اورمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اورمی به معنای وجود اوره در خون است. سندرم اورمی را می‌توان آخرین نشانهٔ نارسایی کلیه دانست. اورمی و سندرم اورمی را می‌توان به معنای میزان بالای اوره در پلاسما در نتیجه نارسایی کلیوی دانست.[۱]

علائم بالینی[ویرایش]

علائم بالینی در اورمی از علائم کمبود آب و کاهش حجم ادرار تا کاهش هوشیاری متغیر است.

تشخیص[ویرایش]

جهت تشخیص آزمایش خون و سنجش BUN و Cr و Na و K و آزمایش ادرار ضروری است.

درمان[ویرایش]

درمان از سرم تراپی جهت جبران حجم از دست رفته در مراحل اولیه تا دیالیز در مراحل پیشرفته بیماری است.

منابع[ویرایش]

  1. Bishop, M.L.; Fody, E.P.; Schoeff, L.E. Clinical Chemistry: Techniques, Principles, Correlations (6th ed.). Lippincott Williams and Wilkins. p. 268.