۷، مارتین با تیم رایس-آکسلی آشنا شد. در تعطیلاتی که مارتین و رایس-آکسلی در دهکده ویرجینیا واتر[پانویس ۴] با هم می‌گذراندند، قرار گذاشتند هر کدام آهنگ‌های ساخته خود را با پیانو بزنند. مارتین که رایس-آکسلی را با استعداد دیده‌بود، از او خواست تا به عنوان نوازنده کیبورد به کلدپلی بپیوندد، اما او به دلیل آن که خود گروه کین را داشت، نپذیرفت. این مسئله باعث شد که نفرات گروه‌های کلدپلی و کین (که هر دو چهارنفره بودند) بی‌تغییر بمانند.[۶]

در سال ۱۹۹۸، کلدپلی ۵۰۰ نسخه از آلبوم تلفیقی امنیت[پانویس ۵] را منشر کرد. بیشتر نسخه‌های این آلبوم‌ها به دوستان و شرکت‌های ناشر موسیقی داده‌شد و تنها حدود ۵۰ نسخه برای فروش باقی ماند. کلدپلی در دسامبر همان سال با شرکت فی‌یرس پاندا قراردادی امضا کرد.[۷] پس از آن مجموعه‌ای با ۳ آهنگ با نام برادران و خواهران[پانویس ۶] منتشر کردند. این آهنگ‌ها تنها ظرف ۴ روز در فوریه ۱۹۹۹ ضبط شده‌بود.[۷]

در بهار ۱۹۹۹، کلدپلی پس از شرکت در آزمون، با پارلوفون[پانویس ۷] قراردادی برای ۵ آلبوم بست.[۸] پس از نخستین اجرایشان در جشنواره گلستونبری، برای ضبط سومین مجموعه اثر خود با نام آن اتاق آبی[پانویس ۸] اقدام کردند.[۹] در ماه اکتبر ۵۰۰۰ نسخه از آن اتاق آبی برای فروش گذاشته‌شد[۱۰] و آهنگ بزرگ‌تر قوی‌تر[پانویس ۹] از رادیو وان بی‌بی‌سی پخش شد. مراحل ضبط آن اتاق آبی بی‌نظم بود. اعضای کلدپلی برای سالم نگه‌داشتن گروه قوانینی را برای همه‌شان بین خود وضع کردند: نخست این که در کلدپلی سرانجام دموکراسی حاکم است و سود به تساوی بین‌شان تقسیم خواهد شد، مانند گروه‌های یوتو و آر.ای.ام.؛ دوم این که هر کس مواد مخدر مصرف کند از گروه اخراج خواهدشد.[۱۱]

چترهای نجات (۲۰۰۱–۱۹۹۹)[ویرایش]

نوشتار اصلی: چترهای نجات آلبوم چترهای نجات اولین آلبوم گروه کلدپلی است که در 10 جولای سال ۲۰۰۰ منتشر شد. قطعاتی مانند لرز، زرد، دردسر و وحشت نکن از جمله قطعاتی بودند که در این آلبوم مورد توجه قرار گرفتند. آلبوم چترهای نجات از سوی منتقدین و مردم با استقبال مواجه شد و پس از انتشار به سرعت به یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های بریتانیا بدل گشت. این آلبوم در سال ۲۰۰۱ توانست جایزه بهترین آلبوم آلترناتیو گرمی را از آن خود کند. چترهای نجات در حال حاضر بیست و دومین آلبوم پرفروش بریتانیا در قرن بیست و یکم است و توانسته بیش از هشت و نیم میلیون نسخه در سرتاسر جهان به فروش برساند.

یورش خون به سر (۰۴–۲۰۰۱)[ویرایش]

نوشتار اصلی: یورش خون به سر

کنسرت کلدپلی در کانزاس، ۲۰۰۵


پس از موفقیت آلبوم چترهای نجات کلدپلی در ماه سپتامبر ۲۰۰۱ به استودیو بازگشت تا کار بر روی آلبوم بعدی خود به نام یورش خون به سر را آغاز کند. در مجموع بیش از ۲۰ قطعه موسیقی برای این آلبوم نوشته شد که در نهایت ۱۱ قطعه به آلبوم راه پیدا کردند. قطعاتی مثل ساعت‌ها، دانشمند و در جای من از جمله قطعاتی بودند که با استقبال بسیار زیادی از سوی منتقدین و مردم مواجه شدند. آلبوم یورش خون به سر در هفته اول پس از انتشار به صدر جدول آلبوم‌های بریتانیا رفت و به هشتمین آلبوم پرفروش تاریخ بریتانیا در قرن بیست و یکم تبدیل شد. تا به امروز بیش از ۱۴ میلیون نسخه از این آلبوم در سرتاسر جهان به فروش رفته است. علاوه بر این در مراسم گرمی سال ۲۰۰۳ آلبوم یورش خون به سر توانست جایزه بهترین آلبوم آلترناتیو سال را در کنار جایزه بهترین اجرای راک برای آهنگ در جای من کسب کند. همچنین در مراسم گرمی سال ۲۰۰۴ نیز گروه کلدپلی توانست جایزه گرمی ضبط سال را برای آهنگ ساعت‌ها از آن خود کند. در سال ۲۰۱۲ آلبوم یورش خون به سر در فهرست ۵۰۰ آلبوم برتر تمام اعصار رولینگ استون قرار گرفت.

آلبوم ایکس‌وایگرگ (۰۷–۲۰۰۴)[ویرایش]

نوشتار اصلی: ایکس‌وایگرگ

آلبوم X&Y در ژوئن ۲۰۰۵ وارد بازار شد، این آلبوم با ۸٫۳ میلیون نسخه فروش آنقدر اهمیت داشت که با تأخیری که در انتشار آن وجود آمد باعث شد تا قیمت سهام شرکت موزیک EMI کاهش پیدا کند. ترانه اصلی این آلبوم با نام «Speed of Sound» رتبه اول را ۲۸ کشور به دست آورد و دومین ترانه سریعترین پروفروش را به دست آورد.

آلبوم زنده‌باد زندگی یا مرگ و همه دوستانش (۱۰–۲۰۰۷)[ویرایش]

نوشتار اصلی: زنده‌باد زندگی یا مرگ و همه دوستانش

در ژوئن سال ۲۰۰۸ کلدپلی آلبوم Viva La Vida به معنی زنده باد زندگی را منتشر کرد. تبلیغات این آلبوم از مدتی قبل و با پخش ترانهٔ Violet Hill به معنی تپه‌های بنفش شروع شده بود. این آلبوم همان‌طور که از اسمش بر می‌آید رگه‌هایی از آهنگ‌های اسپانیایی یا همان هیسپنیک را دارا است و به گفت خود کریس مارتین ایده ساخت آن در توری که گروه در اسپانیا و آمریکای لاتین برگزار کرد، شکل گرفت. این آلبوم از آلبوم‌های قبلی کلدپلی که خودشان با نام سه‌گانه از آن یاد می‌کنند متفاوت است.

آلبوم مایلو زایلوتو (۱۲–۲۰۱۰)[ویرایش]

نوشتار اصلی: مایلو زایلوتو

در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۱ آلبوم Mylo Xyloto به بازار عرضه شد و بلافاصله به صدر آلبوم پرفروش ۱۸ کشور رسید. این آلبوم شامل ۱۴ آهنگ بوده و با آهنگ بیکلامی همنام با آلبوم شروع می‌شود. برای آهنگ‌های Paradise و Every Teardrop Is a Waterfall و Charlie Brownموزیک ویدئو ساخته شده‌است.

آلبوم داستان‌های ارواح (۱۴–۲۰۱۳)[ویرایش]

نوشتار اصلی: داستان‌های ارواح

در ۱۶ مه ۲۰۱۴ آلبوم داستان‌های ارواح منتشر شد با دو تِم اصلی: تمِ اول به دو سال رابطهٔ پر مسئلهٔ کریس مارتین و گوئینت پالترو در دوران تهیهٔ آلبوم و پیش از جدایی آن‌ها می‌پردازد و تمِ دوم، در مقیاسی وسیع‌تر از بررسی افعال انسان در گذشته و اثر آن‌ها بر حال و آیندهٔ او می‌گوید. ترانه‌های این مجموعه، در کنار هم، پرت شدن یک مرد عاشق در مهلکهٔ یک جدایی ناگهانی و ناگزیر را روایت می‌کنند و هر قطعه، شرح بخشی از احساسات متنوع او در مراحل مختلفی است که از عشق آغاز شده و در نهایت به پذیرش موقعیت جدایی منتج می‌شود.[۱۲]

آلبوم یک سر پر از رؤیا (۱۸-۲۰۱۵)[ویرایش]

نوشتار اصلی: یک سر پر از رؤیا

این آلبوم در ۴ دسامبر ۲۰۱۵ منتشر شد. آلبوم یک سر پر از رؤیا یک واکنش انعکاسی به آلبوم داستان‌های ارواح است. یک پاسخ مختصر به جدایی پر سر و صدا، که عملاً عواطف و احساسات خواننده را برملا می‌کند. آلبوم جدید به نوعی ارتباط ناخودآگاهانه مارتین و صدای یک مرد مجرد است که به صحنه رقص پاگذاشته تا فکر خود را آزاد کند و عشق جدیدی را بیابد.[۱۳]

آلبوم زندگی روزمره (۲۰۱۹)[ویرایش]

زندگی روزمره هشتمین آلبوم کلدپلی است که ۲۲ نوامبر سال ۲۰۱۹ و در دو قسمت طلوع و غروب و با اجرای کنسرتی در شهر امان در اردن که به صورت زنده از یوتیوب پخش شد منتشر شد. این آلبوم متشکل از ۱۶ قطعه است که یکی از آن‌ها به نام بنی آدم با الهام از شعر بنی آدم از سعدی ساخته شده و در آن بخشی از این شعر به زبان فارسی به صورت دکلمه خوانده می‌شود. آلبوم زندگی روزمره پس از آلبوم شماره ۶ پروژه همکاری و Divinely Uninspired to a Hellish Extent سومین آلبوم پرفروش سال ۲۰۱۹ بود و در جدول بیلبورد ۲۰۰ نیز توانست با فروش 48 هزار نسخه رتبه هفتم را کسب کند.

شکایت جو ستریانی از کلدپلی[ویرایش]

در دسامبر سال ۲۰۰۸ جو ستریانی، رسماً از گروه کلدپلی به اتهام سرقت آثار هنری شکایت کرد.[۱۴] ستریانی مدعی شد کلدپلی در قطعهٔ «Viva La Vida» که در آخرین آلبوم این گروه (با همین نام) منتشر شده، بدون کسب اجازه، از قسمت عمده‌ای از بخش اصلی اثر بدون کلام سال ۲۰۰۴ او به نام «If I Could Fly» استفاده کرده‌است.[۱۵][۱۶]

جو ستریانی در حالی درخواست دریافت خسارت معنوی و مادی را مطرح کرده‌است که کلدپلی برای آهنگ «Viva La Vida» نامزد دریافت گرمی بهترین محصول ضبط شدهٔ سال و بهترین آهنگ سال شده‌است. این قطعه پس از انتشار، در بسیاری از نقاط جهان به صدر جدول‌های موسیقی راه یافت و شرکت اپل از آن برای تبلیغ پخش‌کننده موسیقی آی‌پاد استفاده می‌کند.

سبک موسیقی[ویرایش]

سبک موسیقی کلدپلی را آلترناتیو راک می‌دانند و آنان را با جف بوکلی و اویسس مقایسه می‌کنند.[۱۷][۱۸] کریس مارتین، خوانندهٔ اصلی گروه سبک گروه را راک سنگ‌آهک (به انگلیسی: limestone rock) نامیده‌است.[۱۹] واژگان ترانه‌های مارتین را، همانند اندرو مونتگومری از گروه جنیوا، فمینیستی می‌دانند.[۱۷] موسیقی این گروه «عمیق و اندیشه‌ناک»، «رمانتیک غمگین» و «آیینه احساسات اعضای آن» نیز نامیده شده‌است.[۲۰]

آل‌میوزیک نوای نخستین آلبوم استودیویی گروه، چترنجات را «پاپ دارای ملودی همراه با صدای گیتار نامنظم و پرکاشن تازیانه‌ای» و با «تاریکی لطیف و شالودهٔ هنری» ارزیابی کرده‌است.[۱۷] در نقدی که بر آلبوم حمله‌ای از خون به مغز نوشته شده، آهنگ‌ها با «یک ملودی توپُر و اندوهناک» و «رازی نوظهور» تلقی شده‌است.[۲۱] موسیقی آلبوم ایکس و وای «بازتاب تردیدها، ترس‌ها، امیدها و عشق‌های کریس مارتین» خوانده شده‌است.[۲۰]

ترانه‌شناسی[ویرایش]

نوشتار اصلی: ترانه‌شناسی کلدپلی

نام‌های انگلیسی[ویرایش]

  1. Pectoralz
  2. Starfish
  3. Tim Crompton
  4. Virginia Water
  5. Safety
  6. Brothers & Sisters
  7. Parlophone
  8. The Blue Room
  9. Bigger Stronger

منابع[ویرایش]

عمومی[ویرایش]

  • Roach, Martin (سپتامبر ۲۰۰۳Coldplay: Nobody Said It Was Easy، Omnibus Press، شابک ۰-۷۱۱۹-۹۸۱۰-۸

ویژه[ویرایش]

  1. "Coldplay - Viva la Vida". Contact Music. 30 ژوئن 2008. Retrieved ۲۹ خرداد ۱۳۸۸. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ مهرین، علی (1 می 2008). "All That Is Cold play". روزنامه داون. Retrieved ۱۵ تیر ۱۳۸۸. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  3. Roach, p. 19
  4. Roach, p. 22
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ""Newsreel: An appeal to Wikipedia enthusiasts"". وبگاه رسمی کلدپلی. 25 ژوئیه 2008. Retrieved ۱۵ تیر ۱۳۸۸. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  6. اودل، مایکل (1 می 2004). "Q Magazine - The Shore Thing". مجله کیو (Q). Retrieved ۱۵ تیر ۱۳۸۸. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ گاندرسن، ادنا (13 فوریه 2003). "Coldplay searching for a balance". USA Today. Retrieved ۱۵ تیر ۱۳۸۸. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  8. "Coldplay to Quit". دیلی استار. 7 ژانویه 2008. Retrieved ۱۵ تیر ۱۳۸۸. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  9. Roach, p. 26
  10. Roach, p. 28
  11. دو لاک، جی. فریدام (2 اکتبر 2005). "Blue-Throated Warbler". The Washington Post. Retrieved ۱۵ تیر ۱۳۸۸. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  12. «یادداشت نویسنده 7فاز بر آلبوم جدید Coldplay».
  13. «بررسی آلبوم A Head Full of Ddreams از Coldplay - رسانه نوا». nava.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۲-۲۲.
  14. اخبار Yahoo
  15. سایت BBC
  16. ویدئویی از سایت E-Online در مقایسه دو اثر جو ستریانی و کلدپلی در یوتیوب
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ ۱۷٫۲ "Parachutes review". AllMusic. Retrieved ۱۲ تیر ۱۳۸۸. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  18. ساکرامنتو بی، ص. صفحه TK۱۷، ۳۰ می ۲۰۰۳ پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک); از |مقاله= صرف‌نظر شد (کمک)
  19. هدلی، کارولاین (9 فوریه 2009). "Grammy awards 2009: Coldplay lead British triumph". دیلی تلگراف. Retrieved ۱۲ تیر ۱۳۸۸. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  20. ۲۰٫۰ ۲۰٫۱ "X&Y review". AllMusic. Retrieved ۱۳ تیر ۱۳۸۸. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)
  21. "A Rush of Blood to the Head review". AllMusic. Retrieved ۱۳ تیر ۱۳۸۸. Check date values in: |تاریخ بازدید= (help)

پیوند به بیرون[ویرایش]