بزرگ‌کبدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بزرگ‌کبدی
طبقه‌بندی بین‌المللی-۱۰ R16..0
طبقه‌بندی بین‌المللی-۹ 789.1

بُزُرگ‌کَبدی یا هپاتومِگالی به حالتی می‌گویند که یک فرد کبدی بزرگ‌تر از ابعاد معمول داشته باشد. بزرگ کبدی یکی از علائم غیر اختصاصی پزشکی است که می‌تواند علل گوناگونی داشته باشد از جمله عفونت، مسمومیت مستقیم، تومورهای کبدی یا اختلال در سوخت‌وساز بدن.

معمولا، هپاتومگالی به صورت توده شکمی تظاهر می‌یابد. بسته به علت، گاهی اوقات با زردی همراه می‌شود.[۱][۲]

علائم و نشانه‌ها[ویرایش]

علائم مربوط به هپاتومگالی می‌توانند متفاوت و متنوع باشند، از جمله ممکن است برخی افراد کاهش وزن، کاهش اشتها و ضعف را تجربه کنند (زردی و کبودی نیز ممکن است وجود داشته باشد).[۱]

علل[ویرایش]

علل عفونی[ویرایش]

علل نئوپلاستیک[ویرایش]

  • تومور‌های متاستاتیک (metastatic tumours)
  • کارسینوم هپاتوسلولار (hepatocellular carcinoma)
  • میلوما (myeloma)
  • لوکمیا (leukaemia)
  • لمفوم (lymphoma)

علل صفراوی[ویرایش]

علل متابولیک[ویرایش]

الکل و داروها[ویرایش]

  • الکلیسم (Alcohol abuse)
  • هپاتیت دارویی (Drug-induced hepatitis)

اختلالات مادرزادی[ویرایش]

  • آنمی همولیتیک (Hemolytic anemia)
  • کبد پلی کیستیک (Polycystic Liver Disease)
  • آنمی سیکل سل (Sickle cell disease)
  • عدم تحمل فروکتوز ارثی (Hereditary fructose intolerance)

سایر علل[ویرایش]

علل قلبی عروقی[ویرایش]

مکانیسم[ویرایش]

مکانیزم هپاتومگالی شامل اتساع عروقی، التهاب (علل مختلفی از جمله علل عفونی) و ورود سلول‌های غیرکبدی به کبد، یا رسوب موادی از قبیل آهن در هموکروماتوز، مس در ویلسون و چربی در بیماری کبدچرب است.[۲]

عوامل خطر[ویرایش]

وجود بیماری کبدی، احتمال بروز هپاتومگالی را افزایش می‌دهد. سایر عوامل عبارتند از:

مصرف الکل: بیش از حد نوشیدن مقدار زیادی الکل می تواند به کبد آسیب برساند.

دوزهای زیاد داروها، ویتامین ها یا مکمل ها: مصرف بیش از مقدار توصیه شده از ویتامین‌ها، مکمل‌ها و یا داروهای بدون نسخه (OTC) می تواند خطر آسیب کبدی را افزایش دهد. مصرف بیش از حد استامینوفن شایع ترین علت نارسایی حاد کبدی در ایالات متحده است.

مکمل‌های گیاهی: برخی مکمل‌های گیاهی می‌توانند خطر آسیب کبدی را افزایش دهند.

عادات غذا خوردن ضعیف، داشتن اضافه وزن و همچنین خوردن غذاهای ناسالم، خطر ابتلا به بیماری کبد را افزایش می دهد.[۳]

تشخیص[ویرایش]

برای شک به بزرگی کبد، شرح حال کامل و معاینه فیزیکی لازم است، معمولا به عنوان قدم دوم، بررسی طول کبد انجام می‌شود (liver span).

آزمایش خون: نمونه خون برای تعیین سطح آنزیم‌های کبد و شناسایی ویروس هایی که می توانند باعث افزایش اندازه کبد شوند، آزمایش می شود.

تصویربرداری: تصویربرداری شامل سی تی اسکن، سونوگرافی یا MRI است. الاستوگرافی رزونانس مغناطیسی با استفاده از امواج صوتی برای ایجاد یک نقشه بصری (elastogram) از سختی بافت کبد استفاده می‌شود. این تست غیر تهاجمی می تواند جایگزین بیوپسی کبدی باشد.

بیوپسی کبدی: بیوپسی اغلب با استفاده از یک سوزن بلند و نازک با ورود از طریق پوست به کبد، انجام می شود. سوزن یک هسته بافتی را می سازد که برای آزمایش آزمایشگاه ارسال می شود.[۴]

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Hepatomegaly," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Hepatomegaly&oldid=184994472 (accessed February 5, 2008).

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «Enlarged Liver: Symptoms and Causes»(en-US)‎. به کوشش WebMD. بازبینی‌شده در 2018-11-25. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ “Hepatomegaly - Wikipedia”. en.m.wikipedia.org. Retrieved 2018-11-25. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «Enlarged liver - Symptoms and causes»(en)‎. به کوشش Mayo Clinic. بازبینی‌شده در 2018-11-25. 
  4. “Enlarged liver - Diagnosis and treatment - Mayo Clinic”. www.mayoclinic.org. Retrieved 2018-11-26.